I SA/Rz 193/25

I SA/Rz 193/25 - Wyrok WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2025-07-15
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-04-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Grzegorz Panek /przewodniczący sprawozdawca/
Jarosław Szaro
Małgorzata Niedobylska
Symbol z opisem
6559
Hasła tematyczne
Środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia
Sygn. powiązane
I GSK 1127/25 - Wyrok NSA z 2025-11-05
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Uwzględniono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2025 poz 198
art. 30c ust. 3 pkt 1, art. 14 lzf ust. 3
Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju
Dz.U. 2024 poz 935
art. 3 § 2 pkt 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Grzegorz Panek /spr./, Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska, Sędzia WSA Jarosław Szaro, Protokolant sekr. sąd. Karolina Gołąbek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 lipca 2025 r. sprawy ze skargi R. Spółka jawna z siedzibą w K. na informację Rzeszowskiej Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. z dnia 3 kwietnia 2025 r. nr DWP.422.5.2024 ( KPOD.01.03-IW.01-9988/24) w przedmiocie negatywnej ponownej oceny wniosku o objęcie przedsięwzięcia MŚP wsparciem 1) uwzględnia skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazuje jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia, 2) zasądza od Rzeszowskiej Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. na rzecz skarżącej R. Spółka jawna z siedzibą w K. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi [...] spółka jawna z siedzibą w K. (dalej: spółka/skarżąca) jest informacja Rzeszowskiej Agencji Rozwoju Regionalnego dalej: RARR/operator) z dnia 3 kwietnia 2025 r. DWP.422.5.2024 (KPOD.01.03-IW.01-9988/24) w przedmiocie negatywnego wyniku oceny wniosku o objęcie przedsięwzięcia MŚP wsparciem.
Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym.
Spółka złożyła wniosek o dofinansowanie projektu ze środków Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności, dotyczący inwestycji A1.2.1. Inwestycje dla przedsiębiorstw w produkty, usługi i kompetencje pracowników oraz kadry związane z dywersyfikacją działalności. We wniosku wskazano, że spółka to mała firma z siedzibą w K., która od 2015 r. działa na rynku turystycznym. W ramach planowanej dywersyfikacji działalności i w odpowiedzi na rosnące zapotrzebowanie na ekologiczne formy transportu, firma planuje uruchomić wypożyczalnię rowerów elektrycznych dla turystów. Projekt ten jest zgodny z kodem PKD 77.21Z, który obejmuje wynajem i dzierżawę sprzętu rekreacyjnego i sportowego, w tym rowerów, co w pełni spełnia wymogi regulaminu dotacji KPO.
Działania te mają na celu zwiększenie odporności prowadzonej działalności na ewentualne przyszłe sytuacje kryzysowe, a także jej rozwój poprzez rozszerzenie i dywersyfikację oferty.
Pismem z dnia 10 marca 2025 r. Rzeszowska Agencja Rozwoju Regionalnego (RARR) poinformowała spółkę o negatywnej ocenie projektu na etapie oceny merytorycznej przedmiotowego wniosku.
W ramach pierwotnej oceny oceniający stwierdzili w odniesieniu do kryterium B.4., że wnioskodawca zaplanował działania, które nie przyczynią się do zwiększenia odporności przedsiębiorstwa na sytuacje kryzysowe, planowane usługi wynajmu rowerów elektrycznych nie są bowiem nowe bowiem na podanej we wniosku stronie internetowej wnioskodawcy znajduje się informacja, że oferuje on usługę wynajmu rowerów, a dodanie do oferty rowerów elektrycznych nie oznacza dywersyfikacji dotychczas prowadzonej działalności.
Skarżąca wniosła o ponowną ocenę przedsięwzięcia zarzucając m. in., że oceniający błędnie oparli się o informacje zamieszczone na stronie internetowej spółki, w sytuacji gdy usługi wypożyczalni rowerów faktycznie nie są świadczone przez wnioskodawcę, a informacja o dostępności rowerów na stronie internetowej jest jedynie przekierowaniem do oferty innego podmiotu - firmy współpracującej.
Operator rozpatrzył wniosek o ponowną ocenę przedsięwzięcia MŚP, weryfikując prawidłowość oceny przedsięwzięcia MŚP w zakresie kryteriów i zarzutów. W jego ocenie brak było podstaw dla zmiany negatywnej oceny wniosku w zakresie kryteriów B.4., B.5. i B.6. W ramach ponownej oceny przedsięwzięcia - odnośnie kryterium B.4. - oceniający wyjaśnił, że przedstawiona inwestycja budzi istotne wątpliwości faktycznej dywersyfikacji prowadzonej działalności gospodarczej. Wnioskodawca nie przedstawił wystarczająco klarownego rozróżnienia pomiędzy obecną działalnością związaną z prowadzeniem wynajmu rowerów a nowymi usługami, które planuje wprowadzić tj. wynajem rowerów elektrycznych do zwiedzania K. Na własnej stronie internetowej w zakładce usługi [...] wnioskodawca oferuje klientom możliwość wynajęcia rowerów, gdzie podano też cenę wynajmu rowerów. W opinii oceniających prezentowany pomysł związany jest z przekształceniem istniejącej oferty wynajmu rowerów, co nie spełnia kryteriów rzeczywistej dywersyfikacji oraz rozszerzenia.
Przedstawiony opis nowych usług jest ogólnikowy i nie pozwala na jednoznaczną ocenę, czy dotyczą one nowych usług, czy jedynie rozwinięcia obecnie prowadzonych działań. Brak precyzyjnego wskazania, w jaki sposób planowane nowe usługi będą się różnić od dotychczas oferowanych a także jakie nowe segmenty klientów firma zamierza pozyskać. Ponadto oceniający wskazał, że ponowna ocena nie służy do uzupełniania brakujących informacji, ani wprowadzania istotnych zmian w treści wniosku. Ze względu na fakt, że w wyniku ponownej oceny przedsięwzięcie nie uzyskało wymaganej punktacji w kryterium B.4 - także w zakresie kryterium B.5. i B.6. w wyniku ponownej oceny wniosku przyznano 0 punktów.
Skarżąca nie zgodziła, że z rozstrzygnięciem RARR - informacją z 3 kwietnia 2025 r. w przedmiocie negatywnego wyniku oceny wniosku o objęcie przedsięwzięcia MŚP wsparciem i złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie.
Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzuciła naruszenie:
1. art.14lza ust. 3 w związku z art. 141zc ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2025 r., poz. 198 ze zm. - zwanej dalej ustawą wdrożeniową) poprzez przeprowadzenie całkowicie dowolnej interpretacji kryterium B.4. Kryterium Oceny Wniosków (tj. "Przedsięwzięcie MŚP dotyczy rozszerzenia lub dywersyfikacji działalności Wnioskodawcy"), przedsięwzięcia do objęcia wsparciem przez Instytucję Wdrażającą Rzeszowską Agencję Rozwoju Regionalnego S.A. w oderwaniu od obowiązującego Regulaminu wyboru przedsięwzięć MŚP skutkującą odmową przyznania wsparcia,
2. art. 14lze ust. 5 ustawy wdrożeniowej poprzez nieuwzględnienie wniosku i ponowną ocenę przedsięwzięcia i ograniczenie się do powtórzenia tez negatywnego rozpatrzenia wniosku z dnia 16 marca 2025 r., co stanowi naruszenie uprawnienia skarżącego do żądania dwukrotnego rozpatrzenia wniosku dotyczącego przedsięwzięcia,
3. art. 14lze ust. 7 ustawy wdrożeniowej poprzez całkowite pominięcie w informacji o wyniku ponownej oceny pouczenia o prawie skarżącego do złożenia skargi zgodnie z art. 14lzf ust. 2 ustawy wdrożeniowej, co stanowi rażące naruszenie prawa, które mogło pozbawić skarżącą możliwości rozpatrzenia sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny,
4. naruszenie § 7 ust. 1 i 2 Regulaminu wyboru przedsięwzięć MSP w ramach KPO poprzez nieprzejrzystość i niejednolite stosowanie kryteriów,
5. pominięcie argumentacji zawartej we wniosku o ponowną ocenę, w tym:
- brak oparcia oceny w treści wniosku,
- dowolność interpretacji obecnej działalności przedsiębiorcy z pominięciem złożonych we wniosku oświadczeń o prawdziwości danych pod rygorem odpowiedzialności karnej,
- wynik oceny eksperckiej dokonanej w oparciu o błędne zastosowanie kryteriów wyboru
W odpowiedzi na skargę RARR wniosła o jej odrzucenie wskazując, że relacja pomiędzy skarżącą a RARR jako operatorem ma charakter cywilnoprawny. W ocenie organu skoro materia będąca przedmiotem skargi nie mieści się w zakresie postępowania sądowoadministracyjnego i nie jest objęta zakresem właściwości sądu administracyjnego skarga powinna podlegać odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.).
Na wypadek braku odrzucenia skargi organ wniósł o jej oddalenie w całości podtrzymując stanowisko zawarte w informacji z 3 kwietnia 2025 r. i jego argumentację zawartą w karcie ponownej oceny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:
Skarga jest uzasadniona.
W pierwszej kolejności sąd musi rozważyć argumentację organu w zakresie braku kognicji sadu administracyjnego w tego typu sprawach, z uwagi na brak prawa uczestnika konkursu do złożenia skargi do tego sądu.
Kwestie prowadzenia postępowania w sprawie przyznania wsparcia uregulowane zostały w przepisach art. 14a i następne ustawy wdrożeniowej. Kwestie zaskarżalności wydanych w trakcie tego rodzaju postępowania aktów reguluje przepis art. 14lzf tej ustawy, który w ustępie 2 stanowi, że w przypadku ponownej negatywnej oceny przedsięwzięcia lub pozostawienia wniosku o ponowną ocenę przedsięwzięcia bez rozpatrzenia podmiot wnioskujący o objęcie przedsięwzięcia wsparciem może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego.
Przepis ten dotyczy więc podmiotu, który wnioskował o objęcie przedsięwzięcia wsparciem, i uzyskał ponowną negatywną ocenę wniosku.
Definicje pojęć użytych w tym przepisie zawiera ustawa wdrożeniowa w art. 14la, który stanowi, że przez przedsięwzięcie należy rozumieć element inwestycji realizowany przez ostatecznego odbiorcę wsparcia, zmierzający do osiągnięcia założonego celu inwestycji, zaś przez inwestycję - inwestycję w rozumieniu rozporządzenia 2021/241.
Przepisy Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 lutego 2021 r. ustanawiającego instrument na rzecz odbudowy i zwiększania odporności (Dz. Urz. UE.L.2021.57.17) pomimo wielokrotnego posługiwania się pojęciem inwestycji nie zawierają definicji tego pojęcia.
Jednocześnie przepis art. 14la pkt 6 ustawy wdrożeniowej wskazuje, że przez ostatecznego odbiorcę wsparcia należy rozumieć podmiot realizujący przedsięwzięcie. Definicje tych dwóch pojęć są o tyle problematycznie sformułowane, że definiują się wzajemnie. Ostatecznym odbiorcą wsparcia jest podmiot realizujący przedsięwzięcie, zaś podmiotem realizującym przedsięwzięcie jest ostateczny odbiorca wsparcia.
Definicja taka jest oderwana całkowicie od rzeczywistego przepływu środków finansowych, jak także od użytych w rozporządzeniu dalszych pojęć definiujących podmioty uczestniczące w realizacji programu zwiększania odporności i odbudowy.
W ustawie nie zdefiniowano, a nawet nie wymieniono takich pojęć jak przedsięwzięcie MŚP. Pojęcie to pojawia się dopiero w § 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia z dnia 23 kwietnia 2024 r. w sprawie udzielania pomocy de minimis na dywersyfikację działalności mikroprzedsiębiorców, małych lub średnich przedsiębiorców w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności (Dz. U. z 2024 r., poz. 687).
Rozporządzenie to definiuje, że przedsięwzięcie MŚP to działania realizowane przez mikroprzedsiębiorców, małych lub średnich przedsiębiorców prowadzących działalność w sektorze hotelarstwa, gastronomii, turystyki lub kultury, których celem jest dywersyfikacja działalności w ramach inwestycji, o której mowa w § 1 ust. 1.
Udzielanie zatem pomocy mikroprzedsiębiorcom oraz małym i średnim przedsiębiorcom w ramach Krajowego Planu Odbudowy nie zostało uregulowane w ustawie, a jedynie w akcie wykonawczym, wydanym na podstawie ustawy. Wprowadzono w nim nowe, nieznane ustawie pojęcia, jak przedsięwzięcie MŚP, czy "Inwestycje dla przedsiębiorstw w produkty, usługi i kompetencje pracowników oraz kadry związane z dywersyfikacją działalności".
W rozporządzeniu tym nie przewidziano żadnych uprawnień dla przedsiębiorców z sektora MŚP do zaskarżenia wydanych wobec nich rozstrzygnięć przez organy prowadzące postępowanie do sądu administracyjnego. W ocenie sądu nie byłoby zresztą dopuszczalne, skoro o prawie do wniesienia skargi do sądu administracyjnego musi decydować zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. ustawa szczególna.
W tym miejscu należy wskazać na treść przepisu art. 45 ust. 1 Konstytucji stanowiący, że każdy ma prawo do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły sąd. Wykładnia sytuacji prawnej uczestniczącego w postępowaniu o udzielenie wsparcia podmiotu MŚP musi być dokonana z uwzględnieniem tej dyrektywy.
W ocenie sądu musi to prowadzić do przyjęcia dopuszczalności skargi do sądu w sprawie niniejszej.
Ponieważ w ustawie nie zdefiniowano pojęcia przedsięwzięcia MŚP, jak także inwestycji realizowanej przez taki podmiot i nie przewidziano procedury takiej jaka została zastosowana na skutek wydania powołanego powyżej rozporządzenia oraz Regulaminu wyboru przedsięwzięć MŚP sąd uznał, że uprawnienia jakie zostały przewidziane przez ustawę w omawianych powyżej przepisach dla podmiotu realizującego przedsięwzięcie przysługiwać będą również podmiotowi realizującemu przedsięwzięcie MŚP. Pojęcie użyte w ustawie oznaczać będzie zarówno przedsięwzięcie, jak i przedsięwzięcie MŚP. Nie może być bowiem tak, że na skutek uregulowania procedur rozdysponowania środków finansowych pochodzących z Unii Europejskiej aktem podustawowym czynności te będą wyłączone z kontroli sądowej i strony nie będą mogły skorzystać z ochrony sądowej.
Nie jest bowiem też tak, że czynności prowadzone przez Rzeszowska Agencję Rozwoju Regionalnego odbywają się tylko na podstawie prawa cywilnego (zawierane są umowy cywilnoprawne ). Zawarcie umowy cywilnoprawnej jest bowiem poprzedzone postępowaniem konkursowym, którego reguły zostały określone w akcie administracyjnym - regulaminie konkursu, wraz z wykazem koniecznych dokumentów, sposobem sporządzania tych dokumentów, czy sposobem ich oceny przez ekspertów, czy też w końcu procedurą odwoławczą na etapie postępowania konkursowego przed organem, w tym przypadku, RARR w Rzeszowie.
Takie postępowanie musi być traktowane jak postępowanie quasi administracyjne do którego zastosowanie będą miały środki kontroli sądowej charakterystyczne dla postępowań administracyjnych.
Można przy tym zauważyć, że postępowanie dla realizujących przedsięwzięcia i przedsięwzięcia MŚP są praktycznie tożsame. Jedyna różnica miała by polegać na tym, że realizujący przedsięwzięcie MŚP nie mieli by prawa do złożenia skargi do sądu.
Można także wskazać, że akty wydane w tego typu konkursach przez Rzeszowską Agencję Rozwoju Regionalnego mogą podlegać zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Stanowią bowiem akty z zakresu administracji publicznej (dysponowanie środkami publicznymi), dotyczą uprawnień przewidzianych przez przepisy prawa (prawo do otrzymania wsparcia o spełnieniu określonych warunków), a także do postępowań tych nie stosuje się przepisów k.p.a. (za wyjątkiem przepisów dotyczących doręczeń i art. 24 k.p.a. - art. 14lzf ust. 1 ustawy wdrożeniowej).
Dlatego też sąd uznał, że stronie przysługuje prawo do złożenia skargi do sądu administracyjnego i skarga nie podlega odrzuceniu. Podobne stanowisko, choć z różnymi uzasadnieniami zajęły też WSA w Szczecinie w postanowieniu z dnia 25 lutego 2025 r, WSA w Gliwicach w wyroku z dnia 17 lutego 2025 r. sygn. III SA/Gl 29/25 , czy WSA w Warszawie w wyroku z dnia 18 marca 2025 r. V SA/Wa 459/25. Dopuszczalność wniesienia skargi do sądu administracyjnego zaakceptował również NSA wyroku z dnia 9 kwietnia 2025 r. I GSK 179/25.
Przechodząc do meritum sprawy wskazać należy, że przedmiotem kontroli sądowej jest informacja Rzeszowskiej Agencji Rozwoju Regionalnego z dnia 3 kwietnia 2025 r. w przedmiocie ponownej negatywnej oceny wniosku skarżącej o objęcie wsparciem przedsięwzięcia MŚP pod nazwą "dywersyfikacja oferty firmy [...] sp. j. poprzez wprowadzenie nowej usługi wynajmu rowerów elektrycznych w K. w celu wzmocnienia odporności na przyszłe zdarzenia typu Pandemia".
W niniejszej sprawie wniosek o dofinasowanie podlegał ocenie przez pryzmat postanowień Regulaminu wyboru przedsięwzięć MŚP w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności w naborze przedsięwzięć MŚP realizowanych przez mikroprzedsiębiorstwa, małe i średnie przedsiębiorstwa z sektora hotelarstwo, gastronomia, turystyka i kultura w którym podmiotem udzielającym pomocy jest RARR S.A. przygotowanym m.in. na podstawie ustawy wdrożeniowej (dalej: Regulamin wyboru). Regulamin wyboru przedstawia zasady aplikowania i reguły wyboru przedsięwzięć MŚP realizowanych przez w/w podmioty. Dokument ten, na podstawie którego wyłaniani są potencjalni beneficjenci programu, nie jest wprawdzie zbiorem norm prawnych mających wiązać w sposób właściwy źródłom prawa, lecz dotyczy norm, na których obowiązywanie godzi się każdy ubiegający o udzielenie wsparcia. Są to bowiem reguły stosowane w celu wyłonienia kontrahenta umowy cywilnoprawnej w ściśle określonej procedurze (por. np. wyrok NSA z 13 czerwca 2017 r., sygn. akt II GSK 1648/17 .).
Organ - RARR w Rzeszowie jest operatorem, który organizuje nabór wniosków w celu wyłonienia do udzielenia wsparcia przedsięwzięcia MŚP, a jednocześnie podmiotem udzielającym pomocy. Przedsięwzięcie MŚP może otrzymać wsparcie, jeżeli realizuje działania w ramach komponentów: inwestycyjnego, szkoleniowego i doradczego w zakresie realizacji przedsięwzięcia MŚP (§ 3 ust. 1 Regulaminu wyboru). Obowiązkowo muszą być we wniosku ujęte działania w ramach komponentu inwestycyjnego, obejmującego inwestycje w projektowanie i produkcje swoich towarów i usług, w tym co najmniej w jednym z obszarów:
- zakup maszyn i urządzeń niezbędnych do wprowadzenia na rynek nowych produktów czy usług,
- roboty budowlane, w tym budowa nowych linii produkcyjnych,
- inwestycje związane z zieloną transformacją, w inwestycje związane z zieloną transformacją, w szczególności zachęcające do zapobiegania powstawaniu odpadów, recyklingu/ponownego wykorzystania odpadów oraz wdrożenia rozwiązań w zakresie energii ze źródeł odnawialnych,
- działania związane z wykorzystaniem technologii cyfrowych w związku z koniecznością dokonania zmian procesów, sposobu funkcjonowania przedsiębiorstwa lub wzmocnienia odporności na wypadek kolejnych kryzysów w sektorze, w którym prowadzona jest działalność.
Wedle § 7 ust. 1 Regulaminu wyboru ocena przedsięwzięcia MŚP dokonywana jest w oparciu o kryteria wyboru przedsięwzięć MŚP określonych w załączniku nr 1 do Regulaminu, na podstawie informacji zawartych we wniosku oraz załącznikach do wniosku.
W rozpoznawanej sprawie w złożonym wniosku wnioskodawca jednoznacznie wykazał, że planowane przedsięwzięcie polega na utworzeniu wypożyczalni rowerów elektrycznych i rozpoczęciu nowej działalności w tym zakresie. We wniosku wskazano także, że obecna działalność firmy ogranicza się do usług turystycznych i noclegowych, wypożyczalnia rowerów nie była dotychczas prowadzona, projekt obejmuje zakup nowego sprzętu (rowery elektryczne), uruchomienie usługi i działania promocyjne, inwestycja została zaplanowana jako niezależna operacyjnie nowa linia usługowa.
Słuszne są zarzuty skargi, że brak było podstaw do tego aby treść wniosku oceniać w oparciu o informacje, ze strony internetowej skarżącej. Tym bardziej, że nie została przeprowadzona żadna weryfikacja tych informacji. Nie ustalono czyją własnością są rowery, czy wnioskodawca faktycznie uzyskał z tego tytułu przychody, czy działalność ta funkcjonowała operacyjnie. We wniosku o ponowną ocenę wyjaśniono, że informacja na stronie internetowej miała charakter zapowiedzi lub oferty partnera, nie była powiązana z faktycznym świadczeniem usług przez wnioskodawcę, a wypożyczalnia miała być dopiero uruchomiona. Wnioskodawca nie posiadał ani rowerów, ani infrastruktury niezbędnej do ich wynajmu. Tym samym zasadny jest zarzut, że przeprowadzona ocena opierała się na przypuszczeniach, a nie na dowodach.
Co więcej w ocenie Sądu nawet tego rodzaju informacja znajdująca się na stronie internetowej wnioskodawcy nie mogła powodować negatywnej oceny jego wniosku odnośnie kryterium B.4. Czym innym bowiem jest prowadzenie wypożyczalni rowerów a czym innym umożliwienie skorzystania z rowerów jako usługi dodatkowej oferowanej przy okazji wynajmowania pokojów. W tym ostatnim przypadku świadczenie tego rodzaju usług należy bowiem oceniać jako formę uatrakcyjnienia podstawowej oferty jaką jest wynajem pokojów, Podobnie jak inne wymienione na stronie internetowej wnioskodawcy usługi pomocnicze - dodatkowe. Na stronie tej wskazano między innymi, że istnieje możliwość skorzystania z masaży i usług kosmetycznych w pokoju, z wycieczek, z wynajmu samochodu. Wskazanie możliwości skorzystania z tego rodzaju usług nie może przecież prowadzić do wniosku, że skarżąca prowadzi salon masażu, biuro podróży, czy wypożyczalnię samochodów. Podobnie należy ocenić wskazanie możliwości wynajmu rowerów. Tego rodzaju usługa pomocnicza w stosunku do usługi stanowiącej podstawowy zakres działalności skarżącej spółki nie może prowadzić do wniosku, że skarżąca prowadzi wypożyczalnię rowerów, a przecież tego rodzaju działalność w ramach wnioskowanego projektu zamierzała zrealizować.
Reasumując, Sąd stwierdził, że w niniejszej sprawie ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 1 w związku z art. 14lzf ust. 3 ustawy wdrożeniowej.
O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 i 205 § 1 p.p.s.a.
Procedując w sprawie ponownie, organ przeprowadzi ocenę przedsięwzięcia skarżącej w sposób przewidziany prawem, z uwzględnieniem uwag Sądu zaprezentowanych powyżej.