I SA/Po 716/02

I SA/Po 716/02 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2004-10-08
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2002-03-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Barbara Koś /przewodniczący sprawozdawca/
Marzenna Kosewska
Walentyna Długaszewska
Symbol z opisem
630  Obrót towarami z zagranicą, należności celne i ochrona przed nadmiernym  przywozem towaru na polski obszar celny
Sygn. powiązane
I GSK 757/05 - Postanowienie NSA z 2005-09-12
Skarżony organ
Prezes Głównego Urzędu Ceł
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Koś ( spr.) Sędziowie WSA Walentyna Długaszewska Marzenna Kosewska Protokolant sekr. sąd. Ewa Wąsik po rozpoznaniu w dniu 08 października 2004r. sprawy ze skargi Spółki A na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł w W. z [...]r. nr [...] w przedmiocie klasyfikacji taryfowej o d d a l a s k a r g ę /-/ W. Długaszewska /-/ B. Koś /-/ M. Kosewska
Uzasadnienie
Dyrektor Urzędu Celnego decyzją z dnia [...] r., wydaną na podstawie art. 207 § 1 O.p., art. 13 § 1, art. 23 § 1, art. 65 § 4 pkt 2, art. 83 § 3, art. 85 § 1 ,art. 222 § 4 i art. 262 Kodeksu celnego, rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie ustanowienia taryfy celnej z dnia 19.12.1997r. ( Dz. U. nr 158, poz. 1047) oraz rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20.11.1997r. w sprawie określenia wypadków i warunków pobierania odsetek wyrównawczych oraz sposobu ich naliczania ( Dz.U. Nr 143, poz. 958 ze zm.)- u z n a ł zgłoszenie celne nr [...] z dnia [...] r. za nieprawidłowe w zakresie kodu PCN, stawki celnej i należności celnych oraz określenia kwoty wynikającej z długu celnego. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji stwierdził, że według powyższego zgłoszenia celnego Spółki A w W. importowała suszoną cebulę w proszku, o nazwie handlowej "Toasted Onion Powder"- cebula opiekana, suszona w proszku, deklarując ją do kodu PCN 0712 20 00 0 - "Warzywa suszone, całe, cięte w kawałki, w plasterkach, łamane lub w proszku, ale dalej nie przetworzone, - cebula" ze stawką celną autonomiczną 20 %. Jednakże towar należało klasyfikować do kodu PCN 2005 90 80 0 - "pozostałe warzywa przetworzone lub zakonserwowane inaczej niż za pomocą octu lub kwasu octowego, mrożone, inne niż produkty objęte pozycją 2006, - pozostałe warzywa i mieszanki warzywne, -pozostałe". Cebula poddana została bowiem procesowi prażenia, a nie tylko procesowi suszenia, dlatego prawidłowa klasyfikacja taryfowa tego towaru powinna nastąpić w obrębie kodu PCN 2005 90 80 0, ze stawką celną 30%.
W odwołaniu spółka wnosiła o uchylenie powyższej decyzji i uznanie zgłoszenia celnego za prawidłowe w zakresie klasyfikacji taryfowej towaru, stawki celnej i należności celnych oraz określenia kwoty długu celnego, z powodu naruszenia prawa materialnego poprzez błędną interpretację uwag do Działu 7 Taryfy celnej, stanowiącej załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie ustanowienia taryfy celnej z dnia 19.12.1997 r. ( Dz. U. nr 158, poz. 1047) oraz naruszenie art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez nie rozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego. Ponadto spółka zarzuciła, że Dyrektor Urzędu Celnego w istocie nie rozstrzygnął kwestii rzeczywistego charakteru towaru, wskazując w uzasadnieniu odwołania na różnice pojęciowe pomiędzy procesem "smażenia" i "prażenia" oraz zrównując pojęcia "suszenia" i "prażenia", jako identyczne procesy odwadniania produktu.
Prezes Głównego Urzędu Ceł decyzją z dnia [...] r., wydaną na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 O.p., art. 85 § 1 Kodeksu celnego, § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19.12.1997 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej ( Dz. U. 158, poz. 1047) - utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Uzasadniając decyzję Prezes GUC wskazał, że ze schematu procesu technologicznego produktu o nazwie "Toasted Onion Powder" wynika, że surowcem do produkcji jest cebula suszona, która zostaje poddana procesowi prażenia w temperaturze odpowiedniej do wymagań odbiorcy, a następnie podlega procesowi mielenia. Prażenie nie jest specjalnym sposobem intensywnego suszenia, bowiem w literaturze dotyczącej technologii żywności procesy suszenia i prażenia są przedstawiane jako dwa różne procesy technologiczne. W "Ogólnej technologii żywności" autorstwa: Eugeniusza Pijanowskiego, Mieczysława Dłużewskiego, Anny Dłużewskiej, Andrzeja Jarczyka, Wydawnictwo Naukowo-Techniczne, Wyd.V, 1996, procesy te są zdefiniowane następująco: suszeniem nazywa się zespół operacji technologicznych, mających na celu zredukowanie zawartości wody w produkcie przez jej wyparowanie i zmniejszenie przez to aktywności wody do wartości uniemożliwiającej rozwój drobnoustrojów, jak również ograniczenie do minimum przemian enzymatycznych i nieenzymatycznych, zaś prażenie jest zabiegiem w przewadze termicznym, prowadzącym do dużych zmian w wyglądzie, smaku, zapachu i składzie chemicznym prażonego produktu. Głównym celem prażenia jest powstanie różnych substancji smakowo-zapachowych i barwiących w następstwie rozkładu cukrowców. Skoro cebula poddana została procesowi prażenia, a nie tylko procesowi suszenia, przeto prawidłowa jest klasyfikacja taryfowa towaru w obrębie kodu PCN 2005 90 80 0.
W skardze spółka domagała się uchylenia powyższej oraz poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Urzędu Celnego. Zaskarżonej decyzji zarzuciła rażące naruszenie § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 19.12.1997 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej oraz Reguły nr 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej, art. 2 Konstytucji RP oraz art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez przeprowadzenie postępowania w sposób nie budzący zaufania do organów państwa. Uzasadniając skargę spółka podała, że bezspornym jest, iż przedmiotem importu była cebula poddana procesowi prażenia. Taki sposób przetworzenia towaru nie wykracza jednak poza ramy zakreślone wyjaśnieniami do pozycji PCN 0712. Ustawodawca wskazał bowiem, iż pozycją tą mogą być objęte warzywa ,,o usuniętej różnymi metodami naturalnej zawartości wody". Według treści wyjaśnień mogą to być warzywa suszone, także odwodnione, odparowane lub mrożono-suszone". Z literalnego brzmienia zapisów wynika, iż pozycją PCN 0712 nie są objęte tylko i wyłącznie warzywa suszone w dosłownym tego słowa znaczeniu. W wyjaśnieniach do pozycji ustawodawca wskazał przykładowe sposoby usuwania naturalnej zawartości wody. Przyjmując odmienną interpretację należałoby stwierdzić, iż np. cebula mrożono-suszona jest przetworzona w dalszym stopniu, niż wskazują to zapisy wyjaśnień do pozycji 0712 tylko dlatego, że została poddana dodatkowo innemu procesowi niż suszenie. Organ celny II instancji oparł swoje rozstrzygnięcie w przedmiocie klasyfikacji taryfowej na przepisach pozataryfowych, bowiem klasyfikację przedmiotowego towaru przeprowadził de facto na podstawie definicji procesów technologicznych "prażenia" i "suszenia" znajdujących się w książce pod tytułem "Ogólna technologia żywności". Powyższe świadczy o naruszeniu § 1 rozporządzenia RM w sprawie ustanowienia Taryfy celnej. Rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonej decyzji nie daje się również pogodzić z zasadą zaufania do organów państwa wyrażoną w art. 121 § 1 O.p., który jest odzwierciedleniem art. 2 Konstytucji RP, statuującego zasadę praworządności. Zgłoszenie celne zostało przyjęte w dniu 21.08.1998r. i dołączono do niego (wraz z towarem) komplet dokumentów wymaganych w świetle art. 64 Kodeksu celnego, niezbędnych w celu identyfikacji towaru i ustalenia m. in. prawidłowej pozycji taryfowej. Postępowanie w sprawie zostało wszczęte w dniu 13.02.2001r., czyli blisko 3 lata po przyjęciu zgłoszenia celnego. Żaden z dokumentów, na podstawie których przyjmowano zgłoszenie celne w dacie importu, nie został merytorycznie ani formalnie zakwestionowany. Z wyżej wskazanych okoliczności wynika, iż uznanie zgłoszenia celnego za nieprawidłowe nastąpiło wyłącznie z powodu zmiany interpretacji przepisów prawnych przez organy celne.
Strona zarzuciła także naruszenie przepisu art. 222 § 4 Kodeksu celnego poprzez zobowiązanie jej do zapłaty odsetek wyrównawczych.
Prezes Głównego Urzędu Ceł wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Skarga jest niezasadna.
W sprawie należycie ustalony został stan importowanego towaru oraz sposób jego przetworzenia, co jest to o tyle istotne, że klasyfikację taryfową przeprowadza się w oparciu o zakres przedmiotowy towaru, w odniesieniu do jego stanu (materiał, postać, stopień przetworzenia itp.), w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego (art. 85 § 1 Kodeksu celnego). Przedmiotem zgłoszenia był produkt o nazwie handlowej "Toasted Onion Powder, Dehydr." i kodzie producenta ID 20130, zakupiony w firmie B. Wprawdzie z urzędowego tłumaczenia faktury wynika, że nazwa towaru brzmi: prażona cebula w proszku, suszona, zaś w orzeczeniu Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego towar ten nazwany jest cebulą pieczoną, proszkiem, to przyczyn tej różnicy upatrywać należy wyłącznie w tłumaczeniu wyrazu "toast", który wg słowników języka angielskiego oznacza też "przypiekać". Ze schematu procesu technologicznego produktu wynika, że surowcem wyjściowym w produkcji jest cebula suszona (a więc uprzednio poddana procesowi utrwalania żywności opartej na odwadnianiu), która następnie jest poddana procesowi prażenia w temperaturze odpowiedniej do wymagań odbiorcy, a następnie podlega procesowi mielenia. Organy celne dokonując ustaleń dotyczących składu, technologii produkcji i właściwości towaru wykorzystały dane od producenta towaru o stosowanych surowcach i o przebiegu procesu technologicznego, a także wyniki badań towaru. W tej sytuacji organy celne nie miały żadnych podstaw do przeprowadzenia w powyższym zakresie z urzędu dowodu z opinii biegłego. Powołanie się na definicje suszenia i prażenia zaczerpnięte z literatury fachowej nie jest nadinterpretacją prawa i naruszeniem postanowień taryfy celnej. Wprawdzie Taryfa celna stosuje pojęcia suszenia i prażenia - a trafnym tego przykładem powołanym przez organ celny jest klasyfikacja orzechów (świeże i suszone orzechy objęte są pozycją 0801 i 0802, natomiast orzechy przetworzone inaczej, w tym prażone, objęte są pozycją 2008.) - to jednak brak jest definicji legalnej pojęcia nie tylko pieczenia, smażenia ale także suszenia i prażenia. Skoro brak definicji legalnej tych pojęć i nie zachodzi w niniejszej sprawie związanie wykładnią dokonaną przez inny organ ( np. sąd administracyjny), jak i nie ma utrwalonego ich znaczenia w literaturze prawniczej, przeto w takiej sytuacji reguły wykładni nakazują odwołać się do reguł języka polskiego. W osądzanej sprawie zabieg ten przyniósł oczekiwany efekt, to znaczy prawidłowe zrozumienie powyższych pojęć. Właściwe ich zrozumienie jest tym bardziej możliwe, bo znany jest kontekst, w jakim są one używane. A więc sięganie w takim przypadku do publikacji objaśniających znaczenie terminów, jakie mają w języku polskim ( np słowników, encyklopedii, czy innych tego rodzaju publikacji ) nie jest pozbawione racji (por. wyrok NSA z dnia 24. 01.2002r., II SA/Gd 1396/99 LEX nr 76105 oraz wyrok NSA z dnia 10.06.1999r., I SA/Po 1947/98 M. Podat. 2000/ 4/38). Podkreślić należy, że we wspomnianej "Ogólnej technologii żywności" jej autorzy wyraźnie rozróżniają operacje i procesy związane z przetwarzaniem żywności, które dzielą na operacje mechaniczne (m.in. rozdrabnianie, rozdzielanie, odpylanie, mieszanie) i na operacje termiczne (m.in. smażenie i pieczenie), od metod utrwalania żywności, do których zaliczają m. in. utrwalanie żywności oparte na odwadnianiu i na dodawaniu substancji osmoaktywnych, w których jedną z metod jest właśnie suszenie.
W powyższym świetle zakwalifikowanie przez organy celne spornego towaru do kodu PCN 2005 90 80 0 nie budzi zastrzeżeń. Cebula poddana została bowiem procesowi prażenia (została przetworzona), a nie tylko procesowi suszenia ( który był procesem utrwalania). Organy celne dokonując takiej wykładni przepisów Taryfy celnej, prawidłowo korzystały z wykładni językowej, która zobowiązuje do kierowania się Ogólnym Regułami Interpretacji Nomenklatury oraz nakazuje oprzeć się na uwagach do poszczególnych sekcji i działów, w których jest mowa o poprawnych zasadach klasyfikacji towarów.
Brak podstaw by zgodzić się ze stanowiskiem spółki w kwestii weryfikacji zgłoszenia celnego, a w szczególności by uznać za zasadny zarzut naruszenia przez organy celne art. 121 § 1 O.p. i art. 2 Konstytucji RP. Organy celne są uprawnione do kontroli zgłoszeń celnych po zwolnieniu towaru. Weryfikacja zgłoszenia celnego może być przeprowadzona przez 3 lata od dnia przyjęcia zgłoszenia celnego. Z art. 83 § 3 Kodeksu celnego wynika, że do podjęcia niezbędnych działań w celu właściwego zastosowania przepisów prawa celnego, organ celny bierze pod uwagę nowe dane. Weryfikacja zgłoszenia celnego nie zależy więc od ujawnienia nowych dowodów i nowych okoliczności (takie przesłanki są wymagane przy wznowieniu postępowania). W niniejszej sprawie organ celny skorzystał z tych uprawnień i po przeprowadzeniu kontroli zweryfikował zgłoszenie celne spornego towaru, rozstrzygając w formie decyzji administracyjnej. Zastosowanie weryfikacji zgłoszenia celnego nie oznacza naruszenia zasady zaufania do organów celnych (art. 121 O.p.). Zasada ta nie może bowiem polegać na kontynuacji błędnej praktyki, lecz musi być rozumiana przede wszystkim jako konieczność wydawania decyzji nie zawierających błędów i zgodnych z obowiązującym prawem.
Brak także podstaw do uznania za trafny zarzut o niezasadności naliczenia przez organ I instancji odsetek wyrównawczych. Przepis art. 222 § 4 Kodeksu celnego stanowi, iż w przypadku, gdy przesunięcie daty powstania długu celnego lub zarejestrowania kwoty wynikającej z długu celnego powoduje uzyskanie korzyści finansowej, organ celny pobiera odsetki wyrównawcze. Przyjęcie zgłoszenia celnego spowodowało z mocy prawa objęcie importowanego towaru wnioskowaną procedurą i określenie kwoty wynikającej z długu celnego. Z powodu nieprawidłowego podania przez zgłaszającego danych w zgłoszeniu celnym, nastąpiło określenie długu celnego w niższej wysokości niż należne. Za prawidłowe zgłoszenie towaru odpowiada strona. W osądzanej sprawie nieprawidłowe określenie jest wynikiem zaniedbania skarżącej. Organ celny może wprawdzie odstąpić od poboru odsetek wyrównawczych, ale tylko w przypadku udowodnienia, iż podanie nieprawidłowych danych spowodowane było szczególnymi okolicznościami nie wynikającymi z jego zaniedbania lub świadomego działania, co jednak nie zostało przez skarżącą wykazane. Stosownie do treści § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20.11.1997 r. w sprawie określenia wypadków i warunków pobierania odsetek wyrównawczych oraz sposobu ich naliczania ( Dz. U. Nr 143, poz. 958 ze zm. ) odsetki wyrównawcze w opisanym wyżej wypadku pobiera się za okres od dnia powstania długu celnego do dnia zapłaty naliczonej kwoty.
W świetle opisanych powyżej ustaleń i rozważań niezasadne okazały się zarzuty wskazujące na naruszenia przez organy celne przepisów postępowania i prawa materialnego. Zauważyć również należy, że w toku postępowania organy celne zapewniły stronie czynny udział w każdym stadium postępowania (art. 123 O.p.), w szczególności na podkreślenie zasługuje fakt, że po zawiadomieniu (art. 178 § 1 i art. 200 O.p.) spółka nie wypowiadała się w sprawie zebranego materiału dowodowego, ani nie zgłosiła żadnych wniosków dowodowych.
Z tych powodów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr. 153, poz. 1270 ) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę- Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr. 153, poz. 1271 ze zm.) orzekł sąd o oddaleniu skargi.
/-/W. Długaszewska /-/ B. Koś /-/ M. Kosewska