I SA/Po 443/06

I SA/Po 443/06 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2006-12-07
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-05-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Jerzy Małecki /przewodniczący/
Katarzyna Nikodem /sprawozdawca/
Roman Wiatrowski
Symbol z opisem
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
|Dnia 07 grudnia 2006r | Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący s. NSA Jerzy Małecki, Sędziowie as.sąd. Katarzyna Nikodem(spr.), as.sąd. Roman Wiatrowski, Protokolant st.sekr.sąd. Alicja Ajnbacher, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 07 grudnia 2006r sprawy ze skargi J.O. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]r nr [...] w przedmiocie oddalenia zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne oddala skargę. /-/ K. Nikodem /-/ J. Małecki /-/ R. Wiatrowski
Uzasadnienie
Naczelnik Urzędu Skarbowego na podstawie tytułów wykonawczych wystawionych przez Burmistrza nr [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] obejmujących zaległość z tytułu podatku od nieruchomości wszczął w dniu [...]r. postępowanie egzekucyjne wobec J.O.
W tym samym dniu poborca skarbowy spisał protokół o stanie majątkowym J.O.
W dniu [...]r. J. O. złożył zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego, wskazując jedynie, że kieruje się wolą i chęcią obrony i ochrony własności. W dniu [...]r. Naczelnika Urzędu Skarbowego wezwał J. O. do sprecyzowania zarzutów na postępowanie egzekucyjne. Zobowiązany wskazał, na nieistnienie obowiązku, z uwagi na fakt, że posiada nadpłatę w podatku od nieruchomości, którą należy zarachować na zaległości podatkowe.
W związku z powyższym Naczelnik Urzędu Skarbowego zwrócił się do wierzyciela Burmistrza w trybie art. 34 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym administracji (t. j. Dz. U. z 2002r. Nr 110, poz. 968 ze zm.) o zajęcie stanowiska w sprawie zgłoszonych zarzutów na prowadzenie postępowania egzekucyjnego.
Postanowieniem nr [...] z dnia [...]r. Burmistrz postanowił oddalić zarzuty J. O. na prowadzone przez Naczelnika Urzędu Skarbowego postępowanie egzekucyjne. Wierzyciel wskazał, że J.O. jest samoistnym posiadaczem nieruchomości zabudowanej o powierzchni [...]m2 położonej we wsi B., zatem ciąży na nim obowiązek podatkowy z tytułu podatku od nieruchomości. Podatnik nie uiścił należnego podatku w związku z tym zarzut nieistnienia obowiązku jest bezzasadny. Postanowienie Burmistrza zostało zaskarżone do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które postanowieniem nr [...] z dnia [...]r. utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie.
Postanowieniem z dnia [...]r. nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego oddalił zarzuty wniesione na prowadzone postępowanie egzekucyjne, wszczęte na podstawie tytułów wykonawczych wystawionych przez Burmistrza.
Od postanowienia zobowiązany złożył zażalenie wnosząc o uchylenie w całości postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego i przeprowadzenia dodatkowego postępowania dowodowego. Strona stwierdziła, że nie jest dłużnikiem Miasta i Gminy.
Po rozpatrzeniu zażalenia Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia [...]2006r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 29 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, organ egzekucyjny bada z urzędu jedynie dopuszczalność egzekucji administracyjnej, organ natomiast nie jest uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym, co oznacza, że w postępowaniu egzekucyjnym nie można rozstrzygać, czy egzekwowany obowiązek istnieje, czy nie. W tej sprawie organ egzekucyjny zwrócił się do wierzyciela o wydanie postanowienia odnośnie zasadności zgłoszonych zarzutów. Burmistrz Miasta i Gminy uznał zarzuty za bezzasadne. To postanowienie zostało utrzymane w mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Wypowiedź wierzyciela jest dla organy wiążąca.
Organ wskazał, że wierzyciel w postanowieniu z dnia [...]r. nr [...] oddalił zarzuty J. O., wskazując, że zobowiązany jest wierzycielem nieruchomości zabudowanej, na którym ciąży obowiązek podatkowy. Jednakże wobec nieuregulowania należnego podatku wierzyciel podjął czynności zmierzające do wyegzekwowania zaległości podatkowych zgodnie z art. 33 pkt 1 - 5. Stanowisko wierzyciela jest dla organu egzekucyjnego wiążące.
Od powyższego postanowienia J. O. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w której wnosi o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Skarżący wskazuje, że zobowiązanie wygasło z chwilą pierwszego pobrania środków finansowych z kont bankowych skarżącego. Dlatego też w opinii skarżącego postępowanie winno być umorzone.
W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Skarbowej wnosi o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, po rozpoznaniu sprawy zważył co następuje:
Zgodnie z art. 184 Konstytucji RP oraz art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów oparta jest o kryterium zgodności z prawem. Sąd eliminuje z obrotu prawnego akt administracyjny jeśli stwierdzi naruszenie prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c" p. p. s. a.).
W ocenie sądu skarga nie jest zasadna.
Zobowiązany wnosząc zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 33 pkt 1 stwierdził, że obowiązek zapłaty należności z tytułu podatku od nieruchomości nie istnieje.
Strona zobowiązana została pouczona o możliwości wniesienia zarzutów, jak i podstawach ich wniesienia. Skarżący powołał się na nieistnienie obowiązku podatkowego. W tej sytuacji organ egzekucyjny zgodnie z art. 34 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tj. Dz. U. z 2005r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.) zwrócił się do wierzyciela o uzyskanie stanowiska, co do wniesionych zarzutów. Zgodnie bowiem z wyżej wskazanym przepisem w administracji zarzuty zgłoszone na podstawie art. 33 pkt 1 - 7, 9 i 10 w. w. ustawy organ egzekucyjny rozpatruje po uzyskaniu wypowiedzi wierzyciela. Wypowiedź wierzyciela jest wiążąca dla organu egzekucyjnego, zatem organ ten nie może podważyć stanowiska wierzyciela. Organ ten nie jest bowiem uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym, zgodnie z art. 29 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Organ egzekucyjny bada jedynie dopuszczalność egzekucji administracyjnej. Takie stanowisko prezentowane jest w licznym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, np. wyrok NSA z 23 czerwca 1998r., sygn. SA/Sz 1802/97, I SA/Po 139/03 z 17 marca 2005r. Brak uprawnienia do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym oznacza, iż zarzut nieistnienia zobowiązania podatkowego nie może być uwzględniony przez organ egzekucyjny, w sytuacji, gdy wierzyciel w postanowieniu wydanym w trybie art. 34 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nie potwierdzi tego zarzutu.
Z tych przyczyn nie dopatrując się naruszenia procesowego i materialnego prawa, orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.)
/-/ K. Nikodem /-/ J. Małecki /-/ R. Wiatrowski
AR