I SA/Po 833/25

I SA/Po 833/25 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2026-02-19
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-11-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Katarzyna Nikodem /sprawozdawca/
Katarzyna Wolna-Kubicka
Małgorzata Bejgerowska /przewodniczący/
Symbol z opisem
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
6560
Hasła tematyczne
Interpretacje podatkowe
Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną interpretację
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 1387
art. 17 ust. 1 pkt 4, art. 24 ust. 5, art. 30a ust. 1 pkt 4, art. 30a ust. 6, art. 41 ust. 1 i 4
Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - t.j.
Dz.U. 2022 poz 2651
art. 93a § 4, art. 120, art. 121 § 1 w zw. z art. 14h
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r.  Ordynacja podatkowa (t. j.)
Sentencja
Dnia 19 lutego 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Bejgerowska Sędzia WSA Katarzyna Wolna - Kubicka Sędzia WSA Katarzyna Nikodem (sprawozdawca) Protokolant: st. sekretarz sądowy Marta Ziewińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lutego 2026 roku sprawy ze skargi B. W. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 29 września 2025 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych I. uchyla zaskarżoną interpretację; II. zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz strony skarżącej kwotę 200,- zł (słownie: dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych.
Uzasadnienie
Wnioskiem z 6 sierpnia 2025 r. B. W. wystąpiła do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej o wydanie interpretacji indywidualnej .
Przedstawiając we wniosku opis zdarzenia przyszłego, skarżąca wskazała, że jest jedynym udziałowcem F. Sp. z o.o. powstałej z przekształcenia jednoosobowej działalności gospodarczej F. B. W. na podstawie
art. 5841 i nast. ustawy z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 505 z późn. zm.; w skrócie: "k.s.h.").
Dochody uzyskiwane w ramach prowadzonej działalności przez przedsiębiorcę B. W. podlegały opodatkowaniu na mocy ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1387 z późn. zm.: w skrócie: "u.p.d.o.f.").
Zyski osiągane przez przedsiębiorcę z działalności częściowo były przeznaczane i przekazywane do majątku prywatnego przedsiębiorcy, a częściowo służyły bieżącemu finansowaniu oraz rozwojowi działalności. Całość zysku z działalności gospodarczej nie została wypłacona przedsiębiorcy przed przekształceniem jednoosobowej działalności gospodarczej przedsiębiorcy w spółkę z o.o. Zyski osiągane przez wnioskodawcę
z działalności w części, w jakiej nie były przeznaczane na jego potrzeby prywatne, były wykazywane w pozycji kapitały własne w ramach działalności gospodarczej wnioskodawcy.
W następstwie przekształcenia, zysk wypracowany przez wnioskodawcę
w ramach działalności, a nie wypłacony do dnia przekształcenia, stał się częścią kapitałów własnych spółki, wykazany został na koncie kapitał zapasowy. W związku z powyższym możliwe jest dokładne wskazanie, jaka część kapitału spółki stanowi zyski niewypłacone, osiągnięte przez wnioskodawcę w okresie prowadzonej działalności.
Planowana jest wypłata ze spółki zysków wypracowanych w ramach działalności prowadzonej przez przedsiębiorcę przed przekształceniem w spółkę z o.o. poprzez obniżenie kapitału zapasowego. Zgromadzenie wspólników planuje podjęcie uchwały dot. wypłaty przez spółkę zysku wypracowanego przez przedsiębiorcę do dnia przekształcenia osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą w spółkę
z ograniczoną odpowiedzialnością poprzez obniżenie kapitału zapasowego w tej spółce. Wypłata zysku wypracowanego w ramach JDG po przekształceniu w spółkę nastąpi na podstawie art. 192 k.s.h. na nadzwyczajnym lub zwyczajnym zgromadzeniu wspólników.
Z treści uchwały będzie wynikało wprost, że wypłacana przedsiębiorcy kwota stanowi zyski, jakie wypracował w ramach prowadzonej działalności przed jej przekształceniem w spółkę kapitałową. Uprawnienie do wypłaty zysków przedsiębiorcy jest immanentnie związane z faktem uprzedniego prowadzenia działalności przez przedsiębiorcę w formie jednoosobowej działalności gospodarczej.
Z uwagi na to, że kapitał zapasowy wykazany w księgach rachunkowych spółki jest odzwierciedleniem zysku przedsiębiorcy wypracowanego w ramach działalności gospodarczej przed przekształceniem, a nie zyskiem spółki, wypłata wskazanej kwoty nie przybierze żadnej z form przewidzianych dla standardowej wypłaty środków spółki na rzecz udziałowca, takich jak wypłata dywidendy. W wyniku tej czynności nie zostaną umorzone/zbyte żadne udziały przedsiębiorcy w spółce, a zatem wypłata nie stanowi wynagrodzenia z tytułu umorzenia udziałów, obniżenia nominalnej wartości udziałów lub innej formy odpłatnego zbycia udziałów.
1. Wypłata środków nie będzie świadczeniem wzajemnym w ramach stosunku prawnego łączącego przedsiębiorcę oraz spółkę. W zamian za wypłatę na rzecz przedsiębiorcy środków spółka nie otrzyma innego świadczenia.
2. Celem wypłaty jest przekazanie przedsiębiorcy zysku wypracowanego w ramach działalności gospodarczej przed przekształceniem, które wcześniej nie zostało przekazane do jego majątku; powodem wypłaty jest wola jedynego udziałowca spółki powstałej z przekształcenia przedsiębiorstwa prywatnego (wcześniej przedsiębiorcy); wypłata nie będzie świadczeniem w ramach umowy darowizny między przedsiębiorcą a spółką albo świadczeniem w ramach innego łączącego przedsiębiorcę i spółkę stosunku prawnego
3. Umowa spółki nie przewiduje udziałów uprzywilejowanych. Spółka nie planuje uprzywilejowania udziałów.
Wypłata ww. kwoty, wiążąca się z obniżeniem kapitału zapasowego spółki, nie przybierze żadnej szczególnej formy przewidzianej w przepisach prawa handlowego wyłącznie dla udziałowców spółki. Nastąpi przelew z rachunku bankowego spółki na rachunek bankowy przedsiębiorcy. Jako że wypłata przedmiotowej kwoty nie wiąże się ze statusem przedsiębiorcy jako wspólnika spółki, a jedynie z działalnością jaką prowadził przed przekształceniem, nie zmieni się zakres uprawnień przedsiębiorcy jako udziałowca spółki, nie będzie się wiązać ze zmniejszeniem ilości ani wartości jego udziałów, a także nie wpłynie na poziom jego prawa do udziału w zyskach wypracowanych przez spółkę.
Na tle powyżej opisanego zdarzenia przyszłego skarżąca zadała organowi pytanie: Czy powstanie przychód podatkowy dla udziałowca spółki (wcześniej przedsiębiorcy przekształcanego) w przypadku wypłaty osobie fizycznej będącej udziałowcem środków pieniężnych, które już raz zostały opodatkowane podatkiem dochodowym od osób fizycznych jako przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f.), w konsekwencji, czy przedmiotowa wypłata środków przez spółkę będzie dla przekształconego przedsiębiorcy czynnością neutralną podatkowo na gruncie ww. ustawy?
Zdaniem skarżącej, dokonanie przez spółkę powstałą z przekształcenia przedsiębiorcy prowadzącego działalność gospodarczą na rzecz udziałowca tej spółki wypłaty środków odpowiadających części zysku wypracowanego do dnia przekształcenia, nie będzie wiązało się z obowiązkiem opodatkowania uzyskanych środków podatkiem dochodowym od osób fizycznych, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f. W konsekwencji przedmiotowa wypłata środków przez spółkę będzie dla tej osoby czynnością prawną neutralną podatkowo na gruncie u.p.d.o.f.
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej interpretacją indywidualną z 29 września 2025 r., nr [...] uznał stanowisko skarżącej za nieprawidłowe.
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w uzasadnieniu odwołał się do regulacji k.s.h. Wyjaśnił, że z chwilą przekształcenia przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną w spółkę kapitałową cały majątek osoby fizycznej wchodzący w skład przedsiębiorstwa staje się majątkiem spółki - osoby prawnej, która jest odrębnym podmiotem gospodarczym. Po przekształceniu nie można już mówić o zyskach przedsiębiorcy, a jedynie o majątku spółki i to niezależnie od tego, czy całość majątku zostanie przekazana na kapitał zakładowy, czy też częściowo na kapitał zapasowy w formie tzw. agio. Osoba fizyczna staje się jedynym wspólnikiem spółki, a jej "uprawnienia" do majątku tej osoby prawnej są wyrażone w przyznanych udziałach. Wyjaśniono również, że zgodnie z zasadą tożsamości podmiotów biorących udział w przekształceniu, majątek spółki przekształcanej z dniem przekształcenia staje się majątkiem spółki przekształconej.
Odwołując się do art. 192 k.s.h. wskazano, że dywidendę można wypłacić nie tylko z zysku osiągniętego przez spółkę kapitałową w ostatnim roku obrotowym, ale również z niepodzielonych zysków z lat ubiegłych. Jednocześnie kapitał zapasowy może zostać wykorzystany na wypłatę dywidendy tylko i wyłącznie w tej części, w której został utworzony z zysku.
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej , odwołując się do postanowień art. 17 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 30a ust. 1
pkt 4 i art. 24 ust. 5 u.p.d.o.f. wskazał, że przez dochód (przychód) z tytułu udziału
w zyskach osób prawnych w rozumieniu wskazanych regulacji należy rozumieć wszelkie przysporzenia, jakie powstają w następstwie posiadanych przez podatnika praw do udziału w zyskach osoby prawnej i które faktycznie zostały przez niego osiągnięte. Nie ma tu znaczenia, czy środki te pochodzą z zysków tej osoby prawnej.
Organ wskazał, że skoro spółka (powstała w wyniku przekształcenia działalności gospodarczej) wypłaci skarżącej jako udziałowcowi zyski, które wypracowano w ramach jednoosobowej działalności skarżącej, a wypłata ta będzie miała swoją podstawę w art. 192 k.s.h. spowoduje to powstanie po stronie skarżącej przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 29 września 2025 r. skarżąca zarzuciła naruszenie:
1. art. 17 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 30a ust. 1 pkt 4 i art. 24 ust. 5 pkt 1-11, art. 30a
ust. 6, 7, art. 41 ust. 1 i 4 u.p.d.o.f. poprzez przyjęcie, iż wypłata z kapitału zapasowego sp. z o.o., powstałej z przekształceń opisanych w stanie faktycznym wniosku, spowoduje powstanie przychodu podatkowego dla udziałowca spółki (wcześniej przedsiębiorcy przekształcanego) w przypadku wypłaty osobie fizycznej będącej udziałowcem środków pieniężnych, które już raz zostały opodatkowane podatkiem dochodowym od osób fizycznych jako przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f.), a w konsekwencji że przedmiotowa wypłata środków przez spółkę będzie dla przekształconego przedsiębiorcy czynnością neutralną podatkowo na gruncie u.p.d.o.f.;
2. art. 93a § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U.
z 2022 r. poz. 2651 z późn. zm.; w skrócie: "o.p.") poprzez nieuwzględnienie ww. przepisu, którego uwzględnienie i jego prawidłowa wykładnia powinny doprowadzić do wniosku, odmiennego niż wyraził organ w swojej interpretacji, a naruszenie to wpłynęło również na błędną wykładnię innych analizowanych przez organ przepisów;
3. art. 120, art. 121 § 1 w zw. z art. 14h o.p. poprzez wydanie zaskarżonej interpretacji niezgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, w szczególności poprzez naruszenie zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych oraz naruszenie zasady równości i powszechności opodatkowania wyrażonej w art. 84 oraz art. 217 Konstytucji R. P. z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483 z późn. zm.).
Skarżąca wniosła o:
1. uchylenie zaskarżonej interpretacji w całości,
2. zasądzenie kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skargi jej autor rozwinął i umotywował podniesione w niej zarzuty.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasową argumentację. Wniósł również o rozpoznanie sprawy na rozprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia
30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.
z 2026 r. poz. 143; w skrócie: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji, w toku postępowania, nie naruszyły przepisów prawa materialnego w sposób, który miał wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także stosują środki określone w ustawie.
Zgodnie z art. 57a p.p.s.a. skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania oraz dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny, co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Przepis ten wyznacza granice rozpoznania skargi na interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie i stanowi, że sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd bada, więc prawidłowość zaskarżonej interpretacji indywidualnej tylko z punktu widzenia zarzutów skargi
i wskazanej w niej podstawy prawnej.
Na wstępie należy zaznaczyć, że wskazany problem prawny, jaki zaistniał
w rozpoznanej sprawie, był już przedmiotem analizy w orzecznictwie sądowym (por. np. wyroki NSA z: 4 września 2025 r., II FSK 83/23; 10 października 2024 r., II FSK 722/24; 12 października 2023 r., II FSK 327/21 oraz np. wyroki WSA z: 3 kwietnia 2025 r.,
I SA/Po 86/25; 15 stycznia 2025 r., I SA/Ol 442/24; wszystkie powołane
w uzasadnieniu niniejszego wyroku orzeczenia dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, publ. CBOSA; w skrócie "CBOSA").
Sąd rozpoznający niniejszą skargę w pełni podziela poglądy wyrażone
w ww. wyrokach, przyjmuje je za własne i posługuje się nimi w rozpoznawanej sprawie.
Istota sporu w rozpoznawanej sprawie koncentruje się na ocenie, czy wypłata zysku z kapitału zapasowego spółki z o.o., powstałej z przekształcenia jednoosobowej działalności gospodarczej prowadzonej przez skarżącą, wypracowanego w ramach tej działalności, w chwili wypłaty będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f. za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się: dywidendy i inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych faktycznie uzyskane z tego udziału, w tym również: dywidendy z akcji złożonych przez członków pracowniczych funduszy emerytalnych na rachunkach ilościowych (lit. a), oprocentowanie udziałów członkowskich z nadwyżki bilansowej (dochodu ogólnego)
w spółdzielniach (lit. b), podział majątku likwidowanej osoby prawnej lub spółki (lit. c), wartość dokonanych na rzecz wspólników spółek, nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, określoną według zasad wynikających z art. 11 ust. 2-2b (lit. d).
Zgodnie z kolei z art. 24 ust. 5 u.p.d.o.f. dochodem (przychodem) z udziału
w zyskach osób prawnych jest dochód (przychód) faktycznie uzyskany z tego udziału,
w tym także: przychody (dochody) wyliczone szczegółowo w pkt 1-11.
Jak stanowi z kolei art. 30a ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f. od uzyskanych dochodów (przychodów) pobiera się 19% zryczałtowany podatek dochodowy, z zastrzeżeniem
art. 52a: z dywidend i innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych.
Stosownie do postanowień art. 30a ust. 6 u.p.d.o.f. zryczałtowany podatek,
o którym mowa w ust. 1 pkt 1, 2, 3-5, 6, 8 i 9, pobiera się bez pomniejszania przychodu o koszty uzyskania, z zastrzeżeniem art. 24 ust. 5 pkt 1 i 4, ust. 5a, 5d i 5e.
Natomiast stosownie do postanowień art. 30a ust. 7 u.p.d.o.f. dochodów (przychodów), o których mowa w ust. 1, nie łączy się z dochodami opodatkowanymi na zasadach określonych w art. 27.
Zgodnie z art. 41 ust. 1 u.p.d.o.f., osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.
Natomiast zgodnie z art. 41 ust. 4 u.p.d.o.f., płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13-17 oraz art. 30a ust. 1
pkt 1-11 oraz 11b-13, z zastrzeżeniem ust. 4d, 5, 10, 12 i 21.
Z regulacji zawartej w art. 93a § 4 o.p. wynika, że jednoosobowa spółka kapitałowa powstała w wyniku przekształcenia przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną wstępuje w przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa przekształcanego przedsiębiorcy związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, z wyjątkiem tych praw, które nie mogą być kontynuowane na podstawie przepisów regulujących opodatkowanie spółek kapitałowych. Powyższa norma stanowi lex specialis w stosunku do przepisów k.s.h. Zakres następstwa prawnego w przypadku przekształcenia
w spółkę kapitałową działalności gospodarczej osoby fizycznej jest zatem ograniczony - nie następuje pełna sukcesja podatkowa, albowiem dotyczy wyłącznie praw (i to nie wszystkich), a nie obowiązków. Potwierdzenie tej tezy stanowi art. 112b o.p., w którym za osobę trzecią uznano jednoosobową spółkę kapitałową powstałą w wyniku przekształcenia przedsiębiorstwa będącego osobą fizyczną, co prowadzi do wniosku, że nowa spółka w zakresie obowiązków odpowiada na zasadach właściwych dla osób trzecich.
Sąd w pełni podziela wyrażone w dotychczasowym orzecznictwie zapatrywanie, że pod pojęciem przychodu z tytułu udziału w zyskach osób prawnych należy co do zasady rozumieć faktycznie uzyskane z tego udziału przychody pochodzące z zysków wypracowanych przez osobę prawną, podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych, a nie podatkiem dochodowym od osób fizycznych (por. np. wyrok NSA z 25 września 2024 r., II FSK 743/24, CBOSA)
W związku z tym, w ocenie Sądu, nie można twierdzić, że zyski wypracowane przez przedsiębiorcę – osobę fizyczną i przejęte przy przekształceniu jego przedsiębiorstwa przez spółkę kapitałową stanowią udział w zyskach osoby prawnej, jeśli są one wyraźnie wyodrębnione w księgach rachunkowych spółki jako zyski z lat poprzednich (czyli z lat, kiedy spółka nie istniała). Nie są to bowiem zyski związane
z działalnością gospodarczą spółki, a zyski związane z działalnością gospodarczą osoby fizycznej. Jeśli zostały one wcześniej opodatkowane podatkiem dochodowym od osób fizycznych jako dochód przedsiębiorcy, a jedynie niepobrane przez niego do majątku prywatnego, to obecnie nie mogą być po raz kolejny opodatkowane jako udział w zyskach osoby prawnej (por. wyrok NSA z 12 października 2023 r., II FSK 327/21, CBOSA). Nie można uznać za prawidłowe swego rodzaju utożsamiania zysków wypracowanych przez przedsiębiorcę przed przekształceniem, z zyskiem spółki kapitałowej powstałej po przekształceniu i powtórnie opodatkować je jako przychód
z tytułu udziału w zyskach osoby prawnej, w oparciu o art. 17 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f. Wypłacenie tych środków, czy to przed przekształceniem jednoosobowej działalności, czy też już po dokonanym przekształceniu, powinno być neutralne podatkowo (por. np. wyroki WSA z: 3 kwietnia 2025 r., I SA/Po 86/25; 11 lipca 2024 r., I SA/Po 191/24, CBOSA). Niewypłacone zyski powstałe w okresie prowadzenia działalności gospodarczej przez osobę fizyczną nie tracą swojego charakteru i z chwilą przekształcenia nie stają się zyskami osoby prawnej. Są to zyski (dochody) wspólnika, które podlegały opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Ich wypłata już po przekształceniu jednoosobowej działalności gospodarczej w spółkę nie może zostać ponownie opodatkowana na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f., wbrew zasadom wyrażonym w art. 84 i art. 217 Konstytucji RP (por. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 22 maja 2002 r., K 6/02 oraz wyrok NSA z 20 września 2017 r.,
II FSK 2089/15 i powołane w nim orzecznictwo).
Zdaniem Sądu, zasadny zatem okazał się zarzut skargi dotyczący naruszenia prawa materialnego, tj. art. 17 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 30a ust. 1 pkt 4 i art. 24 ust. 5
pkt 1-11, art. 30a ust. 6-7, art. 41 ust. 1 i 4 u.p.d.o.f. oraz art. 93a § 4 o.p.
Ponadto, Sąd za zasadny uznał także zarzut naruszenia art. 120, art. 121 § 1
w zw. z art. 14h o.p., gdyż trafnie skarżąca podniosła, że organ wadliwie nie odniósł się do powołanych przez nią we wniosku interpretacji indywidualnych i orzecznictwa sądowego. Wprawdzie co do zasady organ interpretujący ocenia stanowisko wnioskodawcy w konkretnej sprawie, to jednak stanowczo wskazać trzeba, że rzeczą organu jest należyte uzasadnienie prezentowanego w interpretacji indywidualnej poglądu. W ramach tego uzasadnienia powinno mieścić się również ustosunkowanie się do podnoszonego przez stronę w ramach uzasadnienia swego stanowiska aktualnego orzecznictwa sądowego w analogicznych sprawach, szczególnie jeśli organ nie podziela stanowiska w nim prezentowanego.
Ponownie rozpatrując sprawę, organ interpretacyjny będzie obowiązany uwzględnić przedstawioną przez Sąd ocenę prawną.
W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 146 § 1 w zw. z art. 145 § 1
pkt 1 lit. a orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji wyroku, tj. uchylił zaskarżoną interpretację. O kosztach postępowania obejmujących wpis sądowy od skargi
(200,00 zł), Sąd postanowił jak w punkcie drugim sentencji wyroku.