I SA/RZ 341/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę M.S. na decyzję ZUS odmawiającą zwolnienia z opłacania składek, uznając, że skarżąca nie wykazała braku winy w uchybieniu terminu do jej wniesienia.
Skarżąca M.S. wniosła skargę na decyzję ZUS odmawiającą zwolnienia z opłacania składek za listopad 2020 r. Skarga została złożona z dużym opóźnieniem, a skarżąca wniosła o przywrócenie terminu, tłumacząc to pobytem za granicą. Sąd uznał, że skarżąca nie wykazała braku winy w uchybieniu terminu, gdyż nie dołożyła należytej staranności w odbiorze korespondencji i nie podjęła odpowiednich kroków w celu zapewnienia jej doręczenia podczas nieobecności. W konsekwencji sąd odmówił przywrócenia terminu i odrzucił skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie rozpoznał sprawę ze skargi M.S. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 10 października 2022 r., którą odmówiono skarżącej prawa do zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne oraz Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy i FGŚP za okres od 1 listopada do 30 listopada 2020 r. Decyzja została skutecznie doręczona skarżącej 1 listopada 2022 r. Skarżąca złożyła skargę do sądu administracyjnego dopiero 27 maja 2024 r., czyli z ponad rocznym opóźnieniem. Jednocześnie wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, wskazując jako przyczynę pobyt za granicą w Wielkiej Brytanii w okresach od 16 września do 10 października 2022 r., od 29 października do 9 listopada 2022 r. oraz od 21 grudnia 2022 r. do 15 stycznia 2023 r., co uniemożliwiło jej odbiór decyzji. Sąd administracyjny uznał, że przedstawione przez skarżącą okoliczności nie usprawiedliwiają złożenia skargi po terminie i nie świadczą o braku winy w niedochowaniu terminu. Podkreślono, że osoba dbająca o swoje interesy, zwłaszcza przedsiębiorca, powinna zadbać o odbiór korespondencji, nawet podczas dłuższej nieobecności, np. poprzez ustanowienie pełnomocnika do doręczeń. Sąd stwierdził, że skarżąca nie dołożyła należytej staranności, a jej wyjazd za granicę nie był zdarzeniem nagłym i niezależnym od niej. W związku z tym, na podstawie art. 86 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Następnie, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., sąd odrzucił skargę, która została wniesiona po upływie ustawowego terminu.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, pobyt za granicą nie stanowi podstawy do przywrócenia terminu, jeśli strona nie wykazała braku winy w uchybieniu terminu, co obejmuje niedochowanie należytej staranności w odbiorze korespondencji.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że skarżąca nie wykazała braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, mimo pobytu za granicą. Podkreślono obowiązek szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych i konieczność wykazania, że przeszkoda uniemożliwiająca terminowe działanie była nieusuwalna nawet przy największym wysiłku. Wyjazd za granicę bez ustanowienia pełnomocnika do doręczeń lub wskazania innego adresu do doręczeń nie jest okolicznością usprawiedliwiającą niedochowanie terminu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (5)
Główne
p.p.s.a. art. 86 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Warunkiem przywrócenia terminu jest brak winy strony w uchybieniu terminu, co wymaga szczególnej staranności i wykazania, że przeszkoda była nieusuwalna nawet przy największym wysiłku.
p.p.s.a. art. 58 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 87 § § 1, § 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 53 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Termin do wniesienia skargi wynosi trzydzieści dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Dz.U. 2024 poz 935 art. 34 i 34a
Przepisy dotyczące ulg w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarżąca nie wykazała braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, mimo pobytu za granicą, ponieważ nie dołożyła należytej staranności w odbiorze korespondencji i nie podjęła odpowiednich kroków w celu zapewnienia jej doręczenia. Skarga została wniesiona po upływie ustawowego terminu, co skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
Odrzucone argumenty
Pobyt skarżącej za granicą stanowił przeszkodę uniemożliwiającą terminowe wniesienie skargi i uzasadnia przywrócenie terminu.
Godne uwagi sformułowania
kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy. Nie jest możliwe w sytuacji, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Osoba należycie dbająca o swoje interesy, występująca jako strona w postępowaniu administracyjnym, powinna zadbać o należyty odbiór kierowanej do niej korespondencji, w tym także podczas jej nieobecności trwającej dłuższy okres. W razie wyjazdu i braku możliwości osobistego odbioru korespondencji, przedsiębiorca dbający o swoje interesy winien np. ustanowić pełnomocnika do doręczeń i poinformować o tej okoliczności właściwy organ, wskazując adres do doręczeń, czego skarżąca nie uczyniła.
Skład orzekający
Jacek Surmacz
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia braku winy w kontekście przywrócenia terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, zwłaszcza w przypadku pobytu za granicą i obowiązków przedsiębiorcy w zakresie odbioru korespondencji."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnej sytuacji braku winy i doręczenia korespondencji, wymaga analizy indywidualnych okoliczności sprawy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje ważne zasady proceduralne dotyczące terminów i przywracania ich, co jest kluczowe dla praktyki prawniczej. Pokazuje, jak sąd ocenia staranność strony w odbiorze korespondencji.
“Wyjazd za granicę nie usprawiedliwia opóźnienia w sądzie. Sąd wyjaśnia, jak zadbać o odbiór korespondencji.”
Sektor
ubezpieczenia społeczne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI SA/Rz 341/24 - Postanowienie WSA w Rzeszowie Data orzeczenia 2024-08-05 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2024-06-18 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie Sędziowie Jacek Surmacz /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a ustaw Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Skarżony organ Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS Treść wyniku Odrzucono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 art. 58 § 1 pkt 2 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Sentencja I SA/Rz 341/24 P O S T A N O W I E N I E Dnia 5 sierpnia 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Surmacz po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.S. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 10 października 2022 r. nr 350000/71/16275/2022/RDZ-B6 w przedmiocie odmowy prawa do zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy i FGŚP za okres od 1 listopada do 30 listopada 2020 r. - postanawia- 1. odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi, 2. odrzucić skargę. Uzasadnienie I SA/Rz 341/24 UZASADNIENIE Zakład Ubezpieczeń Społecznych decyzją z 10 października 2022 r. nr 350000/71/16275/2022/RDZ-B6, wydaną na wniosek M.S., odmówił jej prawa do zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy i FGŚP za okres od 1 listopada do 30 listopada 2020 r. Przesyłka wraz z decyzją została skierowana na adres skarżącej, tj. ul. [...] i była dwukrotnie awizowana - 18 października 2022 r. i 26 października 2022 r. Skutek doręczenia decyzji nastąpił 1 listopada 2022 r. Dnia 27 maja 2024 r. M.S. złożyła skargę na ww. decyzję. Jednocześnie wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi podnosząc, że nie posiadała wiedzy o decyzji. Skarżąca w okresach od 16 września 2022 r. do 10 października 2022 r., od 29 października 2022 r. do 9 listopada 2022 r. oraz od 21 grudnia 2022 r. do 15 stycznia 2023 r. przebywała w Wielkiej Brytanii i nie mogła odebrać decyzji. Informację o treści decyzji uzyskała 20 maja 2024 r. z pisma organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935; dalej: p.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu do dokonania określonej czynności procesowej. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, § 4 p.p.s.a.). W sprawie nie budzi zastrzeżeń dopełnienie przez stronę wymogów formalnych wniosku. Podkreślić należy, że kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy. Nie jest możliwe w sytuacji, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Tym samym przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Tylko w takich warunkach można przyjąć brak winy w uchybieniu terminu. W ocenie Sądu przywołane przez skarżącą okoliczności nie usprawiedliwiają złożenia skargi po terminie i nie świadczą o braku winy skarżącej w niedochowaniu terminu do dokonania tej czynności. Osoba należycie dbająca o swoje interesy, występująca jako strona w postępowaniu administracyjnym, powinna zadbać o należyty odbiór kierowanej do niej korespondencji, w tym także podczas jej nieobecności trwającej dłuższy okres. Tym bardziej, że skarżąca sama wnosiła o wydanie decyzji, a nadto miało to związek z prowadzoną przez nią działalnością gospodarczą. Dlatego wyjazd za granicę, jako przyczyna uprawdopodobniająca brak winy w uchybieniu terminu, co do zasady musi być zdarzeniem nagłym i nieprzewidywalnym. Z okoliczności oraz akt sprawy wynika, że podane przez skarżącą przyczyny złożenia skargi po terminie nie były okolicznościami nagłymi i niezależnymi od strony, lecz była konsekwencją podejmowanych przez skarżącą decyzji. W razie wyjazdu i braku możliwości osobistego odbioru korespondencji, przedsiębiorca dbający o swoje interesy winien np. ustanowić pełnomocnika do doręczeń i poinformować o tej okoliczności właściwy organ, wskazując adres do doręczeń, ewentualnie wskazać inny adres do doręczeń, czego skarżąca nie uczyniła. W związku z tym uprawnionym jest twierdzenie, że skarżąca nie dochowała należytej staranności przy prowadzeniu swych spraw, jakiej w okolicznościach sprawy można by od niej oczekiwać. Przy dołożeniu należytej staranności, M.S. była w stanie dopełnić swoich obowiązków i złożyć skargę w terminie. Dlatego Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w punkcie 1 postanowienia. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuci skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Z kolei jak wynika z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Jak wynika z akt sprawy skutek doręczenia zaskarżonej decyzji nastąpił 1 listopada 2022 r. i od tego dnia należy liczyć trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi. Tymczasem skarżąca wniosła skargę dopiero w maju 2024 r., a zatem po upływie tego terminu. Z tych względów skargę, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., należało odrzucić, o czym orzeczono jak w punkcie 2 postanowienia.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI