I SA/Rz 209/23

I SA/Rz 209/23 - Wyrok WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2023-07-13
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-04-20
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Jarosław Szaro
Piotr Popek /przewodniczący/
Tomasz Smoleń /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6550
Hasła tematyczne
Środki unijne
Skarżony organ
Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2021 poz 2114
art. 7 ust.1
Ustawa o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Piotr Popek, Sędzia WSA Tomasz Smoleń /spr./, Sędzia WSA Jarosław Szaro, Protokolant Specjalista Eliza Kaplita-Wójcik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lipca 2023 r. spraw ze skarg S. P. d. Z. W. G. "W. P.R. W.T." na decyzje Dyrektora Podkarpackiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Rzeszowie z dnia 8 lutego 2023 r. - nr 9009-2023-000068 w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2021 rok, - nr 9009-2023-000069 w przedmiocie płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami (ONW) na 2021 rok oddala skargi.
Uzasadnienie
A. (dalej: Skarżąca, Wspólnota) reprezentowana przez zarząd spółki przymusowej dla zagospodarowania A. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie decyzje Dyrektora Podkarpackiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Rzeszowie z dnia 8 lutego 2023 r. w sprawie płatności na rok 2021:
- nr 9009-2023-000068 (skarga I SA/Rz 209/23),
- nr 9009-2023-000069 (skarga I SA/Rz 210/23),
którymi utrzymano w mocy decyzje Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] września 2022 r.:
1. nr [...] przyznającą Wspólnocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2021:
- jednolitą płatność obszarową w kwocie 20 374,68 zł,
- płatność za zazielenienie w kwocie 14 473,82 zł,
- płatność redystrybucyjną w kwocie 4 918,88 zł,
- kwotę z tytułu zwrotu dyscypliny finansowej w wysokości 696,75 zł,
2) nr [...] przyznającą Wspólnocie płatność dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami (ONW) na rok 2019 w łącznej wysokości 5 826,89 zł.
Decyzje te wydano w następujących okolicznościach:
W dniu 29 kwietnia 2021 r. Wspólnota zgłosiła wnioski o przyznanie płatności na rok 2020. Wnioskiem objęto następujące płatności:
1) jednolitą płatność obszarową,
2) płatność z tytułu praktyk rolniczych korzystnych dla klimatu i środowiska (płatność za zazielenienie),
3) płatność dodatkową (redystrybucyjną),
4) płatność ONW – typ specyficzny strefa I.
Organ I instancji wskazał, że do jednolitej płatności obszarowej zadeklarowano obszar 46,45 ha. Powierzchnia stwierdzona wyniosła 44,80 ha. Wyliczona procentowa różnica między powierzchnią deklarowaną kwalifikowaną działek rolnych a powierzchnią stwierdzoną w toku prowadzonego postępowania wynosi 3,68%. Różnica między powierzchnią deklarowaną (kwalifikowaną) a powierzchnią stwierdzoną wynosi 1,65 ha. Mając na uwadze powyższe, po zastosowaniu zmniejszenia z tytułu przedeklarowania powierzchnia zatwierdzona do jednolitej płatności obszarowej wyniosła 42,3250 ha. Stawka jednolitej płatności obszarowej do 1 ha w 2021 r. została określona w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 października 2021 r. w sprawie stawki jednolitej płatności obszarowej za 2021 r. (Dz. U. poz. 1861) i wynosi 487,62 zł. Kwota przyznanej jednolitej płatności obszarowej po uwzględnieniu wszystkich pomniejszeń wyniosła 20 374,68 zł.
W przypadku płatności z tytułu praktyk rolniczych korzystnych dla klimatu i środowiska (płatność za zazielenienie) stawka płatności do 1 ha w 2021 r. została określona w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 października 2021 r. w sprawie stawki płatności za zazielenienie za 2021 r. (Dz. U. poz. 1872) i wynosi 327,26 zł. Kwota przyznanej płatności za zazielenienie po uwzględnieniu wszystkich pomniejszeń wynosi 12 952,62 zł.
Odnośnie płatności dodatkowej stawka tej płatności do 1 ha uprawy w 2021 r. została określona w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 października 2021 r. w sprawie stawki płatności dodatkowej za 2021 r. (Dz. U. poz. 1874) i wynosi 184,54 zł. Kwota przyznanej płatności dodatkowej po uwzględnieniu wszystkich pomniejszeń wyniosła 4 918,88 zł.
Zwrot dyscypliny finansowej w kwocie 696,75 zł nastąpił na zasadach określonych w art. 26 ust. 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013, ponieważ kwoty przyznanych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego objęte zostały zmniejszeniem z tytułu dyscypliny finansowej zgodnie z art. 8 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013.
Płatność ONW typ specyficzny strefa I przyznano w wysokości 5 826,89 zł, wynikającej z pomniejszenia płatności o kwotę w wysokości 340,73 zł ze względu na stwierdzone nieprawidłowości i niezgodności oraz zastosowane z tego tytułu zmniejszenia, ponieważ – tak jak odnośnie do płatności do jednolitej płatności obszarowej - zadeklarowano do płatności 46,45 ha, a powierzchnia stwierdzona wyniosła 44,80 ha.
Odnośnie do obszaru zadeklarowanego organ wskazał, że w wyniku przeprowadzonej kontroli administracyjnej w/w wniosku okazało się, że została przekroczona max. powierzchnia ewidencyjno-gospodarcza (MKO) uprawniona do dopłat na działce ewidencyjnej nr [x] położonej we wsi T. gmina K. ze względu na to, iż do przedmiotowej działki wystąpiły o dopłaty także inne osoby tj. A. Ż. i R. S. Stwierdzono zatem wystąpienie tzw. konfliktu krzyżowego, który wystąpił również we wnioskach o dopłaty za rok 2019 i 2020 między tymi samymi podmiotami. Skłoniło to organ I instancji do włączenia w poczet materiału dowodowego dokumentów z tamtego postępowania.
Organ I instancji wskazał, że będąc związany zaleceniami Sądu przyjął, że punktem wyjścia dla przyjętego zabiegu wykładni jest:
- tożsamość gruntów,
- relacja Ż. i S. co do Wspólnoty,
- wielkość posiadanych udziałów we Wspólnocie.
Na okoliczność zbadania tożsamości gruntu Kierownik BP ARiMR zlecił przeprowadzenie kontroli na miejscu, której celem było zweryfikowanie miejsca jak i wielkości zadeklarowanych powierzchni do dopłat przez wszystkie strony konfliktu, przy czym ze względu na brak zmian podziału zakresu pracy, jaki został przyjęty 7 czerwca 2016 r. wyniki tej kontroli zostały włączone jako środek dowodowy w ramach prowadzonego postępowania. Kontrola ta została przeprowadzona w dniu 25 marca 2022 r. w obecności wszystkich stron konfliktu krzyżowego
Wyniki inspekcji terenowej wykazały, że na spornej działce [...] położonej w miejscowości T. brak jest widocznych znaczników umożliwiających zidentyfikowanie miejsca jak i powierzchni użytkowania, a sam pomiar został oparty na wskazaniach w terenie przez poszczególne strony konfliktu. W przypadku R. S. zostały wskazane dwa miejsca użytkowania tj. pierwsze na powierzchni 1,3 i ha (orne) i drugie na powierzchni 1,10 ha (trawy wieloletnie). Tu obecny przy kontroli Zarząd Wspólnoty potwierdził pierwsze wskazane miejsce świadczenia pracy, natomiast nie potwierdził drugiego - wskazał inne miejsce, jako użytek zielony, którego obmiar przedstawia się wielkością 0,63 ha. Natomiast w przypadku A. Ż. została zmierzona pow. 1,72 ha w miejscu wskazanym przez nią w terenie, a obecny przy tej kontroli Zarząd Wspólnoty wskazał, jako miejsce świadczenia pracy przez A. Ż. fragment działki ewidencyjnej [x] położony w tym samym miejscu, jednak tylko co do powierzchni 1,07 ha.
Organ I instancji po przeprowadzeniu postępowania dowodowego uznał, że w odniesieniu do powierzchni spornej - deklarowanej przez A. Ż. stwierdzono, iż A. Ż. wykonywała pracę na rzecz i w imieniu Wspólnoty na powierzchni 1,07 ha - zgodnie z wartością przypadających jej udziałów. Pozostała powierzchnia deklarowana przez Panią A. Ż. na działce ewidencyjnej nr [x], tj. 0,74 ha stanowi powierzchnię: 0,65 ha stwierdzoną przez inspektorów terenowych (która została zmierzona w ramach części zakresu pracy wskazanego przez A. Ż. w terenie) oraz obszar 0,09 ha - stanowiący powierzchnię przedeklarowania. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR uznał, iż płatność do powierzchni 1,07 ha oraz 0,09 ha należy przyznać w ramach wniosku o płatność na rok 2021 Wspólnocie, zaś pozostałe 0,65 ha jako nierozstrzygalne w kwestii kto spośród uczestników sporu posiada legitymację do otrzymania płatności za ten obszar - wykluczyć z wniosku o płatność na rok 2021 Wspólnoty. Odnośnie spornego obszaru działki [x] w konflikcie kontroli krzyżowej z R. S. przeprowadzone postępowanie wyjaśniające i dowodowe doprowadziło do stwierdzenia przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR, że R. S. wykonywał pracę na rzecz i w imieniu Wspólnoty w 2021 roku na powierzchni 1,31 ha - gruntu omego, zaś obszar 1,10 ha trwałego użytku zielonego który deklarował R. S. nie znajdował się w miejscu, określonego przez Zarząd Wspólnoty zakresu pracy R. S. na użytku zielonym. Organ stwierdził zatem, że R. S. bezumownie i wbrew uchwale użytkował i pobierał pożytki z fragmentu działki nr [x] dla siebie, a tym samym powierzchnia 1,00 ha deklarowana przez R. S. w ramach jego wniosku jako trwały użytek zielony o przyznanie płatności na rok 2021 została wykluczona z wniosku Wspólnoty [x].
Po rozpatrzeniu odwołań Wspólnoty, opisanymi na wstępie decyzjami Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji utrzymał zaskarżone decyzje w mocy.
W uzasadnieniu zaskarżonych decyzji organ odwoławczy opisał dotychczasowy przebieg postępowania dotyczący wniosków Wspólnoty zgłoszonych w kampanii z 2021 r., stwierdził, że zaprezentowany w sprawach sposób rozstrzygnięcia sporu między Wspólnotą [x] a członkami tej wspólnoty —A. Ż. oraz R. S, stanowi wprost realizację wskazań zawartych w wyrokach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie: z dnia 9 grudnia 2021 r. sygn. akt I SA/Rz 678/21 oraz wyroku z dnia 25 stycznia 2022 r. sygn. akt I SA/Rz 901/21.
Zdaniem Dyrektora Podkarpackiego Oddziału Regionalnego ARiMR w Rzeszowie organ I instancji słusznie wykluczył z płatności powierzchnię 1,65 ha stanowiącą część działki ewidencyjnej nr [x] (0,65 ha - deklaracja A. Ż., 1,00 ha - deklaracja R. S.). W konsekwencji, w wyniku uwzględnienia wyników kontroli krzyżowej (protokołów z przesłuchań, dokumentów załączonych przez Stronę) oraz wyników oględzin działki referencyjnej nr [...] w dniu 25 marca 2022 r. ustalono wysokość przysługującej odwołującym płatności w ramach poszczególnych systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2021 oraz płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami (ONW) na 2021 rok.
Zdaniem Dyrektora Podkarpackiego Oddziału Regionalnego ARiMR w Rzeszowie, organ I instancji dokonał niezbędnych czynności, aby przeprowadzone postępowanie doprowadziło do ustalenia komu spośród stron sporu i do jakiej powierzchni należy przypisać legitymację do przyznania płatności w ramach poszczególnych systemów wsparcia bezpośredniego, jak i płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami na rok 2021 — dlatego nie można się zgodzić z zarzutem odwołującej iż organ dopuścił się naruszenia przepisu postępowania zawartego w art. 8 k.p.a. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR przeprowadził szereg rozpraw administracyjnych, zebrał wszelkie informacje i dokumenty (przedkładane przez Wspólnotę w odpowiedzi na wezwania) których rezultatem było ustalenie w pierwszej kolejności faktów: iż A. Ż. oraz R. S. byli w roku 2021 członkami Wspólnoty [x] i posiadają w nich udziały, na podstawie których to udziałów został im wyznaczony zakres i miejsce wykonywania prac polegających na gruncie zielonym (w przypadku obu stron konfliktu) skoszenia i zebrania trawy, zaś na gruncie ornym (w przypadku R. S.) na zaoraniu, zasianiu i zebraniu plonu. W następnej kolejności organ zweryfikował czy członkowie Wspólnoty, będący jednocześnie w sporze ze Wspólnotą użytkowali w roku 2019 działkę nr [...] zgodnie ze swoimi udziałami. Postępowanie doprowadziło do wniosku, że A. Ż. użytkowała obszar działki nr [...] zgodnie z miejscem zakresu prac na pewno na powierzchni 1,07 ha, zaś pozostała zmierzona w kontroli powierzchnia 0,65 ha - której użytkowanie próbowała udowodnić A. Ż. organ odrzucił z wniosku Wspólnoty [x], bowiem zebrany w sprawie materiał dowodowy nie potwierdził iż to Wspólnota [x] jest uprawniona do przyznania płatności na rok 2021. Jeśli chodzi o część sporną Wspólnoty z R. S. — zdaniem organu odwoławczego na podstawie wystarczających dowodów zostało potwierdzone użytkowanie fragmentu działki nr [x] przez R. S. które wykonywał w ramach uczestnictwa we Wspólnocie [x] (tj. 1,20 ha gruntu omego) i tym samym uznanie tej powierzchni za kwalifikującą się do płatności w ramach wniosku odwołującej. Natomiast odnośnie deklarowanego przez R. S. gruntu zielonego (tzw. TUZ) na powierzchni 1,00 ha działki nr [...], zasadnie organ I instancji wykluczył z wniosku Wspólnoty, ponieważ bez wszelkiej wątpliwości zostało potwierdzone bezumowne, niezgodne z uchwałami użytkowanie części tej działki przez drugą stronę konfliktu, czyli R. S. W związku z powyższym również zarzut naruszenia art. 107 § 3 k.p.a., organ odwoławczy uznał za nietrafny.
Powyższe decyzje Wspólnota poddała kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, zaskarżając je w części dotyczącej pomniejszenia płatności, domagając się ich uchylenia w takim zakresie oraz orzeczenia o kosztach postępowania, formułując zarzuty naruszenia:
a) art. 8 k.p.a., poprzez działanie organu odwoławczego powodujące podważenie zaufania skarżącej do organów administracji, skutkujące nieprawidłową oceną materiału zgromadzonego w toku postępowania wyjaśniającego i bezzasadne uznanie (nie oparte na konkretnych dowodach i dokumentach), iż A. Ż., R. S. użytkowali części działki nr [...] jako podmioty niezależne od wspólnoty, w sytuacji gdy grunt ten pozostaje we wspólnym użytkowaniu w ramach powołanej Spółki,
b) art. 7 k.p.a., art. 77 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a., poprzez brak podjęcia wszelkich czynności zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, co skutkowało brakiem zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, a mianowicie poprzez:
- uznanie, że Wspólnota w roku 2021 nie była posiadaczem części działki nr [x], podczas gdy z zeznań świadków i protokołów przesłuchań wynika jasno, że cała działka była w posiadaniu i do dyspozycji Wspólnoty, natomiast A. Ż. oraz R. S. wykonywali czynności na gruncie według prac przydzielonych przez Wspólnotę w ramach jej działalności;
- posiadaczem spornej części gruntów była A. Ż. i R. S., podczas gdy nie byli oni posiadaczami rzeczonej powierzchni (1,65 ha), gdyż ze wszystkich dokumentów wynika, iż prace zaakceptowane przez nich były wykonywane zgodnie i w sposób tożsamy z zakresem prac, który został sporządzony przez Wspólnotę, natomiast takowe posiadanie nie miało charakteru ciągłego;
- uznanie, iż poszczególni członkowie posiadają udział we własności działki nr [...], podczas gdy jak wynika z wypisu rejestru gruntów dołączonego do akt sprawy, jedynym właścicielem działki nr [...] jest Wspólnota [x], natomiast R. S. i A. Ż. posiadają wyłącznie udział we wspólnocie, lecz nie udział w nieruchomości;
- uznanie, że A. Ż. ma udział we własności działki nr [...], podczas gdy twierdzenie takie kłóci się z treścią ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych, zgodnie z którą wspólnoty gruntowe mają służyć zaspokojeniu wspólnych potrzeb uprawnionych do udziału we wspólnocie;
- uznanie, że R. S. i A. Ż. to niezależne od Wspólnoty podmioty posiadające i użytkujące część działek objętych wnioskiem skarżącej o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, w sytuacji, w której cały grunt objęty rzeczonym wnioskiem pozostaje we wspólnym użytkowaniu określonej umownie grupy mieszkańców wsi T., tj. Wspólnoty [x];
- uznanie, iż sporna część gruntów działki nr [...] nie znajduje się w posiadaniu Wspólnoty, podczas gdy Wspólnota była i nadal jest jedynym posiadaczem i użytkownikiem, a także ona faktycznie włada wszystkimi należącymi do niej gruntami (w tym działką nr [...]), natomiast wbrew twierdzeniu organu poszczególni członkowie wykonują wyłącznie prace w oparciu o zakres przydzielonych prac w imieniu i na rzecz Wspólnoty;
- uznanie, że A. Ż. i R. S. władali sporną częścią nieruchomości we własnym imieniu i na własną rzecz, niezależnie od Wspólnoty, podczas gdy o odmiennym wniosku świadczy fakt zawarcia przez strony ugody przed Sądem Rejonowym w L. w dniu 18.10.2018 r., zgodnie z którą R. S., K. K. i A. Ż. oświadczyli, że w przyszłości będą stosować się do uchwał wspólnoty zgodnych z prawem;
- uznanie, iż R. S. zerwał więzi korporacyjne z Wspólnotą, w sytuacji gdy pismem z dnia 29.03.2021 r. R. S. zwrócił się do Wspólnoty z prośbą o przydzielenie mu w ramach prac Wspólnoty użytków zielonych m.in. na gruncie [...], co przesądza o fakcie, iż więzi ze Wspólnotą R. S. nie zostały zerwane, z uwagi na fakt skierowania pisma o przydzielenie mu gruntów celem wykonywania prac rolnych na rzecz Wspólnoty;
- uznanie, iż A. Ż., R. S. znajdowali się w posiadaniu spornej części działki nr [...], podczas gdy działka ta nie była użytkowana przez w/w osoby we własnym imieniu i na własny rachunek, nie posiadali umowy dzierżawy, natomiast posiadaczem i użytkownikiem całości nieruchomości w roku 2020 (w tym części 1,65 ha) pozostawała Wspólnota, która również opłacała w całości podatek rolny od nieruchomości,
- uznanie, iż R. S. i A. Ż. wykonywali swoje prace we własnym imieniu, podczas gdy wszyscy zobowiązali się przed Sądem Rejonowym w L. w dniu 18 października 2018 r. do przestrzegania uchwały nr [...] Wspólnoty z dnia 21.03.2019 r., która to uchwała nie została zaskarżona, jest prawomocna i ostateczna
- uznanie, że istnieje kilka osób niezależnych od siebie, pozostających w konflikcie krzyżowym, użytkujących część działki objętych wnioskiem o przyznanie płatności, w sytuacji, w której cały grunt objęty rzeczonym wnioskiem pozostaje we wspólnym użytkowaniu określonej umownie grupy mieszkańców wsi T., tj. Wspólnoty [x];
- uznanie, że organ nie ma obowiązku aktywnego poszukiwania dowodów na poparcie uprawnienia wnioskodawcy, w sytuacji gdy obowiązek dowodzenia (obejmujący zbieranie i wskazywanie dowodów istotnych dla wyjaśnienia stanu faktycznego) obciąża przede wszystkim organ prowadzący postępowanie, gdy jest ono oparte na zasadzie oficjalności;
- uznanie, że skoro R. S. i A. Ż. złożyli wniosek o przyznanie płatności to analogicznym jest stwierdzenie, że zbiera]i pożytki na własne potrzeby i dla własnego gospodarstwa, podczas gdy taka okoliczność nie wynika z żadnego dokumentu zalegającego w aktach sprawy;
- uznanie, że istnieje konflikt krzyżowy między skarżącym a w/w osobami, a to właśnie A. Ż. i R. S. są posiadaczami spornej części działki, podczas gdy odmienne twierdzenie wywiódł organ w decyzjach w przedmiocie przyznania płatności za lata od 2016-2018, przyznając w całości Wspólnocie płatność i uznając, że to właśnie Wspólnota jest wyłącznym posiadaczem nieruchomości;
- uznanie, że istnieje kilka osób niezależnych od siebie, pozostających w konflikcie krzyżowym, użytkujących część działki objętych wnioskiem o przyznanie płatności, w sytuacji, w której cały grunt objęty rzeczonym wnioskiem pozostaje we wspólnym użytkowaniu określonej umownie grupy mieszkańców wsi T., tj. Wspólnoty, natomiast sami ,,zainteresowani" – A. Ż. i R. S. nie potwierdzają istnienia konfliktu, wykonywania prac rolnych na własny rachunek, w oderwaniu od Wspólnoty;
- wskazanie, że organy administracyjne nie są władne do podejmowania w toku postępowania administracyjnego działań i czynności z urzędu, podczas gdy taki obowiązek działania organów z urzędu wynika z art. 7 k.p.a. i art. 77 k.p.a., natomiast organ odwoławczy nie wykonał żadnej czynności z urzędu pozwalającej na merytoryczne i prawidłowe rozstrzygnięcie w sprawie;
- uznanie, że dopłaty nie powinny zostać przyznane Wspólnocie, w sytuacji gdy organ sam w treści uzasadnienia wskazał, iż w/w osoby ,,(...) sprawowali władztwo nad przyznanymi im gruntami, LECZ NIE W IMIENIU WŁASNYM, LECZ W IMIENIU ZBIOROWO!ŚCI (TJ. WSPÓLNOTY [x])", co oznacza, że osoby te nie mają po swojej stronie przymiotu posiadania, a wszelkie prace, które wykonywały były wykonywane w imieniu i na rzecz Wspólnoty
- uznanie, że to Wspólnota nie jest posiadaczem gruntów rolnych objętych płatnością, co jest sprzeczne z instytucją Wspólnoty Gruntowej, o czym wspomniał Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 9.12.2021 r., sygn. akt. II SA/Rz 678/21;
- istnieją niezależne Skarżącej podmioty posiadające i użytkujące część działek objętych wnioskiem Skarżącej o przyznanie płatności w sytuacji, w której cały grunt objęty rzeczonym wnioskiem pozostaje we wspólnym użytkowaniu określonej umownie grupy mieszkańców wsi T., tj. Wspólnoty;
- uznanie, że istotną kwestią dla rozstrzygnięcia jest ustalenie komu należy się prawna legitymacja do otrzymania płatności, podczas gdy organ II Instancji powinien badać nie któremu z udziałowców należy się legitymacja do uzyskania dopłat, a czy dopłaty te winna dostać Wspólnota bądź A. Ż./R.S. (istotnym zagadnieniem jest tutaj, że to Wspólnota Gruntowa jako właściciel gruntu, a nie udziałowcy działający w ramach zagospodarowania tej Wspólnoty jest uprawniona jest do uzyskania dopłat - i pod tym kątem sprawę powinien rozpatrywać organ);
- uznanie, że istnieje kilka osób niezależnych od siebie, pozostających w konflikcie krzyżowym, użytkujących część działki objętych wnioskiem o przyznanie płatności, w sytuacji, w której cały grunt objęty rzeczonym wnioskiem pozostaje we wspólnym użytkowaniu określonej umownie grupy mieszkańców wsi T., tj. Wspólnoty, natomiast sami ,,zainteresowani" – A. Ż. i R. S. nie potwierdzają istnienia konfliktu, wykonywania prac rolnych na własny rachunek, w oderwaniu od Wspólnoty (np. protokoły przesłuchania);
- uznanie, że Wspólnocie nie należy przyznać wnioskowanych płatności, w sytuacji gdy organ nie wykazał w sposób jednoznaczny i pewny, aby A. Ż. użytkowała sporną część gruntu, wskazując wyłącznie na prawdopodobieństwo, przez co organ winien uwzględnić w całości wniosek Wspólnoty, skoro nie wykazane zostało, że A. Ż. użytkowała sporną część gruntu (co warto dodać mimo wszystko w ramach i na rzecz Wspólnoty) - uznanie, że Wspólnocie nie należy przyznać wnioskowanych płatności, w sytuacji gdy organ w treści uzasadnienia (s. 37) wskazuje na niepodzielny charakter działki, co winno skutkować uwzględnieniem wniosku w całości - przyjęcie przez organ II instancji, iż zaskarżone uchwały Wspólnoty nie posiadają mocy prawnej, podczas gdy uchwały te zostały podjęte zgodnie ze statutem Wspólnoty i zgodnie z przepisami prawa (większością głosów), nie zostały uchylone na mocy orzeczenia Sądu ani przez samą Wspólnotę;
- posiadaczem spornej części gruntów była A. Ż. i R. S., podczas gdy nie byli oni posiadaczami rzeczonej powierzchni (1,65 ha), gdyż ze wszystkich dokumentów wynika, iż prace zaakceptowane przez nich były wykonywane zgodnie z zakresem prac, który został sporządzony przez Wspólnotę, natomiast takowe posiadanie nie miało charakteru ciągłego;
- uznanie, że Wspólnota nie była w roku 2021 r. posiadaczem działki nr [...], podczas gdy wszystkie prace na gruncie były wykonywane zgodnie z zakresem prac przez członków, natomiast brak jest jakiejkolwiek podstawy, aby uznać, iż: każdy wspólników wykonywał te czynności we własnym zakresie, a Wspólnota nie spełniła wymogów określonych w rozporządzeniu przez cały rok kalendarzowy (brak argumentacji i dokumentacji przytoczone przez organ II Instancji na podstawie, której można byłoby wywieść taki wniosek);
- brak uznania za wiarygodne zeznań L. H. (protokół rozprawy z dnia 10.01.2017 r.), gdzie zostało jednoznacznie wskazane, iż działka nr [...] nigdy nie była w sposób fizyczny dzielona, a został wydzielony wyłącznie zakres prac na całości nieruchomości dla poszczególnego udziałowca Wspólnoty
- uznanie, że istnieje kilka osób niezależnych od siebie, pozostających w konflikcie krzyżowym, użytkujących część działki objętych wnioskiem o przyznanie płatności, w sytuacji, w której cały grunt objęty rzeczonym wnioskiem pozostaje we wspólnym użytkowaniu określonej umownie grupy mieszkańców wsi T., tj. Wspólnoty;
- przyjęcie przez organ I instancji, iż zaskarżone uchwały Wspólnoty nie posiadają mocy prawnej, podczas gdy uchwały te zostały podjęte zgodnie ze statutem Wspólnoty i zgodnie z przepisami prawa (większością głosów), nie zostały uchylone na mocy orzeczenia Sądu ani przez samą Wspólnotę;
- uznanie, że Wspólnota w roku 2021 nie była posiadaczem części działki nr [x], podczas gdy z zeznań świadków i protokołów przesłuchań wynika jasno, że cała działka była w posiadaniu i do dyspozycji Wspólnoty, natomiast A. Ż. oraz R. S. wykonywali czynności na gruncie według prac przydzielonych przez Wspólnotę w ramach jej działalności;
- uznanie zeznań G. M. za wiarygodne, podczas gdy bezspornym jest, że zeznaje ona nieprawdę wskazując, że nie jest udziałowcem Wspólnoty, podczas gdy oczywistym i wiadomym jest, że G. M. nie zbyła ani nie przekazała swojego udziału innemu udziałowcowi, w tym siostrze A. Ż., co zresztą wymaga zachowania formy aktu notarialnego zgodnie z art. 27 u.z.w.g.
-posiadaczem spornej części gruntów była A. Ż. i R. S., podczas gdy nie byli oni posiadaczami rzeczonej powierzchni, gdyż ze wszystkich dokumentów wynika, iż prace zaakceptowane przez nich były wykonywane zgodnie i w sposób tożsamy z zakresem prac, który został sporządzony przez Wspólnotę, natomiast takowe posiadanie nie miało charakteru ciągłego;
- Wspólnocie, tj. stronie nie należy przyznać płatności bezpośrednich w pełnej wysokości, przy jednoczesnym uznaniu przez organy, że nie doszło do zerwania więzi korporacyjnej, co służy konkluzji, że w przypadku braku zerwania tychże więzi, A. Ż. i R. S. nadal pozostawały członkami Wspólnoty i wykonywał swoje czynności zgodnie ze statutem, a więc na rzecz i w imieniu Wspólnoty;
- uznanie, że A. Ż. i R. S. są posiadaczami spornej części gruntu, podczas gdy protokół oględzin z dnia 31.10.2020 r. i 25.03.2022 r. stwierdza jednoznacznie, że rolnikiem posiadającym całą działkę nr [...] jest Wspólnota i nie uwzględnia on innych producentów rolnych;
- uznanie, iż A. Ż. jest posiadaczem spornej części nieruchomości nr [...], podczas gdy z protokołu kontroli z dnia 22.08.2020 r. wynika, że A. Ż. nie posiadała statusu rolnika, posiadała działki rolne o pow. 0,43 ha i nie posiadała żadnego tytułu prawnego do działki nr [...];
- uznanie, że R. S. wykonywał prace na części pastwiskowej, podczas gdy przeczy temu stanowisko organu, który wskazał, że (...) potrwierdzeni, że to dany udziałowiec Wspólnoty [x] wykonał powierzony mu zakres pracy staje się niemożliwym do udowodnienia - posiadaczem spornej części gruntu jest A. Ż., podczas gdy z protokołu oględzin z dnia 25.03.2022 r. wynika, że powierzchnia gruntu, na której prace wykonywała A. Ż. to 1,07 ha, natomiast pozostałe przedeklarowane przez nią powierzchnie należą do Z. C. (0,10 ha), G. M. (0,19 ha), W. B. (0,36 ha), co świadczy o tym, że A. Ż. nie mogła wykonywać prac na powyższych gruntach, gdyż przykładowo prace na gruncie W. B. wykonywała ona osobiście, co wynika z protokołu przesłuchania świadka z dnia 9.05.2022 r.;
- R. S. wykonywał prace na działce nr [x] na pow. 1,31 ha i na użytkach zielonych na pow. 0,63 ha, podczas gdy na wskazanym w trakcie kontroli w dniu 25.03.2022 r. przez niego obszarze (użytki zielone) prace wykonywał Z. R. w 2019 r. i w 2021 r., co potwierdza protokół przesłuchania Z. R. z dnia 24.05.2022 r.
- posiadaczem spornej części gruntu jest A. Ż., podczas gdy organ w sposób bezpodstawny uznał stanowisko A. Ż. co do deklarowanej powierzchni za prawdziwe, mimo tego, iż przeczą temu dokumenty zalegającego w aktach sprawy, we tym zeznania świadka W. B., a nawet sam organ wskazał ,,(...) potwierdzenie że to dany udziałowiec Wspólnoty [x] wykonał powierzony mu zakres pracy staje się niemożliwym do udowodnienia";
- A. Ż. wykonywała prace na gruncie G. M. (0,19 ha), Z. C. (0,10 ha) i W. B. (0,36 ha), podczas gdy nie wskazano na podstawie jakich dokumentów organ stwierdził, że A. Ż. wykonywała prace na gruntach pozostałych udziałowców, w jakim zakresie i na jakiej części, w sytuacji gdy dodatkowo brak jest spełnienia dodatkowego wymogu jakim jest zbycie udziałów w/w osób na rzecz A. Ż.;
- podział prac na gruncie, który wynika z protokołu z dnia 7.06.2016 r. nie jest zgodny z udziałami we Wspólnocie, podczas gdy zawsze prace na gruncie dzielone są po kolei według numerów domu (vide: protokół przesłuchania B. K. z 24.05.2022 r.), przez co fizycznie nie jest możliwe, aby A. Ż. wykonała prace na obszarze większym niż został jej przydzielony ( w roku 2017 zmieniła się wielkość udziału A. Ż. do 1,59 ha, a tym samym doszło do zmniejszenia powierzchni wykonywanych prac do 1,07 ha);
- A. Ż. i R. S. wykonywali prace w imieniu innych członków, podczas gdy Zarząd Spółki nie otrzymał żadnej informacji o przekazaniu innemu wspólnikowi wykonania przydzielonego zakresu prac od Z. C., G. M., S. R. i Z. R., nawet dotyczącego nieformalnego nieporozumienia, co zresztą nie byłoby zgodne z regulaminem użytkowania gruntów wspólnoty;
- uznanie, że A. Ż. mają udział we własności działki nr [...], podczas gdy twierdzenie takie kłóci się z treścią ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych, zgodnie z którą wspólnoty gruntowe maja służyć zaspokojeniu wspólnych potrzeb uprawnionych do udziału we wspólnocie;
- uznanie, iż pomiędzy R. S., A. Ż. a Wspólnotą istnieje konflikt krzyżowy, podczas gdy wspólnicy, tj. R. S. i A. Ż. wykonywali na terenie działki nr [...] wchodzącej w skład wspólnoty prace na rzecz Wspólnoty, zgodnie z sporządzonym zakresem prac, co potwierdzają protokoły przesłuchania nr [...] i [...];
- brak jest podstaw do przyznania Wspólnocie płatności w pełnej wysokości, kierując się przede wszystkim protokołem kontroli, podczas gdy z protokołu oględzin działki nr [x] z dnia 25.03.2022 r., wynika, że powierzchnia zadeklarowana przez A. Ż. do płatności wynosi 1.81 ha, co jest niezgodne ze stanem faktycznym na gruncie (organ nie wyjaśnił jak zostało to ustalone i zweryfikowane);
- uznanie, iż poszczególni członkowie posiadają udział we własności działki nr [...], podczas gdy jak wynika z wypisu rejestru gruntów dołączonego do akt sprawy, jedynym właścicielem działki nr [...] jest Wspólnota [x], natomiast R. S. i A. Ż. posiadają wyłącznie udział we wspólnocie, lecz nie udział w nieruchomości
- dzielenie gruntów Wspólnoty nie jest zgodne z przepisami prawa, a protokół kontroli oparty na takich czynnościach stanowi podstawę wydanego rozstrzygnięcia, podczas gdy Komisja przeprowadzająca kontrolę dokonała ,,wydzielenia" gruntów Wspólnoty, bez jakiejkolwiek podstawy, co jest sprzeczne z instytucją wspólnot gruntowych, a konkretnie z ustawą z.w.g., zgodnie z którą grunty Wspólnoty są niepodzielne;
- niewyjaśnienie na jakiej podstawie organ I Instancji dokonał wydzielenia gruntów i przyjęcia za podstawę rozstrzygnięcia protokołu kontroli, podczas gdy pisma otrzymane z Biura Kontroli wskazuje, że wyjaśnienia dotyczące podstawy prawnej i zasad wydzielenia działki dla Pana R. S. i A. Ż. wskaże Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w wydanej decyzji (Komisją jak wskazała - działała na jego zlecenie). W treści decyzji brak jest jakiegokolwiek ustosunkowania się do rzeczonej kwestii;
- uznanie, że sam podział prac na gruntach Wspólnoty nie stanowi przesłanki o użytkowaniu i posiadaniu działki nr [...], podczas gdy z protokołów kontroli wynika, iż każdy z członków wykonał prace zgodnie z tym zakresem, co przesądza o fakcie, iż podporządkowali się oni uchwale i prace były wykonywane przez każdego z osobna, w określonym zakresie - we wspólnym ,,interesie" Wspólnoty i w sposób wskazany przez Wspólnotę;
- uznanie, że R. S. i A. Ż. to niezależne od Wspólnoty podmioty posiadające i użytkujące część działek objętych wnioskiem skarżącej o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, w sytuacji, w której cały grunt objęty rzeczonym wnioskiem pozostaje we wspólnym użytkowaniu określonej umownie grupy mieszkańców wsi T., tj. Wspólnoty;
- uznanie, że A. Ż. zerwała więzi korporacyjne ze Wspólnotą, podczas gdy w protokole przesłuchania nr [...] z dnia 04.06.2020 r. w pkt 2,3 i 5 A. Ż. wskazuje, że nie zerwała więzi korporacyjnych ze Wspólnotą i zaakceptowała podział prac na gruncie , co przesądza o fakcie, iż wszelkie czynności wykonywane przez A. Ż. były wykonywane na rzecz Wspólnoty (ponadto wszystkie czynności na gruncie wykonywała zgodnie z zakresem prac ustalonym przez Wspólnotę);
- uznanie, iż sporna część gruntów działki nr [x] nie znajduje się w posiadaniu Wspólnoty, podczas gdy Wspólnota była i nadal jest jedynym posiadaczem i użytkownikiem, a także ona faktycznie włada wszystkimi należącymi do niej gruntami (w tym działką nr [...]), natomiast wbrew twierdzeniu organu poszczególni członkowie wykonują wyłącznie prace w oparciu o zakres przydzielonych prac w imieniu i na rzecz Wspólnoty;
- uznanie, iż między R. S., A. Ż. a Wspólnotą istnieje konflikt krzyżowy, podczas gdy - jak wynika z protokołu kontroli z dnia 05.07.2021 r. i 20.07.2021 r. - wszyscy członkowie Wspólnoty wykonali przydzielone im zakresem prace na gruncie w ramach i na rzecz Wspólnoty, które w pełni zaakceptowali;
- uznanie, że R. S. zerwał więzi korporacyjne ze Wspólnotą, podczas gdy R. S. w protokole z dnia 04.06.2020 r. nr [...] wskazał, iż nie doszło do zerwania jego więzi korporacyjnych i regularnie uczestniczy on w zebraniach, a także zaakceptował dokonane uchwałą prace na nieruchomości przez poszczególnych członków;
- uznanie, iż R. S. zerwał więzi korporacyjne z Wspólnotą, w sytuacji gdy pismem z dnia 29.03.2021 r. R. S. zwrócił się do Wspólnoty z prośbą o przydzielenie mu w ramach prac Wspólnoty użytków zielonych m.in. na gruncie [x], co przesądza o fakcie, iż więzi ze Wspólnotą R. S. nie zostały zerwane, z uwagi na fakt skierowania pisma o przydzielenie mu gruntów celem wykonywania prac rolnych na rzecz Wspólnoty;
- uznanie, że A. Ż. zerwała więzi korporacyjne ze Wspólnotą, podczas gdy oświadczeniem z dnia 05.04.2019 r. i pismem z dnia 06.04.2021 r. skierowanym do Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wskazała, iż nada] jest członkiem wspólnoty, nie zbyła przysługujących jej udziałów we Wspólnocie
- uznanie, iż A. Ż., R. S. znajdowali się w posiadaniu spornej części działki nr [...], podczas gdy działka ta nie była użytkowana przez w/w osoby we własnym imieniu i na własny rachunek, nie posiadali umowy dzierżawy, natomiast posiadaczem i użytkownikiem całości nieruchomości w roku 2021 (w tym części 1,65 ha) pozostawała Wspólnota, która również opłacała w całości podatek rolny od nieruchomości;
- uznanie, iż R. S. i A. Ż. wykonywali swoje prace we własnym imieniu, podczas gdy wszyscy zobowiązali się przed Sądem Rejonowym w L. w dniu 18 października 2018 r. do przestrzegania uchwały Wspólnoty z dnia 21.03.2019 r., która to uchwała nie została zaskarżona, jest prawomocna i ostateczna
- uznanie, że istnieje kilka osób niezależnych od siebie, pozostających w konflikcie krzyżowym, użytkujących część działki objętych wnioskiem o przyznanie płatności, w sytuacji, w której cały grunt objęty rzeczonym wnioskiem pozostaje we wspólnym użytkowaniu określonej umownie grupy mieszkańców wsi T., tj. Wspólnoty;
- uznanie, iż to poszczególni członkowie Wspólnoty decydują o pożytkach zebranych z części działki nr [...], podczas gdy z uchwał nr [...] z 28.06.2021 r. i (plan zagospodarowania gruntów jednoroczny na 2021 rok) i nr [...] z 29.11.2018 r. (wieloletni plan zagospodarowania gruntów na 2019-2022) Wspólnoty wynika wprost podział prac w zakresie zagospodarowania działek, w szczególności zaoranie przez poszczególnych członków gruntów ornych, zasianie zbożem, wykoszenie i zebranie użytków zielonych do dnia 30.06.2021 r. bez ponoszenia dodatkowych kosztów, natomiast każdy Wspólnik miał wykonywać we własnym zakresie, w wielkości przysługującego mu udziału poszczególne prace, lecz nie we własnym imieniu, zgodnie ze specyfiką i regulacją Wspólnoty gruntowej;
- uznanie, że skoro R. S. i A. Ż. złożyli wniosek o przyznanie płatności to analogicznym jest stwierdzenie, że zbierali pożytki na własne potrzeby i dla własnego gospodarstwa, podczas gdy taka okoliczność nie wynika z żadnego dokumentu zalegającego w aktach sprawy;
-uznanie, że R. S. zerwał więzi korporacyjne ze Wspólnotą, podczas gdy R. S. w protokole z dnia [...] i w pismach z dnia 6.04.2021 r. i z dnia 10.12.2020 r. skierowanych do Kierownika Biura Powiatowego ARiMR, wskazał iż nie doszło do zerwania jego więzi korporacyjnych i regularnie uczestniczy w zebraniach;
- uznanie, że zasadnym jest przyznanie A. Ż. i R. S. płatności, skoro organ I Instancji dostatecznie nie ustalił kwestii posiadania, gdyż w treści decyzji wskazano: ,, (...) protokół z oględzin działki ewidencyjnej nie potwierdza faktu, kto jest posiadaczem i jednoznacznie użytkownikiem danej działki ewidencyjnej, a jedynie potwierdza to czy dana działka była uprawiana rolniczo czy tez nie i jaka jest wielkość uprawy;
- uznanie, że istnieje kilka osób niezależnych od siebie, pozostających w konflikcie krzyżowym, użytkujących część działki objętych wnioskiem o przyznanie płatności, w sytuacji, w której cały grunt objęty rzeczonym wnioskiem pozostaje we wspólnym użytkowaniu określonej umownie grupy mieszkańców wsi T., tj. Wspólnoty, natomiast sami ,,zainteresowani" A. Ż. i R. S. nie potwierdzają istnienia konfliktu, wykonywania prac rolnych na własny rachunek, w oderwaniu od Wspólnoty;
- brak uznania za wiarygodne zeznań L. H. (protokół rozprawy z dnia 10.01.2017 r.), gdzie zostało jednoznacznie wskazane, iż działka nr [...] nigdy nie była w sposób fizyczny dzielona, a został wydzielony wyłącznie zakres prac na całości nieruchomości dla poszczególnego udziałowca Wspólnoty;
- uznanie, że R. S. zerwał więzi korporacyjne ze Wspólnotą, podczas gdy R. S. w protokole z dnia [...] w pismach z dnia 6.04.2021 r. i z dnia 10.12.2020 r. skierowanych do Kierownika Biura Powiatowego ARiMR, wskazał, iż nie doszło do zerwania jego więzi korporacyjnych i regularnie uczestniczy w zebraniach;
- istnieją niezależne od Skarżącej podmioty posiadające i użytkujące część działek objętych wnioskiem Skarżącej o przyznanie płatności w sytuacji, w której cały grunt objęty rzeczonym wnioskiem pozostaje we wspólnym użytkowaniu określonej umownie grupy mieszkańców wsi T., tj. Wspólnoty;
- uznanie, że Wspólnocie należy odliczyć od płatności grunty uwzględnione na rzecz A. Ż. i R. S., w sytuacji gdy organ II Instancji opiera się jednokierunkowo wyłącznie na twierdzeniach wskazanych przez w/w osoby, nie uwzględniając natomiast całości materiału dowodowego, wskazań Wspólnoty, a także zeznań świadków składających depozycje w roku 2022;
- uznanie, że istnieje kilka osób niezależnych od siebie, pozostających w konflikcie krzyżowym, użytkujących część działki objętych wnioskiem o przyznanie płatności, w sytuacji, w której cały grunt objęty rzeczonym wnioskiem pozostaje we wspólnym użytkowaniu określonej umownie grupy mieszkańców wsi T., tj. Wspólnoty, natomiast sami ,,zainteresowani" – A. Ż. i R. S. nie potwierdzają istnienia konfliktu, wykonywania prac rolnych na własny rachunek, w oderwaniu od Wspólnoty (np. protokoły przesłuchania);
- uznanie, że sam podział prac na gruntach Wspólnoty wskazywany w piśmie z dnia 20.04.2021 r. nie stanowi przesłanki o użytkowaniu i posiadaniu działki nr [...], podczas gdy z protokołów kontroli wynika, iż każdy z członków wykonał prace zgodnie z tym zakresem, co przesądza o fakcie, iż podporządkowali się oni uchwale i prace były wykonywane przez każdego z osobna, w określonym zakresie - we wspólnym ,,interesie" Wspólnoty.
c) art. 81a k.p.a., poprzez brak rozstrzygnięcia wątpliwości istniejących w sprawie na korzyść strony, tj. Wspólnoty, w sytuacji gdy organ ,,nie mógł w sposób jednoznaczny stwierdzić, która ze strony wykazuje się prawem przyznania płatności do spornej części działki (...)" (str. 45 uzasadnienia. W takim przypadku, skoro organ nie stwierdził, że część działki była użytkowana przez A. Ż. to płatności winny być przyznane Wspólnocie, jako właścicielowi gruntu, legitymowanemu do pobierania płatności (członkowie wykonują wyłącznie czynności w ramach i na rzecz Wspólnoty);
d) art. 107 § 3 k.p.a., poprzez brak wskazania w uzasadnieniu decyzji faktów, które organ uznał za udowodnione, a także dowodów, którym odmówił nadania waloru wiarygodności, a ponadto brak uzasadnienia w treści decyzji podstaw i czynników skutkujących zmniejszeniem powierzchni stwierdzonej w trakcie kontroli, a w szczególności brak odniesienia się przez organ do dokumentów (tj. protokół kontroli, protokół oględzin, protokół przesłuchania, gdzie zostało jasno wskazane, że to Wspólnota jest wyłącznym posiadaczem działki nr [x];
e) art. 5 w zw. z art. 14 ust. 1 i art. 22 ustawy z dnia 29 czerwca 1963r. o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych, poprzez ich niezastosowanie i pominięcie okoliczności prawnej, że jedynym podmiotem uprawnionym do wystąpienia z wnioskiem o przyznanie płatności i do występowania na zewnątrz w imieniu wspólnoty gruntowej, pozostaje spółka jako całość, co skutkowało bezzasadnym przyjęciem, że rozpoznanie indywidualnego wniosku członka wspólnoty (mimo, iż A. Ż. nie posiadała statusu rolnika, posiadała działki rolne o pow. 0,43 ha i nie posiadała żadnego tytułu prawnego do działki nr [...]) ma skutkować zmniejszeniem powierzchni gruntów zdeklarowanych do płatności, w sytuacji w której organ powinien był odrzucić wnioski członków jako osób nieposiadających legitymacji prawnej do złożenia takiego wniosku;
f) art. 19 ust. 1 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 z dnia Il marca 2014 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady UE nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności, poprzez jego błędne zastosowanie, skutkującego błędnym przyjęciem, że różnica między powierzchnią zadeklarowaną do płatności a powierzchnią stwierdzoną przekracza określoną przepisami wysokość, w związku z czym skarżącej nie przysługuje pomoc i zasadnym jest zmniejszenie przyznanej płatności, w sytuacji gdy z żadnych dowodów (w tym dokumentacja, protokoły, oświadczenia) nie wynika, aby którykolwiek z udziałowców władał częścią sporną nieruchomości we własnym imieniu, był jej posiadaczem i użytkownikiem
g) art. 5 ust. 1 w zw. z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych, poprzez ich błędną wykładnię, prowadzącą do przyjęcia, iż uprawnieni do udziału we wspólnocie nie są pozbawieni prawa do posiadania gruntów Wspólnoty, pomimo iż w myśl powołanych przepisów wspólnoty gruntowe nie mogą być dzielone pomiędzy uprawnionych do udziału w tych wspólnotach, co oznacza, że podmiotem uprawnionym do posiadania gruntu jest wspólnota jako całość, a nie poszczególni je członkowie co do odrębnych części.
W odpowiedzi na skargi organ wniósł o ich oddalenie, podtrzymując dotychczas wyrażone stanowisko. Organ wskazał, że zapadłe rozstrzygnięcia wprost realizację wskazań zawartych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 9 grudnia 2021 r. sygn. akt I SA/Rz 678/21, oraz wyroku z dnia 25 stycznia 2022 r. sygn. akt I SA/Rz 901/21.
Wojewódzki Sąd Administracyjny miał na uwadze, co następuje:
Na podstawie art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. - dalej: P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrolę tę sprawują stosując jedynie kryterium legalności, a więc zgodności z prawem zaskarżonych aktów. Oznacza to, iż tylko ustalenie, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a..
W myśl natomiast art. 134 § 1 ustawy P.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany argumentacją skargi, jej wnioskami i wskazaną podstawą prawną.
Dokonując kontroli sądowej zaskarżonej decyzji w przedstawionych wyżej granicach Sąd doszedł do wniosku, że skarga nie jest uzasadniona, albowiem organy nie naruszyły prawa procesowego przy gromadzeniu materiału dowodowego oraz dokonywaniu jego oceny w zakresie przyjętych ustaleń faktycznych, a następnie prawidłowo zastosowały prawo materialne, co do przyznania uprawnienia do otrzymania dopłaty przez rolnika.
Przedmiotem sporu w obu połączonych sprawach jest prawidłowość rozstrzygnięcia przez organy Agencji konfliktu krzyżowego jaki pojawił się przy ubieganiu się o przedmiotowe płatności do części działki ewidencyjnej nr [...] w kampanii na 2021 r., które to grunty stanowią własność Wspólnoty [...]. Zdaniem organów prawo do przyznania płatności dowiedli użytkujący je rolnicy A. Ż. i R. S., którzy choć są członkami Wspólnoty dostatecznie zademonstrowali zerwanie więzi korporacyjnej łączącej je ze Wspólnotą. Zdaniem Skarżącej osoby te nie spełniają warunków przyznania płatności bowiem na spornych gruntach użytkowali sporne grunty wyznaczone przez Wspólnotę, wykonywali na nich prace zgodnie z zakresem prac, który został sporządzony przez Wspólnotę i stosowali się do wszystkich uchwał wspólnoty, a ponadto zdaniem Skarżącej o zerwaniu więzi korporacyjnej nie świadczy też zaskarżanie uchwał wspólnoty.
Kwestia uprawnień do wystąpienia z wnioskiem o przyznanie płatności do gruntów będących własnością wspólnoty gruntowej, to jest, czy przysługuje ona wspólnocie czy też poszczególnym członkom tej korporacji, była już przedmiotem tutejszego Sadu oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego w odniesieniu do wcześniejszych kampanii przyznawania płatności.
W prawomocnych wyrokach tut. Sądu z dnia 9 listopada 2017 r. sygn. akt I SA/Rz 541/17, z dnia 19 czerwca 2018 r., sygn. akt I SA/Rz 367/18, z dnia 28 czerwca 2018 r. sygn. akt I SA/Rz 291/18 oraz w wyrokach NSA z dnia 19 lipca 2016 r. sygn. akt II GSK 1800/16, z dnia 30 lipca 2020 r. sygn. akt I GSK 672/20 oraz z dnia 30 czerwca 2020 r. sygn. akt I GSK 543/20 wyrażony został pogląd, że w razie wejścia przez inne osoby czy podmioty w posiadanie gruntów Wspólnoty gruntowej, także wskutek bezprawnego wejścia w ich posiadanie przez udziałowców, a więc niezgodnie z uchwałami spółki, osoby te czy też podmioty mogą się ubiegać o dofinasowanie gruntów przez Agencję, jako wchodzących w skład ich gospodarstwa rolnego, bowiem ustawowa przesłanka posiadania gospodarstwa nie jest związana z tytułem prawnym wnioskodawcy do nieruchomości, ale z faktycznym rolniczym użytkowaniem działek. Rudymentarną przesłanką obu dochodzonych płatności w świetle art. 7 ust. 1 ustawy o płatnościach bezpośrednich, jak również § 2 pkt 2 rozporządzenia ONW jest posiadania działki rolnej przez producenta rolnego. Podkreślano, że inne podmioty aniżeli Wspólnota, także jej udziałowcy, mogą być beneficjentami pomocy obszarowych do gruntów będących własnością Wspólnoty, ale w sytuacji gdy nastąpi zerwanie więzi korporacyjnych, które demonstruje na zewnątrz wolę władania gruntami dla siebie i we własnym imieniu (tzw. animus).
Istotną okolicznością jest to , że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokach z dnia 9 grudnia 2021 r. sygn. akt I SA/Rz 678/21, z dnia 25 stycznia 2022 r., sygn. akt I SA/Rz 901/21, z dnia 25 maja 2023 r. sygn. akt I SA/Rz 151/23 oraz z dnia 13 lipca 2023 r. sygn. akt I SA/Rz 185/23 rozstrzygał identyczne spory stron przy czym dotyczyły one płatności w roku 2019 i 2020. Skład orzekający w pełni podziela poglądy wyrażone w tych wyrokach, dlatego wskazać należy, że kluczową dla rozstrzygnięcia sprawy aktualnie rozpoznawanej jest rozumienie przesłanki przyznania płatności w rozumieniu przepisu art. 7 ust.1 ustawy o płatnościach bezpośrednich i § 2 pkt 2 rozporządzenia ONW w zakresie posiadania gruntu do którego przyznawane są dopłaty z uwzględnieniem szczególnych regulacji zawartych w ustawie z dnia 29 czerwca 1969 r. o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych ( Dz. U. 2022 poz. 140 t.j.).
Uwzględniając specyficzny charakter gruntów stanowiących własność wspólnoty gruntowej i działanie w ramach takiej wspólnoty przez rolników będących jej członkami polegającym na uprawianiu przez nich gruntu przydzielonego jej przez sama wspólnotę, ze wskazanych wyżej wyroków wynika, że mogą występować dwie odrębne sytuacje, gdy rolnik włada gruntami wspólnoty i wykonuje na nich czynności związane z utrzymywaniem ich w dobrej kulturze rolnej. Pierwsza z nich to taka, gdy rolnik włada danym gruntem zgodnie z decyzjami wspólnoty i w oparciu o stosowne dyspozycje wspólnoty przyznającej mu odpowiedni obszar gruntów do użytkowania i pobierania pożytków. W takiej sytuacji rolnik jest jedynie wykonawca jej woli i włada w jej imieniu i na jej rzecz. W takiej zatem sytuacji nie ma on woli posiadania dla siebie danego obszaru gruntów i nie jest posiadaczem uprawnionym do otrzymania dopłat. Jego działanie wypełnia bowiem treścią władanie wspólnoty i jest w istocie realizowaniem władztwa wspólnoty nad danym gruntem. W takim przypadku uprawnionym do dopłat będzie sama wspólnota. Ona bowiem jedynie "posługuje się" przy wykonywaniu tych czynności swoimi członkami. Wszystkie działania odbywają się za jej akceptacją. Przydziela grunt członkom do korzystania, a ci na nim w jej imieniu gospodarują. Grunty wspólnoty są niepodzielne i nie mogą być przyznane w sposób trwały i zmieniający strukturę własności jej członkom. Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych wspólnoty gruntowe nie mogą być dzielone pomiędzy uprawnionych do udziału we wspólnotach. Natomiast zgodnie z art. 24ust. 1 ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych spółka utworzona do zarządu nad wspólnotą i do właściwego zagospodarowania gruntów obowiązana jest sporządzić plan zagospodarowania i regulamin użytkowania gruntów oraz przedstawić go właściwym organom. Ustrój wspólnoty nie wyklucza natomiast wyznaczenia uczestnikom wspólnoty poszczególnych gruntów do gospodarowania.
Drugą możliwością, którą musiały rozważyć organy członek wspólnoty gruntowej władał jakąś częścią gruntów wspólnoty (był jej posiadaczem) w sposób niezgodny z wolą tejże wspólnoty. Chodzi o takie sytuacje, gdy rolnik ten zerwał więzi korporacyjne ze wspólnotą i wszedł w posiadanie gruntów w sposób niezgodny z jej wolą lub też wbrew takiej woli albo będąc jej członkiem przejął władztwo nad większa ilością gruntów niż przydzieliła mu wspólnota. Jak to bowiem wskazał ten sąd rudymentarną przesłanka przyznania dopłat nie jest własność danego, objętego systemem wsparcia gruntu, a jego posiadanie. Jeżeli zatem dana osoba władała by częścią (lub całością) gruntów wspólnoty wbrew jej woli, wbrew woli organowi wspólnoty, to wówczas dopóki taki stan poosiadania by się utrzymywał, to do rolnika należało by prawo do otrzymania stosownego wsparcia.
Kierując się stanowiskiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wynikającym z wyroków z dnia 9 grudnia 2021 r. sygn. akt I SA/Rz 678/21, z dnia 25 stycznia 2022 r., sygn. akt I SA/Rz 901/21 w trakcie szerokiego i kompletnego postępowania dowodowego organ przeprowadził dowody mające znaczenie dla ustalenia tych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności. Po pierwsze jakim zakresem gruntów władali A.Ż. i R.S. i po drugie, czy odbywało się to w ramach przyznanego im do użytkowania areału gruntu odpowiadającego ich udziałowi we wspólnocie, czy też odbywało się to wbrew takim dyspozycjom wspólnoty.
Odnośnie wielkości areału gruntu jakim władają pozostający w konflikcie krzyżowym rolnicy organ zasadnie dokonał czynności oględzin spornych działek w zakresie w jakim maja one pozostawać w posiadaniu A. Ż. i R. S.. W trakcie tej czynności, co odpowiednio wykazały organy w uzasadnieniu zaskrzonych decyzji ustalono, że A. Ż. włada zgodnie z wolą Wspólnoty i zakresem prac częścią działki o powierzchni 1,07 ha, a także częścią o powierzchni 0,09 ha. W tym zakresie ustalono w czasie tej czynności na gruncie gdzie fizycznie ten obszar się znajduje, przemierzono jego wielkość. Wspólnota nie kwestionowała wielkości tego obszaru. Obszar ten – zgodnie z ustaleniami organu odpowiada udziałowi tej osoby we wspólnocie, który wynosi 1,59. Jednocześnie podjęto próbę ustaleń co do dodatkowej części działki o powierzchni 0,65 ha, poza wydzielona jej części gruntu, która miała władać A. Ż.. Co do tej części nie dokonano ustaleń co do osoby władającej, w szczególności w zakresie władania tym gruntem za zgodą i w ramach działania Wspólnoty.
Szczegółowych ustaleń dokonano co do obszaru gruntu znajdującego się we władaniu R. S.. W tym zakresie również organy ustaliły, jaka część została przyznana temu rolnikowi przez Wspólnotę do użytkowania, zgodnie z posiadanym przez niego udziałem we wspólnocie. Obszar ten nie był kwestionowany, zarówno co do jego wielkości (1,2 ha) jak i położenia na gruncie wspólnoty. Okoliczność ta nie była kwestionowana przez strojny. Ustalono jednak także, że rolnik ten włada jeszcze, o czym sam zresztą mówił, także częścią działki wspólnoty o powierzchni 1 ha w miejscu gdzie występują łąki. Władanie ta częścią działki nie pozostaje przy tym w związku z jego udziałem we wspólnocie. Objął we władanie tę cześć gruntu bez zgody wspólnoty, przy milczącym przyzwoleniu czy tez ustnej zgodzie osób jakie powinny prawa wspólnoty na tej części gruntu wykonywać. Podstawa władania nie znajduje się zatem w decyzji Wspólnoty i władanie nie jest wykonywane w jej imieniu. Rolnik włada tą częścią gruntu ponad swój udział we wspólnocie, na skutek podjętych samodzielnie decyzji. Słusznie organy podkreśliły przy tym, że nie doszło do zbycia udziału we wspólnocie przez osoby, którym wspólnotą nadała tę cześć gruntów do użytkowania a zatem z tą częścią działki rolnik włada bezumownie. We własnym imieniu, w wyniku swoich działań.
Organy wykazały jaką częścią gruntu włada (lub może władać) R. S. – 2,20 ha, przy czym wskazały, że 1,2 ha mógł objąć on zgodnie z wolą Wspólnoty, w ramach "więzi korporacyjnej", natomiast dalszy obszar 1 ha objął na podstawie niezaakceptowanych przez wspólnotę ustnych porozumień z osobami, którym Wspólnotą przydzieliła ten obszar do użytkowania. W tych okolicznościach organy słusznie rozróżniły prawną sytuacje tych gruntów co do osoby uprawnionej do otrzymania dopłaty. Wskazały zatem, że część jaką R. S. może użytkować zgodnie z wolą Wspólnoty i zgodnie z przydzielona mu do użytkowania częścią działki [x] nie jest wyłączona z dopłat na rzecz Wspólnoty. W tym zakresie organy słusznie przyjęły, że rolnik ten władać będzie działką w imieniu i w ramach Wspólnoty. Zgodnie z jej wolą i w takim przypadku nie można ustalić, że jest on posiadaczem tego gruntu w rozumieniu art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o płatnościach, a jedynie włada nią w ramach Wspólnoty, która to jednostka jest uprawniona do otrzymania dopłat. Stanowisko to zasługuje na uwzględnienie, z tego chociażby względu, że takie rozumienie działania rolnika w wykonaniu decyzji Wspólnoty zaaprobował sąd wydając poprzedni wyrok w sprawie, a stanowisko jego jest w postępowaniu niniejszym wiążące. Jeżeli bowiem rolnik gospodaruje na przydzielonej mu do użytkowania części gruntu wspólnoty, zgodnie z jej wolą, to wykonuje on tylko prawa wspólnoty, wykonuje akty właścicielskie tej wspólnoty i to ona jest uprawniona do dopłat w ramach systemów wsparcia. Jeżeli natomiast rolnik włada częścią jej gruntów poza tymi wskazaniami i decyzjami wspólnoty, na podstawie swoich własnych działań (może nawet bezprawnych) polegających na wejściu w posiadanie gruntów bez zgody wspólnoty, to w takim zakresie dochodzi do przerwania więzi korporacyjnej i jego władanie gruntem odbywa się w jego imieniu i dla niego samego , co z kolei wyklucza przyznanie dopłat do części gruntu wspólnocie. W takim przypadku to ten rolnik musi być uznany za posiadacza gruntu.
W sprawie odnośnie R. S. organy wykazały, że nie doszło do wystąpienia rolnika ze wspólnoty, tak aby można było uznać, że całość gruntów wspólnoty jakie on uprawiał znajdowały się w jego posiadaniu bez zgody wspólnoty, co umożliwiało by przyznanie mu dopłat. Jak wynika bowiem z faktów ustalonych w czasie oględzin a także przesłuchania stron, R. S. jest członkiem wspólnoty i jedną częścią gruntu mógł władać za wskazaniem i akceptacja wspólnoty. Choć , jak ustalają organy, na tej części nie gospodarował. Tylko część użytkowanych przez niego gruntów objęta została przez niego poza decyzjami wspólnoty.
Skoro jednak do tego doszło, to nie można było przyjąć, że również w tym zakresie Wspólnotą będzie uprawniona do dopłat. Fakt władania gruntami, które zostały przydzielone S. R. i Z. R. potwierdzają sami zainteresowani, którzy wskazali, że na tej części działki gospodarował R. S.. Nie jest przy tym istotne, że władania tą częścią gruntu nie przekazano w sposób formalny (brak dowodów w postaci umów), skoro wszyscy świadkowie w tym zakresie potwierdzają, że R. S. gospodarował na tej części działki. Brak jest dowodów przeciwnych. Organy miały prawo dokonać takiego ustalenia. Władanie to odbywało się poza decyzjami Wspólnoty.
W ocenie Sądu organy dokonały prawidłowych ustaleń co do tej części gruntów jaką władała, czy miała władać A. Ż. oraz przyczyn i charakter tego władania, a w szczególności jego zgodność z decyzjami Wspólnoty. W tym zakresie organy zgodnie z zebranym materiałem dowodowym słusznie przyjęły, że nie doszło do zerwania przez A. Ż. więzi ze Wspólnotą i w rezultacie korzystała ona z części działki o pow. 1,07 plus 0.09 ha zgodnie z wolą Wspólnoty i na podstawie podjętych przez nią decyzji o przydzieleniu jej gruntu do korzystania. Organy słusznie powołały się na okoliczności ustalone w trakcie oględzin, a także zeznania świadków. W tym zakresie rolniczka władała gruntem w ramach Wspólnoty, a więc organy trafnie przyznały w tym zakresie dopłaty Wspólnocie. Podkreślić należy, że organy miały prawo powołać się na przepisy proceduralne regulujące ciężar dowodu w zakresie postępowania o przyznanie dopłat (w sposób odmienny od k.p.a.), nakładające ten ciężar na stronę, która z danego faktu wywodzi skutki prawne. Zgodnie bowiem z art. 3 ust. 3 ustawy o płatnościach, ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne.
W realiach niniejszej sprawy, wobec zaistnienia konfliktu krzyżowego oznacza to, że to strona konfliktu (Wspólnota) musi wykazać, że to ona spełnia warunki do przyznania płatności, nie zaś druga strona konfliktu. To Wspólnota winna przedłożyć tego typu dowody, z których jednoznacznie jej uprawnienie będzie wynikało. Brak przedłożenia tego typu dowodów, przy przeprowadzeniu przez organy wszelkich możliwych czynności skutkuje niemożnością przyznania jej dopłat. Dotyczy to zarówno takich sytuacji, gdy dowody wskazują na uprawnienie innej osoby, jak również sytuacji, gdy na podstawie istniejących i zebranych dowodów nie da się jednoznacznie rozstrzygnąć, komu to uprawnienie przysługuje.
Odnośnie gruntu 0.65 ha, co do którego Wspólnota złożyła wniosek organ dysponował sprzecznymi dowodami, których nie był w stanie jednoznacznie ocenić poprzez danie im wiary w oparciu o racjonalne kryterium podlegające logicznej i zgodnej z doświadczeniem życiowym weryfikacji. W takich okolicznościach uwzględniając, że organ nie jest zobowiązany, zgodnie z powołanym przepisem do prowadzenia dalszych czynności z urzędu mających na celu realizację zasady prawdy materialnej, mógł uznać, że wnioskodawca nie udowodnił okoliczności z której wywodzi skutki prawne, a tym samym nie wykazał w tej części swojego uprawnienia do płatności. Nie chodzi bowiem o dokonanie wyrywkowej oceny dowodów w oparciu o jeden, czy nawet kilka dowodów, a o taką ocenę w której w sposób bezsporny dokonana ocena jest jedyna możliwa do przyjęcia, całościową i kompletną. Jeżeli wnioskodawca nie przedstawił takich dowodów, to organ jest uprawniony do przyjęcia, że dana okoliczność nie została udowodniona. Ma on bowiem obowiązek nie tyle poszukiwania dowodów, co wszechstronnej ich oceny. Jeżeli dokonana ocena nie prowadzi do jednoznacznych wniosków, to wówczas ma prawo przyjąć, że okoliczność nie została udowodniona.
W przedmiotowej sprawie występowały co do użytkowania tej części działki sprzeczne zeznania, z jednej strony A. Ż., z drugiej strony innych członków wspólnoty. Przy tak niejednoznacznych dowodach, zwłaszcza z uwzględniłem łączących świadków powiązań rodzinnych stanowisko organu nie mogło być uznane za naruszające prawo. Oceny takiej nie mogą wszak zastąpić odniesienia się do jakichś fragmentów poszczególnych wypowiedzi, skoro ich całościowa wymowa nie prowadzi do jednoznacznych wniosków. W tym zakresie postepowania dowodowego nie został organom przedstawiony jednoznaczny materiał dowodowy , z którego by wynikało, że aktualnie omawiana cześć działki była w posiadaniu osób, które władały nią w imieniu Wspólnoty i zgodnie z wola Wspólnoty. Dlatego też Sąd uznał, że w tym zakresie zarzuty naruszenia prawa procesowego nie zasługują na uwzględnienie. Zebrany materiał dowodowy jest niejednoznaczny i nie pozwala na powzięcie ustaleń faktycznych w kierunku postulowanym w skardze. Takie stanowisko organów nie narusza przepisu art. 3 ust. 3 i art. 3 ust. 2 pkt 2 ustawy o płatnościach.
Organy miały zatem prawo wykluczyć z płatności obszar 1,65 ha działek zgłoszonych do płatności przez Wspólnotę [x]. Z jednej strony wykazały, że działką o powierzchni 1 ha jest użytkowana poza wolą i wiedzą Wspólnoty, w indywidualnym działaniu R. S., zaś z drugiej strony wskazały, że zgromadzony materiał dowodowy nie pozwala na jednoznaczne ustalenie kto jest uprawniony do płatności działki o powierzchni 0,65 ha. Po dokonaniu tych ustaleń faktycznych w sposób prawidłowy zastosowały prawo materialne. Uznały, że uprawnionym do płatności poza tymi dwiema powierzchniami jest Wspólnota [x]. Podzieliły zatem pogląd prawny wyrażony w uzasadnieniu wyroku sadu administracyjnego wskazanym powyżej. Ustaliły jakie części działki były użytkowane przez R. S. i A. Ż. i jeżeli działo się to w zakresie nadanych im do użytkowania części, to przyjęty, że uprawnionym jest Wspólnota. Jedynie w przypadku części użytkowanej przez osobę fizyczną poza nadaniem gruntu przez wspólnot odmówiły przyznania dopłaty. Nie przyznały dopłaty też co do części, co do której brak jest możliwości dokonania jednoznacznych ustaleń. Takie rozstrzygniecie merytoryczne nie narusza prawa.
Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że zarzuty skarg nie mają uzasadnionych podstaw, dlatego Sąd oddalił skargi w myśl art. 151 p.p.s.a.