I SA/Rz 1217/15

I SA/Rz 1217/15 - Wyrok WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2016-02-11
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2015-12-23
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Tomasz Smoleń /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne
Interpretacje podatkowe
Podatek od towarów i usług
Sygn. powiązane
I FSK 959/16 - Wyrok NSA z 2020-01-30
Skarżony organ
Minister Finansów
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną interpretację
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art. 146 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Dz.U. 2011 nr 177 poz 1054
art. 86 ust. 7b
Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - tekst jednolity
Dz.U. 2015 poz 613
art. 14b § 1 i § 3 oraz art. 14c § 1 i § 2
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Tomasz Smoleń /spr./ Sędziowie WSA Grzegorz Panek WSA Jarosław Szaro Protokolant ref. staż. Joanna Kulasa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 lutego 2016 r. sprawy ze skargi Gminy Miasto Krosno na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 9 września 2015 r. nr IBPP3/4512-539/15/KS w przedmiocie podatku od towarów i usług 1) uchyla zaskarżoną interpretację, 2) zasądza od Ministra Finansów na rzecz skarżącej Gminy Miasto Krosno kwotę 440 (czterysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi Gminy Miasto K. (zwanej dalej jako Gmina) jest interpretacja indywidualna Ministra Finansów z [...] września 2015 r. nr [...], stwierdzająca, że stanowisko wnioskodawcy – Gminy, przedstawione we wniosku z 8 lipca 2015 r., w przedmiocie podatku od towarów i usług, w zakresie prawa do pomniejszenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur zakupu towarów i usług związanych z budową instalacji kanalizacji deszczowej po dniu 1 stycznia 2011 r. - jest nieprawidłowe.
Wnioskiem z 8 lipca 2015 r. Gmina zwróciła się do Ministra Finansów o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług.
We wniosku przedstawiła następujący stan faktyczny:
Gmina jest czynnym podatnikiem VAT. Składa co miesiąc deklaracje od podatku od towarów i usług VAT-7. Od dnia 2 marca 2015 r. Gmina K. zmieniła swoją nazwę na Gmina Miasto K.
Ww. w ramach wykonywania gminnych zadań publicznych zrealizowała lub jest w trakcie realizacji inwestycji dotyczących budowy instalacji kanalizacji deszczowej. W celu realizacji inwestycji Gmina dokonywała lub dokonuje nabycia towarów i usług opodatkowanych podatkiem VAT. Instalacja kanalizacji deszczowej jest budowlą w rozumieniu Prawa budowlanego i PKOB i jest trwale związana z gruntem. Wydatki na realizację inwestycji o odliczenie były ponoszone od 1 stycznia 2011 r. Podatek naliczony zawarty w cenie towarów i usług związanych z budową instalacji kanalizacji deszczowej od 1 stycznia 2011 r. nie był odliczany przez Gminę.
Ww. wykorzystując powstałą inwestycję, świadczy usługi zbiorowego odprowadzania wód opadowych lub roztopowych. Odbiorcami usług są indywidualnie określone podmioty, osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki nie posiadające osobowości prawnej, korzystające z usług z zakresu zbiorowego odprowadzania wód opadowych lub roztopowych ze swoich posesji. Do urządzeń kanalizacyjnych wpływają również wody opadowe lub roztopowe z ulic ogólnodostępnych poprzez wpusty uliczne.
Na podstawie uchwały Rady Miasta z [...] stycznia 2005 r. nr [...], Gmina pobiera opłaty za korzystanie z miejskiej kanalizacji deszczowej od podmiotów gospodarczych odprowadzających wody opadowe lub roztopowe z terenów utwardzonych. Odprowadzanie wód opadowych lub roztopowych od pozostałych odbiorców jak również z ulic ogólnodostępnych nie jest objęte odpłatnością.
Budowa instalacji kanalizacji deszczowej i związane z jej realizacją zakupy towarów i usług wykorzystywane są do wykonywania czynności opodatkowanych gdyż Gmina zawiera z podmiotami gospodarczymi umowy cywilnoprawne dotyczące opłat za wprowadzanie wód opadowych lub roztopowych do miejskiej kanalizacji deszczowej na podstawie których wystawiane są faktury VAT z 8 % stawką podatku VAT. Jednocześnie zakupy te wykorzystywane są do wykonywania czynności niepodlegających ustawie o podatku od towarów i usług.
Gmina nie jest wstanie dokonać wyliczenia udziału procentowego w jakim instalacja kanalizacji deszczowej wykorzystywana jest do celów działalności gospodarczej, gdyż specyfika korzystania z budowli instalacji kanalizacji deszczowej - tj. korzystanie z niej zarówno przez podmioty gospodarcze odprowadzające wody opadowe lub roztopowe z terenów utwardzonych, jak również odprowadzanie ww. wód od pozostałych odbiorców, a także z ulic ogólnodostępnych powoduje, że brak jest możliwości ustalenia obiektywnej zasady podziału. Podkreślenia wymaga, że jest to okoliczność obiektywna, niezależna od wielkości nakładu pracy jaki należałoby ponieść w celu ustalenia udziału procentowego, o którym mowa w art. 86 ust. 7b ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.; zwanej dalej ustawa o VAT).
Na tle przedstawionego stanu faktycznego sformułowano następujące pytanie: czy Gmina ma możliwość faktycznego pomniejszenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur zakupu towarów i usług związanych z budową po dniu 1 stycznia 2011 r. instalacji kanalizacji deszczowej w przypadku gdy prawo do pomniejszenia podatku należnego o podatek naliczony przysługuje na podstawie art. 86 ust. 7b ustawy o VAT, ale nie można w żaden sposób wyliczyć udziału procentowego, w jakim dana nieruchomość (kanalizacja deszczowa) jest wykorzystywana do celów działalności gospodarczej ?
Przedstawiając swoje stanowisko Gmina wskazała, że nie ma faktycznej możliwości pomniejszenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur zakupu towarów i usług związanych z budową po dniu 1 stycznia 2011 r. instalacji kanalizacji deszczowej pomimo, że prawo do odliczenia przysługuje na podstawie art. 86 ust. 7b ustawy o VAT, ale nie można w żaden sposób wyliczyć udziału procentowego, w jakim dana nieruchomość (kanalizacja deszczowa) jest wykorzystywana do celów działalności gospodarczej.
Powołała się na otrzymaną w dniu 17 kwietnia 2013 r. interpretację indywidualną wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w K. sygn. [...], dotyczącą podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odliczenia podatku VAT naliczonego wykazanego w fakturach dokumentujących wydatki poniesione na inwestycję dotyczącą budowy kanalizacji deszczowej – na podstawie której Gmina skorzystała z pełnego odliczenia podatku VAT w stosunku do wybudowanych kanalizacji deszczowych przed dniem 31 grudnia 2010 r. ponieważ Dyrektor Izby Skarbowej w K. uznał, że w sytuacji, gdy zakupy towarów i usług nabyte w celu wytworzenia przedmiotowej inwestycji były wykorzystane przez Gminę zarówno do działalności opodatkowanej VAT, jak i do działalności niepodlegającej opodatkowaniu VAT, i nie były wykorzystywane do działalności zwolnionej od podatku VAT, a ponadto Gmina nie miała obiektywnej możliwości przyporządkowania dokonywanych zakupów do konkretnego rodzaju prowadzonej działalności, wówczas Gminie przysługuje prawo do pełnego odliczenia podatku VAT naliczonego z tytułu tych zakupów.
Podała, że przeprowadzona kontrola z Urzędu Skarbowego w K. nie zakwestionowała przedstawionego rozliczenia co jednoznacznie potwierdziło główny argument przemawiający za możliwością pełnego odliczenia podatku VAT tj. brak obiektywnej możliwości przyporządkowania dokonywanych zakupów do konkretnego rodzaju prowadzonej działalności. Ww. odzyskała z Urzędu Skarbowego w całości podatek VAT dotyczący budowanych przed dniem 31 grudnia 2010 r. kanalizacji deszczowych.
Zwróciła uwagę, że ten sam argument, który w odniesieniu do budowanych kanalizacji deszczowych przed dniem 31 grudnia 2010 r. tj. brak obiektywnej możliwości przyporządkowania dokonywanych zakupów do konkretnego rodzaju prowadzonej działalności, przemawiał za możliwością pełnego odliczenia podatku VAT, teraz przemawia za tym, że Gmina nie może skorzystać z odliczenia podatku VAT o którym mowa w art. 86 ust. 7b ustawy o VAT. Nie może faktycznie odzyskać żadnej części poniesionego podatku VAT związanego z inwestycjami o których mowa we wniosku.
Na poparcie swojego stanowiska Gmina powołała się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej NSA) z 26 lutego 2015 r. sygn. I FSK 141/14 zgodnie z którym, Gmina nie ma prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego z faktur VAT dokumentujących wydatki inwestycyjne związane z budową kanalizacji deszczowej i przysługiwać jej będzie odliczenie częściowe. Zdaniem Gminy zastosowanie art. 86 ust. 7b ustawy o VAT w sytuacji obiektywnego braku możliwości ustalenia zasady, według której należy dokonać określenia udziału procentowego, o którym mowa w tym przepisie oznacza, że nie może ona skorzystać z odliczenia VAT nawet częściowo. Reasumując Gmina stwierdziła, że ustalenie, że faktycznie nie można odliczyć nawet części podatku VAT pozwoli uznać, że podatek VAT w projektach dofinansowanych z Unii Europejskiej, w ramach których realizowane są budowy kanalizacji deszczowych stanowić będzie koszt kwalifikowany projektu.
Minister Finansów interpretacją indywidualną z [...] września 2015 r. nr [...], uznał stanowisko Gminy za nieprawidłowe.
W uzasadnieniu Minister podał, że Gmina ma wątpliwości dotyczące prawa do pomniejszenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur zakupu towarów i usług związanych z budową po dniu 1 stycznia 2011 r. instalacji kanalizacji deszczowej w przypadku, gdy prawo do pomniejszenia podatku należnego o podatek naliczony przysługuje na podstawie art. 86 ust. 7b ustawy o VAT, ale nie można w żaden sposób wyliczyć udziału procentowego, w jakim dana nieruchomość (kanalizacja deszczowa) jest wykorzystywana do celów działalności gospodarczej.
Organ wydający interpretację podał, że z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że kanalizacja deszczowa jest (będzie) wykorzystywana przez wnioskodawcę do dwóch kategorii czynności, tj. do czynności nieodpłatnych związanych z prowadzeniem działalności publicznoprawnej (niepodlegających opodatkowaniu) oraz do czynności związanych z wykonywaniem działalności gospodarczej tj. odpłatnego udostępnienia kanalizacji deszczowej podmiotom gospodarczym odprowadzającym wody opadowe lub roztopowe z terenów utwardzonych (podlegających opodatkowaniu).
Biorąc pod uwagę okoliczności sprawy organ stwierdził, że w przypadku zakupów towarów i usług dotyczących budowy instalacji kanalizacji deszczowej, związanych z czynnościami opodatkowanymi oraz niepodlegającymi podatkowi VAT, Gminie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego tylko w takiej części, w jakiej nabycie to wiąże się z czynnościami opodatkowanymi (art. 86 ust. 1 ustawy o VAT) z uwzględnieniem normy zawartej w art. 86 ust. 7b ustawy o VAT, czyli według udziału procentowego w jakim przedmiotowe nieruchomości są wykorzystywane do działalności gospodarczej.
Podkreślił, że subiektywne uznanie przez wnioskodawcę, że nie ma możliwości przyporządkowania ww. wydatków do poszczególnych rodzajów działalności, nie decyduje o wyłączeniu zastosowania regulacji z art. 86 ust. 7b ustawy o VAT i pozbawieniu Gminy prawa do odliczenia podatku naliczonego dotyczącego wydatków inwestycyjnych związanych z budową instalacji kanalizacji deszczowej. W ocenie organu wydającego interpretację Gmina powinna określić, w jakim stopniu wybudowana instalacja kanalizacji deszczowej jest (będzie) wykorzystywana na potrzeby prowadzonej przez nią działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, jako podatnika i na podstawie tego udziału ma prawo do odliczenia części podatku naliczonego od wydatków inwestycyjnych dotyczących budowy i modernizacji nieruchomości.
Organ biorąc pod uwagę treść powołanych przepisów w kontekście przedstawionego opisu sprawy stwierdził, że w odniesieniu do wydatków inwestycyjnych dotyczących budowy instalacji kanalizacji deszczowej, ponoszonych od dnia 1 stycznia 2011 r., Gminie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony nie od całości poniesionych wydatków, ale tylko według udziału procentowego zgodnie z art. 86 ust. 7b w związku z art. 14 ustawy o VAT. Gmina na podstawie tych przepisów musi ustalić udział procentowy w jakim dana nieruchomość jest wykorzystywana do działalności gospodarczej. Przy czym wskazał, że sposób wyodrębnienia kwot podatku naliczonego związanego ze sprzedażą opodatkowaną winien mieć charakter obiektywny, determinowany okolicznościami sprawy. Wybór metody wyodrębnienia kwot podatku naliczonego należy wyłącznie do obowiązków wnioskodawcy. Ważne jest jedynie, by przyjęta metoda stanowiła właściwe odzwierciedlenie odliczenia podatku naliczonego zwianego z czynnościami opodatkowanymi. Reasumując organ stwierdził, że zgodnie zasadą zawartą w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT - Gminie przysługuje (będzie przysługiwało) częściowe prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur zakupu towarów i usług związanych z budową instalacji kanalizacji deszczowej ponoszonych od 2011 r. w oparciu o udział procentowy, o którym mowa w art. 86 ust. 7b ustawy o VAT. W związku z powyższym organ intepretujący uznał stanowisko wnioskodawcy za nieprawidłowe.
Wezwaniem z 23 września 2015 r. Gmina zwróciła się do Ministra Finansów o usunięcia naruszenia prawa, dokonanego na skutek wydania interpretacji.
Minister Finansów w odpowiedzi na wezwanie z [...] października 2015 r., stwierdził brak podstaw do zmiany wydanej przez siebie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego.
Gmina Miasto K. reprezentowana przez radcę prawnego skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów z [...] września 2015 r. wnosząc o jej uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
Zaskarżonej interpretacji indywidualnej zarzucono naruszenie:
1) prawa materialnego polegające na błędnej wykładni art. 86 ust. 7b ustawy o VAT przez przyjęcie, że w przypadku nakładów ponoszonych na wytworzenie budowli kanalizacji deszczowej, wykorzystywanej przez podatnika zarówno do celów prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, jak i do celów innych, których nie da się w całości przypisać działalności gospodarczej, możliwa będzie realizacja przez podatnika obowiązku określenia udziału procentowego, w jakim budowla kanalizacji deszczowej wykorzystywana jest do celów działalności gospodarczej, a w następstwie przyjęcia przez organ tego błędnego założenia:
- niedokonanie wykładni art. 86 ust. 7b ustawy o VAT w zakresie skutków zastosowania tego przepisu w stanach faktycznych, w których określenie udziału procentowego, o którym mowa w ww. przepisie obiektywnie nie jest możliwe.
Zdaniem skarżącej prawidłowa interpretacja ww. przepisu powinna zakładać istnienie stanów faktycznych, w których określenie przedmiotowego udziału procentowego obiektywnie nie jest możliwe. W takim przypadku zastosowanie art. 86 ust. 7b ustawy o VAT skutkować powinno faktyczną niemożliwością skorzystania z prawa odliczenia częściowego podatku VAT.
2) przepisów postępowania, to jest:
a) art. 14c § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.; zwanej dalej O.p.) przez brak oceny stanowiska przedstawionego przez Gminę, w wyniku pominięcia elementu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), tj. obiektywnego braku możliwości określenia udziału procentowego, o którym mowa w art. 86 ust. 7b ustawy o VAT,
b) art. 14c § 2 O.p. przez niewskazanie prawidłowego stanowiska tj. sposobu ustalenia w opisanym we wniosku stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym) udziału procentowego w jakim dana nieruchomość wykorzystywana jest do celów działalności gospodarczej.
W uzasadnieniu skargi rozszerzono powyższe zarzuty i podniesiono, że wnioskodawca opisując stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) zaznaczył, że nie jest w stanie dokonać wyliczenia udziału procentowego w jakim instalacja kanalizacji deszczowej wykorzystywana jest do celów działalności gospodarcze, gdyż specyfika korzystania z budowli instalacji kanalizacji deszczowej – tj. korzystanie z niej zarówno przez podmioty gospodarcze odprowadzające wody opadowe lub roztopowe z terenów utwardzonych, jak też odprowadzenie ww. wód od pozostałych odbiorców, a także z ulic ogólnodostępnych powoduje, że brak jest możliwości ustalenia obiektywnej zasady podziału. Jest to okoliczność obiektywna, niezależna od wielkości nakładu pracy jaki należałoby ponieść w celu ustalenia udziału procentowego, o którym mowa w art. 86 ust. 7b ustawy o VAT.
Podkreślono, że Gmina jako element opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), wskazała obiektywny brak możliwości określenia udziału procentowego, o którym mowa w ww. regulacji. Zwrócono uwagę, że organ wydając interpretację indywidualną nie odniósł do tak określonego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), przyjmując, że jest to - subiektywne przekonanie Gminy, skutkiem czego w wydanej interpretacji indywidualnej – organ w ogóle ten element stanu faktycznego pominął. Tymczasem stanowisko skarżącej dotyczyło kwestii zastosowania przepisów prawa - właśnie w sytuacji obiektywnego braku możliwości określenia udziału procentowego, o którym mowa w art. 86 ust. 7b ustawy o VAT. Interpretacja indywidulana nie odpowiada zatem na przedstawione zagadnienie.
Powołując się na art. 14 c § 1 zdanie pierwsze O.p., wskazała, że interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. W kontekście tej regulacji przytoczyła pogląd orzecznictwa, że organ wydajający interpretację nie może przyjmować własnych ustaleń faktycznych odmiennych od okoliczności przedstawionych przez wnioskodawcę. Zdaniem skarżącej w przedmiotowej sprawie organ wydajający interpretację naruszył ww. przepis, poprzez brak oceny stanowiska wnioskodawcy w wyniku dokonanej przez siebie modyfikacji stanu faktycznego.
W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważy, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Zakres rozpoznania sprawy przez sąd administracyjny ze skargi na pisemną interpretację indywidualną jest ograniczony (po myśli art. 57a w związku z art. 134 § 1 P.p.s.a.) - do zarzutów skargi oraz powołanej podstawy prawnej.
Na wstępie należy wskazać, że granice w której organ jest uprawniony do wydania interpretacji wyznaczone są przez przepisy art. 14b § 1, art. 14b § 3 oraz art. 14c § 1 i art. 14c § 2 O.p. Zgodnie z art. 14b § 1 O. p. interpretacje wydawane są na pisemny wniosek zainteresowanego w jego indywidualnej sprawie. Stosownie do art. 14b § 3 O.p. składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. W razie negatywnej oceny stanowiska wnioskodawcy interpretacja indywidualna zawiera wskazanie prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym (art. 14c § 1 i § 2 O.p.).
Jako utrwalone w orzecznictwie NSA należy uznać stanowisko, że na podstawie art. 14b § 1 i § 3 oraz art. 14c § 1 i § 2 O.p. organ podatkowy uprawniony jest do wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego wyłącznie w zakresie wynikającego z wniosku o wydanie interpretacji przedmiotu sprawy, który określają: pytanie i stanowisko prawne zainteresowanego dotyczące możliwości zastosowania i wykładni prawa podatkowego w relacji do przedstawionego w tym wniosku stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego (por. wyrok NSA z 22 listopada 2012 r., sygn. akt II FSK 553/11).
Postępowanie o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie wszczynane jest na wniosek podmiotu wymienionego w art. 14 b § 1 O.p., a więc w niniejszej sprawie - Gminy Miasto K. Zgodnie z art. 14 b § 3 O.p. składający wniosek o interpretację jest obowiązany m.in. do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Podany we wniosku stan faktyczny stanowi jedyną podstawę faktyczną wydanej interpretacji i tym samym wyznacza granice, w jakich interpretacja będzie mogła wywołać określone w ustawie skutki prawne (A. Kabat {w:} S. Babiarz, B. Dauter, B. Gruszczyński, R. Hauser, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Ordynacja podatkowa, komentarz wydanie 5, Lexis Nexis, Warszawa 2009, s. 105). Skutkiem tego, ani organ wydający interpretację, ani sąd administracyjny ją kontrolujący, nie mogą przyjmować własnych ustaleń faktycznych, odmiennych od okoliczności przedstawionych przez wnioskodawcę (zob. wyrok NSA z 24 czerwca 2015 r. sygn. akt II FSK 1252/13).
Zarówno interpretacja ministra finansów, jak też ocena interpretacji dokonana przez sąd pierwszej instancji, jest dokonywana na podstawie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę. W tym zakresie organ interpretacyjny, jak też sąd administracyjny, nie dokonują własnych ustaleń faktycznych, a jedynie opierają się na stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym przedstawionym przez wnioskodawcę. Organ interpretacyjny nie może wykraczać poza granice, które wyznaczają po pierwsze - treść zadanego pytania i po drugie - okoliczności stanu faktycznego przedstawiane we wniosku przez pytającego. Oznacza to, że jeżeli podatnik o coś nie pyta, to organ nie może tego oceniać ani też ingerować w stan faktyczny zawarty we wniosku (por. wyrok NSA z 30 października 2014 r. sygn. akt II FSK 2452/12).
Biorąc pod uwagę powyższe kryteria należy stwierdzić, że skarga zasługuje na uwzględnienie.
Kwestią sporną w niniejszej sprawie jest ustalenie czy Gmina Miasto K. ma możliwość faktycznego pomniejszenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur zakupu towarów i usług związanych z budową po dniu 1 stycznia 2011 r. instalacji kanalizacji deszczowej w przypadku gdy prawo do pomniejszenia podatku należnego o podatek naliczony przysługuje na podstawie art. 86 ust. 7b ustawy o VAT, ale nie można w żaden sposób wyliczyć udziału procentowego, w jakim dana nieruchomość (kanalizacja deszczowa) jest wykorzystywana do celów działalności gospodarczej ?
Z wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego w niniejszej sprawie wynika wyraźnie, że Gmina nie jest wstanie dokonać wyliczenia udziału procentowego w jakim instalacja kanalizacji deszczowej wykorzystywana jest do celów działalności gospodarczej, gdyż specyfika korzystania z budowli instalacji kanalizacji deszczowej - tj. korzystanie z niej zarówno przez podmioty gospodarcze odprowadzające wody opadowe lub roztopowe z terenów utwardzonych, jak też odprowadzanie ww. wód od pozostałych odbiorców, a także z ulic ogólnodostępnych powoduje, że brak jest możliwości ustalenia obiektywnej zasady podziału.
Przypomnieć należy, że Gmina przedstawiając swoje stanowisko wskazała, że nie ma faktycznej możliwości pomniejszenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur zakupu towarów i usług związanych z budową po dniu 1 stycznia 2011 r. instalacji kanalizacji deszczowej pomimo, że prawo do odliczenia przysługuje na podstawie art. 86 ust. 7b ustawy o VAT, ale nie można w żaden sposób wyliczyć udziału procentowego, w jakim dana nieruchomość (kanalizacja deszczowa) jest wykorzystywana do celów działalności gospodarczej.
Nie budzi zatem wątpliwości, że Gmina w stanie faktycznym w sposób wyraźny wskazała obiektywny brak możliwości określenia udziału procentowego, o którym mowa w art. 86 ust. 7b ustawy o VAT.
Sąd uznał, że zasadne są zarzuty skarżącej, że organ dokonując interpretacji nie odniósł się do wyżej opisanego przez Gminę stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) i przyjął, że jest to jej subiektywne przekonanie, w ten sposób w wydanej interpretacji indywidualnej organ całkowicie pominął wyżej wskazany element stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
Tym bardziej, że stanowisko wnioskodawcy dotyczyło kwestii zastosowania przepisów prawa - właśnie w sytuacji obiektywnego braku możliwości określenia udziału procentowego, o którym mowa w wart. 86 ust. 7b ustawy o VAT. Stwierdzić zatem należy, że wydana interpretacja indywidualna nie stanowi odpowiedzi na przedstawione przez Gminę zagadnienie.
Skoro organ wydajający interpretację nie może dokonywać oceny stanowiska, którego sam wnioskujący o udzielenie interpretacji nie wyraził, ani co do okoliczności, nienależących do stanu faktycznego. W związku z powyższym przyjęcie w niniejszej sprawie przez organ stanu faktycznego odmiennego od przedstawionego we wniosku przez Gminę, stanowi podstawę do uchylenia wydanej interpretacji indywidualnej.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ powinien dokonać interpretacji w granicach stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę, z uwzględnieniem sformułowanych w przedmiotowym wyroku uwag.
Z tych względów Sąd, na podstawie art. 146 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 P.p.s.a. w związku z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490 ze zm.) w związku z § 21 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1804).