I SA/Rz 241/25

Spółka D. Sp. z o.o. z siedzibą w R. zwróciła się o indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych, dotyczącą opodatkowania estońskim CIT wydatków związanych z samochodami służbowymi udostępnianymi pracownikom do tzw. użytku mieszanego (służbowego i prywatnego). Spółka stała na stanowisku, że odpisy amortyzacyjne i wydatki związane z tymi samochodami nie powinny być zaliczane do wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą, ponieważ prywatny użytek samochodu przez pracownika stanowi element wynagrodzenia i jest związany z działalnością gospodarczą pracodawcy. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał to stanowisko za nieprawidłowe, wskazując, że zgodnie z art. 28m ust. 4a pkt 2 ustawy o CIT, 50% wydatków i odpisów amortyzacyjnych związanych ze składnikami majątku nieużywanymi wyłącznie do celów działalności gospodarczej stanowi wydatki niezwiązane z tą działalnością i podlega opodatkowaniu ryczałtem. Spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, zarzucając organowi naruszenie przepisów proceduralnych i materialnych. Sąd, po wcześniejszym uchyleniu poprzedniej interpretacji z przyczyn formalnych, w obecnym wyroku oddalił skargę. Sąd uznał, że zaskarżona interpretacja spełnia wymogi formalne i merytoryczne, a organ prawidłowo zinterpretował art. 28m ust. 4a pkt 2 ustawy o CIT, zgodnie z którym 50% wydatków i odpisów amortyzacyjnych związanych z samochodami osobowymi używanymi do celów mieszanych podlega opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek. Sąd podkreślił, że nie ma znaczenia, iż użytek prywatny przynosi korzyści pracodawcy ani fakt wprowadzenia regulaminu czy przypisywania pracownikom nieodpłatnego świadczenia, ponieważ ustawodawca nie przewidział w tym zakresie odstępstw.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający