I SA/Rz 172/25

I SA/Rz 172/25 - Wyrok WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2025-05-22
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-03-26
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Jarosław Szaro /sprawozdawca/
Małgorzata Niedobylska /przewodniczący/
Piotr Popek
Symbol z opisem
6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
6560
Hasła tematyczne
Interpretacje podatkowe
Podatek dochodowy od osób prawnych
Sygn. powiązane
II FSK 1010/25 - Wyrok NSA z 2026-02-18
Skarżony organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną informację
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 2805
art. 6 ust. 1 pkt 25, art. 24r ust. 1
Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych
Dz.U. 2023 poz 326
art. 5 ust. 1 pkt 1
Ustawa o fundacji rodzinnej z dnia 26 stycznia 2023 r.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Małgorzata Niedobylska, Sędzia WSA Piotr Popek, Sędzia WSA Jarosław Szaro /spr./, Protokolant specjalista Eliza Kaplita-Wójcik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 maja 2025 r. sprawy ze skargi F. z siedzibą w R. na indywidualną interpretację Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 17 stycznia 2025 r. nr 0111-KDIB1-2.4010.700.2024.1.DK w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych 1) uchyla zaskarżoną interpretację, 2) zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz skarżącej F. z siedzibą w R. kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi Fundacji Rodzinnej E. z/s w R. (dalej: wnioskodawczyni/fundacja rodzinna/skarżąca) jest interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: Dyrektor KIS) z 17 stycznia 2025 r., nr 0111-KDIB1-2.4010.700.2024.1.DK, w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych.
Jak wynika z akt sprawy, wnioskiem z 25 listopada 2024 r. fundacja rodzinna zwróciła się do Dyrektora KIS o wydanie interpretacji indywidulanej przepisów prawa podatkowego w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy wnioskodawczyni będzie korzystać ze zwolnienia podatkowego określonego w art. 6 ust. 1 pkt 25 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2805 ze zm.), dalej: u.p.d.o.p., w odniesieniu do transakcji zbycia nieruchomości po okresie nie krótszym niż 10 lat od ich nabycia.
We wniosku przedstawiono następujący opis zdarzenia przyszłego:
Głównym celem wnioskodawczyni (fundacji rodzinnej) jest gromadzenie mienia, zarządzenie nim w interesie beneficjentów oraz spełnianie świadczeń na rzecz beneficjentów. Cele szczegółowe określa statut fundacji rodzinnej. W dniu 1 października 2024 r. wnioskodawczyni zawarła umowy przedwstępne sprzedaży lokali, na mocy których zobowiązała się nabyć w terminie do 31 grudnia 2026 r. lokale mieszkalne nr 1 A i 1B o łącznej pow. użytkowej 88,02 m2/109,13 m2 (dalej: nieruchomości), a sprzedający zobowiązał się do ustanowienia odrębnej własności i przeniesienia prawa własności tych nieruchomości na rzecz fundacji rodzinnej.
Wskazano, że nieruchomości zostaną nabyte przez fundację rodzinną w celach inwestycyjnych, a fundacja ta zamierza wynajmować je i uzyskiwać dochody. Zgromadzone w ten sposób środki zostaną przeznaczone przez fundację rodzinną na dokonywanie dalszych inwestycji.
Zaznaczono, że zarząd fundacji rodzinnej nie wyklucza, iż po upływie pewnego okresu czasu, nie krótszym jednak niż 10 lat od nabycia nieruchomości, fundacja rodzinna będzie rozważała zbycie nieruchomości. Środki uzyskane ze zbycia nieruchomości zostaną przeznaczone na dokonywanie dalszych inwestycji, które będą miały na celu pomnażanie majątku fundacji rodzinnej i realizację celów określonych w statucie.
Na gruncie przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wnioskodawczyni sformułowała pytanie:
Czy fundacja rodzinna będzie korzystać ze zwolnienia podatkowego określonego w art. 6 ust. 1 pkt 25 u.p.d.o.p. w odniesieniu do transakcji zbycia nieruchomości po okresie nie krótszym niż 10 lat od ich nabycia?
Zdaniem wnioskodawczyni zbycie przez nią nieruchomości po okresie nie krótszym niż 10 lat od jej nabycia będzie stanowiło działalność wskazaną w art. 5 ust. 1 ustawy o fundacji rodzinnej, a co za tym idzie uprawnia ją do skorzystania ze zwolnienia podatkowego na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 25 u.p.d.o.p. w odniesieniu do tej transakcji.
Uzasadniając swe stanowisko wnioskodawczyni wskazała, że dla celów opodatkowania fundacji rodzinnej szczególne znaczenie ma prawidłowe ustalenie, czy prowadzi ona działalność zgodnie ze wskazanymi przez ustawodawcę wymogami. Zgodnie bowiem z art. 24r ust. 1 u.p.d.o.p. w zakresie, w jakim fundacja rodzinna prowadzi działalność gospodarczą wykraczającą poza zakres określony w art. 5 ustawy o fundacji rodzinnej stawka CIT wynosi 25% podstawy opodatkowania. Z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2023 r. o fundacji rodzinnej (Dz. U. z 2023 r. poz. 326,), dalej: u.f.r., fundacja rodzinna może wykonywać działalność gospodarczą m.in. w zakresie zbywania mienia, o ile mienie to nie zostało nabyte wyłącznie w celu dalszego zbycia.
Według wnioskodawczyni z uwagi na to, że nieruchomości zostaną nabyte przez nią w celach inwestycyjnych, zamierza ona wynajmować je na rzecz podmiotów trzecich, niepowiązanych z fundacją i uzyskiwać dochody, a zgromadzone w ten sposób środki zostaną przeznaczone przez fundację na dokonywanie dalszych inwestycji - brak jest jakichkolwiek podstaw aby uznać, że nieruchomości zostały przez wnioskodawcę nabyte w celu dalszego zbycia. Biorąc pod uwagę, że fundacja rodzinna będzie posiadała nieruchomości przez okres nie krótszy niż 10 lat od momentu jej nabycia, nieruchomości te nie mogą być traktowane jako mienie nabyte "wyłącznie w celu dalszego zbycia". Wynika to z faktu, że wnioskodawczyni ma zamiar wynajmować te nieruchomości przez przynajmniej 10 lat i uzyskiwać z tego tytułu dochody, które następnie przeznaczy na dalsze inwestycje i pomnażanie majątku. Tak długi okres posiadania nieruchomości ewidentnie pokazuje zatem, że wnioskodawczyni zamierza nabyć nieruchomości w celach inwestycyjnych, nie zaś w celu dalszej odsprzedaży. Gdyby tak było i wnioskodawczyni nabyłaby nieruchomości z zamiarem dalszego zbycia, okres, który upłynąłby od dnia nabycia do dnia jej następnej sprzedaży byłby zdecydowanie krótszy niż 10 lat. Natomiast wnioskodawczyni zamierza przez okres przynajmniej 10 lat ponosić wszystkie koszty związane z utrzymaniem tej nieruchomości, a także czerpać zyski z ich wynajmu. Trudno zatem, w ocenie wnioskodawczyni uznać, że jej celem był zakup tych nieruchomości wyłącznie z zamiarem zbycia, co prowadziłoby do wniosku, że sprzedaż tych nieruchomości jest działalnością niewskazaną w art. 5 ust. 1 ustawy o fundacji rodzinnej. Na poparcie swego stanowiska wnioskodawczyni przywołała opinię zabezpieczającą Szefa Krajowej Administracji Skarbowej z 13 września 2024 r. (nr DKP2.8082.2.2024).
Dyrektor KIS interpretacją z 17 stycznia 2025 r., nr 0111-KDIB1-2.4010.700.2024.1.DK, uznał stanowisko wnioskodawczyni za nieprawidłowe. Organ interpretacyjny uznał, że fundacja rodzinna w odniesieniu do transakcji zbycia nieruchomości nie będzie zwolniona z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 25 u.p.d.o.p.
Organ interpretacyjny wyjaśnił, że w/w zwolnienie nie znajduje zastosowania do fundacji rodzinnych wykonujących działalność gospodarczą inną niż działalność gospodarcza, której wykonywanie przez fundację rodzinną dopuszczają przepisy u.f.r. (art.6 ust. 7 u.p.d.o.p.). W zakresie w jakim fundacja rodzinna prowadzi działalność gospodarczą wykraczającą poza zakres określony w art. 5 u.f.r. stawka podatku, o którym mowa w art. 19, wynosi 25% podstawy opodatkowania. Stosownie zaś do art. 5 ust. 1 pkt 1 w/w ustawy fundacja rodzinna może wykonywać działalność gospodarczą w rozumieniu art. 3 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (Dz.U. z 2023 r. poz. 221) tylko w zakresie zbywania mienia, o ile mienie to nie zostało nabyte wyłącznie w celu dalszego zbycia.
Organ podkreślił, że w opisie sprawy fundacja rodzinna wprost wskazała, że jej zarząd nie wyklucza, iż po upływie pewnego okresu czasu, nie krótszym jednak niż 10 lat od nabycia nieruchomości, fundacja będzie rozważała jej zbycie. Jeżeli więc fundacja rodzinna nabędzie nieruchomości, które zakłada, że po jakimś czasie sprzeda, to takie okoliczności prowadzą do wniosku, że mija się ona z celem jakiemu powinno służyć powołanie fundacji rodzinnej, tj. zabezpieczenie beneficjentów w długiej perspektywie czasu.
Organ zaznaczył także, że art. 5 ust. 1 pkt 1 u.f.r., jako bezpośrednio wpływający na normę art. 6 ust. 1 pkt 25 w zw. z art. 6 ust. 7 u.p.d.o.p., która dotyczy zwolnienia podatkowego musi być interpretowany ściśle (literalnie). Ustawodawca nie zawarł w tym przepisie wymogu czy też zastrzeżenia co do długości okresu, który może upłynąć od momentu zakupu mienia do momentu jego zbycia, aby taka transakcja nie była uznawana za "nabycie mienia wyłącznie w celu dalszego zbycia". Tak więc dla spełnienia przesłanki z art. 5 ust. 1 pkt 1 u.f.r. bez znaczenia pozostaje okoliczność w jakim odstępie czasowym od jego nabycia mienie zostanie zbyte. Istotny jest wyłącznie cel nabycia, którym w przedmiotowej sprawie jest zakładane przez fundację rodzinną zbycie nieruchomości.
Konkludując Dyrektor KIS stwierdził, że nabycie nieruchomości, które zostaną zbyte przez wnioskodawczynię, wykracza poza zakres dozwolonej działalności określonej w art. 5 u.f.r., w związku z czym zbycie przez nią nieruchomości będzie objęte 25% stawką podatku na podstawie art. 24r ust. 1 u.p.d.o.p. W konsekwencji fundacja rodzinna w odniesieniu do transakcji zbycia nieruchomości nie będzie zwolniona z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 25 u.p.d.o.p.
W skardze na w/w interpretację indywidulaną fundacja rodzinna wniosła o jej uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania.
Zaskarżonej interpretacji zarzucono naruszenie:
1. przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 14c § 1 i 2 o.p., poprzez dokonanie przez organ w sposób nieuprawniony własnych ustaleń co do zdarzenia przyszłego zaprezentowanego przez skarżącą we wniosku, co przejawia się w uznaniu przez organ, że:
- docelowym zamierzeniem fundacji rodzinnej będzie zbycie nabytych nieruchomości, a najem posiadanych nieruchomości pozwala fundacji rodzinnej jedynie zabezpieczyć interesy fundacji przed sprzedażą, jednak na tle wniosku nie wydaje się być docelowym sposobem "zagospodarowania" nieruchomości przez fundację,
- jeżeli fundacja rodzinna nabędzie nieruchomości, które zakłada, że po jakimś czasie sprzeda, to prowadzi to do wniosku, że skarżąca mija się z celem, jakiemu powinno służyć powołanie fundacji rodzinnej, tj. zabezpieczenie beneficjentów w długiej perspektywie czasu,
- podstawowym celem nabycia nieruchomości przez skarżącą jest zakładane przez nią zbycie nieruchomości,
co skutkowało błędnym uznaniem, że przychód uzyskany przez skarżącą ze sprzedaży nieruchomości po upływie co najmniej 10-letniego okresu od ich nabycia nie może skorzystać ze zwolnienia podatkowego, o którym mowa w art. 6 ust. 1 pkt. 25 u.p.d.o.p., podczas gdy w rzeczywistości organ nie może ingerować w zdarzenie przyszłe przedstawione przez skarżącą ani dokonywać własnych ustaleń co do tego zdarzenia, a jego zadanie jest ograniczone do analizy okoliczności podanych w złożonym wniosku jedynie z punktu widzenia ich kwalifikacji podatkowej.
2. przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 121 § 1 o.p. oraz art. 122 o.p. w zw. z art. 14h o.p., poprzez brak prowadzenia przez organ postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych oraz niedołożenia należytej staranności w wyjaśnieniu stanu faktycznego i prawnego sprawy, co przejawia się w pominięciu istotnych elementów zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku, a także w nieuzasadnionym przyjęciu założeń nieznajdujących oparcia w okolicznościach podanych przez skarżącą w opisie zdarzenia przyszłego, w szczególności w uznaniu, że fundacja rodzinna nabyła nieruchomości z zamiarem dalszej odsprzedaży, co skutkowało błędnym uznaniem, że przychód uzyskany przez skarżącą ze sprzedaży nieruchomości po upływie co najmniej 10-letniego okresu od ich nabycia nie może skorzystać ze zwolnienia podatkowego, o którym mowa w art. 6 ust. 1 pkt 25 u.p.d.o.p.
3. przepisów prawa materialnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 24r ust. 1 u.p.d.o.p. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że w odniesieniu do przychodu uzyskanego ze zbycia nieruchomości przez fundację będzie miała zastosowanie stawka podatku dochodowego wynosząca 25%, w sytuacji, gdy w rzeczywistości przychód uzyskany przez fundację powinien podlegać zwolnieniu podatkowemu określonemu w art. 5 ust. 1 pkt 25 u.p.d.o.p.
W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że w zaskarżonej interpretacji organ dokonał własnych ustaleń, które zaprzeczają zamiarom wskazanym przez nią we wniosku, w efekcie czego błędnie przyjął, że celem nabycia przez skarżącą nieruchomości nie jest (jak wskazano we wniosku) wynajmowanie tych nieruchomości, co przyniesie fundacji rodzinnej przychód pozwalający na dokonywanie dalszych inwestycji i pomnażanie majątku, lecz ich sprzedaż, co powoduje, że jest to działalność wykraczająca poza zakres wskazany w art. 5 ust. 1 u.f.r. Interpretacja poczyniona przez organ jest dowolna i w sposób nieuprawniony dokonuje nadbudowy stanu faktycznego sprawy ponad opis zdarzenia przyszłego zaprezentowanego we wniosku, w szczególności w odniesieniu do zamiaru fundacji rodzinnej co do zakupu nieruchomości.
Zdaniem skarżącej błędne jest także twierdzenie organu, że fundacja rodzinna nabywając nieruchomości, które będą przynosić jej pasywny dochód z najmu, który zostanie przeznaczony na dalsze inwestycje, "mija się z celem" powołania fundacji rodzinnej, ponieważ rozważa w przyszłości ich sprzedaż. Wnioski te w sposób błędny zostały wysnute przez organ pomimo tego, że nie wynikają w jakikolwiek sposób z treści zdarzenia przyszłego opisanego we wniosku.
Według skarżącej z okoliczności sprawy nie wynika w jakikolwiek sposób, że celem nadrzędnym nabycia nieruchomości przez skarżącą jest ich sprzedaż. Zatem, biorąc pod uwagę zasady logiki życiowej trudno uznać, że nadrzędnym celem skarżącej nabywającej nieruchomości pod kątem uzyskiwania z nich przychodów z najmu (które zamierza przeznaczać na dalsze inwestycje i pomnażanie majątku fundacji rodzinnej) jest ich sprzedaż. Nie sposób także uznać, że fundacja rodzinna jako osoba prawna, aby móc korzystać z przewidzianego w art. 6 ust. 1 pkt. 25 u.p.d.o.p. zwolnienia podmiotowego byłaby zobowiązana każdorazowo posiadać nabyte przez nią mienie dożywotnio, bez możliwości sprzedaży tego mienia (nawet po upływie długiego okresu) i wówczas, kiedy sprzedaż ta będzie korzystna z punktu widzenia sytuacji obowiązującej na rynku, aby nie narazić się na brak możliwości skorzystania z powołanego zwolnienia. Rozważanie sprzedaży nieruchomości oraz chęć uzyskania indywidualnej interpretacji podatkowej w tej sprawie, nie może być uznane za dowód na istnienie zamiaru ich odsprzedaży przez skarżącą. W przypadku skarżącej, takie działania wynikają z chęci zgromadzenia informacji na temat ewentualnych konsekwencji prawnych czy finansowych w przyszłości, a nie z faktycznego zamiaru podjęcia transakcji sprzedaży. Dlatego nie sposób na tej podstawie przypisać skarżącej zamiaru działania w charakterze podmiotu dokonującego odsprzedaży nieruchomości.
Skarżąca podkreśliła, że ma zamiar wynajmować nieruchomości przez przynajmniej 10 lat i uzyskiwać z tego tytułu dochody, które następnie przeznaczy na dalsze inwestycje i pomnażanie majątku. Tak długi okres posiadania nieruchomości ewidentnie pokazuje zatem, że zamierza ona nabyć nieruchomości w celach inwestycyjnych, nie zaś w celu dalszej odsprzedaży.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor KIS podtrzymał swe dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny miał na uwadze, co następuje:
Skarga jest uzasadniona i musi skutkować uchyleniem zaskarżonej interpretacji. Organ interpretujący naruszył bowiem prawo materialne uznając, że w opisanym we wniosku o interpretacje stanie faktycznym podmiot pytający, czyli fundacja rodzinna nie będzie korzystała ze zwolnienia o którym mowa w art. 6 ust. 1 pkt 25 u.p.d.o.p.
Jak już wskazano powyżej, w stanie faktycznym podmiot pytający wskazał, że fundacja rodzinna ma zamiar dokonać zakupu nieruchomości, która będzie z jednej strony zakupem o charakterze inwestycyjnym, zaś z drugiej strony będzie wynajmowana w celu zarabiania środków pieniężnych, które będą następnie wykorzystywane na zakup innych dóbr inwestycyjnych. Fundacja rozważa także sprzedaż tej nieruchomości, co najmniej po okresie 10 lat jej posiadania i wykorzystywania.
W tych okolicznościach nie jest prawidłową ocena organu interpretującego, że przychód z jej sprzedaży nie będzie zwolniony z podatku dochodowego.
Przepis art. 6 ust.1 pkt 25 u.p.d.o.p przewiduje zwolnienie podmiotowe dla fundacji rodzinnych z tytułu osiąganych przez nie dochodów. Zwolnienie to musi być jednocześnie wykładane z przepisem art. 5 ustawy o fundacji rodzinnej, który określa zakres dozwolonej działalności gospodarczej prowadzonej przez fundację . Przepisy te zestawione ze sobą musza być zatem wykładane tak, że tylko w zakresie prowadzonej dozwolonej dla fundacji rodzinnych działalności gospodarczych są one zwolnione z podatku dochodowego. W pozostałym zaś zakresie, czyli w przypadku prowadzenia innej działalności gospodarczej niż dozwolona, nie mogą one z tego zwolnienia korzystać. W takim przypadku znajdzie zastosowanie przepis art. 24 ust.1 u.p.d.o.p. który stanowi, że w przypadku prowadzenia przez fundacje działalności poza zakresem określonym w art. 5 u.p.d.o.p. jej dochód podlega opodatkowaniu według stawki 25% podstawy opodatkowania.
Niezwykle zatem ważne jest prawidłowe ustalenie jaki rodzaj działalności jest dozwolony do prowadzenia przez fundację rodzinną, a następnie subsumcja pod określające ją przepisy stanu faktycznego ( zdarzenia przyszłego ) wskazanego we wniosku.
Interesującym z punktu widzenia rozstrzygnięcia niniejszej sprawy jest przepis art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o fundacjach rodzinnych, który stanowi, że fundacja rodzinna może wykonywać działalność gospodarczą w rozumieniu art. 3 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2023 r. poz. 221) tylko w zakresie zbywania mienia, o ile mienie to nie zostało nabyte wyłącznie w celu dalszego zbycia.
Oznacza to, że fundacja w ramach prowadzonej dozwolonej działalności gospodarczej może dokonywać zbywania posiadanego przez nią mienia, ale nie może to być mienie ( a zatem także nieruchomości ) nabyte wyłącznie w celu zbycia. Poprzez przysłówek "wyłącznie" należy rozumieć takie słowa, jak tylko, jedynie, tylko i wyłącznie.
Chodzi zatem o takie działanie, którego jedynym celem, jedyną przyczyną działania jest zbycie danego towaru. W praktyce chodzić tutaj będzie o zakup towaru do jego zbycia. Nie jest zatem dopuszczalny w ramach fundacji rodzinnych handel towarami. Kupowanie i sprzedawanie towarów. Nie jest dopuszczalną działalnością zbywanie towarów handlowych.
W takim przypadku, gdyby fundacja rodzinna dokonywała zakupu towarów tylko po to aby je sprzedać, to przychód ( dochód ) z takiej sprzedaży nie podlegałby zwolnieniu i podlegałby opodatkowaniu podatkiem według skali 25% .
W przedmiotowej jednak sprawie w opisie stanu faktycznego nie zawarto zdarzeń faktycznych polegających na zakupie nieruchomości wyłącznie w celu jej sprzedaży ( np.: z zyskiem ) ale wskazano, że nieruchomość ta będzie podlegała wynajmowi i dopiero po 10 latach może zostać sprzedana, co podatnik rozważa. Takie zaś działanie nie mieści się w pojęciu " nabycia mienia wyłącznie w celu jego sprzedaży ". Jak bowiem wskazano we wniosku nieruchomość ta będzie podlegać przez dość długi czas wynajmowi, przyczyniając się do uzyskiwania przez fundację środków pieniężnych tytułem czynszu najmu.
W takim przypadku nie jest zasadnym stwierdzenie, że mienie, a w tym przypadku nieruchomość zostało nabyte wyłącznie w celu zbycia. Występują bowiem co najmniej dwie przyczyny jego nabycia. Po pierwsze, w perspektywie krótkoterminowej wynajmowanie i uzyskiwanie czynszu, zaś w pespektywie długoterminowej jego zbycie ( też zapewne z zyskiem ).
Nie jest zatem spełniona przesłanka wyłączności zbycia jako przyczyny nabycia mienia.
W interpretacji organ nie powołuje się przy tym na wyłączność nabycia w celu zbycia, ale wskazuje na zbycie jako docelową przyczynę nabycia. Stwierdził bowiem wprost, że "pozwala to uznać, że docelowym zamierzeniem Fundacji jest zbycie nabytych nieruchomości (...) Najem nieruchomości ( ... ) nie wydaje się być docelowym sposobem zagospodarowania nieruchomości."
Organ wydaje się zatem utożsamiać pojęcie wyłączności i docelowości nabycia nieruchomości.
Przez pojęcie " docelowo" należy jednak rozumieć jako: ostatecznie, finalnie, wreszcie, na koniec ( w sensie jako cel końcowy ). Znaczenie semantyczne tego przysłówka jest zatem inne niż słowa "wyłącznie". W przypadku tego określenia możliwe są różne sposoby korzystania z rzeczy, a liczy się tylko ten ostateczny.
Interpretator dokonując wykładni przepisu, którego dotyczył wniosek naruszył zatem prawo materialne, gdyż dokonał wykładni przepisu w jego złym rozumieniu. Dokonał wykładni posługując się przysłówkiem " docelowo" w sytuacji, gdy nie jest on tożsamy semantycznie z przysłówkiem " wyłącznie".
Naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy w postaci błędnej interpretacji normy z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o fundacji rodzinnej, a to z kolei doprowadziło do błędnej interpretacji zwolnienia z art. 6 ust. 1 pkt 25 u.p.d.o.p.
W opisanym stanie faktycznym nieruchomość zakupiona przez fundacje nie zostaje zakupiona wyłącznie w celu dalszego zbycia, choć – tutaj można się zgodzić z organem, docelowo będzie ono zbyte.
Dlatego też, w myśl art. 146 § 1 p.p.s.a. uchylił zaskarżoną interpretację, gdyż narusza ona prawo materialne, a naruszenie to ma wpływ na wynik sprawy.
O kosztach orzeczono w myśl; art. 200 p.p.s.a. W ich skład wchodzą: zwrot wpisu sądowego ( 200 zł ), Koszt zastępstwa procesowego ( 480 zł ) i zwrot opłaty od pełnomocnictwa ( 17 zł ).