I SA/Po 507/23

I SA/Po 507/23 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2023-10-26
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-07-11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Katarzyna Nikodem /przewodniczący/
Katarzyna Wolna-Kubicka
Robert Talaga /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne
Egzekucyjne postępowanie
Sygn. powiązane
III FSK 427/24 - Wyrok NSA z 2024-08-28
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 106 § 3, art. 133 § 1, art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2022 poz 479
art. 18, art. 33 § 1, art. 33 § 2 pkt 4, art. 33 § 2 pkt 6 lit. c, art. 33 § 4, art. 33 § 5
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - t.j.
Dz.U. 2022 poz 2000
art. 35 § 1-3, art. 42, art. 43, art. 44 § 1-4, art. 89 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
Sentencja
Dnia 26 października 2023 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Nikodem Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Wolna - Kubicka Asesor sądowy WSA Robert Talaga (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 26 października 2023 roku sprawy ze skargi K. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 29 marca 2023 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej oddala skargę.
Uzasadnienie
Zawiadomieniem z dnia 12 października 2021 r. Z. S. poinformował K. W. o zmianie wysokości stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, wskazując, że od 1 listopada 2021 r. wysokość opłaty wynosi [...] zł.
W deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi złożonej 10 września 2020 r. K. W. wykazała, że nieruchomość zamieszkuje 1 osoba. Tym samym od 1 listopada 2021 r. miesięczna wysokość opłaty wynosiła [...] zł. Zawiadomienie doręczono w trybie zastępczym.
Upomnieniem z dnia 12 maja 2022 r. nr [...] Z. S. wezwał K. W. do uregulowania należności z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, za [...] w kwocie [...]zł oraz kosztów upomnienia w kwocie [...]zł. Upomnienie doręczono w trybie zastępczym.
W dniu 7 września 2022 r. Z. S. wystawił tytuł wykonawczy nr [...] wobec K. W. w związku z nieuregulowaniem zobowiązania.
W dniu 28 września 2022 r. odpis tytułu wykonawczego doręczono w trybie zastępczym.
W dniu 19 września 2022 r. organ egzekucyjny w wyniku zajęcia rachunku bankowego wyegzekwował całość zobowiązania.
W dniu 21 października 2022 r. pełnomocnik K. W. złożył zarzuty w prowadzonej egzekucji administracyjnej dotyczące:
braku wymagalności obowiązku - art. 33 § 2 pkt 6 lit. c ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, w związku z nieskutecznym doręczeniem zawiadomienia o zmianie wysokości stawki opłaty,
braku uprzedniego doręczenia upomnienia - art. 33 § 2 pkt 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Postanowieniem z dnia 8 listopada 2022 r. nr [...] Z. S. oddalił zarzuty.
W dniu 6 grudnia 2022 r. pełnomocnik K. W. złożył zażalenie podtrzymując dotychczasowe zarzuty oraz wnosząc o: - przeprowadzenie rozprawy, - przeprowadzenie dowodu z dokumentu (zawiadomień o pozostawieniu przesyłki z 19.10.2021 r. i 13.05.2022 r.), - przeprowadzenie dowodu z zeznania świadka P. W., - uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i orzeczenie w tym zakresie co do istoty sprawy.
Postanowieniem z dnia 29 marca 2023 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy postanowienie Z. S. z dnia 8 listopada 2022 r. nr [...]
Odnosząc się do wniosku o przeprowadzenie dowodu z dokumentu zawiadomienia (awizo) z dnia 19 października 2021 r. oraz 13 maja 2022 r. Kolegium wyjaśniło, że dokumenty te znajdują się z aktach sprawy, a tym samym podlegaly analizie i ocenie w takcie toczącego się postępowania odwoławczego. Natomiast w odniesieniu do dowodu z zeznań świadka Kolegium uznało, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pozwalał na podjęcie rozstrzygnięcia bez konieczności przesłuchiwania P. W., co wyłącznie przyczyniłoby się do przedłużenia zakończenia niniejszej sprawy.
Zdaniem Kolegium nie można było w obu przypadkach doręczyć korespondencji w trybie art. 42 i 43 K.p.a. W związku z powyższym (zwrotne potwierdzenie odbioru oraz koperta) awizo o miejscu pozostawienia przesyłki pozostawiono w skrzynce pocztowej adresata w dniach 19 października 2021 r. oraz 16 maja 2022 r. oraz powtórne w dniach odpowiednio 27 października 2021 r. i 21 maja 2022 r. Z załączonych przez stronę zawiadomień wynika, że w zawiadomieniu wskazano, że przesyłkę można podjąć w dniu następującym po awizowaniu. Doręczenie uznano za skuteczne z dniem odpowiednio 2 listopada 2021 r. oraz 30 maja 2022 r. Brak było podstaw do podważania skuteczności doręczenia zobowiązanej przesyłek zawierających zawiadomienie o zmianie stawek opłaty oraz upomnienia w sposób przewidziany w art. 44 K.p.a.
W ocenie organu K. W. w treści otrzymanych zawiadomień pozostawionych przez doręczyciela została poinformowana o miejscu i czasie odbioru przesyłki (wskazano, że odbiór przesyłki w dniu następnym po awizowaniu). Co prawda nie wskazano na 7 dniowy termin jednak z akt sprawy nie wynika też aby w tym terminie, bądź późniejszym adresatka próbowała skontaktować się operatorem celem podjęcia korespondencji, natomiast na awizo podany został numer telefonu, pod którym w razie jakichkolwiek wątpliwości mogła uzyskać dodatkowe informacje. Odnosząc się natomiast do zarzutu braku pozostawienia powtórnego awiza Kolegium wskazało, iż powtórne doręczenia zawiadomienia miało miejsce w dniach 27 października 2021 r. i 21 maja 2022 r. Wszelkie adnotacje na zwróconej przesyłce opatrzone stosownymi pieczątkami i podpisami miały walor dokumentu urzędowego i stanowiły dowód tego, co zostało w nich stwierdzone. Dowodem świadczącym o niedoręczeniu powtórnego awiza nie mogło być przesłuchanie P. W., tylko postępowanie reklamacyjne przeprowadzone w urzędzie pocztowym.
Pismem z dnia 6 czerwca 2023 roku pełnomocnik K. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 29 marca 2023 roku. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy:
przepisu art. 8 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowaniu administracyjnego (t. j. Dz. U. 2023, poz. 775 ze zm.), dalej "k.p.a,", poprzez naruszenie zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwu w związku z brakiem wnikliwego zbadania stanu faktycznego i prawnego sprawy poprzez nieustosunkowanie się do przedstawionej przez skarżącego w zażaleniu wykładni art. 44 k.p.a. popartej przytoczonym orzecznictwem sądów administracyjnych, w tym pominięcie wysuniętej na poparcie tej wykładni argumentacji oraz przedstawionych na nią dowodów;
przepisów art. 35 § 1-3 k.p.a. poprzez rozstrzygnięcie sprawy w terminach dłuższych niż przewidziano w wyżej wskazanych przepisach;
przepisu art. 36 § 1 k.p.a. poprzez niezawiadomienie skarżącego o niezałatwieniu sprawy w terminie oraz przyczynach zwłoki, a także poprzez niewskazanie nowego terminu załatwienia sprawy oraz niepouczeniu skarżącego o prawie do wniesienia ponaglenia;
przepisu art. 44 § 2 k.p.a. poprzez jego wadliwe zastosowanie i przyjęcie, że w zawiadomieniu o pozostawieniu pisma (awizo) można umieścić informację o możliwości jego odbioru w dowolnie przyjętym terminie (w przypadku niniejszej sprawy w dniu następnym po awizowaniu), podczas gdy z powołanego wyżej przepisu wyraźnie wynika, że w zawiadomieniu o pozostawieniu pisma należy podać informację o możliwości jego odbioru w terminie 7 dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia (awizacji);
przepisu art. 44 § 3 k.p.a. w zw. z art. 75 § 1 k.p.a. poprzez błędne przyjęcie, że w skrzynce pocztowej skarżącego umieszczono powtórne zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki poleconej w placówce pocztowej zarówno w odniesieniu do przesyłki poleconej oznaczonej przez operatora pocztowego wadliwie numerem [...], jak i w odniesieniu do przesylid poleconej oznaczonej przez operatora pocztowego wadliwie numerem [...], podczas gdy powtórnego zawiadomienia o pozostawieniu przesyłki poleconej w placówce pocztowej w odniesieniu do obu wyżej wymienionych przesyłek nie umieszczono w skrzynce pocztowej adresata, a wskazany świadek posiada wiedzę, która mogłaby znacząco przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, zważywszy, że korzysta, jako adresat z tej samej oddawczej skrzynki pocztowej i doświadcza identycznych problemów przy doręczaniu przesyłek poleconych przez operatora pocztowego, co skarżący, a nadto zważywszy, że świadek miał dostęp do ww. oddawczej skrzynki pocztowej w okresach doręczeń obu ww. przesyłek;
przepisu art. 44 § 4 k.p.a. w zw. z art. 44 § 2 k.p.a i art. 44 § 3 k.p.a. poprzez błędne przyjęcie, że doszło do skutecznego doręczenia skarżącemu zawiadomienia o zmianie stawki, podczas gdy z treści uzasadnienia zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej z dnia 19 października 2022 r. oraz dowodów załączonych do tego pisma, a następnie z treści zażalenia skarżącego z dnia 6 grudnia 2022 r. wynika, że operator pocztowy uchybił zasadom doręczania przesyłki poleconej z ww. zawiadomieniem, w szczególności nie powiadomił skarżącego, jako adresata o przesyłce poleconej (właściwy numer) i terminie jej odbioru zgodnie, z powołanymi przepisami, tj. w terminie 7 dni od pierwszej próby doręczenia (zawiadomienie awizo), a następnie w terminie 14 dni od próby doręczenia (powtórne zawiadomienie awizo);
przepisu art. 44 § 4 k.p.a. w zw. z art. 44 § 2 k.p.a. i art. 44 § 3 k.p.a. poprzez błędne przyjęcie, że doszło do skutecznego doręczenia skarżącemu upomnienia nr [...] za [...] z dnia 12 maja 2022 r., podczas gdy z uzasadnienia zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej z dnia 19 października 2022 r. oraz dowodów załączonych do tego pisma, a następnie z treści zażalenia skarżącego z dnia 6 grudnia 2022 r. wynika, że operator pocztowy uchybił zasadom doręczania przesyłki poleconej z ww. upomnieniem, w szczególności nie powiadomił skarżącego, jako adresata o przesyłce poleconej (właściwy numer) i terminie jej odbioru zgodnie z powołanymi przepisami, tj. w terminie 7 dni od pierwszej próby doręczenia (zawiadomienie awizo), a następnie w terminie 14 dni od próby doręczenia (powtórne zawiadomienie awizo);
przepisu art. 75 § 1 k.p.a. poprzez pominięcie dowodu z przesłuchania świadka, o przeprowadzenie którego skarżący wnosił, błędnie przyjmując, że materiał dowodowy pozwalał na podjęcie rozstrzygnięcia bez konieczności przesłuchania świadka, podczas gdy wskazany świadek posiada wiedzę, która mogłaby znacząco przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, zważywszy, że korzysta, jako adresat z tej samej oddawczej skrzynki pocztowej i doświadcza identycznych problemów przy doręczaniu przesyłek- poleconych przez operatora pocztowego, co skarżący, a nadto zważywszy, że świadek miał dostęp do ww. oddawczej skrzynki pocztowej w okresach doręczeń obu ww. przesyłek;
przepisu art. 89 § 1 k.p.a. poprzez błędne uznanie, że przeprowadzenie rozprawy nie jest niezbędne do wyjaśnienia sprawy, podczas gdy przeprowadzenie rozprawy umożliwiłoby wyjaśnienie sprawy przy udziale świadka, o którego przesłuchanie w ramach zgłoszonych środków dowodowych skarżący wnosił;
przepisu art. 3a § 1 pkt 6 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. Dz.U. 2022, poz. 479 ze zm.), dalej "u.p.e.a.", w zw. z art. 44 § 4 k.p.a., poprzez błędne przyjęcie, że zawiadomienie o zmianie stawki zostało skarżącemu skutecznie doręczone w trybie art. 44 k.p.a. (fikcja doręczenia) i że w związku z tym istnieje podstawa do zastosowania egzekucji administracyjnej w zakresie opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi, o których mowa w art. 6h ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2021 r. poz. 888, 1648 i 2151) wynikających z zawiadomienia o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi (zawiadomienia o zmianie stawki wprowadzonej uchwałą nr 60/XIII/2021 Z. S. z dnia 24 września 2021 r.), podczas gdy ww. zawiadomienie o zmianie stawki nie zostało skarżącemu, jak dotąd doręczone, a doręczenie fikcyjne w trybie art. 44 § 4 k.p.a. uznać należy za nieskuteczne w związku z uchybieniami, których operator pocztowy dopuścił się przy doręczaniu w tym trybie na gruncie art. 44 § 2 i 3 k.p.a.;
przepisu art. 3a § 2 u.p.e.a. w zw. z art. 15 § 1 u.p.e.a. w zw. z art. 44 § 4 k.p.a. poprzez błędne przyjęcie, że upomnienie zawierające wezwanie do wykonania obowiązku z zagrożeniem skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego oraz inne dane niezbędne do prawidłowego wykonania obowiązku przez zobowiązanego zostało skarżącemu skutecznie doręczone w trybie art. 44 § 4 k.p.a. (fikcja doręczenia) i że w związku z tym postępowanie egzekucyjne może zostać wszczęte, podczas gdy ww. upomnienie nie zostało skarżącemu, jak dotąd doręczone, a doręczenie fikcyjne w trybie art. 44 § 4 k.p.a. uznać należy za nieskuteczne w związku z uchybieniami, których operator pocztowy dopuścił się przy doręczaniu w tym trybie na gruncie art. 44 § 2 i 3 k.p.a.
Mając powyższe na uwadze pełnomocnik wniósł o:
1. uwzględnienie skargi w całości, uchylenie zaskarżonego postanowienia i wydanie nowego postanowienia stosowanie do przepisu 54 § 3 p.p.s.a.; a w przypadku nieskorzystania przez organ II instancji z tej możliwości,
2. wniósł o przeprowadzenie dowodu z dokumentu:
- zawiadomienia (awizo) z dnia 19.10.2021 dot. przesyłki nr [...] (w załączeniu oraz w aktach sprawy - załączone do zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej), na fakt wadliwie wypełnionego przez operatora pocztowego zawiadomienia o pozostawieniu przesyłki poleconej w placówce pocztowej poprzez pominięcie w treści tego zawiadomienia pełnego numeru przesyłki poleconej oraz terminu, w którym może postać odebrana;
- zawiadomienia (awizo) z dnia 13 maja 2022 dot. przesyłki nr [...] (w załączeniu oraz w aktach sprawy - załączone do zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej), na fakt wadliwie wypełnionego przez operatora pocztowego zawiadomienia o pozostawieniu przesyłki poleconej w placówce pocztowej poprzez pominięcie w treści tego zawiadomienia pełnego numeru przesyłki poleconej oraz terminu, w którym może zostać odebrana;
- potwierdzenia złożenia reklamacji pocztowej nr [...] z dnia 23 października 2021 r. w sprawie nieprawidłowości przy awizowaniu przesyłki wadliwie oznaczonej na zawiadomieniu (awizo) numerem [...], na fakt złożenia reklamacji, terminu jej złocenia oraz wskazanych w niej nieprawidłowości przy awizowaniu przesyłki poleconej, w tym braku pełnego numeru przesyłki pozwalającej na jej identyfikację,
- potwierdzenia złożenia reklamacji pocztowej nr [...] z dnia 30 października 2021 r. w sprawie nieprawidłowości przy awizowaniu przesyłki wadliwie oznaczonej na zawiadomieniu (awizo) numerem [...], na fakt złożenia reklamacji, terminu jej płożenia oraz wskazanych w niej nieprawidłowości przy awizowaniu przesyłki poleconej, w tym braku pełnego numeru przesyłki pozwalającej na jej identyfikację, niepodania poprawnego terminu, w którym przesyłkę należy odebrać oraz nieumieszczenia w oddawczej skrzynce pocztowej adresata powtórnego zawiadomienia awizo;
- potwierdzenia złożenia reklamacji pocztowej nr [...] z dnia 31 maja 2022 r. w sprawie nieprawidłowości przy awizowaniu przesyłki wadliwie oznaczonej na zawiadomieniu (awizo) numerem [...], na fakt złożenia reklamacji, terminu jej złożenia oraz wskazanych w niej nieprawidłowości przy awizowaniu przesyłki poleconej, w tym braku pełnego numeru przesyłki pozwalającej na jej identyfikację, niepodania poprawnego terminu, w którym przesyłkę należy odebrać oraz nieumieszczenia w oddawczej skrzynce pocztowej adresata powtórnego Zawiadomienia awizo;
- pisma [...] S.A. Biuro Wsparcia Klientów Regionalny Dział Obsługi Klientów [...] z dnia 26 października 2021 r. wraz z kopertą zawierającą numer przesyłki poleconej, którą pismo to zostało nadane do skarżącego, a nadto dane ww. przesyłki poleconej dostępne online na stronie operatora pocztowego, na fakt pisemnego potwierdzenia przez operatora pocztowego nieprawidłowości przy doręczeniu przesyłki wadliwie oznaczonej na zawiadomieniu (awizo) numerem [...] oraz doręczenia tego pisma skarżącej w dniu 3 listopada 2021 r., tj. 15 dnia licząc od pierwszej awizacji przesyłki poleconej, której dotyczyło zgłoszenie reklamacyjne, tj. przesyłki polecony wadliwie oznaczonej na Zawiadomieniu (awizo) numerem [...] (14 dniowy termin na odbiór przesyłki upłynął z dniem 2 listopada 2021 r.);
- wydruk informacji dostępnych online na stronie [...] S.A. dot. usługi "doręczenie na życzenie", na fakt, że numery telefonów podane na Zawiadomieniach awizo podane zostały w kontekście oferty operatora pocztowego do skorzystania z płatnej usługi doręczenia na życzenie, a nie wyjaśniania nieprawidłowości przy doręczaniu przesyłek poleconych,
3. przeprowadzenie dowodu z zeznań świadka: P. W., na fakt nieumieszczenia przez operatora pocztowego w oddawczej skrzynce pocztowej żalącego powtórnego zawiadomienia o pozostawieniu przesyłki poleconej w placówce pocztowej Zarówno w odniesieniu do przesyłki poleconej oznaczonej przez operatora pocztowego wadliwie numerem [...], jak i w odniesieniu do przesyłki poleconej oznaczonej przez operatora pocztowego wadliwie numerem [...]
4. uchylenie przez sąd zaskarżonego postanowienia w całości;
5. zasądzenie od organu na rzecz skarżącego - stosownie do art. 200-201 § 1 p.p.s.a. - zwrotu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw według norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasową argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:
Niniejsza sprawa została rozpoznana przez Sąd w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."). Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Rozpoznając sprawę według powyższych kryteriów, Sąd stwierdził, że zaskarżone postanowienie nie zostało wydane z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
W ocenie organów należało orzec o oddaleniu zarzutu skarżącej w sprawie egzekucji administracyjnej wskazującego na brak doręczenia jej zawiadomienia o zmianie stawki naliczanej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz upomnienia będącego niezbędnym elementem prowadzenia egzekucji administracyjnej naliczonych opłat. Skarżąca kwestionując zaskarżone postanowienie przed Sądem wskazuje, że w sprawie ma miejsce brak wymagalności egzekwowanego obowiązku.
Rację w sporze należało przyznać organom administracji publicznej.
Przedmiotowa sprawa rozpatrzona została prze organy, na podstawie ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t. j. Dz. U. z 2022 r., poz. 479) zwanej dalej ustawą egzekucyjną bądź u.p.e.a.
W przedmiotowej sprawie, skarżąca podniosła, w ramach prowadzonej przeciwko Niej egzekucji, zarzut: - braku wymagalności obowiązku - art. 33 § 2 pkt 6 lit. c ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, w związku z nieskutecznym doręczeniem zawiadomienia o zmianie wysokości stawki opłaty wskazując, - braku uprzedniego doręczenia upomnienia - art. 33 § 2 pkt 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Zgodnie z art. 33 § 1 u.p.e.a., zobowiązanemu przysługuje prawo wniesienia do wierzyciela, za pośrednictwem organu egzekucyjnego, zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej.
Podstawy uzasadniające skorzystanie ze wskazanego środka zaskarżenia zostały wyliczone w art. 33 § 2 u.p.e.a. Zgodnie z tym przepisem, podstawą zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej jest:
nieistnienie obowiązku;
określenie obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z:
a) orzeczenia, o którym mowa w art. 3 i art. 4,
b) dokumentu, o którym mowa w art. 3a § 1,
c) przepisu prawa, jeżeli obowiązek wynika bezpośrednio z tego przepisu;
błąd co do zobowiązanego;
brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, jeżeli jest wymagane;
wygaśnięcie obowiązku w całości albo w części;
brak wymagalności obowiązku w przypadku:
a) odroczenia terminu wykonania obowiązku,
b) rozłożenia na raty spłaty należności pieniężnej,
c) wystąpienia innej przyczyny niż określona w lit. a i b.
Stosownie do regulacji wyrażonej w art. 33 § 4 u.p.e.a., zarzut w sprawie egzekucji administracyjnej określa istotę i zakres żądania oraz dowody uzasadniające to żądanie.
Jak stanowi zaś art. 33 § 5 u.p.e.a., zarzut w sprawie egzekucji administracyjnej wnosi się nie później niż:
1) w terminie 30 dni od dnia wyegzekwowania w całości obowiązku, kosztów upomnienia i kosztów egzekucyjnych;
2) do dnia wykonania w całości obowiązku o charakterze niepieniężnym lub zapłaty w całości należności pieniężnej, odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie, kosztów upomnienia i kosztów egzekucyjnych;
3) w terminie 7 dni od dnia doręczenia zobowiązanemu postanowienia o umorzeniu postępowania egzekucyjnego w całości albo w części.
Treść przytoczonych regulacji stanowi wynik wejścia w życie ustawy z dnia 11 września 2019 r. o zmianie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2070 ze zm.).
W kontekście poczynionych powyżej rozważań należy dostrzec, że skarżąca wnosząc zarzut w sprawie egzekucji administracyjnej powołała się na przesłankę, o której mowa w art. 33 § 2 pkt 6 lit. c u.p.e.a. W ocenie Sądu zaskarżone postanowienie jak również poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji stanowią wynik prawidłowego zastosowania postanowień art. 33 u.p.e.a.
W tym kontekście wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 18 u.p.e.a., jeżeli przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej, w postępowaniu egzekucyjnym mają odpowiednie zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.
Jak stanowi zaś art. 44 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 2000), w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43: operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego.
Stosownie do postanowień art. 44 § 2 powołanego aktu, zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata.
Zgodnie z kolei z brzmieniem art. 44 § 3 k.p.a., w przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia.
Jak stanowi zaś art. 44 § 4 analizowanego aktu, doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. Doręczenie to opiera się na domniemaniu prawnym, że przesyłka dotarła do rąk adresata (wyrok NSA z 5 grudnia 2019 r., II OSK 186/18). Uznanie przesyłki za doręczoną w trybie art. 44 K.p.a. jest uwarunkowane łącznym spełnieniem przesłanek określonych w tym przepisie. Po pierwsze, niemożnością doręczenia pisma adresatowi pod prawidłowo oznaczonym adresem jego miejsca zamieszkania, jego dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy. Po drugie, pozostawieniem przesyłki dla adresata w oddawczym urzędzie pocztowym i dwukrotnym umieszczeniem zawiadomienia o dacie i miejscu pozostawienia przesyłki w skrzynce na korespondencję lub w innych miejscach wskazanych w art. 44 § 2 K.p.a. Po trzecie, upływem czternastodniowego terminu przechowywania pisma w placówce pocztowej oraz udokumentowaniem powyższego w materiale dowodowym sprawy, zwłaszcza zaś w tzw. zwrotnym potwierdzeniu odbioru dołączonego do doręczanej przesyłki (wyrok NSA z 27 kwietnia 2020 roku, II OSK 2171/19).
Istota zarzutów w rozpoznawanej sprawie sprowadza się do kwestii doręczenia zarówno zawiadomienia o zmianie stawki opłaty za odpady jak i upomnienia. Bezsporne w sprawie jest to, że organ przesłał korespondencję (w obu przypadkach) na właściwy adres zobowiązanej. Strona nie podjęła korespondencji po otrzymaniu awiza.
W przedmiotowej sprawie nie można było w obu przypadkach doręczyć skarżącej korespondencji w trybie art. 42 i 43 K.p.a. W związku z powyższym, jak wynika z akt sprawy (zwrotne potwierdzenie odbioru oraz koperta) awizo o miejscu pozostawienia przesyłki pozostawiono w skrzynce pocztowej adresata w dniach 19 października 2021 r. oraz 16 maja 2022 r. oraz powtórne w dniach odpowiednio 27 października 2021 r. i 21 maja 2022 r. Z załączonych w postępowaniu egzekucyjnym przez stronę zawiadomień wynika, że w zawiadomieniu wskazano, że przesyłkę można podjąć w dniu następującym po awizowaniu. Wbrew twierdzeniom zawartym w skardze, nie oznaczało to, że tylko następnego dnia po pozostawieniu zawiadomienia można było odebrać przedmiotową przesyłkę. Tym bardziej, ze zawarte na zawiadomieniu zostały informacje o godzinach funkcjonowania U. P. w dniach od poniedziałku do piątku. Zawarte na zawiadomieniach numery telefonów oraz wskazanie na stronę internetową miały dodatkowo informować o możliwości skontaktowania się z operatorem pocztowym. W świetle podnoszonych zarzutów wskazania wymaga, że skarżąca w treści otrzymanych zawiadomień pozostawionych przez doręczyciela została poinformowana o miejscu i czasie odbioru przesyłki (wskazano, że odbiór przesyłki w dniu następnym po awizowaniu). W takich okolicznościach zawiadomienia informujące o przesyłkach o zmianie stawki za gospodarowanie odpadami oraz o upomnieniu należało uznać za prawidłowe. Na ich podstawie można było zatem przyjąć, że owe przesyłki w trybie zastępczym zostały doręczone w sposób skuteczny z dniem odpowiednio 2 listopada 2021 r. oraz 30 maja 2022 r.
Odnosząc się natomiast do zarzutu braku pozostawienia powtórnego awiza Kolegium zasadnie przyjęło, że z dostępnych organowi administracji publicznej dokumentów na podstawie których oceniana było prawidłowość doręczenia w trybie art. 44 K.p.a. wynika, że powtórne doręczenia zawiadomienia miały miejsce w dniach 27 października 2021 r. i 21 maja 2022 r. Zaznaczyć należy, że wszelkie adnotacje na zwróconej przesyłce (zamieszczone na kopercie lub na zwrotnym potwierdzeniu odbioru) opatrzone stosownymi pieczątkami i podpisami mają walor dokumentu urzędowego i stanowią dowód tego, co zostało w nich stwierdzone. Pocztowy dowód doręczenia adresatowi przesyłki jest dokumentem urzędowym potwierdzającym fakt i datę doręczenia, zgodnie z danymi umieszczonymi na tym dokumencie. Na tej podstawie fakt doręczenia określonej osobie (w tym także zastępczego) i to w określonej dacie przesyłki korzysta z domniemań prawdziwości oraz zgodności z prawdą twierdzeń w nim zawartych, czyli wiarygodności. Skutkiem tego jest, iż organ podatkowy dokonując oceny okoliczności związanych z doręczeniem przesyłki nie może odrzucić co do zasady istnienia faktu jej doręczenia stwierdzonego w takim zwrotnym poświadczeniu odbioru. Co oczywiste istnieje możliwość przeprowadzania przeciwdowodu wobec domniemań wynikających z takiego dokumentu, jednak nie można tego dokonywać w całkowicie dowolny sposób. Takim przeciwdowodem może być reklamacja uzyskana od operatora pocztowego w rozumieniu ustawy Prawo pocztowe, który dokonywał określonego doręczenia. Stosownie bowiem do treści art. 92 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe (Dz. U. z 2022 r. poz. 896), w przypadku niewykonania lub nienależytego wykonania usługi pocztowej, gdy przesyłka zostanie doręczona adresatowi, prawo wniesienia reklamacji przysługuje adresatowi (por. wyroki NSA: z 16 grudnia 2016 r., sygn. akt II FSK 3421/14; z 5 sierpnia 2021 r., sygn. akt II FSK 504/21; z 24 marca 2022 r., sygn. akt I FSK 2128/18; z 17 maja 2022 r., sygn. akt II FSK 686/20 - publ. CBOSA). Dowodem świadczącym o niedoręczeniu powtórnego awiza nie mogło być zatem w postępowaniu przed organami przesłuchanie świadka na powyżej wskazane okoliczności.
Odnosząc się do wniosku dowodowego skarżącej wskazać należy, że stosownie do treści art. 106 § 3 p.p.s.a. sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające, ale może to być wyłącznie dowód z dokumentu. Prowadzenie jakichkolwiek innych dowodów poza dowodami z dokumentów, jest niedopuszczalne. (por. wyrok NSA z dnia 27 września 2023 r., I OSK 1399/22). W tym zakresie niedopuszczalne było przed sądem przeprowadzenie dowodu z przesłuchania świadka. Powyższy przepis należy odczytywać z uwzględnieniem generalnej zasady, wyrażonej w art. 133 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którą sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy. Zasada ta oznacza, że sąd administracyjny nie prowadzi we własnym zakresie postępowania dowodowego i nie ustala samodzielnie stanu faktycznego sprawy, lecz ocenia jedynie, czy organy ustaliły ten stan zgodnie z regułami obowiązującymi w procedurze administracyjnej, w tym także czy w sposób wyczerpujący rozpatrzyły materiał dowodowy i czy właściwie oceniły zebrane dowody (zob. np. wyrok NSA z 16 maja 2008 r., sygn. akt II OSK 554/07). Celem postępowania dowodowego, prowadzonego przed sądem administracyjnym, nie jest zatem ponowne ustalanie stanu faktycznego sprawy w zastępstwie organu administracji publicznej. Przepis art. 106 § 3 p.p.s.a. pozwala jedynie, w drodze wyjątku, przeprowadzić uzupełniające postępowanie dowodowe w razie wystąpienia istotnych wątpliwości co do zgodności z prawem zaskarżonego aktu - a nie co do prawidłowości poczynionych w postępowaniu administracyjnym ustaleń faktycznych - przy czym nadal jest to uprawnieniem a nie obowiązkiem sądu (por. wyrok NSA z 2 września 2008 r., sygn. akt II GSK 318/08).
W niniejszej sprawie Sąd nie powziął istotnych wątpliwości co do zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia i nie dostrzegł tym samym potrzeby przeprowadzenia uzupełniającego postępowania dowodowego z dokumentów wskazanych przez stronę skarżącą. W tym względzie Sąd uznał, że kwestie zawiadomienia (awizo) z dnia 19 października 2021 r. oraz 13 maja 2022 r. podlegały analizie i ocenie w trakcie toczącego się postępowania odwoławczego. W odniesieniu do dowodu z zeznań świadka natomiast Kolegium w granicach obowiązującego prawa uznało, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pozwalał na podjęcie rozstrzygnięcia bez konieczności przesłuchiwania świadka.
Odnośnie zarzutu dotyczącego wniosku o przeprowadzenie rozprawy Kolegium wskazało, że zgodnie z art. 89 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 2000) organ administracji publicznej przeprowadzi, z urzędu lub na wniosek strony, w toku postępowania rozprawę, w każdym przypadku gdy zapewni to przyspieszenie lub uproszczenie postępowania lub gdy wymaga tego przepis prawa. Organ powinien przeprowadzić rozprawę, gdy zachodzi potrzeba uzgodnienia interesów stron oraz gdy jest to potrzebne dla wyjaśnienia sprawy przy udziale świadków lub biegłych albo w drodze oględzin - § 2 ww. przepisu. W przedmiotowej sprawie organ odwoławczy nie stwierdził aby przeprowadzenie rozprawy w jakikolwiek sposób przyspieszyło lub uprościło przedmiotowe postępowanie, a przeprowadzenia rozprawy w sprawie zarzutów w ramach egzekucji administracyjnej nie wymagał przepis prawa. Przedmiotowa sprawa nie wymaga uzgodnienia interesów stron, wyjaśnienia sprawy przy udziale świadków lub biegłych, albo tym bardzie w drodze oględzin. W tym względzie Sąd nie dopatrzył się naruszenia prawa ze strony organów, które działały w granicach obowiązującego prawa.
Końcowo należy stwierdzić, że rozpoznanie sprawy w przez organ w terminach dłuższych niż określone w przepisach art. 35 § 1-3 k.p.a. nie miało wpływu na samo załatwienie niniejszej sprawy, a skarga nie została wniesiona na bezczynność bądź przewlekłość działania organów egzekucyjnych przez co wskazane przepisy nie mogły zostać uznane za podstawę do uchylenia zaskarżonego postanowienia.
Konkludując całokształt powyższych rozważań należy stwierdzić, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Trafnie uznano, że skarżącej skutecznie doręczono zawiadomienie o nowej stawce za gospodarowanie odpadami, a wszczęcie egzekucji administracyjnej zostało poprzedzone skutecznym doręczeniem skarżącej upomnienia.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 p.p.s.a. należało orzec, jak w sentencji.