I SA/Po 738/24

I SA/Po 738/24 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2025-03-06
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2024-11-29
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Barbara Rennert /przewodniczący/
Izabela Kucznerowicz
Katarzyna Nikodem /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
6560
Hasła tematyczne
Interpretacje podatkowe
Podatek dochodowy od osób prawnych
Skarżony organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 2587
art. 15 ust. 1, art. 28m ust. 1 pkt 3, art. 28n ust. 1 pkt 2, art. 24t ust. 1 pkt 4
Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Rennert Sędziowie Sędzia WSA Izabela Kucznerowicz Sędzia WSA Katarzyna Nikodem (spr.) Protokolant: starszy sekretarz sądowy Monika Olejniczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 06 marca 2025 r. sprawy ze skargi L. L. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 01 grudnia 2023 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych oddala skargę.
Uzasadnienie
L. L. wystąpiła do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z wnioskiem 31 sierpnia 2023 r. o wydanie interpretacji indywidualnej
w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych.
Przedstawiając we wniosku opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, skarżąca spółka wskazała, że jest krajowym rezydentem podatkowym oraz czynnym podatnikiem VAT. Spółka prowadzi działalność gospodarczą jako producent w branży nawozów i impregnatów znajdujących zastosowanie głównie w rolnictwie, a także w budownictwie i różnych działach przemysłu.
Z dniem 1 maja 2022 r. spółka dokonała wyboru rozliczania podatku dochodowego od osób prawnych według zasad określonych w Rozdziale 6b ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U z 2022 r. poz. 2587 z późn. zm.; w skrócie: "u.p.d.o.p.").
Wobec spółki toczone są postępowania podatkowe, kontrole podatkowe dotyczące rozliczeń podatkowych w podatku dochodowym za poprzednie lata podatkowe (przed przystąpieniem do ryczałtu).
Przed przystąpieniem do ryczałtu, spółka ze względu na zasady wynikające z prawa bilansowego utworzyła rezerwy związane z potencjalną szacowaną wysokością zaległości podatkowej. Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2021 r., poz. 217 z późn. zm.; w skrócie: "u.o.r.") utworzona rezerwa na przyszłe zobowiązania odpowiadająca kwocie zaległości była przez spółkę ewidencjonowana po stronie pasywów, jednocześnie obciążając wynik finansowy netto okresu bieżącego, w którym została rozpoznana lub zaktualizowana. Spółka po utworzeniu rezerwy na każdy dzień bilansowy aktualizowała wartość rezerwy o wartość naliczonych/szacowanych odsetek od zaległości podatkowych. Na ostatni dzień przed przystąpieniem do ryczałtu, spółka odpowiednio ustaliła wartość rezerwy na zobowiązania podatkowe objęte trwającymi postępowaniami, kontrolami w spółce. Przed przystąpieniem do ryczałtu spółka uregulowała część zaległości (co nie miało wpływu na wynik finansowy), jednocześnie wnosząc skargę do sądu administracyjnego i utrzymując stanowisko w zakresie prawidłowości dokonywanych przez nią rozliczeń.
Po przystąpieniu do ryczałtu, spółka utworzyła i może utworzyć dodatkowe rezerwy odpowiadające dalszym kwotom zaległości podatkowych (kwoty sporne) oraz szacowanej wysokości odsetek od tych zaległości. Rezerwa na potencjalne kwoty do zapłaty w przyszłości, odpowiadające kwocie zaległości podatkowej oraz kwocie odsetek od zaległości podatkowych, jest ewidencjonowana w księgach rachunkowych w analogiczny sposób jak już wyżej opisana rezerwa i inne rezerwy zawiązywane zgodnie z przepisami prawa bilansowego, a więc jej utworzenie powoduje obniżenie wyniku finansowego netto okresu bieżącego.
Po przystąpieniu przez spółkę do ryczałtu, spółka otrzymała decyzję Urzędu Celno-Skarbowego dotyczącą rozliczeń spółki w podatku dochodowym od osób prawnych za jeden rok podatkowy objęty kontrolami – dotyczący okresu przed przystąpieniem do ryczałtu. Spółka odwołała się od tej decyzji, ale jednocześnie zapłaciła kwotę potencjalnego zobowiązania podatkowego i odsetek wskazanych w decyzji, które miały pokrycie zarówno w rezerwie utworzonej przed przystąpieniem do ryczałtu, jak i po przystąpieniu. W przypadku zapłaty zaległości podatkowych i odsetek w części mającej pokrycie we wcześniej utworzonej rezerwie, gdy spółka takie zaległości i odsetki zapłaci, zapłata kwoty podatku i odsetek w tym zakresie powoduje równoczesne wykorzystanie rezerwy i zaksięgowanie wypływu środków, tj. w efekcie finalnie nie będzie takie zdarzenie obciążało wyniku finansowego w danym okresie.
Jednocześnie spółka tworzy dodatkowe rezerwy odpowiadające kwotom szacowanej wysokości potencjalnej zaległości podatkowej i odsetek od niej od postępowań kontrolnych i podatkowych w toku, co do których spółka nie dokonała wpłat na konto organu podatkowego. Rezerwa na potencjalne do zapłaty w przyszłości zobowiązania jest ewidencjonowania w księgach rachunkowych w analogiczny sposób jak zostało to przedstawione powyżej, zgodnie z przepisami prawa bilansowego, a więc jej utworzenie powoduje obniżenie wyniku finansowego netto okresu bieżącego.
Na tle powyżej opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego skarżąca spółka zadała organowi następujące pytania:
1. Czy wartość zapłaconych w trakcie stosowania ryczałtu przez spółkę odsetek od zaległości podatkowej, która została ujęta w wyniku finansowym przed wdrożeniem ryczałtu, podlega opodatkowaniu na podstawie art. 28m ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.p. jako dochód z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą?
2. Czy (i) wartość utworzonych przez spółkę rezerw w trakcie stosowania ryczałtu na zaległości podatkowe i odsetki od tych zaległości lub (ii) zapłata tych odsetek, na które zostały utworzone rezerwy w trakcie ryczałtu, podlega opodatkowaniu na podstawie art. 28m ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.p. jako dochód z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą?
W zakresie pytania nr [...], zdaniem spółki, zapłacone odsetki od zaległości podatkowych w trakcie stosowania ryczałtu w części w jakiej odsetki te pomniejszyły wynik finansowy spółki przed wdrożeniem ryczałtu (poprzez utworzenie rezerwy i ujęcie jej jako koszt w księgach rachunkowych), nie podlegają opodatkowaniu na podstawie art. 28m ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.p. jako dochód z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą.
Z kolei w zakresie pytania nr [...], w ocenie spółki (i) wartość utworzonych przez spółkę rezerw w trakcie stosowania ryczałtu na zaległości podatkowe i odsetki o tych zaległości, a także (ii) zapłata tych odsetek, na które zostały utworzone rezerwy w trakcie ryczałtu, nie podlega opodatkowaniu na podstawie art. 28m ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.p. jako dochód z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą.
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej interpretacją indywidualną z 1 grudnia 2023 r., nr [...] uznał stanowisko skarżącej spółki w części za prawidłowe i w części za nieprawidłowe.
DKIS w uzasadnieniu wyjaśnił, że w katalogu dochodów do opodatkowania w systemie ryczałtu ustawodawca wymienił dochód z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą. Dochód z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą podatnika odpowiada wysokości takich wydatków. Z przepisów u.p.d.o.p. nie wynika wprost jakiego rodzaju wydatki mogą być uznane za dochód z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą. Ustawodawca jedynie w art. 28m ust. 4a u.p.d.o.p. doprecyzował, że wydatkami niezwiązanymi z działalnością gospodarczą są wydatki i odpisy amortyzacyjne oraz odpisy z tytułu trwałej utraty wartości od składników majątku (np. samochodów osobowych), które są wykorzystywane w celach mieszanych.
Przepisy Rozdziału 6b u.p.d.o.p. nie zawierają definicji legalnej wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą. W związku z powyższym, aby ustalić, jakie kategorie wydatków oraz kosztów mieszczą się w zakresie wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą, organ odwołał się do znaczenia, jakie posiada niniejsze pojęcie w języku powszechnym. Jedną z immanentnych cech działalności gospodarczej, która wyróżnia ją od innego rodzaju aktywności, jest jej zarobkowy charakter. Za wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą będą uznane publicznoprawne wydatki o charakterze sankcyjnym np. kary, grzywny czy odsetki od nieterminowego uregulowania zobowiązania podatkowego. Takie wydatki oprócz tego, że mają charakter sankcyjny, nie są również poniesione w celu osiągnięcia, zabezpieczenia lub zachowania źródła przychodów, jak również ich ponoszenie nie jest podstawą prowadzenia działalności gospodarczej. Odsetki od zaległości podatkowych są sankcją wymierzaną w sytuacji nieterminowego regulowania zobowiązań podatkowych w prawidłowej wysokości przez podatników. Ponieważ wydatki w postaci zapłaconych odsetek od zaległości podatkowych mają charakter sankcyjny i nie służą celom zarobkowym, nie można ich uznać za wydatek związany z działalnością gospodarczą.
Zatem uregulowanie (zapłata) wskazanych odsetek w trakcie opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek powoduje konieczność rozpoznania dochodu. Obowiązek ten nie zależy od tego, czy na pokrycie tego wydatku była utworzona uprzednio rezerwa bilansowa i czy miało to miejsce przed, czy w trakcie opodatkowania ryczałtem. Istotne jest, że doszło do poniesienia wydatku.
Zdaniem DKIS rezerwy w ujęciu rachunkowym tworzy się na pewne lub o dużym stopniu prawdopodobieństwa przyszłe zobowiązania, których kwotę można w sposób wiarygodny oszacować. Rezerwy mają charakter tymczasowy i nie są wydatkiem, czyli nie wiążą się z wypływem środków ze spółki, są pewnym rachunkowym zapisem/odpisem. W konsekwencji rezerwy nie mogą zostać uznane za wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą.
W ocenie organu, zarówno w przypadku, gdy rezerwa na odsetki od zaległości podatkowych była utworzona przed opodatkowaniem ryczałtem, jak i w trakcie tego opodatkowania wydatki na zapłatę odsetek od zaległości będą opodatkowane na podstawie art. 28m ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 28n ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.p.
W skardze na indywidualną interpretację skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu spółka zarzuciła naruszenie:
1. przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.:
a) art. 28m ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.p. poprzez ich błędną wykładnię oraz niewłaściwą ocenę co do zastosowania przepisu prawa materialnego i w konsekwencji uznanie, że wartość zapłaconych w trakcie stosowania zasad określonych w Rozdziale 6b u.p.d.o.p. odsetek od zaległości podatkowej, naliczonych i ujętych w wyniku finansowym przed wdrożeniem ryczałtu od dochodów spółek (poprzez utworzenie rezerwy na odsetki od potencjalnych zaległości podatkowych) podlega opodatkowaniu jako dochód z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą;
b) art. 28m ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.p. poprzez ich błędną wykładnię oraz niewłaściwą ocenę co do zastosowania przepisu prawa materialnego i w konsekwencji uznanie, że wartość zapłaconych odsetek od zaległości podatkowej, które to odsetki zostały ujęte w wyniku finansowym w trakcie stosowania ryczałtu od dochodów spółek (poprzez utworzenie rezerwy), podlega opodatkowaniu jako dochód z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą.
2. przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:
a) art. 120, art. 121 § 1 i art. 122 w zw. z art. 14a, 14c i 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 poz. 2383 z późn. zm.; w skrócie: "o.p.") oraz w zw. z art. 28m ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.p. poprzez dokonanie rozstrzygnięcia w oparciu o błędną wykładnię przepisów prawa materialnego i wadliwy, kazuistyczny oraz niezrozumiały sposób zredagowania uzasadnienia interpretacji indywidualnej, w którym trudno doszukać się podstaw ostatecznego rozstrzygnięcia;
b) art. 120, art. 121 § 1, art. 122 i art. 191 w zw. z art. 14a, art. 14c i art. 14h o.p. poprzez nie odniesienie się w procesie wykładni przepisów prawa materialnego w sposób wyczerpujący do całości przedstawionego we wniosku stanowiska skarżącej i zignorowanie przywołanych przez nią argumentów oraz wydanie interpretacji z pominięciem zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organu podatkowego;
c) art. 2a o.p., poprzez rozstrzygnięcie sprawy na niekorzyść spółki, w sytuacji, gdy w sprawie wystąpiły niedające się usunąć wątpliwości co do treści przepisów prawa.
Spółka wniosła o:
1) uchylenie zaskarżonej interpretacji w całości,
2) zasądzenie od organu na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skargi jej autor rozwinął i umotywował podniesione w niej zarzuty.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasową argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia
30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.
z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.; w skrócie: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji, w toku postępowania, nie naruszyły przepisów prawa materialnego w sposób, który miał wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także stosują środki określone w ustawie.
Zgodnie z art. 57a p.p.s.a. skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania oraz dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny, co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Przepis ten wyznacza granice rozpoznania skargi na interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie i stanowi, że sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd bada, więc prawidłowość zaskarżonej interpretacji indywidualnej tylko z punktu widzenia zarzutów skargi
i wskazanej w niej podstawy prawnej.
Podkreślenia wymaga, że wprowadzone z dniem 1 stycznia 2021 r. do u.p.d.o.p. nowe zasady opodatkowania, tj. ryczałt od dochodów spółek, są odejściem od dotychczasowych zasad znanych z u.p.d.o.p. Ze względu na swoją specyfikę i odrębność ryczałt od dochodów spółek w zasadniczej części został uregulowany w rozdziale 6b u.p.d.o.p. zatytułowanym "Ryczałt od dochodów spółek kapitałowych" (dodano art. 28c do art. 28t), a także w przepisach ogólnych, ale związanych z rozliczeniami dokonywanymi na zasadach powyższego ryczałtu. Estoński CIT, jak go nazwano, polega na zasadniczym braku opodatkowania zysków, aż do dnia ich wypłaty. Przedmiotem opodatkowania w systemie ryczałtu jest, co do zasady, efektywna dystrybucja zysku ze spółki kapitałowej do jej wspólnika, przy czym przepisy nie ograniczają się wyłącznie do opodatkowania dywidend, ale uwzględniają również inne formy dystrybucji. Konstrukcja tego modelu opodatkowania zakłada (w pewnym uproszczeniu), że tak długo, jak spółka nie podzieli swojego zysku na rzecz wspólników, tak długo nie będzie opodatkowana podatkiem dochodowym. Podstawą opodatkowania w ryczałcie od dochodów spółek jest przede wszystkim dochód z tytułu podzielonego zysku, wypracowanego w okresie opodatkowania ryczałtem, w części, w jakiej zysk ten został uchwałą o podziale lub pokryciu wyniku finansowego netto przeznaczony do wypłaty udziałowcom. Ponieważ podstawą opodatkowania jest kwota podzielonego zysku, a nie dochód spółki (jak w przypadku reguł ogólnych), zwiększanie kosztów działalności gospodarczej nie jest już konieczne dla obniżenia podatku – wystarczy nie podejmować uchwały o podziale zysku. Wynika to z celu wprowadzenia ryczałtu od dochodów spółek, którym było zachęcenie krajowych przedsiębiorców do przeznaczania zysków osiągniętych przez prowadzone przez nich spółki na inwestycję w działalność (por. wyrok WSA z 30 stycznia 2025 r. I SA/Po 559/24, orzeczenie dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, baza CBOSA W przypadku pojęcia wydatków spółki, które nie są związane z jej działalnością gospodarczą, przyjmowane jest założenie, że stanowią ukrytą dystrybucję zysków. W związku z tym wartość takich wydatków powinna stanowić dochód do opodatkowania ryczałtem.
Zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 28m ust. 1 ustawy o CIT, opodatkowaniu ryczałtem podlega dochód odpowiadający:
1) wysokości zysku netto wypracowanego w okresie opodatkowania ryczałtem w części, w jakiej zysk ten został uchwałą o podziale lub pokryciu wyniku finansowego netto przeznaczony:
a) do wypłaty udziałowcom, akcjonariuszom albo wspólnikom (dochód z tytułu podzielonego zysku) lub
b) na pokrycie strat powstałych w okresie poprzedzającym okres opodatkowania ryczałtem (dochód z tytułu zysku przeznaczonego na pokrycie strat);
2) wysokości ukrytych zysków (dochód z tytułu ukrytych zysków);
3) wysokości wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą (dochód z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą);
4) nadwyżce wartości rynkowej składników przejmowanego majątku lub wniesionego w drodze wkładu niepieniężnego ponad wartość podatkową tych składników (dochód z tytułu zmiany wartości składników majątku) - w przypadku łączenia, podziału, przekształcenia podmiotów lub wniesienia w drodze wkładu niepieniężnego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części;
5) sumie zysków netto osiągniętych w każdym roku podatkowym stosowania opodatkowania ryczałtem w części, w jakiej te zyski nie były zyskami podzielonymi lub nie zostały przeznaczone na pokrycie straty (dochód z tytułu zysku netto) - w przypadku podatnika, który zakończył opodatkowanie ryczałtem;
6) wartości przychodów i kosztów podlegających zgodnie z przepisami o rachunkowości zarachowaniu w roku podatkowym i uwzględnieniu w zysku (stracie) netto, które nie zostały uwzględnione w tym zysku (stracie) netto (dochód z tytułu nieujawnionych operacji gospodarczych).
Strona zarzuciła naruszenie art. 28m ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.p. poprzez uznanie, że wartość zapłaconych odsetek od zaległości podatkowych, naliczonych i ujętych w wyniku finansowym przed wdrożeniem ryczałtu od dochodów spółek (poprzez utworzenie rezerwy na odsetki od potencjalnych zaległości podatkowych), jak i w trakcie stosowania ryczałtu od dochodów spółek (poprzez utworzenie rezerwy) podlega opodatkowaniu jako dochód z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą. Stosownie do art. 28m ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.p. opodatkowaniu ryczałtem podlega dochód odpowiadający wysokości wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą (dochód z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą).
Zgodnie z art. 28n ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.p. podstawę opodatkowania ryczałtem stanowi suma dochodu z tytułu ukrytych zysków i dochodu z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą ustalona w miesiącu, w którym wykonano świadczenie lub dokonano wypłaty lub wydatku.
Z kolei w myśl art. 24t ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.p. podatnik jest obowiązany do zapłaty ryczałtu od dochodu z tytułu ukrytych zysków i dochodu z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą - do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano wypłaty, wydatku lub wykonania świadczenia. Ustawa nie definiuje tego pojęcia.
Bez wątpienia jest to pojęcie szersze niż pojęcie kosztów uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p.. Każdy koszt uzyskania przychodu będzie wydatkiem związanym z prowadzeniem działalności gospodarczej, ale nie odwrotnie. W związku z powyższym tych pojęć nie można utożsamiać. Za wydatki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej będą wydatki, które służą utrzymaniu lub rozwojowi działalności gospodarczej, jeśli istnieje związek przyczynowo skutkowym między poniesieniem wydatku a prowadzoną działalnością gospodarczą. W ocenie Sądu organ prawidłowo uznał, że odsetki zapłacone w związku z zaległością podatkową, nie mogą być uznane za wydatki związane z prowadzeniem działalności. Odsetki od zaległości podatkowych nie są ponoszone w związku z prowadzeniem działalności, ale są konsekwencją prowadzenia tej działalności i niezapłacenia w terminie podatków. W związku z powyższym stanowisko organu wyrażone w interpretacji jest w ocenie Sądu prawidłowe.
Za niezasadne Sąd uznał także zarzuty naruszenia art. 120, art. 121 § 1, art. 122 i art. 191 w zw. z art. 14a, art. 14 c i art. 14h o.p. oraz art. 2a o.p. Wydając zaskarżoną interpretację, organ działał zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, zaś samo wyrażenie odmiennej oceny prawnej nie stanowi naruszenia wskazanych przepisów.
Organ wydał interpretację na podstawie obowiązujących przepisów prawa podatkowego. W uzasadnieniu interpretacji wyraźnie wyszczególniono przepisy podatkowe, które były przesłanką uznania stanowiska spółki zawartego we wniosku za nieprawidłowe. Organ przedstawił pogląd prawny dotyczący rozumienia treści przepisów prawa podatkowego i sposób ich zastosowania do opisanego stanu faktycznego.
W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.