I SA/Po 725/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w PoznaniuPoznań2004-10-22
NSAinneŚredniawsa
klasyfikacja taryfowakodeks celnytaryfa celnaprzetwory spożywczeprzyprawyimportorgany celneodsetki wyrównawczeprawo celne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę Spółki A na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł dotyczącą nieprawidłowej klasyfikacji taryfowej importowanego preparatu "SAROLINE ONIONS TOASTED".

Spółka A importowała preparat "SAROLINE ONIONS TOASTED", deklarując go do kodu PCN 2106 10 20 0. Organy celne uznały jednak zgłoszenie za nieprawidłowe, klasyfikując towar do kodu PCN 2103 90 900 jako sos lub zmieszaną przyprawę. Spółka kwestionowała tę klasyfikację, argumentując, że produkt nie nadaje się do bezpośredniego spożycia i powinien być klasyfikowany jako przetwór przemysłowy. Sąd oddalił skargę, uznając klasyfikację organów celnych za prawidłową, podkreślając, że istotne jest przeznaczenie towaru jako przyprawy, a nie jego bezpośrednia spożywalność.

Sprawa dotyczyła sporu między Spółką A a organami celnymi w przedmiocie klasyfikacji taryfowej importowanego preparatu o nazwie handlowej "SAROLINE ONIONS TOASTED". Spółka zgłosiła towar do kodu PCN 2106 10 20 0, jednak Dyrektor Urzędu Celnego uznał zgłoszenie za nieprawidłowe, klasyfikując produkt do kodu PCN 2103 90 900 jako sos lub zmieszaną przyprawę. Prezes Głównego Urzędu Ceł utrzymał tę decyzję w mocy. Spółka w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu zarzuciła organom naruszenie prawa materialnego poprzez błędną interpretację przepisów Taryfy celnej oraz Ordynacji podatkowej, a także naruszenie zasady zaufania do organów państwa. Argumentowała, że produkt jest przemysłowy i nie nadaje się do bezpośredniego spożycia, co wyklucza jego klasyfikację jako przyprawy. Sąd oddalił skargę, stwierdzając, że organy celne prawidłowo zakwalifikowały towar do pozycji 2103 Taryfy celnej, ponieważ produkt, składający się z soli, proszku cebulowego i olejków, jest stosowany jako przyprawa nadająca walory smakowe produktom spożywczym. Sąd podkreślił, że nie ma znaczenia, czy preparat jest używany bezpośrednio, czy po rozpuszczeniu, a istotne jest jego przeznaczenie jako przyprawy. Odnosząc się do zarzutów naruszenia zasady zaufania, sąd wskazał, że organy celne mają prawo kontrolować zgłoszenia celne w określonym terminie, a weryfikacja ta nie narusza tej zasady, jeśli prowadzi do zgodności z prawem. Sąd uznał również za zasadne naliczenie odsetek wyrównawczych, wskazując, że nieprawidłowe określenie długu celnego wynikało z zaniedbania skarżącej, która jest zobowiązana do prawidłowego dokonania zgłoszenia.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Preparat powinien być klasyfikowany do kodu PCN 2103 90 900, ponieważ jest stosowany jako przyprawa nadająca walory smakowe produktom spożywczym, co odpowiada definicji pozycji 2103 Taryfy celnej.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że istotne jest przeznaczenie towaru jako przyprawy, a nie jego bezpośrednia spożywalność. Pozycja 2103 obejmuje przetwory stosowane do przyprawiania potraw, otrzymywane z różnych składników, w tym przypraw i aromatów.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (15)

Główne

P.p.s.a. art. 151

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

k.c. art. 207 § § 1

Kodeks celny

k.c. art. 13 § § 1

Kodeks celny

k.c. art. 23 § § 1

Kodeks celny

k.c. art. 65 § § 4 pkt 2

Kodeks celny

k.c. art. 83 § § 3

Kodeks celny

k.c. art. 85 § § 1

Kodeks celny

k.c. art. 222 § § 4

Kodeks celny

k.c. art. 262

Kodeks celny

Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie ustanowienia taryfy celnej § z dnia 15.12.1998 r.

Rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie określenia wypadków i warunków pobierania odsetek wyrównawczych oraz sposobu ich naliczania § z dnia 20.11.1997r.

O.p. art. 187 § § 1

Ordynacja podatkowa

O.p. art. 233 § §1 pkt 1

Ordynacja podatkowa

Konstytucja RP art. 2

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

O.p. art. 121 § § 1

Ordynacja podatkowa

Argumenty

Skuteczne argumenty

Prawidłowa klasyfikacja towaru do kodu PCN 2103 90 900 jako sosu lub zmieszanej przyprawy. Możliwość weryfikacji zgłoszenia celnego przez organy celne w ustawowym terminie. Zasada zaufania do organów państwa nie wyklucza korygowania błędnych decyzji. Naliczenie odsetek wyrównawczych jest uzasadnione w przypadku uzyskania korzyści finansowej przez importera z powodu nieprawidłowego zgłoszenia.

Odrzucone argumenty

Produkt nie nadaje się do bezpośredniego spożycia, co wyklucza jego klasyfikację jako przyprawy. Naruszenie zasady zaufania do organów państwa poprzez późną weryfikację zgłoszenia celnego. Naruszenie Ordynacji podatkowej poprzez nie rozpatrzenie w sposób wyczerpujący materiału dowodowego. Naruszenie art. 2 Konstytucji RP.

Godne uwagi sformułowania

Istotne jest natomiast to, że stosowany jest jako przeprawa, co potwierdził producent. Zasada ta nie może bowiem polegać na kontynuacji błędnej praktyki, lecz musi być rozumiana przede wszystkim jako konieczność wydawania decyzji nie zawierających błędów i zgodnych z obowiązującym prawem. Podmiot zgłaszający towar do odprawy celnej jest zobowiązany do prawidłowego dokonania wszelkich wymaganych prawem czynności i jest obciążony ryzykiem wadliwości tego zgłoszenia.

Skład orzekający

Barbara Koś

przewodniczący

Marzenna Kosewska

sprawozdawca

Walentyna Długaszewska

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących klasyfikacji taryfowej towarów w obrocie celnym, stosowania zasady zaufania do organów państwa w kontekście kontroli celnej oraz naliczania odsetek wyrównawczych."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznego produktu i przepisów celnych z okresu przed wejściem Polski do UE. Interpretacja zasady zaufania może być stosowana szerzej.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy klasyfikacji taryfowej, co jest istotne dla branży handlu zagranicznego i celników. Wyjaśnia praktyczne aspekty stosowania przepisów celnych i zasad proceduralnych.

Czy przyprawa z cebuli to sos? Sąd rozstrzyga spór o klasyfikację celną.

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
I SA/Po 725/02 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2004-10-22
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2002-03-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Barbara Koś /przewodniczący/
Marzenna Kosewska /sprawozdawca/
Walentyna Długaszewska
Symbol z opisem
630  Obrót towarami z zagranicą, należności celne i ochrona przed nadmiernym  przywozem towaru na polski obszar celny
Sygn. powiązane
I GSK 766/05 - Postanowienie NSA z 2005-09-12
Skarżony organ
Prezes Głównego Urzędu Ceł
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Koś Sędziowie WSA Walentyna Długaszewska Marzenna Kosewska ( spr.) Protokolant sekr. sąd. Ewa Wąsik po rozpoznaniu w dniu 08 października 2004r. sprawy ze skargi Spółki A na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł w Warszawie z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie klasyfikacji taryfowej: o d d a l a s k a r g ę /-/M. Kosewska /-/ B. Koś /-/W. Długaszewska
Uzasadnienie
Dyrektor Urzędu Celnego decyzją z dnia [...]r. nr [...], wydaną na podstawie art. 207 § 1 O.p. ,art. 13 § 1, art. 23 § 1, art. 65 § 4 pkt 2, art. 83 § 3, art. 85 § 1, art. 222 § 4 i art. 262 Kodeksu celnego, rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie ustanowienia taryfy celnej z dnia 15.12.1998 r (Dz.U. nr 158, poz. 1036), oraz rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20.11.1997r. w sprawie określenia wypadków i warunków pobierania odsetek wyrównawczych oraz sposobu ich naliczania (Dz.U. nr 143, poz. 958 ze zm.) - u z n a ł zgłoszenie celne nr [...] z dnia 20.04.1999 r. za nieprawidłowe w zakresie kodu PCN, stawki celnej i należności celnych oraz określenia kwoty wynikającej z długu celnego. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji stwierdził, że według powyższego zgłoszenia celnego Spółki A w W. importowała preparat - cebula saroline papka o nazwie handlowej ,,SAROLINE ONIONS TOASTED,, i kodzie producenta ID 20279 deklarując go do kodu PCN 2106 10 20 0 - "przetwory spożywcze gdzie indziej nie wymienione ani włączone,, Jednakże towar należało klasyfikować do kodu PCN 2103 90 900 - "obejmujący sosy i przetwory z nich ; zmieszane przyprawy,, ze stawką celną 30%.
W odwołaniu spółka wnosiła o uchylenie powyższej decyzji i uznanie zgłoszenia celnego za prawidłowe w zakresie klasyfikacji taryfowej, stawki celnej i należności celnych oraz określenia kwoty wynikającej z długu celnego, z powodu naruszenia prawa materialnego poprzez błędna interpretację uwag do Działu 7 Taryfy celnej, stanowiącej załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie ustanowienia taryfy celnej z dnia 15.12.1998 r. (Dz.U. nr 158, poz. 1036) oraz naruszenie § 1 ust 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20. 11. 1997 w sprawi określania wypadków i warunków pobierania odsetek wyrównawczych oraz sposobu ich naliczania .Ponadto zarzuciła naruszenie art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez nie rozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego.
Prezes Głównego Urzędu Ceł decyzją z dnia [...] r. nr [...] wydaną na podstawie art. 233 §1 pkt 1 O.p., art. 85 § 1 Kodeksu celnego, § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 15.12.1998 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz.U. 158, poz. 1036} i rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20.11.1997r w sprawie określania wypadków i warunków pobierania odsetek wyrównawczych oraz sposobu ich naliczania (Dz. U Nr. 143, poz. 958 z póz. zm )- utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Uzasadniając decyzję Prezes GUC wskazał, że zebrany w sprawie materiał dowodowy prawidłowo oceniony przez organ I instancji pozwala na przyjęcie, że importowany preparat, który składa się z soli, proszku cebulowego, oleju słonecznikowego, olejku cebulowego i czosnkowego i stosowany jest jako przyprawa lub zaprawa w celu podniesienia smaku preparatów żywnościowych spełnia wymogi pozycji 2103 Taryfy celnej gdyż stanowi mieszaninę różnych składników: przypraw, aromatów, nośników i substancji strukturotwórczych.
W skardze spółka domagała się uchylenia powyższej oraz uchylenia poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Urzędu Celnego z dnia [...] r. nr [...]. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie § 1 rozporządzenia RM z 15.12.1998r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej oraz Reguły nr I Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej, art.187 §1 Ordynacji podatkowej poprzez nie rozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego ,§ 1 ust. 3 pkt. 1 rozporządzenia MF z dnia 20.11.1997r w sprawie określania wypadków i warunków pobierania odsetek wyrównawczych oraz sposobu ich naliczania poprzez nałożenie ich na stronę oraz art. 2 Konstytucji RP, a także naruszenie art. 121 § 1 O.p. poprzez przeprowadzenie postępowania w sposób nie budzący zaufania do organów państwa. Uzasadniając skargę spółka podała, że bezspornym jest, że przedmiotem importu był produkt przemysłowy nazwie ,,saroline onion,, i ,że jest to produkt niezdatny do bezpośredniego spożycia , co wynika z pisma producenta z dnia 6.03.2001r co wyklucza kwalifikację produktu w obrębie pozycji 2103. Świadczy o tym przeznaczenie preparatu wyłącznie na użytek przemysłowy i treść uwag wyjaśniających do pozycji 2103 Taryfy celnej według których pozycją 2103 objęte są przetwory stosowane do przyprawiania pewnych potraw, tj. zwyczajne gotowe do spożycia przyprawy lub mieszanki przyprawowe. Zdaniem strony skarżącej towar został prawidłowo zaklasyfikowany do pozycji 2106 albowiem w obrębie tej pozycji klasyfikuje się przetwory składające się całkowicie lub częściowo ze środków spożywczych, stosowane do produkcji napojów lub przetworów przeznaczonych do spożycia przez ludzi. Pozycja ta obejmuje przetwory składające się z mieszanin związków chemicznych ze środkami spożywczymi, stosowane zarówno jako składniki produktów spożywczych, jak też dla polepszenia smaku.
Skarżąca wywiodła, że rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonej decyzji nie daje się również pogodzić z zasadą zaufania do organów państwa wyrażoną w art. 121 § 1 O.p., który jest odzwierciedleniem art. 2 Konstytucji RP, statuującego zasadę praworządności. Zgłoszenie celne zostało przyjęte w dniu 20.04.1999r., do którego został dołączony (wraz z towarem) komplet dokumentów wymaganych w świetle art. 64 Kodeksu celnego, niezbędnych w celu identyfikacji towaru i ustalenia m. in. prawidłowej pozycji taryfowej. Postępowanie w sprawie zostało wszczęte w dniu 16.02.2001r., czyli blisko 2 lata po przyjęciu zgłoszenia celnego. Żaden z dokumentów na podstawie których przyjmowano zgłoszenie celne w dacie importu, nie został merytorycznie ani formalnie zakwestionowany. Z wyżej wskazanych okoliczności wynika iż uznanie zgłoszenia celnego za nieprawidłowe nastąpiło wyłącznie z powodu zmiany interpretacji przepisów prawnych przez organy celne. Nie można również podzielić stanowiska organu II instancji podtrzymującego rozstrzygnięcie Dyrektora UC w części naliczania odsetek wyrównawczych. Zgłoszenie celne zostało dokonane na podstawie prawidłowych i kompletnych danych, niezbędnych do prawidłowego zataryfikowania zgłoszonego towaru.
Prezes Głównego Urzędu Ceł wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył.
Skarga nie jest zasadna.
W sprawie należycie ustalony został stan importowanego towaru, co jest t o tyle istotne, że klasyfikację taryfową przeprowadza się w oparciu o zakres przedmiotowy towaru, w odniesieniu do jego stanu (materiał, postać, stopień przetworzenia, skład itp.), w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego (art. 85 § 1 Kodeksu celnego). Przedmiotem zgłoszenia był produkt o nazwie handlowej SAROLINE ONION Toasted ID 20279 stosowany jako przyprawa, składający się z soli, oleju słonecznikowego, proszku cebulowego, olejku cebulowego i czosnkowego, który to preparat wykorzystywany jest do nadania produktom spożywczym walorów smakowych. Zdaniem Sądu organy celne prawidłowo zakwalifikowały towar będący przedmiotem importu do kodu taryf celnej 2103,gdyż pozycją tą są objęte sosy i przetwory z nich; zmieszane przyprawy i zmieszane przyprawy korzenne; mąka i grysik z gorczycy oraz gotowa musztarda, a zgodnie z wyjaśnieniami do taryfy celnej od tej pozycji klasyfikuje się ,,przetwory zazwyczaj bardzo pikantne , stosowane do przyprawiania pewnych potraw (mięsa ,ryb , sałatek) i otrzymywane z różnego rodzaju składników (jaj, warzyw, mięsa, owoców, mąki, skrobi, oleju, octu, cukru, przypraw korzennych, gorczycy ,aromatów). NIE ma znaczenia czy przedmiotowy preparat wykorzystywany jest jako produkt do bezpośredniego użycia w toku produkcji, czy też po jego rozpuszczeniu w roztworze wodnym. Istotne jest natomiast to, że stosowany jest jako przeprawa, co potwierdził producent.
Brak podstaw by zgodzić się ze stanowiskiem spółki w kwestii weryfikacji zgłoszenia celnego, a w szczególności by uznać za zasadny zarzut naruszenia przez organy celne art. 121 § 1 O.p. i art. 2 Konstytucji RP. Organy celne są uprawnione do kontroli zgłoszeń celnych po zwolnieniu towaru. Weryfikacja zgłoszenia celnego może być przeprowadzona przez 3 lata od dnia przyjęcia zgłoszenia celnego. Z art. 83 § 3 Kodeksu celnego wynika, że do podjęcia niezbędnych działań w celu właściwego zastosowania przepisów prawa celnego, organ celny bierze pod uwagę nowe dane. Weryfikacja zgłoszenia celnego nie zależy więc od ujawnienia nowych dowodów i nowych okoliczności (takie przesłanki są wymagane przy wznowieniu postępowania). W niniejszej sprawie organ celny skorzystał z tych uprawnień i po przeprowadzeniu kontroli zweryfikował zgłoszenie celne spornego towaru, rozstrzygając w formie decyzji administracyjnej. Zastosowanie o weryfikacji zgłoszenia celnego nie oznacza naruszenia zasady zaufania do organów celnych (art. 121 O.p.). Zasada ta nie może bowiem polegać na kontynuacji błędnej praktyki, lecz musi być rozumiana przede wszystkim jako konieczność wydawania decyzji nie zawierających błędów i zgodnych z obowiązującym prawem.
Brak także podstaw do uznania za trafny zarzut niezasadności naliczenia przez organ I instancji odsetek wyrównawczych. Przepis art. 222 § 4 Kodeksu celnego stanowi, iż w przypadku, gdy przesunięcie daty powstania długu celnego lub zarejestrowania kwoty wynikającej z długu celnego powoduje uzyskanie korzyści finansowej, organ celny pobiera odsetki wyrównawcze. Przyjęcie zgłoszenia celnego spowodowało z mocy prawa objęcie importowanego towaru wnioskowaną procedurą i określenie kwoty wynikającej z długu celnego. Z powodu nieprawidłowego podania przez zgłaszającego danych w zgłoszeniu celnym, nastąpiło określenie długu celnego w niższej wysokości niż należne. Uiszczenie przez stronę niższego cła jest zaoszczędzeniem wydatku. Za prawidłowe zgłoszenie towaru odpowiada strona. Należy kontynuować linię orzecznictwa, której wyraz stanowi wyrok SN z 6.3.2002r., III RN 75/01, (OSNP 2002/17/401, LEX nr 54765) a mianowicie że podmiot zgłaszający towar do odprawy celnej jest zobowiązany do prawidłowego dokonania wszelkich wymaganych prawem czynności i jest obciążony ryzykiem wadliwości tego zgłoszenia. W osądzanej sprawie nieprawidłowe określenie jest wynikiem zaniedbania skarżącej. Zadeklarowanie przez importera nieprawidłowej klasyfikacji taryfowej towaru stanowiło naruszenie sformułowanych w taryfie zasad klasyfikacji tego towaru, które w profesjonalnym obrocie nie powinny nastręczać importerowi wątpliwości w praktycznym ich stosowaniu. Organ celny może wprawdzie odstąpić od poboru odsetek wyrównawczych, ale tylko w przypadku udowodnienia, iż podanie nieprawidłowych danych spowodowane było szczególnymi okolicznościami nie wynikającymi z jego zaniedbania lub świadomego działania, co jednak nie zostało przez skarżącą wykazane.
Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr. 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji.
/-/ M. Kosewska /-/ B. Koś /-/ W. Długaszewska

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI