I SA/RZ 362/25

Przedmiotem skargi "S" S.A. była decyzja Naczelnika Podkarpackiego Urzędu Celno-Skarbowego (NPUCS) uchylająca wcześniejszą decyzję określającą zobowiązanie w podatku dochodowym od osób prawnych za 2015 rok. Spółka zaliczyła do kosztów uzyskania przychodów opłaty licencyjne za używanie znaku towarowego, co organ uznał za zawyżenie kosztów i nieuzasadniony transfer dochodu, stosując przepisy o cenach transferowych (art. 11 u.p.d.o.p.). Po kontroli celno-skarbowej i postępowaniu podatkowym, organ pierwszej instancji określił spółce zobowiązanie podatkowe. Decyzja ta została utrzymana w mocy przez organ odwoławczy. WSA w Rzeszowie wyrokiem z 21 kwietnia 2022 r. oddalił skargę, uznając analizę organu za prawidłową. Wyrok ten został zaskarżony do NSA, który wyrokiem z 18 lutego 2025 r. uchylił zaskarżony wyrok i decyzję organu odwoławczego, uznając za zasadny zarzut naruszenia art. 11 ust. 1-4 u.p.d.o.p., wskazując, że organy podatkowe wykreowały własną klauzulę, oceniając sprawę wykraczając poza zakres przepisu, a w stanie prawnym z 2015 r. brak było podstaw do oceny czynności prawnych i wywodzenia negatywnych skutków podatkowych. Po uchyleniu przez NSA, sprawa wróciła do organu odwoławczego, który decyzją z 3 czerwca 2025 r. uchylił decyzję organu pierwszej instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Organ odwoławczy odniósł się do kwestii zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, wskazując na wszczęcie postępowania karnoskarbowego. Spółka złożyła skargę do WSA, zarzucając naruszenie art. 70 § 6 pkt 1 o.p. i art. 70 i 1 w zw. z art. 70 § 6 pkt 1 w zw. z art. 208 § 1 o.p., twierdząc, że postępowanie karnoskarbowe zostało wszczęte instrumentalnie w celu zawieszenia biegu terminu przedawnienia, które nastąpiło 15 kwietnia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie uznał skargę za uzasadnioną. Sąd stwierdził, że zobowiązanie podatkowe przedawniało się z upływem 31 grudnia 2021 r. Choć organ powoływał się na instytucję wszczęcia postępowania karnoskarbowego jako podstawę zawieszenia biegu terminu przedawnienia (art. 70 § 6 pkt 1 o.p.), sąd uznał, że w tym przypadku wszczęcie postępowania miało charakter instrumentalny. Sąd oparł się na wcześniejszych orzeczeniach NSA i WSA, które w analogicznych sprawach uznały, że brak było podstaw do wszczynania postępowania karnoskarbowego, gdy organ jedynie odmiennie oceniał zachowanie podatnika w ramach cen transferowych, a nie stwierdził popełnienia przestępstwa. Sąd podkreślił, że w 2015 r. nie obowiązywały klauzule nadużycia prawa ani zapobiegania unikaniu opodatkowania, a recharakteryzacja czynności prawnych na podstawie art. 11 u.p.d.o.p. w brzmieniu sprzed 2019 r. była problematyczna. Ponadto, sąd wskazał, że bieg terminu przedawnienia został zawieszony na skutek złożenia skargi do sądu administracyjnego, a po zakończeniu postępowania sądowego termin ten skończył bieg 14 kwietnia 2025 r. Decyzja organu odwoławczego z 3 czerwca 2025 r. została wydana po upływie terminu przedawnienia. W związku z tym, sąd uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, a postępowanie umorzył jako bezprzedmiotowe.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający