I SA/Rz 111/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w RzeszowieRzeszów2026-03-17
NSApodatkoweŚredniawsa
VATdoręczeniepełnomocnikprawo procesowesąd administracyjnyniedopuszczalność skargiprzedwczesność skargiOrdynacja podatkowapostępowanie podatkowe

Podsumowanie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę jako niedopuszczalną z powodu jej przedwczesności, ponieważ decyzje organów podatkowych nie zostały skutecznie doręczone ustanowionemu pełnomocnikowi.

Skarżący wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, zarzucając pominięcie ustanowionego pełnomocnika w postępowaniu podatkowym. Sąd administracyjny uznał skargę za niedopuszczalną i przedwczesną, ponieważ decyzje organów podatkowych nie weszły do obrotu prawnego z powodu nieskutecznego doręczenia pełnomocnikowi. W związku z tym skargę odrzucono, a stronie skarżącej zwrócono wpis.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie rozpoznał sprawę ze skargi S.S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie dotyczącą podatku od towarów i usług za lata 2020-2022. Skarżący zarzucił naruszenie prawa do czynnego udziału w postępowaniu poprzez pominięcie ustanowionego pełnomocnika. Pełnomocnik zgłosił swój udział w postępowaniu podatkowym, przedkładając dokumenty umocowania, jednak organy podatkowe obu instancji nie doręczały mu pism, kierując korespondencję bezpośrednio do strony. Sąd administracyjny, opierając się na przepisach Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stwierdził, że doręczenie pisma stronie z pominięciem ustanowionego pełnomocnika jest bezskuteczne. W konsekwencji, decyzje organów podatkowych nie weszły do obrotu prawnego, a wniesiona skarga była przedwczesna i niedopuszczalna. Sąd orzekł o odrzuceniu skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. oraz o zwrocie uiszczonego wpisu od skargi.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, skarga taka jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu jako przedwczesna.

Uzasadnienie

Doręczenie pisma stronie z pominięciem ustanowionego pełnomocnika jest bezskuteczne. Jeśli decyzja nie została skutecznie doręczona, nie weszła do obrotu prawnego, a tym samym nie rozpoczął się bieg terminów procesowych, co czyni skargę wniesioną na taką decyzję niedopuszczalną.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucono_skargę

Przepisy (7)

Główne

p.p.s.a. art. 58 § 1 pkt 6

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, gdy jest przedwczesna, tj. dotyczy aktu, który nie wszedł do obrotu prawnego.

Pomocnicze

p.p.s.a. art. 53 § 1

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 54

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 232 § 1 pkt 1

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Zwrot wpisu od odrzuconej skargi.

o.p. art. 123 § 1

Ordynacja podatkowa

Prawo strony do czynnego udziału w postępowaniu.

o.p. art. 145 § 2

Ordynacja podatkowa

o.p. art. 138a § 1

Ordynacja podatkowa

Argumenty

Skuteczne argumenty

Skarga jest przedwczesna, ponieważ decyzje organów podatkowych nie weszły do obrotu prawnego z powodu nieskutecznego doręczenia pełnomocnikowi.

Godne uwagi sformułowania

doręczenie pisma stronie z pominięciem ustanowionego pełnomocnika jest bezskuteczne decyzja ta nie weszła do obrotu prawnego skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

Skład orzekający

Małgorzata Niedobylska

przewodniczący sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Potwierdzenie zasady, że skarga wniesiona na decyzję, która nie weszła do obrotu prawnego z powodu wadliwości doręczenia pełnomocnikowi, jest niedopuszczalna i przedwczesna."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej związanej z doręczeniami w postępowaniu podatkowym i sądowoadministracyjnym.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje kluczową kwestię proceduralną dotyczącą skuteczności doręczeń i ich wpływu na dopuszczalność skargi, co jest istotne dla praktyków prawa administracyjnego i podatkowego.

Błąd w doręczeniu decyzji może zniweczyć całe postępowanie: Sąd odrzuca skargę z powodu przedwczesności.

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

I SA/Rz 111/26 - Postanowienie WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2026-03-17
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-02-23
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Małgorzata Niedobylska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58§1 pkt 6, art 232§1 pkt1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący: SWSA Małgorzata Niedobylska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 marca 2026 r. sprawy ze skargi S.S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 9 grudnia 2025 r., znak: 1801-IOV-2.4103.53.2025 w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące lat 2020 - 2022 - p o s t a n a w i a - I. odrzucić skargę, II. zwrócić stronie skarżącej 1500 (tysiąc pięćset) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi.
Uzasadnienie
W skardze z dnia 26 stycznia 2026 r. S.S. (dalej: "skarżący"), reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł o uchylenie decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 9 grudnia 2025 r., znak: 1801-IOV-2.4103.53.2025, oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w J. z dnia 14 maja 2025 r., wydanych w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące lat 2020–2022.
Skarżący zarzucił powyższym decyzjom naruszenie art. 123 § 1 w zw. z art. 145 § 2 oraz art. 138a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 2383 ze zm., dalej: o.p.), poprzez pominięcie ustanowionego w toku postępowania podatkowego pełnomocnika, co skutkowało naruszeniem prawa strony do czynnego udziału w postępowaniu.
W uzasadnieniu skargi wskazano, że w dniu 10 grudnia 2024 r. pełnomocnik zgłosił swój udział w postępowaniu podatkowym, przedkładając stosowne dokumenty potwierdzające umocowanie. Pomimo tego organy podatkowe obu instancji pominęły prawidłowo ustanowionego pełnomocnika. W toku postępowania nie doręczono mu żadnego pisma, a decyzje organów zostały doręczone bezpośrednio stronie, z pominięciem pełnomocnika.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wskazał, że w aktach sprawy przekazanych organowi odwoławczemu wraz z odwołaniem brak było dokumentów potwierdzających ustanowienie pełnomocnika w postępowaniu przed organem pierwszej instancji. Dopiero po zakończeniu postępowania odwoławczego, pismem z dnia 28 stycznia 2026 r., organ odwoławczy zwrócił się do organu pierwszej instancji o informację, czy pełnomocnictwo zostało złożone.
W odpowiedzi organ pierwszej instancji potwierdził, że pełnomocnictwo udzielone adwokatowi M.P. wpłynęło do organu w dniu 10 grudnia 2024 r. za pośrednictwem platformy ePUAP i zostało zarejestrowane w systemie elektronicznej obsługi dokumentów. Jednocześnie przyznał, że nie zostało ono uwzględnione w prowadzonym postępowaniu podatkowym.
Wobec powyższego organ drugiej instancji wniósł w odpowiedzi na skargę o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), jako niedopuszczalnej z uwagi na jej przedwczesność. Wskazał, że z uwagi na brak skutecznego doręczenia decyzji prawidłowo ustanowionemu pełnomocnikowi, decyzja ta nie weszła do obrotu prawnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 53 § 1 oraz art. 54 § p.p.s.a., skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Warunkiem dopuszczalności skargi jest zatem istnienie w obrocie prawnym aktu lub czynności podlegających kontroli sądu administracyjnego. W przypadku wniesienia skargi na decyzję, która nie weszła do obrotu prawnego, skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Z akt sprawy wynika, że zarówno decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 9 grudnia 2025 r., jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji z dnia 14 maja 2025 r., nie zostały skutecznie doręczone prawidłowo ustanowionemu w postępowaniu podatkowym pełnomocnikowi skarżącego. Pełnomocnictwo zostało bowiem złożone za pośrednictwem platformy ePUAP w dniu 10 grudnia 2024 r., a więc przed wydaniem decyzji przez organ pierwszej instancji.
Pomimo tego zarówno organ I instancji, jak i organ odwoławczy dokonywały doręczeń z pominięciem pełnomocnika, kierując korespondencję bezpośrednio do strony. Tymczasem doręczenie pisma stronie z pominięciem ustanowionego pełnomocnika jest bezskuteczne i nie wywołuje skutków prawnych w postaci rozpoczęcia biegu terminów procesowych.
W konsekwencji należy uznać, że decyzja organu I instancji nie została skutecznie doręczona, a zatem nie weszła do obrotu prawnego. Tym samym nie rozpoczął biegu termin do wniesienia odwołania, jak również nie mogło dojść do skutecznego zakończenia postępowania podatkowego.
W tej sytuacji wniesiona skarga jest przedwczesna, gdyż dotyczy aktu, który nie funkcjonuje w obrocie prawnym, co skutkuje jej niedopuszczalnością w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w punkcie I sentencji. O zwrocie wpisu od odrzuconej skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę