I SA/Po 682/18

I SA/Po 682/18 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2018-12-21
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2018-08-14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Włodzimierz Zygmont /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6560
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne
Podatek dochodowy od osób fizycznych
Interpretacje podatkowe
Sygn. powiązane
II FSK 751/19 - Wyrok NSA z 2021-11-30
Skarżony organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną interpretację
Powołane przepisy
Dz.U. 2018 poz 1302
art. 57a, art. 134 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
Dz.U. 2018 poz 800
art. 14c § 1, art. 14c § 2, art. 14h, art. 120, art. 121 § 1
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - t.j.
Dz.U. 2016 poz 2032
art. 11 ust. 1, art. 11 ust. 2, art. 13 pkt 7, art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. b, art. 24 ust. 11, art. 24 ust. 11b
Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - tekst jedn.
Dz.U. 2016 poz 1636
art. 3 pkt 1 lit. a, art. 3 pkt 1 lit. b
Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi - tekst jedn.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Waldemar Inerowicz Sędziowie Sędzia WSA Barbara Rennert Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont (spr.) Protokolant: sekretarz sądowy Monika Olejniczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 05 grudnia 2018 r. sprawy ze skargi [...] na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych I. uchyla zaskarżoną interpretację; II. zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz strony skarżącej kwotę 457,00 zł (czterysta pięćdziesiąt siedem złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
X. X. (dalej: "skarżący") pismem z 08 marca 2018 r. zwrócił się o wydanie indywidualnej interpretacji w zakresie skutków podatkowych nabycia/objęcia warrantów subskrypcyjnych wydawanych członkom kadry zarządzającej w ramach programu motywacyjnego oraz ich zbycia na rzecz spółki akcyjnej. Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że skarżący należy od do kadry zarządzającej "F(1)" S.A i pełni funkcję członka zarządu spółki, nie mając przy tym zawartej w formie pisemnej ze spółką umowy o pracę. Skarżący uzyskuje przychody z tytułu wskazanego w art. 13 ust. 7 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn. Dz. U. z 2016 poz. 2032 ze zm., dalej: "u.p.d.f."), tj. przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych.
Spółka planuje przygotowanie programu motywacyjnego adresowanego do kadry wyższego szczebla, w tym również do wnioskodawcy, który będzie stanowił system wynagradzania utworzony przez spółkę na podstawie uchwały walnego zgromadzenia. Kryteria uczestnictwa w programie będą uwzględniały ocenę pracy członka kadry zarządzającej, jego staż oraz wyniki całej spółki. W związku z tym programem spółka planuje warunkowe podwyższenie kapitału zakładowego oraz emisję bezpłatnych warrantów subskrypcyjnych na okaziciela (uprawniających ich posiadaczy do objęcia akcji) albo emisję akcji. Zaoferuje nieodpłatnie członkom kadry zarządzającej, w tym skarżącemu warranty subskrypcyjne albo akcje imienne spółki. Skarżący w związku z uczestnictwem w programie złoży spółce ofertę zbycia warrantów/akcji (złożenie oferty może nastąpić w chwili objęcia warrantów/akcji lub nawet przed tym dniem). Oferta będzie nieodwołalna i wiążąca w określonym terminie (w przypadku warrantów, w terminie nie krótszym niż termin wykonania praw z tych warrantów). Program zakładał będzie bowiem możliwość skupienia warrantów/akcji od członków kadry zarządzającej celem zaoferowania ich kolejnym beneficjentom programu. Zasady odkupu, w tym cenę odkupu, określał będzie regulamin programu motywacyjnego oraz podpisana umowa uczestnictwa w programie motywacyjnym. Ponadto zbywanie i obciążanie warrantów/akcji będzie ograniczone w ten sposób, że ich zbycie (za wyjątkiem zbycia na rzecz spółki) oraz obciążenie wymagało będzie każdorazowo zgody walnego zgromadzenia spółki. Co do zasady skarżący nie będzie mógł zatem zbyć warrantów/akcji na rzecz osób trzecich, a jedynie na rzecz spółki.
Warranty nie będą dawały ich właścicielom, a zatem beneficjentom programu, żadnych praw korporacyjnych ani prawa do dywidendy spółki. Warranty/akcje wydawane członkom kadry zarządzającej w ramach programu mają na celu zapewnienie ich lojalności wobec przedsiębiorstwa. Jest to forma premii oraz dodatkowej motywacji dla zarządzających spółką, mająca na celu zachęcenie i zatrzymanie członka kadry zarządzającej oraz powiązanie jego interesy z interesem spółki. Przyznanie skarżącemu instrumentów finansowych w postaci warrantów subskrypcyjnych/akcji nastąpi w sposób nieodpłatny. Przyznanie warrantów subskrypcyjnych stanowiło będzie jedynie potencjalną możliwość uzyskania przyszłych korzyści w przypadku realizacji praw z nich wynikających i objęcia akcji. Sam fakt posiadania tych instrumentów finansowych nie będzie uprawniał do żadnych praw korporacyjnych czy też majątkowych, w szczególności nie oznacza posiadania praw głosu czy też praw do dywidendy.
Warranty subskrypcyjne są papierami wartościowymi o charakterze wierzycielskim, które nie posiadają ceny nominalnej (ang. face value). Zawierają one w sobie dwa odmienne, alternatywne uprawnienia, a mianowicie uprawnienie do złożenia zapisu na akcje w ramach kapitału docelowego na podstawie art. 453 § 2 w zw. z art. 444 § 7 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1577 ze zm., dalej: "k.s.h.") albo uprawnienie do objęcia akcji nowej emisji w związku z warunkowym podwyższeniem kapitału zakładowego na podstawie art. 453 § 2 w zw. z art. 448 § 2 pkt 3 k.s.h.
Skarżący uzupełniając na wezwanie organu opis zdarzenia przyszłego wyjaśnił, że warranty subskrypcyjne stanowią papiery wartościowe w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1768, dalej: "o.i.f."). Skarżący zakłada, że będzie dokonywał zarówno odpłatnego zbycia warrantów subskrypcyjnych, jak i realizacji wynikających z nich praw polegających na nieodpłatnym nabywaniu/obejmowaniu akcji. W ramach programu motywacyjnego skarżący będzie otrzymywał zarówno warranty subskrypcyjne jak i akcje. Skarżący będzie również faktycznie nabywał/obejmował akcje, również w tych przypadkach, gdy złoży spółce ofertę zbycia akcji przed dniem ich objęcia/nabycia. Oferta ta będzie nieodwołalna i wiążąca w określonym terminie, a zbycie będzie każdorazowo następowało już po objęciu/nabyciu akcji. Zasady odkupu, w tym cenę odkupu, określał będzie regulamin programu motywacyjnego oraz zawarta na piśmie (podpisana) umowa uczestnictwa w programie motywacyjnym. Przedstawił także o jakie zagadnienia będzie regulowała uchwała emisyjna. Wszelkie działania związane z przydziałem akcji na rzecz posiadaczy warrantów pozostają w gestii zarządu, na mocy zaś uchwały zarządu wymiana warrantów na akcje nastąpi w terminie 30 dni od wystąpienia z takim żądaniem przez posiadacza warrantu. Skarżący wyjaśnił również, że na dzień sporządzenia wniosku o wydanie interpretacji oraz odpowiedzi na wezwanie organu nie jest akcjonariuszem spółki, jednakże w przypadku podjęcia decyzji o realizacji praw wynikających z przyznanych warrantów lub objęcia/nabycia akcji w ramach programu motywacyjnego stanie się jej akcjonariuszem. Z tego względu możliwe jest, że w czasie uczestnictwa w programie motywacyjnym skarżący będzie akcjonariuszem spółki. Regulamin programu motywacyjnego będzie przewidywał w zakresie odkupu warrantów przyznanie opcji call (spółce) oraz opcji put (beneficjentowi). Skarżący omówił również zasady odkupu warrantów subskrypcyjnych przez spółkę.
Na tle przedstawionego powyżej opisu zdarzenia przyszłego skarżący zwrócił się do organu interpretacyjnego m. in. z następującymi pytaniami:
1) Czy objęcie/nabycie warrantów będzie skutkowało powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
2) Czy w momencie zbycia warrantu subskrypcyjnego na rzecz spółki powstanie przychód z kapitałów pieniężnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a) u.p.d.f. płatny do 30 kwietnia bez obowiązku wpłacania zaliczki na podatek w ciągu roku?
W ocenie skarżącego na pierwsze z postawionych pytań odpowiedź powinna być przecząca, na drugie twierdząca. Uzasadniając stanowisko skarżący wskazał, że przychodami m. in. członków zarządów osób prawnych z tytułu działalności wykonywanej osobiście opisanej w art. 13 ust. 1 pkt 7 u.p.d.f. są przychody otrzymywane na podstawie samego aktu powołania w skład organu osoby prawnej jak również na podstawie np. umowy zlecenia lub innej umowy cywilnoprawnej. Natomiast gdy wynagrodzenia za pełnienie wymienionych funkcji w organach osób prawnych są wypłacane na podstawie umowy o pracę - stanowią przychód ze stosunku pracy opisany w art. 12 u.p.d.f. Granicę pomiędzy poszczególnymi elementami wynagrodzenia członka zarządu i ich wysokość określają zazwyczaj zapisy uchwały Zgromadzenia Wspólników (Rady Nadzorczej) lub umowy cywilnoprawnej. W ocenie skarżącego jedynie w sytuacji gdy możliwość objęcia warrantów w ramach programu na preferencyjnych zasadach, byłaby przedmiotem postanowień uchwały o powołaniu wnioskodawcy na członka zarządu, przychód uzyskany w trakcie realizacji takiego programu mógłby być potraktowany jako przychód z działalności wykonywanej osobiście. Ponadto pieniądze, wartości pieniężne albo faktycznie otrzymane świadczenia w naturze członek zarządu musi otrzymać od spółki, w związku z wypełnianiem swoich obowiązków w ramach łączącego go z nią stosunku. Zdaniem skarżącego w chwili nabycia warrantów nie dochodzi do powstania żadnego przychodu. Przyznanie warrantów stanowi jedynie potencjalną możliwość uzyskania korzyści w przyszłości. Z objęciem warrantów nie są związane żadne realne korzyści. Wnioskodawca nie wie bowiem, kiedy obejmie akcje spółki w zamian za warranty, jaka będzie wartość akcji, czy warranty zostaną nabyte przez spółkę, kiedy do takiego nabycia dojdzie itp. Zaznaczono również, że wnioskodawcy nie będzie przysługiwać prawo zbycia warrantów na rzecz osób trzecich. Warranty nie uprawniają też do dywidendy. Dochód podlegający opodatkowaniu w momencie przyznania warrantów subskrypcyjnych uprawniających do nieodpłatnego otrzymania w przyszłości akcji spółki wystąpi dopiero w momencie odpłatnego zbycia tych warrantów na rzecz spółki. Środki z tego tytułu stanowić będą przychód z kapitałów pieniężnych. Dochód z tego tytułu będzie traktowany jako dochód z kapitałów pieniężnych opodatkowany 19% stawką podatku. Podatek z tego tytułu będzie płatny w terminie złożenia deklaracji - do 30 kwietnia roku następnego, bez obowiązku wpłacania zaliczki na podatek w ciągu roku.
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 22 czerwca 2018 r., nr [...] uznał przedstawione przez skarżącego stanowisko za nieprawidłowe w części dotyczącej braku powstania przychodu z tytułu nabycia/objęcia warrantów subskrypcyjnych oraz za prawidłowe w pozostałej części. Uzasadniając stanowisko organ interpretujący powołał się m. in. na postanowienia art. 11 ust. 1, 2 oraz 2a u.p.d.f. definiujące pojęcie przychodu oraz wyznaczające sposób ustalania wartości pieniężnej świadczeń w naturze jak i wartości pieniężnej innych nieodpłatnych świadczeń. Powołał się również m. in. na definicję papieru wartościowego zawartą w art. 5a pkt 11 ustawy podatkowej . Zgodnie z tą definicją, papier wartościowy oznacza papiery wartościowe, o których mowa w art. 3 pkt 1 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi. Odwołując się do postanowień art. 24 ust. 11 oraz 11b u.p.d.f. wyjaśnił , że z programem motywacyjnym w rozumieniu tej ustawy mamy do czynienia w przypadku gdy:
1) jest to system wynagradzania utworzony na podstawie uchwały walnego zgromadzenia przez spółkę akcyjną lub spółkę akcyjną będącą jednostką dominującą w stosunku do spółki,
2) podatnik uzyskuje świadczenie lub inne należności z tytułów określonych w art. 12 (stosunek pracy) lub art. 13 (działalność wykonywana osobiście),
3) w wyniku tego programu motywacyjnego podatnik uprawniony do otrzymania świadczeń w ramach tego systemu wynagradzania bezpośrednio lub w wyniku realizacji praw z pochodnych instrumentów finansowych lub realizacji praw z papierów wartościowych, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. b) o.i.f. , lub realizacji innych praw majątkowych, nabywa prawo do faktycznego objęcia/nabycia akcji spółki akcyjnej lub jej spółki dominującej,
4) podatnik faktycznie obejmuje lub nabywa akcje tych spółek.
W przypadku programów motywacyjnych przychód powstaje dopiero w momencie zbycia wskazanych akcji i zaliczany jest do źródła przychodów kapitały pieniężne. Zdaniem organu skarżący uzyska jednak świadczenie ze źródła, o którym mowa w art. 13 pkt 7 u.p.d.f. Skarżący obejmie/nabędzie warranty uprawniające do nieodpłatnego otrzymania dopiero w przyszłości akcji spółki, przy czym nie dojdzie do faktycznego objęcia akcji i ich zbycia. Warranty subskrypcyjne nie są papierami wartościowymi, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. b o.i.f. , zostały wymienione w art. 3 pkt 1 lit. a tej ustawy, co potwierdził sam skarżący. W związku z tym organ stwierdził, że opisany przez skarżącego program w odniesieniu do warrantów subskrypcyjnych nie spełnia przesłanek programu motywacyjnego, o którym mowa w art. 24 ust. 11 i 11b u.p.d.f. Uznał, że w momencie objęcia/nabycia warrantów niewątpliwie dojdzie do przysporzenia majątkowego, z uwagi na to, że dla czerpania korzyści z warrantów konieczne jest ich nabycie za określoną cenę, która w związku z ich nieodpłatnym nabyciem nie zostanie poniesiona. Przychód podlegający opodatkowaniu powstanie również w momencie zbycia warrantów na rzecz spółki.
W kwestii źródła przychodu organ wskazał, że objęcie/nabycie warrantów będzie skutkowało powstaniem przychodu ze źródła działalność wykonywana osobiście. Warranty są bowiem obejmowane w związku z przystąpieniem do programu, który organizuje spółka, w skład której to zarządu wchodzi skarżący. W momencie odpłatnego zbycia warrantów subskrypcyjnych dojdzie do powstania przychodu z odpłatnego zbycia papierów wartościowych.
W podsumowaniu rozważań organ stwierdził, że objęcie/nabycie warrantów będzie skutkowało powstaniem przychodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń w rozumieniu art. 11 ust. 1 u.p.d.f. Przychody te należy zakwalifikować do źródła, jakim jest działalność wykonywana osobiście zgodnie z art. 13 pkt 7 powołanej ustawy. Również w momencie zbycia warrantu subskrypcyjnego na rzecz spółki dojdzie do powstania po stronie skarżącego przychodu ze źródła kapitały pieniężne, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a) u.p.d.f. przy czym dochód z tego tytułu będzie płatny do 30 kwietnia bez obowiązku wpłacania zaliczki na podatek w ciągu roku.
Pismem z 06 lipca 2018 r. skarżący, reprezentowana przez pełnomocnika wniósł skargę na omówioną powyżej interpretację domagając się jej uchylenia w całości oraz zasądzenia kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych. Zaskarżonej interpretacji zarzucił naruszenie:
1 . art. 14c § 1 i § 2 oraz art. 120 i art. 121 § 1 w zw. z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 800 ze zm., dalej: "O.p."), tj. naruszenie zasady prawdy obiektywnej oraz zasady zaufania do organów podatkowych poprzez skrajnie niewnikliwe potraktowanie sprawy poprzez nieodniesienie się do całości przedstawionej przez stronę skarżącą argumentacji oraz pominięcie w wydanej interpretacji przywołanego orzecznictwa polskich sądów administracyjnych;
2. art. 11 u.p.d.f. poprzez dopuszczenie się błędu wykładni i uznanie, że objęcie/nabycie przez skarżącego warrantów będzie skutkowało powstaniem przychodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń;
3. art. 13 pkt 7 u.p.d.f. poprzez dokonanie niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu i uznanie, że objęcie/nabycie warrantów będzie rodziło dla strony skarżącej przychód ze źródła działalność wykonywana osobiście;
4. art. 24 ust. 11 w zw. z ust. 11b u.p.d.f. poprzez dopuszczenie się błędu wykładni i uznanie, że program motywacyjny oparty na warrantach subskrypcyjnych nie spełnia przesłanek programu motywacyjnego, o którym mowa w przywołanych przepisach.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie wnosząc o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga okazała się zasadna.
Spór w sprawie sprowadza się do kwestii skutków podatkowych, jakie ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wiąże z nabyciem lub objęciem warrantów subskrypcyjnych. W ocenie skarżącego powyższe zdarzenia są neutralne podatkowo. Zdaniem organu interpretującego w ich wyniku dochodzi do powstania przychodu z nieodpłatnych świadczeń kwalifikującego się do źródła działalność wykonywana osobiście. Rozstrzygnięcie istoty sporu wymaga więc ustalenia czy skarżący obejmując bądź też nabywając warrant osiągnie wymierną, tzn. wyrażalną w wartościach pieniężnych korzyść pod tytułem darmym.
Przychodami, zgodnie z art. 11 ust. 1 u.p.d.f. , z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Zgodnie zaś z art. 11 ust. 2 powołanej ustawy, wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 2-2c, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.
Ustawa podatkowa nie definiuje pojęcia nieodpłatnych oraz częściowo odpłatnych świadczeń precyzując jedynie w art. 11 ust. 2, 2a oraz 2b sposób ich ustalania. Z orzecznictwa sądów administracyjnych wynika, że pojęcie nieodpłatnego świadczenia ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku osobie, mające konkretny wymiar finansowy [tak: uchwała NSA z 24 października 2011 r., II FPS 7/10 oraz powołane tam orzecznictwo dostępne pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl]. Również Trybunał Konstytucyjny w wyroku z 08 lipca 2014 r., K 7/13 wskazał, że za przychód pracownika mogą być uznane świadczenia, które zostały spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w pełni dobrowolnie), zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i przyniosły mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść, a korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi (nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).
Spółka, zgodnie z art. 453 § 2 k.s.h., w celu podwyższenia kapitału zakładowego może emitować papiery wartościowe imienne lub na okaziciela uprawniające ich posiadacza do zapisu lub objęcia akcji, z wyłączeniem prawa poboru (warranty subskrypcyjne) które to warranty subskrypcyjne uprawniają posiadacza do zapisu lub objęcia akcji, z wyłączeniem prawa poboru. Warranty subskrypcyjne są papierami wartościowymi o charakterze wierzycielskim, które nie posiadają ceny nominalnej. Zgodnie z art. 453 § 3 pkt 2 k.s.h., uchwała o emisji warrantów subskrypcyjnych powinna określać m. in.: cenę emisyjną lub sposób jej ustalenia, jeżeli warranty subskrypcyjne mają być emitowane odpłatnie.
Sąd zauważa , że wymóg ustalenia ceny emisyjnej lub sposobu jej ustalenia aktualizuje się jedynie w sytuacji, gdy warranty subskrypcyjne mają być emitowanie odpłatne. Sytuacja tego rodzaju nie będzie mieć miejsca w niniejszej sprawie, z uwagi na wskazanie we wniosku, że w ramach opisanego programu dojdzie do nieodpłatnego zaoferowania jego członkom warrantów subskrypcyjnych lub akcji imiennych spółki.
W tym kontekście sąd uznaje za zasadny zarzut naruszenia art. 11 ustawy podatkowej. Wbrew twierdzeniom organu objęcie jak i nabycie warrantów przez skarżącego nie będzie skutkować powstaniem przychodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń. Objęcie jak i nabycie warrantu subskrypcyjnego nie łączy się z osiągnięciem wymiernego (wyrażonego w wartościach pieniężnych) przysporzenia o charakterze majątkowym.
Mając powyższe na uwadze sąd za trafny uznał także zarzut naruszenia art. 13 pkt 7 u.p.d.f. Wobec faktu , że objęcie jak i nabycie warrantów nie będzie skutkować powstaniem przychodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń za bezprzedmiotowe uznał ewentualne rozważania odnoszące się do źródła, do którego należy zaliczyć omawiane przysporzenie.
Sąd za niezasadne uznaje zarzuty naruszenia art. 24 ust. 11 i 11b u.p.d.f. Zgodnie z art. 24 ust. 11 u.p.d.f., jeżeli w wyniku realizacji programu motywacyjnego utworzonego przez spółkę akcyjną, od której podatnik uzyskuje świadczenia lub inne należności z tytułów określonych w art. 12 lub art. 13, przez spółkę akcyjną będącą jednostką dominującą w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 37 ustawy o rachunkowości w stosunku do spółki, od której podatnik uzyskuje świadczenia oraz inne należności z tytułów określonych w art. 12 lub art. 13 - podatnik faktycznie obejmuje lub nabywa akcje tej spółki lub akcje spółki w stosunku do niej dominującej, przychód z tego tytułu powstaje w momencie odpłatnego zbycia tych akcji. Sąd przy tym podkreśla, że przytoczony przepis odracza opodatkowanie przychodów pozostających w związku z faktycznym obejmowaniem lub nabywaniem akcji w ramach programu motywacyjnego do momentu ich odpłatnego zbycia.
Zgodnie art. 24 ust. 11 i 11b u.p.d.f. przez program motywacyjny, o którym mowa w ust. 11, rozumie się system wynagradzania utworzony na podstawie uchwały walnego zgromadzenia przez spółkę akcyjną, dla osób uzyskujących od niej świadczenia lub inne należności z tytułów określonych w art. 12 lub art. 13, albo przez spółkę akcyjną będącą jednostką dominującą w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 37 ustawy o rachunkowości w stosunku do spółki, od której osoby uprawnione do otrzymania świadczeń w ramach tego systemu wynagradzania uzyskują świadczenia lub inne należności z tytułów określonych w art. 12 lub art. 13 - w wyniku którego osoby uprawnione do otrzymania świadczeń w ramach tego systemu wynagradzania bezpośrednio lub w wyniku realizacji praw z pochodnych instrumentów finansowych lub realizacji praw z papierów wartościowych, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, lub realizacji innych praw majątkowych, nabywają prawo do faktycznego objęcia lub nabycia akcji spółki określonej w pkt 1 lub 2.
Sąd stwierdza, że opisany przez skarżącego program nie odpowiada przytoczonej definicji programu motywacyjnego. Wykładnia końcowej części art. 24 ust. 11b u.p.d.f. prowadzi do wniosku, że jednym z warunków uznania danego programu za program motywacyjny jest wymóg, aby nabycie prawa do faktycznego objęcia lub nabycia akcji następowało, m. in. w wyniku realizacji praw z papierów wartościowych, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. b) o.i.f.
Według art. 3 pkt 1 lit. a) o.i.f., ilekroć mowa w tej ustawie o: papierach wartościowych - rozumie się przez to: akcje, prawa poboru w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1577 oraz z 2018 r. poz. 398, 650 i 1544), prawa do akcji, warranty subskrypcyjne, kwity depozytowe, obligacje, listy zastawne, certyfikaty inwestycyjne i inne zbywalne papiery wartościowe, w tym inkorporujące prawa majątkowe odpowiadające prawom wynikającym z akcji lub z zaciągnięcia długu, wyemitowane na podstawie właściwych przepisów prawa polskiego lub obcego.
Natomiast według art. 3 pkt 1 lit. b) o.i.f. aktu ilekroć mowa w tej ustawie papierach wartościowych - rozumie się przez to inne zbywalne prawa majątkowe, które powstają w wyniku emisji, inkorporujące uprawnienie do nabycia lub objęcia papierów wartościowych określonych w lit. a, lub wykonywane poprzez dokonanie rozliczenia pieniężnego, odnoszące się do papierów wartościowych określonych w lit. a, walut, stóp procentowych, stóp zwrotu, towarów oraz innych wskaźników lub mierników (prawa pochodne).
Brzmienie definicji papieru wartościowego zawartej w o.i.f. nie pozostawia wątpliwości co do tego, że warranty subskrypcyjne stanowią papiery wartościowe w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) powołanej ustawy . Mając powyższe na uwadze sąd stwierdza , że nabycie lub objęcie akcji na skutek realizacji praw z warrantu subskrypcyjnego nie mieści się w definicji programu motywacyjnego zawartej w art. 24 ust. 11b u.p.d.f. Wskazany ostatnio przepis jest skorelowany z regulacją z art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. b) u.p.d.f. zgodnie z którym , za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się: przychody z realizacji praw wynikających z papierów wartościowych, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi.
Realizacja praw wynikających z papierów wartościowych innych niż wskazane w art. 3 pkt 1 lit. b) o.i.f. nie wiąże się na gruncie ustawy podatkowej z powstaniem przychodu zaliczanego do źródła przychody z kapitałów pieniężnych. Powyższe w ocenie sądu uzasadnia postawiony w art. 24 ust. 11b u.p.d.f. wymóg, aby do faktycznego objęcia lub nabycia akcji doszło w wyniku realizacji prawa z papieru wartościowego, o którym mowa w art. 3 pkt 1 lit. b) o.i.f. Warunkiem odroczenia opodatkowania na mocy art. 24 ust. 11 u.p.d.f. jest faktyczne objęcie lub nabycie akcji. Tymczasem zbycie warrantu subskrypcyjnego (będącego papierem wartościowym wyrażającym prawo do zapisu na akcje lub objęcia akcji z wyłączeniem prawa poboru) wyklucza faktyczne objęcie akcji przez zbywcę warrantu.
Sąd jako niezasługujące na uwzględnienie ocenia zarzuty naruszenia art. 14c § 1 i § 2 oraz art. 120 i art. 121 § 1 w zw. z art. 14h O.p. W postępowaniu interpretacyjnym nie obowiązuje zasada prawdy materialnej ( art. 14h O.p. nie odsyła do odpowiedniego stosowania art. 122 O.p.) . Sąd nie podziela również zarzutu naruszenia zasady działania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych. W kontekście zarzutu naruszenia art. 14c § 1 i 2 O.p. sąd zauważa, że zaskarżona interpretacja zawiera elementy wskazane w przywołanym przepisie, w szczególności wskazanie prawidłowego (zdaniem organu) stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm. – dalej: "p.p.s.a."), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Wskazany ostatnio przepis stanowi z kolei, że skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Wyraźne odróżnienie przez ustawodawcę zarzutów naruszenia przepisów postępowania od zarzutu dopuszczenia się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego prowadzi do wniosku, że nieprawidłowość dokonanej przez organ wykładni przepisów materialnego prawa podatkowego i nieprawidłowość zastosowania wynikających z nich norm prawnych w odniesieniu do stanu faktycznego przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji nie może być kwestionowana poprzez formułowanie ogólnego ze swojej natury zarzutu naruszenia zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie. Innymi słowy kwestionowanie merytorycznej poprawności stanowiska organu winno następować przy wykorzystaniu zarzutu błędnej wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.
Podsumowując rozważania w powyższym zakresie sąd stwierdza , że zaskarżona interpretacja została wydana z naruszeniem art. 11 oraz art. 13 pkt 7 u.p.d.f. Natomiast nieuzasadnione okazały się jednak zarzuty naruszenia art. 24 ust. 11 w zw. z ust. 11b u.p.d.f. jak i zarzuty naruszenia przepisów postępowania.
Sąd wskazuje, że przy powtórnym rozpatrywaniu wniosku skarżącego organ interpretujący będzie obowiązany do uwzględnienia dokonanej przez sąd ( przedstawionej w uzasadnieniu ) wykładni prawa.
Mając powyższe na uwadze sąd na podstawie art. 146 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. orzekł jak w pkt I. sentencji wyroku. O kosztach sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 4 i 2 p.p.s.a. Na kwotę zasądzonych kosztów postępowania sądowego składa się wpis od skargi w kwocie [...]zł, opłata skarbowa od dokumentu pełnomocnictwa procesowego w kwocie [...]zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika skarżącego w kwocie [...]zł należne na podstawie § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. nr 31 poz. 153).