I SA/Po 420/25

I SA/Po 420/25 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2025-10-28
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-06-16
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Katarzyna Nikodem /sprawozdawca/
Katarzyna Wolna-Kubicka /przewodniczący/
Małgorzata Bejgerowska
Symbol z opisem
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne
Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 2505
art. 59 § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t. j.)
Dz.U. 2024 poz 1428
art. 150 ust. 1, art. 226a ust. 1, art. 226g, art. 312 ust. 4
Ustawa z dnia 15 maja 2015 r. Prawo restrukturyzacyjne (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Wolna-Kubicka Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Nikodem (spr.) Sędzia WSA Małgorzata Bejgerowska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 28 października 2025 r. sprawy ze skargi Q. sp. z o.o. z siedzibą w Z. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] kwietnia 2025 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego oddala skargę.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z 17 kwietnia 2025 r., nr [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, po rozpatrzeniu zażalenia Q. Sp. z o.o. w Z. , utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego P. z 21 listopada 2024 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego.
Zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej zapadło w następującym stanie faktycznym
i prawnym sprawy.
Naczelnik Urzędu Skarbowego P. prowadzi wobec spółki postępowanie egzekucyjne na podstawie sześciu tytułów wykonawczych wystawionych przez wierzyciela - Naczelnika Pierwszego [...] Urzędu Skarbowego w P. :
1) z 15 października 2024 r. nr [...],
2) z 15 października 2024 r. nr [...],
3) z 15 października 2024 r. nr [...],
4) z 15 października 2024 r. nr [...],
5) z 15 października 2024 r. nr [...],
6) z 16 października 2024 r. nr [...]
Przedmiotem egzekucji są zaległości w podatku od towarów i usług za lata 2023-2024.
Naczelnik 18 października 2024 r. zastosował następujące środki egzekucyjne:
1) skierował do spółki E. Sp. z o.o. zawiadomienie o zajęciu wierzytelności pieniężnej spółki, należnej od tej spółki,
2) skierował do banków [...] S.A. oraz [...] S.A. zawiadomienia o zajęciu wierzytelności spółki z rachunków bankowych i wkładów oszczędnościowych w tych bankach.
W odpowiedzi na zajęcie [...] S.A. przekazał na poczet zaległości kwotę 323.847,29 zł, natomiast [...] S.A. poinformował, że nie prowadzi rachunku bankowego na rzecz skarżącej spółki. Firma E. sp. z o.o. nie udzieliła odpowiedzi na zawiadomienie o zajęciu.
Organ egzekucyjny po wszczęciu egzekucji uzyskał informację, że 3 lipca 2024 r. dokonano obwieszczenia nr [...] o ustaleniu dnia układowego
w postępowaniu restrukturyzacyjnym (postępowaniu o zatwierdzenie układu) dłużnika - Q. sp. z o.o., na podstawie art. 226a § 1 ustawy z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne (Dz.U. z 2024 r. poz. 1428 z późn. zm.; w skrócie: "u.p.r."). Po uzyskaniu informacji o ogłoszeniu dnia układowego organ egzekucyjny 22 października 2024 r. wstrzymał realizację powyższych zajęć wierzytelności. Postępowanie
o zatwierdzenie układu było prowadzone pod sygnaturą [...].
Pismem z 28 października 2024 r. organ egzekucyjny powiadomił spółkę, że postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułów wykonawczych nr: [...], [...], [...], [...] podlega zawieszeniu z mocy prawa na podstawie
art. 312 w zw. z art. 226e ustawy z 17 czerwca 1966 roku o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2023 r. poz. 2505 z późn. zm.; w skrócie: "u.p.e.a."). Natomiast zaległości objęte tytułami wykonawczymi: [...], [...] powstały po ustaleniu dnia układowego i są objęte egzekucją.
W dniu 24 października 2024 r. organ egzekucyjny otrzymał przekazane przez Naczelnika Pierwszego [...] Urzędu Skarbowego w P. pismo nadzorcy układu z 3 października 2024 r. o braku przyjęcia układu przez wierzycieli
i tym samym o zakończeniu postępowania w sprawie. Fakt zakończenia postępowania został odnotowany w Krajowym Rejestrze Zadłużonych z dniem 7 października 2024 r. W związku z powyższym, Naczelnik podjął zawieszone 22 października 2024 r. postępowanie egzekucyjne i w dniu 4 listopada 2024 r. zawiadomił dłużników zajętych wierzytelności o wznowieniu realizacji zajęć.
Pismem z 30 października 2024 r. spółka wniosła o umorzenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie ww. tytułów wykonawczych oraz
o uchylenie czynności egzekucyjnych dokonanych w toku prowadzonego wobec spółki postępowania, na podstawie art. 59 § 1 pkt 1 u.p.e.a. w zw. z art. 226e i art. 312 ust. 4 u.p.r.
W uzasadnieniu wniosku spółka wskazała, że obwieszczono o ustaleniu dnia układowego w postępowaniu restrukturyzacyjnym. Dzień układowy został wyznaczony na 3 lipca 2024 r. W ocenie spółki, skierowanie egzekucji do majątku dłużnika jest w tej sytuacji niedopuszczalne. Przywołując treść art. 226g u.p.r., wskazała, że
w przedmiotowej sprawie ostatnim dniem okresu ochronnego jest 3 listopada 2024 r. Zdaniem spółki, postępowanie egzekucyjne zostało wszczęte, mimo iż przepisy prawne wyraźnie tego zabraniały, wskazując na niedopuszczalność egzekucji. Skoro zaś niedopuszczalność egzekucji stanowi przesłankę do umorzenia postępowania egzekucyjnego, winno ono podlegać umorzeniu w całości. Nie ma przy tym znaczenia, czy dana wierzytelność powstała przed, czy po ustaleniu dnia układowego. Nawiązując do art. 60 u.p.e.a., spółka wniosła o uchylenia czynności egzekucyjnych dokonanych 18 października 2024 r. w toku przedmiotowego postępowania, tj. zajęcia wierzytelności pieniężnej w E. sp. z o.o. oraz zajęć wierzytelności z rachunku bankowego
i wkładu oszczędnościowego w [...] S.A. i [...] S.A. Nadto spółka wskazała, że nie zgadza się z informacją zawartą w zawiadomieniu
z 28 października 2024 r. o zawieszeniu postępowania egzekucyjnego z mocy prawa, gdyż postępowanie to w ogóle nie powinno zostać zainicjowane.
Naczelnik Urzędu Skarbowego P. postanowieniem z 21 listopada 2024 r. odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie ww. tytułów wykonawczych.
W uzasadnieniu wyjaśnił, że brak przyjęcia układu skutkuje zakończeniem postępowania o przyjęcie układu, co znajduje odzwierciedlenie w zapisach [...]. Powoduje to brak możliwości wszczęcia i prowadzenia dalszego postępowania
o zatwierdzenie układu przed sądem. Zdaniem Naczelnika egzekucja była dopuszczalna, a wierzyciel miał prawo 15 października 2024 r. wystawić ww. tytuły wykonawcze. Tym samym, nie ma podstaw do umorzenia postępowania egzekucyjnego. Organ I instancji wskazał także, że przepis art. 226g u.p.r.
w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania.
W efekcie złożonego przez spółkę zażalenia, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej postanowieniem
z 17 kwietnia 2025 r. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika z 21 listopada 2024 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w uzasadnieniu stwierdził, że okres ochronny rozpoczął się od dnia obwieszczenia o ustaleniu dnia układowego, tj. 3 lipca 2024 r. i w myśl art. 226g u.p.r. nie powinien trwać dłużej niż do 3 listopada 2024 r., czyli cztery miesiące. Wystąpiła jednak okoliczność, która skróciła czteromiesięczny okres, ponieważ układ nie został przyjęty, postępowanie o zatwierdzenie układu zakończyło się 7 października 2024 r. Potwierdzają to zapisy Krajowego Rejestru Zadłużonych wskazujące datę zakończenia postępowania o zatwierdzenie układu prowadzonego wobec skarżącej spółki pod sygnaturą [...] - 7 października 2024 r.
W ocenie organu II instancji, okres ochronny przewidziany w art. 226e
w zw. z art. 226d u.p.r. trwał od 3 lipca 2024 r. do 7 października 2024 r. W tym okresie nie został wystawiony żaden tytuł wykonawczy i nie wszczęto wobec spółki żadnego postępowania egzekucyjnego w tym czasie. Wystawienie tytułów wykonawczych
w dniach 15 i 16 października 2024 r. i wszczęcie na tej podstawie postępowania egzekucyjnego nastąpiło po zakończeniu ww. okresu ochronnego i nie naruszało uprawnień spółki wynikających z przepisów Prawa restrukturyzacyjnego.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej skarżąca spółka zarzuciła:
I. naruszenia przepisów prawa materialnego:
1) art. 226g w zw. z art. 226e, art. 226d i art. 312 ust. 4 u.p.r. poprzez błędną wykładnię, polegającą na przyjęciu, że skutki obwieszczenia o ustaleniu dnia układowego w ramach postępowania o zatwierdzeniu układu, o których mowa
w art. 226g u.p.r., polegające m.in. na odpowiednim stosowaniu w ramach tego postępowania regulacji art. 312 ust. 4 u.p.r., wygasają z mocy prawa najpóźniej w terminie czterech miesięcy od dnia dokonania tego obwieszczenia, jeżeli w tym czasie dłużnik nie złoży do sądu wniosku o zatwierdzenie układu, chyba że
w terminie krótszym niż ww. cztery miesiące wystąpi jedna z dwóch okoliczności przewidzianych w art. 226d u.p.r., tj. dojdzie do prawomocnego umorzenia postępowania w przedmiocie rozpoznania wniosku o zatwierdzenie układu albo postępowanie o zatwierdzenie układu zostanie zakończone, kiedy to skutki obwieszczenia o ustaleniu dnia układowego ustają wcześniej, stosownie do daty wystąpienia tych okoliczności, podczas gdy prawidłowa wykładnia ww. przepisów prowadzi do wniosku, że skutki obwieszczenia o ustaleniu dnia układowego
w ramach postępowania o zatwierdzenie układu, o których mowa w art. 226g u.p.r., w każdym przypadku wygasają z mocy prawa po upływie czterech miesięcy od dokonania rzeczonego obwieszczenia i nie ulegają swoistemu skróceniu wobec wystąpienia okoliczności, o których mowa w art. 226d
w zw. z art. 226e u.p.r.,
2) art. 226g u.p.r. (w rezultacie uchybienia z pkt 1) poprzez niezastosowanie
ww. przepisu, podczas gdy obwieszczenie o ustaleniu dnia układowego
w postępowaniu restrukturyzacyjnym skarżącej (postępowaniu o zatwierdzenie układu) zostało dokonane 3 lipca 2024 r. (ze skutkiem na ten dzień), w związku
z czym czteromiesięczny okres ochronny, o którym mowa w tym przepisie, upłynął dopiero 3 listopada 2024 r., a więc już po wszczęciu w stosunku do spółki postępowania egzekucyjnego w administracji,
3) art. 226d u.p.r. poprzez błędną wykładnię, polegającą na przyjęciu, że do zakończenia postępowania o zatwierdzenie układu w rozumieniu tego przepisu dochodzi w następstwie ujawnienia w systemie teleinformatycznym Krajowego Rejestru Zadłużonych informacji o dacie zakończenia tego postępowania, podczas gdy według prawidłowej wykładni ww. przepisu do zakończenia postępowania o zatwierdzenie układu w rozumieniu tego przepisu nie dochodzi
w następstwie lub w związku z ujawnieniem w systemie teleinformatycznym Krajowego Rejestru Zadłużonych informacji w zakresie daty zakończenia postępowania, która to adnotacja w przypadku postępowania o zatwierdzenie układu ma wyłącznie walor informacji technicznej, a jedynie w razie wydania przez sąd restrukturyzacyjny prawomocnego postanowienia o zatwierdzeniu układu albo postanowienia o odmowie zatwierdzenia układu,
4) art. 312 ust. 4 w zw. z art. 226e w zw. z art. 226g u.p.r. poprzez ich błędne niezastosowanie, podczas gdy obwieszczenie o ustaleniu dnia układowego
w postępowaniu restrukturyzacyjnym skarżącej (postępowaniu o zatwierdzenie układu) zostało dokonane 3 lipca 2024 r. (ze skutkiem na ten dzień), natomiast tytuły wykonawcze stanowiące podstawę egzekucji zostały wydane
15 i 16 października 2024 r., a zatem do wszczęcia egzekucji doszło w toku postępowania o zatwierdzenie układu, tj. po obwieszczeniu o ustaleniu dnia układowego (i przed wygaśnięciem skutków obwieszczenia, które w niniejszej sprawie wygasły po 3 listopada 2024 r.),
II. naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy:
1) art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572; w skrócie: "k.p.a.") w zw. z art. 18 pkt 2 i art. 59 u.p.e.a. poprzez wydanie w sprawie postanowienia, tj. rozstrzygnięcia utrzymującego w mocy zaskarżone postanowienie organu egzekucyjnego z 21 listopada 2024 r. nr [...], podczas gdy to zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania i jako takie nie powinno utrzymać się w obrocie prawnym, co miało wpływ na wynik sprawy, jako że
w konsekwencji doprowadziło do nieumorzenia postępowania egzekucyjnego wszczętego wobec skarżącej, mimo istnienia ku temu przesłanek,
2) art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 59 § 1 pkt 1 u.p.e.a. w zw. z art. 312 ust. 4, art. 226e i art. 226g u.p.r. poprzez ich niezastosowanie i nieuchylenie postanowienia organu egzekucyjnego z 21 listopada 2024 r. nr [...] oraz nieumorzenie postępowania egzekucyjnego,
w następstwie przyjęcia, że w sprawie nie wystąpiła przesłanka niedopuszczalności egzekucji, podczas gdy ww. postępowanie egzekucyjne powinno zostać umorzone w całości, ponieważ organ egzekucyjny wszczął je, pomimo że egzekucja była niedopuszczalna ze względu na uwarunkowania prawa restrukturyzacyjnego i wynikającą z art. 312 ust. 4 w zw. z art. 226e
i art. 226g u.p.r. niedopuszczalność wszczynania egzekucji (w tym także egzekucji administracyjnej) w toku postępowania o zatwierdzenie układu, tj. po obwieszczeniu o ustaleniu dnia układowego i przed wygaśnięciem skutków tego obwieszczenia, które w niniejszej sprawie wygasły po 3 listopada 2024 r., co miało wpływ na wynik sprawy, jako że w konsekwencji doprowadziło do nieumorzenia postępowania egzekucyjnego wszczętego wobec skarżącej, mimo istnienia ku temu przesłanek,
3) art. 80 k.p.a. poprzez nieuzasadnione, dowolne przyjęcie, że:
a. w niniejszej sprawie w okresie ochronnym ustanowionym normą art. 226g
w związku z art. 312 u.p.r. ,,nie został wystawiony żaden tytuł wykonawczy
i nie wszczęto (...) żadnego postępowania egzekucyjnego w tym czasie. Wystawienie tytułów wykonawczych w dniach 15 i 16 października 2024 r.
i wszczęcie na tej podstawie postępowania egzekucyjnego nastąpiło po zakończeniu ww. okresu ochronnego i nie naruszało uprawnień spółki Q. sp. z o.o. wynikających z przepisów Prawa restrukturyzacyjnego", podczas gdy prawidłowa ocena materiału dowodowego zgromadzonego
w sprawie winna doprowadzić do przyjęcia, że okres ochronny upłynął dopiero 3 listopada 2024 r., a nie 7 października 2024 r., a w konsekwencji, że tytuły egzekucyjne wydane 15 i 16 października 2024 r., w oparciu o które wszczęto wobec skarżącej postępowanie egzekucyjne, zostały wydane
w okresie ochronnym przewidzianym w art. 226g w zw. z art. 312 u.p.r., co miało wpływ na wynik sprawy, jako że doprowadziło do naruszenia uprawnień skarżącej, a niezależnie doprowadziło do przyjęcia, że nie wystąpiła w sprawie przesłanka niedopuszczalności egzekucji, przewidziana w art. 59 § 1 pkt 1 u.p.e.a.,
b. wypowiedź organu egzekucyjnego, wyrażona w zaskarżonym postanowieniu z 21 listopada 2024 r. nr [...], stosownie do której: "Należy zaznaczyć, że wskazany przez Państwa przepis art. 312 u.p.r. dotyczy wyłącznie postępowań egzekucyjnych wszczętych przed dniem otwarcia postępowania sanacyjnego, w tym przypadku przed 3 lipca 2024 r. Postępowania egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułów wykonawczych (...) zostały wszczęte 16 października 2024 r.", nie stanowi wykładni art. 312 u.p.r., a oznacza jedynie, że "zgodnie ze stanowiskiem tego organu (które to stanowisko akceptuję) nie istnieją postępowania egzekucyjne wszczęte w okresie ochronnym, do których mógłby mieć zastosowanie art. 312 u.p.r., ponieważ wskazane tytuły wykonawcze zostały wystawione już po zakończeniu okresu ochronnego. Zatem w tym przypadku art. 312 u.p.r. mógłby mieć zastosowanie jedynie do postępowań egzekucyjnych wszczętych przed dniem otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego, tj. przed 3 lipca 2024 r.", podczas gdy organ egzekucyjny w sposób jednoznaczny dokonał wykładni przedmiotowej normy, co miało wpływ na wynik sprawy, jako że ostatecznie doprowadziło do wydania postanowienia, tj. rozstrzygnięcia utrzymującego w mocy zaskarżone postanowienie organu egzekucyjnego z 21 listopada 2024 r.
nr [...]
Spółka wniosła o:
1) wstrzymanie wykonania postanowienia w całości przez organ II instancji,
a ewentualnie, w razie nieuwzględnienia tego wniosku przez organ II instancji, wniosła o wstrzymanie wykonania postanowienia w całości przez tut. Sąd,
2) wstrzymanie wykonania przez tut. Sąd postanowienia poprzedzającego postanowienie, tj. postanowienia organu egzekucyjnego z dnia 21 listopada 2024 r., nr [...] o odmowie umorzenia postępowania egzekucyjnego w całości,
3) rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym,
4) uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia organu egzekucyjnego z dnia 21 listopada 2024 r.,
5) umorzenie w całości postępowania egzekucyjnego w administracji wszczętego
i prowadzonego w stosunku do skarżącego na podstawie wszystkich tytułów wykonawczych, o których mowa w akapicie [1] skargi, wraz z informacją
o uchyleniu czynności egzekucyjnych dokonanych w toku tego postępowania,
6) zasądzenie od organu II instancji na rzecz skarżącego kosztów postępowania przed sądem pierwszej instancji według norm przepisanych.
W uzasadnieniu skargi jej autor rozwinął i umotywował podniesione w niej zarzuty.
W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe argumenty.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi – ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi – przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i zasadniczo na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu.
Korzystając z uprawnienia, które przyznaje sądowi administracyjnemu art. 119 pkt 3 w zw. z art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.; w skrócie: "p.p.s.a."), dopuszczający możliwość rozpoznania w postępowaniu uproszczonym skargi, której przedmiotem jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę, co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym
i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, Sąd procedował w niniejszej sprawie na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.
Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze – w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu.
Dokonując tak rozumianej kontroli zaskarżonego postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej , Sąd nie dopatrzył się przy jego wydaniu naruszeń prawa, które w świetle art. 145 § 1 p.p.s.a. skutkowałyby koniecznością uchylenia albo stwierdzenia nieważności tego aktu, względnie stwierdzenia jego wydania z naruszeniem prawa.
Zgodnie z art. 59 § 1 pkt 1 u.p.e.a. postępowanie egzekucyjne umarza się
w całości albo w części w przypadku niedopuszczalności egzekucji administracyjnej,
w tym ze względu na zobowiązanego.
Okoliczności wskazane w art. 59 § 1 u.p.e.a. jako podstawy umorzenia egzekucji administracyjnej stanowią przesłanki negatywne dopuszczalności prowadzenia egzekucji. Mają one charakter bezwzględny, to jest w przypadku ich wystąpienia umorzenie postępowania jest obligatoryjne (por. P. M. Przybysz [w:] Postępowanie egzekucyjne w administracji. Komentarz, wyd. II, uw. 10 do art. 59, LEX/el. 2025).
Niedopuszczalność egzekucji administracyjnej, o której mowa w omawianym przepisie, zachodzi w sytuacji wystąpienia okoliczności wykluczających możliwość prowadzenia egzekucji ze względów formalnych - podmiotowych lub przedmiotowych,
a nie merytorycznych. Niedopuszczalność egzekucji administracyjnej musi mieć przy tym źródło w przepisach prawa, całkowicie wyłączających możliwość przymusowej realizacji danego obowiązku w drodze egzekucji administracyjnej (por. wyrok WSA
z 9 października 2024 r., I SA/Łd 398/24, powołane w uzasadnieniu niniejszego wyroku orzeczenie dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, publ. baza CBOSA).
Zgodnie z art. 150 ust. 1 u.p.r. układ obejmuje wierzytelności osobiste powstałe przed dniem otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Z kolei zgodnie z art. 226a ust. 1 u.p.r. po sporządzeniu spisu wierzytelności, spisu wierzytelności spornych oraz wstępnego planu restrukturyzacyjnego nadzorca układu może dokonać obwieszczenia o ustaleniu dnia układowego.
W niniejszej sprawie nadzorca układu Z. F. R. S.A. obwieszczeniem z 3 lipca 2024 r. (nr [...]) obwieścił o ustaleniu dnia układowego na dzień 3 lipca 2024 r.
Stosownie natomiast do art. 226g u.p.r., jeżeli w terminie czterech miesięcy od dnia dokonania obwieszczenia dłużnik nie złoży do sądu wniosku o zatwierdzenie układu, skutki obwieszczenia wygasają z mocy prawa.
Natomiast zgodnie z art. 312 ust 4 u.p.r. skierowanie egzekucji do majątku dłużnika wchodzącego w skład masy sanacyjnej oraz wykonanie postanowienia
o zabezpieczeniu roszczenia lub zarządzenia zabezpieczenia roszczenia na tym majątku jest niedopuszczalne po dniu otwarcia postępowania sanacyjnego.
W ocenie Sądu, mając na względzie ww. przepisy prawa, okres ochronny rozpoczął się od dnia obwieszczenia o ustaleniu dnia układowego, tj. 3 lipca 2024 r.
i nie powinien trwać dłużej niż do 3 listopada 2024 r. - czyli cztery miesiące.
Nadzorca układu 3 października 2024 r., po analizie zbierania głosów oraz wymogów ustawowych stwierdził, iż układ nie został przyjęty ze względu na nieosiągnięcie kworum [...] wierzycieli uprawnionych do głosowania nad układem. Natomiast wobec nieprzyjęcia układu 7 października 2024 r. zarządził zakreślić sprawę na podstawie § 14 pkt. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 15 listopada 2021 r. w sprawie sposobu i trybu prowadzenia i udostępniania akt oraz zbioru dokumentów w postępowaniu o zatwierdzenie układu, czym zakończył postępowanie
o zatwierdzenie układu.
Z powyższego wynika, że układ nie został przyjęty. Odzwierciedlają to także zapisy znajdujące się w Krajowym Rejestrze Zadłużonych, z których wynika, że datą zakończenia postępowania o zatwierdzenie układu prowadzonego wobec spółki jest
7 października 2024 r.
Zdaniem Sądu, jest to okoliczność, która skróciła ww. czteromiesięczny okres. Okres ochronny trwał od 3 lipca 2024 r. do 7 października 2024 r.
W tym okresie nie został wystawiony żaden tytuł wykonawczy i nie wszczęto wobec spółki żadnego postępowania egzekucyjnego w tym czasie. Wystawienie tytułów wykonawczych 15 i 16 października 2024 r. i wszczęcie na tej podstawie postępowania egzekucyjnego nastąpiło po zakończeniu ww. okresu ochronnego.
Podsumowując całokształt powyższych rozważań, należy stwierdzić, że organy prawidłowo stwierdziły, że nie wystąpiła przesłanka niedopuszczalności egzekucji, wymieniona w art. 59 § 1 pkt 1 u.p.e.a. W toku dwuinstancyjnego postępowania nie naruszono reguł rządzących tym postępowaniem.
W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.