Orzeczenie · 2025-10-21

I SA/PO 539/25

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu

Miejsce

Poznań

Data

2025-10-21

NSApodatkoweWysokawsa

zaliczanie wpłatzabezpieczenienieostateczna decyzjaOrdynacja podatkowaVATPITpostępowanie podatkowezobowiązanie podatkowe

Podsumowanie

Przejdź do pełnego tekstu

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu rozpoznał skargę B. W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, które utrzymało w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. W. dotyczące zaliczenia wpłaty zabezpieczającej na poczet zobowiązań w podatku od towarów i usług oraz w podatku dochodowym od osób fizycznych. Organy podatkowe uznały, że wpłata dobrowolnie złożona jako zabezpieczenie, po zakończeniu postępowania zabezpieczającego, podlega zaliczeniu na poczet zobowiązań podatkowych zgodnie z art. 62a Ordynacji podatkowej. Skarżący podniósł zarzut naruszenia art. 239a Ordynacji podatkowej, wskazując, że decyzje, z których wynikały zobowiązania, nie były ostateczne i nie nadano im rygoru natychmiastowej wykonalności, a zatem nie mogły podlegać wykonaniu. Sąd podzielił argumentację skarżącego, stwierdzając, że zaliczenie środków przyjętych jako zabezpieczenie na poczet zobowiązań wynikających z nieostatecznych decyzji jest niedopuszczalne. Sąd podkreślił, że art. 239a Ordynacji podatkowej zakazuje wykonania decyzji nieostatecznych, a zaliczenie wpłaty na poczet zobowiązania jest formą wykonania. W związku z tym, Sąd uchylił zaskarżone postanowienie oraz postanowienie organu pierwszej instancji, zasądzając jednocześnie od organu na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania sądowego.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka

Do czego można powołać

Interpretacja przepisów Ordynacji podatkowej dotyczących zaliczania wpłat zabezpieczających na poczet zobowiązań podatkowych, w szczególności w kontekście decyzji nieostatecznych.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji zaliczania wpłat zabezpieczających na poczet zobowiązań podatkowych.

Zagadnienia prawne (1)

Czy środki pieniężne przyjęte jako zabezpieczenie na podstawie art. 33d § 2 pkt 6 Ordynacji podatkowej mogą zostać zaliczone na poczet zobowiązań podatkowych wynikających z decyzji nieostatecznych?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, środki pieniężne przyjęte jako zabezpieczenie nie mogą zostać zaliczone na poczet zobowiązań podatkowych wynikających z decyzji nieostatecznych, którym nie nadano rygoru natychmiastowej wykonalności.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że art. 239a Ordynacji podatkowej zakazuje wykonania decyzji nieostatecznych, a zaliczenie wpłaty na poczet zobowiązania jest formą wykonania. Przepis art. 62a Ordynacji podatkowej, który odnosi się do odpowiedniego stosowania przepisów o zapłacie do zaliczenia środków przyjętych jako zabezpieczenie, nie daje organom uprawnienia do zaliczenia kwoty na poczet zaległości podatkowej wynikającej z decyzji nieostatecznej bez nadania jej rygoru natychmiastowej wykonalności.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Uchylono decyzję

Uchylono zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej oraz poprzedzające je postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. W.

Przepisy (13)

Główne

o.p. art. 33d § § 2 pkt 6

Ordynacja podatkowa

o.p. art. 239a

Ordynacja podatkowa

Pomocnicze

o.p. art. 62 § § 1

Ordynacja podatkowa

o.p. art. 62a

Ordynacja podatkowa

p.u.s.a. art. 1 § § 1 i 2

Ustawa - Prawo o ustroju sądów administracyjnych

p.p.s.a. art. 119 § pkt 3