I SA/Rz 328/05

I SA/Rz 328/05 - Postanowienie WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2005-08-11
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-08-11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Maria Serafin-Kosowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 3, art. 4, art. 5, art. 58 § 1 pkt. 6 i § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Serafin-Kosowska po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.M. na działalność Naczelnika Wydziału Finansowego Urzędu Miasta w M. z dnia Nr w przedmiocie - postanawia - odrzucić skargę
Uzasadnienie
I SA/Rz 328/05
Uzasadnienie
J.M. w piśmie z dnia 24 maja 2005r. skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego a określonym jako "pozew" przeciwko T.W. - Naczelnikowi Wydziału Urzędu Miejskiego w M. podał, że pozwany wykorzystując swoje stanowisko służbowe podejmował krzywdzące dla autora pozwu decyzje, które – zwłaszcza w przedmiocie podatku od nieruchomości – doprowadziły do zlikwidowania działalności gospodarczej.
W uzasadnieniu "pozwu" wskazał, iż Naczelnik T.W. dokonał nieprawidłowego opodatkowania nieruchomości w której autor pozwu prowadził działalność gospodarczą, zawyżył ten podatek, dokonał niewłaściwej klasyfikacji obiektu budowlanego, naruszył przepisy ustawy o swobodzie działalności gospodarczej i przepisy Ordynacji podatkowej co doprowadziło do likwidacji działalności gospodarczej.
W piśmie z dnia 7 czerwca 2005r. Prezydent Miasta M. wyjaśnił., że aktualnie toczy się postępowanie w przedmiocie ustalenia podatnikowi J. M. podatku od nieruchomości za 2005 rok, były także wydane decyzje odnośnie tego podatku za lata 2001 – 2004 odnośnie których toczy się postępowanie odwoławcze w postępowaniu wznowieniowym odnośnie tychże decyzji; ponadto przedmiotem oceny była także skarga J.M. na działalność T.W. /odnośnie tej ostatniej kwestii dołączono kserokopie pisma z dnia 12 maja 2005r. skierowanego do J.M. /.
Odnosząc się do powyższego "pozwu" potraktowanego – w związku z pismem J.M. z dnia 9 sierpnia 2005r. jako skargę na działalność Naczelnika Wydziału Finansowego Urzędu Miasta w M. -, Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza, że skarga ta jest niedopuszczalna.
Zakres przedmiotowy postępowania sądowoadministracyjnego czyli właściwości sądu administracyjnego zawarty został w art. 3 i art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 z późn. zm. – powoływanej dalej jako p.s.a./ i zgodnie z tymi unormowaniami sąd administracyjny orzeka w sprawach skarg na decyzje administracyjne, określone postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym, na akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, na inne określone akty jednostek samorządu terytorialnego, na akty nadzoru nad działalnością tych jednostek, na bezczynność organów w przypadku niepodejmowania przez nich decyzji, postanowień lub innych aktów lub czynności w określonych sprawach; ponadto właściwość sądu administracyjnego przewidziana jest także w przypadku sporów o właściwość oraz w przepisach zawartych w ustawach szczególnych. Z kolei w art. 5 p.s.a. wskazano rodzaje spraw w których właściwość sądów administracyjnych jest wyłączona np. w sprawach wynikających z nadrzędności i podległości organizacyjnej w stosunkach między organami administracji publicznej itd.
Generalnie więc przesłanką dopuszczalności skargi jest istnienie takiego aktu lub czynności odnośnie którego obowiązujące przepisy przewidują możliwość wniesienia takiej skargi przez uprawniony podmiot i przy zachowaniu odpowiednich warunków formalnoprocesowych przewidzianych w obowiązujących przepisach, przy czym "skarżony" akt /lub czynność albo bezczynność określonego organu / musi istnieć w chwili wniesienia skargi.
W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie istnieje przedmiot skargi mogącej skutecznie wdrożyć postępowanie sądowoadministracyjne. Skoro bowiem skarżący twierdzi, że działania określonego pracownika organu Gminy były wadliwe, to równocześnie z przytoczonych wyżej okoliczności wynika, że chodzi tu o działania, które skutkowały wydaniem określonych decyzji w sprawach podatkowych i te właśnie decyzje podlegają /podlegały/ zaskarżeniu do sądu administracyjnego po wyczerpaniu toku postępowania administracyjnego tj. wyczerpania środków zaskarżenia /art. 3 § 2 pkt. 1 i art.52 § 1 p.s.a./. W przypadku wniesienia skargi na taką decyzję /lub określone postanowienie/, Sąd administracyjny bada nie tylko merytoryczną prawidłowość rozstrzygnięcia ale także prawidłowość postępowania w którym to rozstrzygnięcie podjęto i zgodnie z art. 134 § 1 p.s.a. rozstrzyga "w granicach danej sprawy" nie będąc przy tym związany zarzutami, wnioskami i podstawą prawną powołanymi w skardze. Brak jest natomiast podstaw – w nawiązaniu do regulacji przytoczonych wyżej – do przyjęcia dopuszczalności odrębnej, samodzielnej skargi na czynności lub ocenę określonego stanu faktycznego albo interpretację określonych przepisów przez pracownika przygotowującego określone rozstrzygnięcie /decyzję, postanowienie itd./ w imieniu organu uprawnionego, zobowiązanego do wydania takiegoż rozstrzygnięcia.
W uwzględnieniu naprowadzonych wyżej okoliczności Sąd w oparciu o art. 58 § 1 pkt. 6 i § 3 p.s.a. postanowił odrzucić niniejszą skargę / opłaty sądowej nie pobierano w oparciu o art. 222 p.s.a/.