I SA/RZ 134/18

I SA/Rz 134/18 - Wyrok WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2018-05-07
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2018-02-21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Kazimierz Włoch /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6550
Hasła tematyczne
Środki unijne
Sygn. powiązane
I GSK 2917/18 - Wyrok NSA z 2022-10-05
Skarżony organ
Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2017 poz 1369
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. NSA Jacek Surmacz Sędziowie WSA Małgorzata Niedobylska WSA Kazimierz Włoch / spr./ Protokolant sekr. sąd. Joanna Kulasa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 kwietnia 2018 r. sprawy ze skargi Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej "..." w J. na decyzję Dyrektora Podkarpackiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2015 rok oddala skargę.
Uzasadnienie
Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: Dyrektor ARiMR, organ II instancji, organ odwoławczy), po rozpatrzeniu odwołania Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej A. w J., decyzją z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...], utrzymał w mocy decyzje Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: Kierownik BP ARiMR, organ I instancji) z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2015 r.
Jak wynika z akt sprawy w dniu 10 czerwca 2015 roku do Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wpłynął wniosek Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej A. w J. - zwana dalej Spółdzielnią lub wnioskodawcą, o przyznanie płatności na 2015 r. rok w którym Spółdzielnia ubiegała się o przyznanie jednolitej płatności obszarowej oraz płatności za zazielenienie z jednoczesną deklaracją płatności dodatkowej (redystrybucyjnej) oraz płatności do powierzchni upraw roślin wysokobiałkowych. W przedmiotowym wniosku Spółdzielnia do ww. płatności zadeklarowała działki rolne o łącznej powierzchni 378,99 ha, w tym 12,79 ha do płatności związanej do upraw roślin wysokobiałkowych, co zobrazowała graficznie na załączonych do wniosku załącznikach graficznych, poprzez określenie granic zadeklarowanych działek rolnych w granicach poszczególnych działek ewidencyjnych.
W dniach 28 września - 30 października 2015 roku w gospodarstwie wnioskodawcy odbyła się kontrola na miejscu z zakresu wzajemnej zgodności. Ze sporządzonego w toku kontroli na miejscu raportu nr [...] wynika, iż na działkach o identyfikatorach A, AD, AG, AH, C, H, M, N, T, U, W, Z, Ł oraz Ż stwierdzono rozbieżność pomiędzy danymi dotyczącymi stref buforowych a stanem w terenie (kod DR45). Jednocześnie nie stwierdzono naruszenia wymogów i norm wzajemnej zgodności.
Dnia 19 maja 2016 r. roku Spółdzielnia korzystając z możliwości, jaką daje art. 3 Rozporządzenia Wykonawczego Komisji ( UE) nr 809/2014 z dnia 17 lipca 2014 roku ustanawiającego zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, środków rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (t.j. Dz.U.UE.L.2014.227.69 z późn.zm.), przedłożyła w Biurze Powiatowym ARiMR formularz wniosku z dnia 19 maja 2016 roku potwierdzający deklarację "wycofania części wniosku" w zakresie dotyczącym działek rolnych o identyfikatorach: AA/AA1, AB/AB1, AC/AC1, AD/AD1, S/S1/S2, T/Tl, W/W1, U/U1, Z/Z1/Z2 oraz Ż/Ż1/Ż2 - o łącznej powierzchni 77,37 ha, oświadczając jednocześnie, że działki ewidencyjne o nr 3825 oraz 1/8, położone w miejscowości Z., znajdują się poza terenem lotniskowym w J. W związku z powyższym ostateczna całkowita powierzchnia, uwzględniająca "dokument wycofania" deklarowana do jednolitej płatności obszarowej wyniosła 301,62 ha (378,99 ha – 77,37 ha).
Wobec powyższego Kierownik Biura Powiatowego ARiMR wydał w dniu [...] maja 2016 roku decyzję nr [...], w której przyznał Spółdzielni płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2015 rok w następujących wysokościach:
- z tytułu jednolitej płatności obszarowej - w wysokości 134 926,43 zł wynikającej z pomniejszenia płatności o kwotę w wysokości 1 836,90 zł ze względu na zastosowanie współczynnika korygującego
- z tytułu płatności za zazielenienie - w wysokości 89 040,06 zł wynikającej z pomniejszenia płatności o kwotę w wysokości 1 212,20 zł ze względu na zastosowanie współczynnika korygującego
- z tytułu płatności redystrybucyjnej - w wysokości 4 534,21 zł wynikającej z pomniejszenia płatności o kwotę w wysokości 61,73 zł ze względu na zastosowanie współczynnika korygującego
- z tytułu płatności do powierzchni upraw roślin wysokobiałkowych - w wysokości 5 235,11 zł wynikającej z pomniejszenia płatności o kwotę w wysokości 71,27 zł ze względu na zastosowanie współczynnika korygującego.
Jednocześnie ww. decyzją przyznał Spółdzielni kwotę z tytułu zwrotu dyscypliny finansowej w wysokości 2 793,88 zł, potwierdzając brak uczestnictwa Spółdzielni w systemie dla małych gospodarstw.
Dodatkowo ww. decyzją Kierownik Biura Powiatowego ARiMR umorzył postępowanie w sprawie przyznania jednolitej płatności obszarowej w 2015 roku w części dotyczącej działki rolnej AC o powierzchni 9,16 ha, działki rolnej S o powierzchni 20,36 ha, działki rolnej AB o powierzchni 1,38 ha, działki rolnej AA o powierzchni 8,35 ha, działki rolnej Z o powierzchni 10,50 ha, działki rolnej AD o powierzchni 3,79 ha, działki rolnej U o powierzchni 2,22 ha, działki rolnej T o powierzchni 0,81 ha, działki rolnej W o powierzchni 7,81 ha oraz działki rolnej Ż o powierzchni 12,99 ha.
Spółdzielnia złożyła odwołanie od decyzji z dnia [...] czerwca 2016 r. w części dotyczącej umorzenia postepowania w sprawie jednolitej płatności obszarowej dotyczącej działek rolnych AC,S, AB,AA,Z, AD, U, T, W oraz Ż. W uzasadnieniu odwołania wskazała, że wszystkie wymienione działki rolne są to grunty orne, obsiewane zbożami i rzepakiem i na ich obszarze nigdy nie była i nie jest prowadzona jakakolwiek działalność pozarolnicza ograniczająca czasowo lub powierzchniowo możliwość wykorzystywania działek do produkcji rolnej.
Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR decyzją nr [...] z dnia [...] września 2016 roku uchylił w całości zaskarżoną decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa nr [...] w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2015 rok z dnia [...] maja 2016 roku oraz przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
W dniu 24 października 2016 r. do Biura Powiatowego ARiMR wpłynęło pismo C. Ż., reprezentującego Spółdzielnię, w którym cofnął złożone w dniu 19 maja 2016 r. oświadczenie o wycofaniu części wniosku dotyczące przyznania płatności na 2015 r. w odniesieniu do działek rolnych AC,S, AB,AA,Z,AD,U,T, W,Ż.
W dniu 25 października 2016 roku, Spółdzielnia za pośrednictwem organu II instancji zaskarżyła ww. decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, który prawomocnym wyrokiem z dnia 19 stycznia 2017 roku sygn. akt I SA/Rz 961/16 uchylił zaskarżoną decyzję.
Mając na względzie ww. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie w dniu [...] czerwca 2017 roku Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR decyzją nr [...] uchylił w całości decyzję nr [...] z dnia [...] maja 2016 roku w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2015 rok i przekazał do ponownego rozpatrzenia przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR.
W ocenie organu odwoławczego organ I instancji błędnie ustalił powierzchnię ewidencyjno- gospodarczą na działkach ewidencyjnych 1/8 i 3825.
W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy decyzją z dnia [...] sierpnia 2017 roku nr [...] w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego Kierownik Biura Powiatowego ARiMR umorzył postępowanie w sprawie przyznania jednolitej płatności obszarowej w części dotyczącej działek rolnych ozn. lit.: W, AA, U, S, T, Z, AB, AD, AC, Ż oraz przyznał Spółdzielni płatności na 2015 rok:
- jednolitą płatność obszarowa w wysokości 79 269,15 zł, wynikającą z pomniejszenia płatności o kwotę w wysokości 38 738,22 zł ze względu na stwierdzone nieprawidłowości i niezgodności oraz zastosowanie współczynnika korygującego;
- za zazielenienie w wysokości 78 103,69 zł, wynikającą z pomniejszenia płatności o kwotę w wysokości 1 047,34 zł ze względu na zastosowanie współczynnika korygującego,
- redystrybucyjną w wysokości 4 532,19 zł, wynikającą z pomniejszenia płatności o kwotę w wysokości 60,78 zł ze względu na zastosowanie współczynnika korygującego,
- do powierzchni upraw roślin wysokobiałkowych w wysokości 5 236,16 zł, wynikającą z pomniejszenia płatności o kwotę w wysokości 70,22 zł ze względu na zastosowanie współczynnika korygującego,
Jednocześnie wnioskodawcy została przyznana kwota z tytułu zwrotu dyscypliny finansowej w wysokości 1967,87 zł a ponadto nie uznano Spółdzielni za rolnika uczestniczącego w systemie dla małych gospodarstw.
W wyniku rozpatrzenia odwołania Dyrektor ARiMR decyzją z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...], utrzymał w mocy decyzje Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: Kierownik BP ARiMR, organ I instancji) z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2015 r.
W uzasadnieniu decyzji organ II instancji podkreślił, że działki ewidencyjne nr 1/8 i 3825 na których zadeklarowana została działka H o powierzchni 41,34 ha zostały wykluczone z jednolitej płatności obszarowej ponieważ położone są na terenie lotniska. Organ wskazał, że zgodnie z § 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty płatności bezpośrednich i płatności niezwiązanej do tytoniu (Dz. U. z 2015 r., poz. 351ze zm.) lotniska, boiska sportowe i pola golfowe uznaje się za obszary, które są wykorzystywane głównie do prowadzenia działalności pozarolniczej, o której mowa w art. 32 ust. 3 lit. b rozporządzenia 1307/2013.
W ocenie organu ponieważ w przepisach o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego nie zostało zdefiniowane pojęcie "lotnisko" należało odnieść do definicji wskazanych w ustawie z dnia 3 lipca 2002 r. Prawo lotnicze (Dz. U z 2013 r. poz. 1393 ze zm.). Zatem w myśl art. 2 ust. 4 ustawy Prawo lotnicze, "lotnisko"- jest to wydzielony obszar na lądzie, wodzie lub innej powierzchni w całości lub części przeznaczony do wykonywania startów, lądowań i naziemnego ruchu statków powietrznych, wraz ze znajdującymi się w jego granicach obiektami i urządzeniami budowlanymi o charakterze trwałym, wpisany do rejestru lotnisk. Organ nadmienił, iż przepis § 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty płatności bezpośrednich i płatności niezwiązanej do tytoniu na podstawie § 1 pkt. 2 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 9 marca 2017 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania płatności bezpośrednich i płatności nie związanej do tytoniu (Dz. U z 2017 r. poz. 534) został uchylony. Jednakże zgodnie z § 3 tegoż rozporządzenia, do przyznawania płatności bezpośrednich oraz płatności niezwiązanej do tytoniu w sprawach objętych postępowaniami wszczętymi i niezakończonymi ostateczną decyzją przed dniem wejścia w życie rozporządzenia oraz zakończonymi ostateczną decyzja wydaną na podstawie przepisów dotychczasowych, które zostały wznowione od dnia wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe. Zdaniem organu ponieważ rozstrzygana sprawa nie została zakończona ostateczną decyzją przed wejściem w życie ww. rozporządzenia tj. z dniem 15 marca 2017 r., zasadne było zastosowanie przepisów rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty płatności bezpośrednich i płatności niezwiązanej do tytoniu.
Organ wyjaśnił, że mając na uwadze powyższe przepisy, na potrzeby aktualizacji informacji przestrzennych zawartych w systemie identyfikacji działek rolnych (LPIS), ARiMR pozyskuje corocznie dane z Ewidencji Gruntów i Budynków (EGiB). Klasyfikacja użytków gruntowych prowadzona w ramach tego rejestru nie pozwala na jednoznaczną lokalizację obszarów nieuprawnionych do płatności, co mogłoby zostać wykorzystane jako źródło informacji w procesie aktualizacji danych o terenie (tzw. pól zagospodarowania). Dlatego też Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na podstawie Rejestru Lotnisk Cywilnych, prowadzonego przez Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego pozyskuje informację w zakresie numerów działek ewidencyjnych położonych na tych obszarach. Na tej podstawie działki ewidencyjne nr 1/8 i 3825 zakwalifikowane zostały jako obszar zajmowany przez lotnisko a tym samym powierzchnia ewidencyjno-gospodarcza (PEG) dla tych działek i wyznaczany maksymalny obszar kwalifikowany wynosi 0,00 ha i podlega wykluczeniu z płatności.
Organ wskazał ponadto, że kolejnym dowodem świadczącym, iż sporne działki ewidencyjne należą do lotniska jest pismo Prezesa Zarządu Portu Lotniczego "R. – J." Sp. z o.o. z dnia 7 września 2016 roku będącego odpowiedzią na pismo Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z którego wynika, że działki ewidencyjne nr 3825 i 1/8 należą do Portu Lotniczego "R. J." Sp. z o.o., jednakże znajdują się poza częścią lotniczą lotniska.
Spółdzielnia wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję organu odwoławczego, domagając się zmiany decyzji poprzez przyznanie płatności w zakresie działek rolnych: AC, S, AB, AA, Z, AD, U, T, W, Ż. ewentualnie o uchylenie decyzji organu II instancji i poprzedzającej ją decyzji I instancji oraz zasądzenia na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa według norm przepisanych.
Zaskarżonej decyzji zarzucono:
I. naruszenie przepisów prawa procesowego poprzez:
1. naruszenia - w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na. wynik sprawy - art. 7 w zw. z art. 77 § 1 i 80 k.p.a. poprzez m.in. niedostateczne wyjaśnienie stanu faktycznego, nieprzeprowadzenie postępowania dowodowego,
2. naruszenia - w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy - poprzez niezastosowanie art. 7 a par. 1 kpa poprzez m.in. nierozstrzygnięcia wątpliwości na korzyść strony,
3. niezastosowanie art. 8. § 2. kpa poprzez odejście od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw, gdzie w takim stanie faktycznym i prawnym Spółdzielni przyznano wszelkie płatności za 2016 r. w tym użytków rolnych znajdujących się na terenie lotniska a odmówiono przyznania płatności za 2015 r.,
4. niezastosowanie art. 9. kpa poprzez niewłaściwe udzielanie przez organ niezbędnych wyjaśnień i wskazówek w zakresie "cofnięcia" części wniosku które wywołały dla strony odmowę przyznania dopłat,
5. niezastosowanie art. 75 par 1 kpa, poprzez nieprzeprowadzenie dowodów zawnioskowanych przez stronę, czym pozbawiono stronę możliwości wykazania przysługujących jej praw,
6. niewłaściwe zastosowanie art. 127 § 1 k.p.a., art. 127 § 2 k.p.a, art. 129 § 2 k.p.a., w zw. z art. 15 k.p.a poprzez rozpatrzenie sprawy w trybie odwoławczym bez inicjatywy strony, co doprowadziło, że decyzja została wydana w trybie postępowania odwoławczego, mimo niewniesienia odwołania, dotknięta jest wadą kwalifikowaną w postaci rażącego naruszenia (określoną w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.).
7. niezastosowanie art. 136 k.p.a. polegające nieprzeprowadzeniu postępowania dowodowego w postępowaniu przed organem II instancji (organ nie skorzystał z uprawnienia “zlecenia przeprowadzenia tego postępowania organowi, który wydał decyzję w sprawie" a także na braku uzasadnienia stanowiska z jakiej przyczyny przepisu art. 135 kpa nie mógł zastosować w tej sprawie.
Ponadto zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie prawa materialnego poprzez:
1. naruszenie prawa materialnego poprzez niezastosowanie z art. 32 a w szczególności ust. 2 lit a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (EU) nr 1307/2013, należy rozumieć wszelkie użytki rolne gospodarstwa rolnego, wykorzystywane w przeważającym zakresie do prowadzenia działalności rolniczej poprzez niewłaściwe przyjęcie, że do działek rolnych, które Spółdzielnia utrzymywała w dobrej kulturze rolnej nie należą się płatności, niewłaściwe przyjęcie, że powodem tego jest to, że stanowią własność właściciela lotniska, od którego Skarżący korzysta na podstawie umów cywilnych.
2. naruszenie prawa materialnego poprzez zastosowanie par. 3 rozporządzenia Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dni 13 marca. 2015 r. przez wykluczenie z płatności działek rolnych znajdujących się na lotnisku, co nastąpiło na skutek pominięcia w interpretacji słowa "głównie" co – przy wykładni językowej - tekstu rozporządzenia wskazuje na interpretację, że nawet lotnisko może być wykorzystywane do innych celów niż prowadzenie działalności pozarolniczej.
3. niezastosowanie art. 35 rozporządzenia Delegowanej Komisji (UE) Nr 639/2014 z dnia 11 marca 2014 w sprawie uzupełnienia rozporządzenia PEU i Rady EU nr 1307/13, zgodnie z którym do celów jednolitej płatności obszarowej przewidzianej w tytule III rozdziału sekcja 4 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013, włączając wszystkie odniesienia w rozporządzeniu (UE) nr 1307/2013 do kwalifikujących się hektarów zgłoszonych do celów tego systemu, uwzględnia się tylko te kwalifikujące się hektary, które zostały zatwierdzone w rozumieniu art. 2 ust. 1 akapit drugi pkt 23 lit a) rozporządzenia (UE) nr 640/2014.
4. niezastosowanie artykułu 3 ust. 2 Rozporządzenia Wykonawczego Komisji (UE) Nr 809/2014 z dnia 17 lipca 2014 r. zgodnie z którym jeżeli właściwy organ poinformował już beneficjenta o jakichkolwiek przypadkach niezgodności w dokumentach, o których mowa w ust. 1, lub jeśli powiadomił go o zamiarze przeprowadzenia kontroli na miejscu lub jeśli ta kontrola ujawni jakiekolwiek przypadki niezgodności, wycofanie nie jest dozwolone odnośnie do części tych dokumentów, których dotyczy niezgodność.
W uzasadnieniu Spółdzielnia przedstawiła argumentację na poparcie prezentowanego przez nią stanowiska, że to właśnie faktyczny sposób użytkowania spornych gruntów, a nie ich kwalifikacja jako terenów lotniska, winna przesądzać o uznaniu tych gruntów za użytki rolne kwalifikujące się do przyznania wnioskowanych płatności.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł o jej oddalenie podtrzymując twierdzenia i argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, zważył co następuje:
Skarga jest bezzasadna.
W dniu 19 maja 2016r. Skarżąca Spółdzielnia cofnęła wniosek w zakresie przyznania płatności do określonych działek rolnych o identyfikatorach a to: AA/AA1, AB/AB1, AC/AC1, AD/AD1, S/S1/S2, T/Tl, W/W1, U/U1, Z/Z1/Z2 oraz Ż/Ż1/Ż2 - o łącznej powierzchni 77,37 ha.
Z tych względów Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, wydał decyzję z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...], w której w punkcie 1-szym umorzył postępowanie w części w sprawie przyznania jednolitej płatności obszarowej do powyższych działek. Skarżąca kwestionuje skuteczność powyższego cofnięcia, wobec treści art. 3 ust. 2 Rozporządzenia Wykonawczego Komisji (UE) Nr 809/2014 z dnia 17 lipca 2014 r. ustanawiającego zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, środków rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (t.j. Dz.U.UE.L.2014.227.69 z późn.zm.).
Zgodnie z art. 3 ust. 2 powyższego Rozporządzenia (UE) Nr 809/2014 wniosek o przyznanie pomocy, wniosek o wsparcie, wniosek o wsparcie, wniosek o płatność lub inną deklarację można w dowolnym momencie całkowicie lub częściowo wycofać na piśmie, właściwy organ rejestruje takie wycofanie.
Natomiast art. 3 ust. 2 tego Rozporządzenia stanowi, że: jeżeli właściwy organ poinformował już beneficjenta o jakichkolwiek przypadkach niezgodności w dokumentach, o których mowa w ust. 1, lub jeśli powiadomił go o zamiarze przeprowadzenia kontroli na miejscu, lub jeśli ta kontrola ujawni jakiekolwiek przypadki niezgodności, wycofanie nie jest dozwolone odnośnie do części tych dokumentów, których dotyczy niezgodność.
W niniejszej sprawie przeprowadzona została kontrola na miejscu z zakresu wzajemnej zgodności, w wyniku której stwierdzono, że na działkach o identyfikatorach A, AD, AG, AH, C, H, M, N, T, U, W, Z, Ł oraz Ż istnieje rozbieżność pomiędzy danymi dotyczącymi stref buforowych, a stanem w terenie (kod DR45) to jednak dotyczy to innych działek niż te objęte wnioskiem o cofnięciu, wobec czego cofnięcie było skuteczne.
W dniu 24 października 2016 r. Spółdzielnia reprezentowana przez Prezesa C. Ż., złożyła pismo, w którym wycofuje wniosek złożony w dniu 19 maja 2016 r. dotyczący cofnięcia płatności odnośnie wyżej przedstawionych działek.
Organ odwoławczy zasadnie przyjął, iż przedmiotowe wycofanie wniosku było nieskuteczne.
Warunki dotyczące zmiany do wniosku rozumiane poprzez dodanie nowych działek rolnych do przyznania płatności określone zostały w art. 15 ust. 1 wyżej cyt. Rozporządzenia Wykonawczego Komisji ( UE) nr 809/2014, zgodnie z którym po ostatecznym terminie złożenia pojedynczego wniosku lub wniosku o płatność poszczególne działki rolne lub indywidualne uprawnienia do płatności mogą być dodane lub dostosowane w pojedynczym wniosku lub wniosku o płatność, pod warunkiem że wymogi wynikające z przedmiotowych systemów płatności bezpośrednich i środków rozwoju obszarów wiejskich są przestrzegane. Natomiast art. 15 ust. 2 powyższego rozporządzenia stanowi, że zmiany dokonane zgodnie z ust. 1 są zgłaszane właściwym organom najpóźniej do dnia 31 maja danego roku, z wyjątkiem Estonii, Łotwy, Litwy, Finlandii i Szwecji, gdzie są one zgłaszane do dnia 15 czerwca danego roku.
Wobec powyższego dodanie nowych działek rolnych, odnośnie 2015 r., w którym wydłużony został termin na składanie wniosków mogło nastąpić wyłącznie do dnia 15 czerwca 2015 r. Ostateczny termin składania zmian do wniosku , upływał w dniu 10 lipca 2015 r., z tym, że złożenie zmiany do wniosku po dniu 15 czerwca 2015 r. skutkowałoby pomniejszeniem płatności do powierzchni objętej tą zmianą o 1% za każdy dzień roboczy opóźnienia. Zgodnie z art. 13 ust. 1 akapit trzeci rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014.
Skarżąca Spółdzielnia nie cofnęła wniosku odnośnie dwóch działek ewidencyjnych nr 1/8 i 3825 o łącznej powierzchni 41,34 ha.
Z pisma Prezesa Zarządu Portu Lotniczego "R. – J." Sp. z o.o. z dnia 7 września 2016 roku wynika, że powyższe działki należą do wyżej wymienionego Portu Lotniczego, jednak znajdują się poza częścią lotniczą lotniska.
Spór dotyczy również możliwości zakwalifikowania powyższych działek do płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2015.
Spór ten należało rozstrzygać mając na względzie treść art. 32 ust. 2 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (EU) 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. (Dz. U. UE L 2013.347.608), do którego odsyła art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (j.t. Dz. U. z 2017 r. poz. 278 ze zm.) - zwanej dalej "ustawą o płatnościach bezpośrednich".
Art. 8 ust. 1 tej ostatniej ustawy stanowi, że jednolita płatność obszarowa, płatność za zazielenienie, płatność dla młodych rolników, płatność dodatkowa i płatności związane do powierzchni upraw, są przyznawane do powierzchni działki rolnej położonej na gruntach będących kwalifikującymi się hektarami w rozumieniu art. 32 ust. 2 rozporządzenia nr 1307/2013.
Zakreślając ramy prawne rozpoznawanej sprawy w pierwszej kolejności wskazać należy na treść art. 32 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 1307/2013 z dnia z dnia 17 grudnia 2013 r. (Dz.U.UE.L.2013.347.608) zatytułowany aktywacja uprawnień do płatności, który w ust. 1 stanowi, że: "Wsparcie w ramach systemu płatności podstawowej przyznaje się rolnikom po aktywacji - w formie zgłoszenia zgodnie z art. 33 ust. 1 -uprawnienia do płatności na kwalifikujący się hektar w państwie członkowskim, w którym przydzielono uprawnienie. Aktywowane uprawnienia do płatności zapewniają prawo do rocznej płatności określonych w nich kwot, bez uszczerbku dla stosowania dyscypliny finansowej, zmniejszania płatności zgodnie z art. 11 oraz liniowych zmniejszeń zgodnie z art. 7, art. 51 ust. 2 i art. 65 ust. 2 lit. c) niniejszego rozporządzenia oraz dla stosowania art. 63 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013."
Definicję kwalifikującego się hektara zawiera ust. 2 tego artykułu, stosownie do którego: "Do celów niniejszego tytułu "kwalifikujący się hektar" oznacza:
a) wszelkie użytki rolne gospodarstwa rolnego, w tym obszary, które w dniu 30 czerwca 2003 r. nie były utrzymywane w dobrej kulturze rolnej w państwach członkowskich przystępujących do Unii w dniu 1 maja 2004 r., które w momencie przystąpienia zdecydowały się na stosowanie systemu jednolitej płatności obszarowej, wykorzystywane do prowadzenia działalności rolniczej lub
- w przypadku gdy obszar wykorzystuje się także do prowadzenia działalności pozarolniczej - wykorzystywane w przeważającym zakresie do prowadzenia działalności rolniczej; lub
b) każdy obszar, który zapewnił rolnikowi prawo do płatności w 2008 r. w ramach systemu płatności jednolitych lub systemu jednolitej płatności obszarowej określonych, odpowiednio, w tytule III oraz IVa rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 i który:
(i) nie jest już zgodny z definicją "kwalifikującego się hektara" na mocy lit. a) w wyniku wdrożenia dyrektywy 92/43/EWG, dyrektywy 2000/60/WE oraz dyrektywy 2009/147/WE;
(ii) w okresie, w którym mają zastosowanie odnośne zobowiązania danego rolnika, jest zalesiony zgodnie z art. 31 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999 lub art. 43 rozporządzenia (WE) nr 1698/2005 lub art. 22 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 lub w ramach systemu krajowego, którego warunki są zgodne z art. 43 ust. 1, 2 i 3 rozporządzenia (WE) nr 1698/2005 lub art. 22 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013; lub
(iii) w okresie, w którym mają zastosowanie odnośne zobowiązania danego rolnika, jest obszarem odłogowanym zgodnie z art. 22, 23 i 24 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999, art. 39 rozporządzenia (WE) nr 1698/2005 lub art. 28 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013.
Następnie w art. 32 ust. 3 unijny prawodawca zawarł następującą regulację:
"Do celów ust. 2 lit. a):
a) w przypadku gdy użytki rolne gospodarstwa rolnego wykorzystywane są także do prowadzenia działalności pozarolniczej, obszar ten uznaje się za wykorzystywany głównie do prowadzenia działalności rolniczej, pod warunkiem że jej prowadzenie nie jest znacząco utrudnione przez intensywność, charakter, okres trwania i harmonogram działalności pozarolniczej;
b) państwa członkowskie mogą sporządzić wykaz obszarów, które są wykorzystywane głównie do prowadzenia działalności pozarolniczej.
Państwa członkowskie ustanawiają kryteria wykonania niniejszego ustępu na swoim terytorium."
Stosownie do przytoczonych powyżej regulacji za kwalifikujący się hektar mogą być uznane użytki rolne gospodarstwa rolnego wykorzystywane nie tylko wyłącznie do działalności rolniczej, lecz także obszary wykorzystywane w przeważającym zakresie do działalności rolniczej.
Jednocześnie jednak gdy użytki rolne gospodarstwa rolnego wykorzystywane są także do prowadzenia działalności pozarolniczej, obszar ten uznaje się za wykorzystywany głównie do prowadzenia działalności rolniczej, pod warunkiem że jej prowadzenie nie jest znacząco utrudnione przez intensywność, charakter, okres trwania i harmonogram działalności pozarolniczej. Czyli co do zasady z unormowań unijnych wynika, że jeżeli grunt jest wykorzystywany zarówno do działalności rolniczej, jak i do działalności pozarolniczej, to uznawany jest on za wykorzystywany głównie do działalności rolniczej o ile jej prowadzenie nie jest znacząco utrudnione przez drugi rodzaj działalności. Jednak norma ta powinna być uznana za względną gdyż już w następnej jednostce redakcyjnej art. 32, czyli w ust. 3 lit. b wskazano, że państwa członkowskie mogą sporządzić wykaz obszarów, które są wykorzystywane głównie do prowadzenia działalności pozarolniczej oraz że państwa członkowskie ustanawiają kryteria wykonania niniejszego ustępu na swoim terytorium. Tym samym to państwa członkowskie uzyskały kompetencję do wprowadzenia do swoich systemów prawnych uregulowań, w których wskażą jakie obszary uznają za wykorzystywane głownie do prowadzenia działalności pozarolniczej. Skorzystanie z tej kompetencji przez ustawodawców krajowych wyłączy stosowanie normy z art. 32 ust. 3 lit. a odnośnie oceny wpływu działalności pozarolniczej na działalność rolniczą.
Normodawca krajowy skorzystał z opisanej powyżej kompetencji i w obowiązującym w roku przyznawanej płatności § 3 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania płatności bezpośrednich i płatności niezwiązanej do tytoniu (Dz. U. z dnia 13 marca 2015 r.) wskazał, że lotniska, boiska sportowe i pola golfowe uznaje się za obszary, które są wykorzystywane głównie do prowadzenia działalności pozarolniczej, o których mowa w art. 32 ust. 3 lit. b rozporządzenia nr 1307/2013.
Tym samym lotniska zostały uznane wprost za obszary, które są wykorzystywane głównie do prowadzenia działalności pozarolniczej. Podkreślenia wymaga, że powyżej cytowanym przepisie nastąpiło odwołanie do rozporządzenia nr 1307/2013, co oznacza, że przepis § 3 rozporządzenia w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania płatności bezpośrednich i płatności niezwiązanej do tytoniu, jest normą wykonawczą w stosunku do przyznanej państwu członkowskiemu w rozporządzeniu unijnym nr 1307/2013 kompetencji.
Organy w rozpoznawanej sprawie zatem w sposób prawidłowy zinterpretowały i zastosowały wskazane powyżej przepisy a zarzut ich naruszenia sformułowany w skardze nie zasługuje na uwzględnienie.
Z informacji Prezesa Zarządu Portu Lotniczego "R. - J." Sp. z o.o. z dnia 7 września 2016 r. wynika, że sporne działki należą do lotniska jednakże znajdują się poza częścią lotniczą lotniska.
Zgodnie z art. 2 ust. 4 ustawy z dnia 3 lipca 2002r. Prawo lotnicze (Dz.U. z 2013r. poz. 1393 ze zm.), "Lotnisko"- jest to wydzielony obszar na lądzie, wodzie lub innej powierzchni w całości lub części przeznaczony do wykonywania startów, lądowań i naziemnego ruchu statków powietrznych, wraz ze znajdującymi się w jego granicach obiektami i urządzeniami budowlanymi o charakterze trwałym, wpisany do rejestru lotnisk.
Jednakże treść § 3 wyżej cyt. Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2015 r. obowiązującego w 2015r. ma przesądzające znaczenie, iż lotnisko uznaje się za obszary wykorzystywane głównie do prowadzenia działalności pozarolniczej.
Z tych względów sporne działki, ponieważ znajdują się w obszarze lotniska, są wyłączone z płatności niezależnie od tego, że znajdują się poza częścią lotniczą lotniska.
Wyrok Trybunału Sprawiedliwości w sprawie sygn. akt C-684/13 Johannes Demmer przeciwko Fodevareministeriets Klagecenter z dnia 2 lipca 2015r., nie może mieć w sprawie zastosowania, gdyż odnosi się on do dawnego stanu prawnego tj. art. 44 ust. 2 rozporządzenia 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemu wsparcia dla rolników oraz art. 34 ust. 2 lit. a Rozporządzenia nr 73/2009 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla zakładów i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników.
Podniesione przez Skarżącą okoliczności, iż pracownicy organu pierwszej instancji wywierali na Spółdzielnię presję, aby ta wycofała z płatności określone działki, co też ostatecznie uczyniła, nie mogą w sprawie odnieść skutku, gdyż Skarżąca korzystała z fachowej obsługi prawej, która powinna wskazać jej prawidłowe postępowanie.
Wobec czego wnioski Skarżącej o przesłuchanie określonych pracowników organu pierwszej instancji na wyżej przedstawione okoliczności, były bezprzedmiotowe.
Nie doszło więc do naruszenia prawa procesowego przez organy.
Sam sposób wyliczenia wysokości poszczególnych płatności, został bardzo szczegółowo przedstawiony przez organy z podaniem podstaw prawnych i w tym przedmiocie nie było zarzutów Skarżącej.
Wobec powyższych ponieważ organy nie naruszyły prawa materialnego jak i procesowego, skarga jako bezzasadna podlegała oddaleniu w oparciu o art. 151 P.p.s.a.