I SA/Po 419/25

I SA/Po 419/25 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2025-08-28
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-06-16
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Katarzyna Wolna-Kubicka
Małgorzata Bejgerowska /przewodniczący/
Michał Ilski /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne
Podatkowe postępowanie
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2025 poz 111
art. 201 § 3, art. 205 § 2, art. 228 § 1 pkt 1, art. 236 § 1, art. 237, art. 239
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j.)
Sentencja
Dnia 28 sierpnia 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Bejgerowska Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Wolna - Kubicka Asesor sądowy WSA Michał Ilski (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 28 sierpnia 2025 roku sprawy ze skargi S. T. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2025 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia oddala skargę.
Uzasadnienie
Burmistrz postanowieniem z 6 grudnia 2024 r., nr [...] podjął prowadzone względem S. T. (dalej zwanego również skarżącym) postępowanie w sprawie zmiany wymiaru podatku od nieruchomości za 2020 r.
Wezwaniem z tego samego dnia wezwano skarżącego do przedłożenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania wypełnionych druków informacji o gruntach z załącznikami.
Skarżący pismem z 12 grudnia 2024 r. wniósł o uchylenie postanowienia z 6 grudnia 2024 r. jak i wezwania z tego samego dnia.
Burmistrz postanowieniem z 13 stycznia 2025 r., nr [...] odmówił skarżącemu uchylenia postanowienia z 6 grudnia 2024 r. oraz wezwania do przedłożenia informacji o gruntach.
Pismem z 18 stycznia 2025 r. skarżący wniósł zażalenie na postanowienie Burmistrza z 13 stycznia 2025 r. oraz 6 grudnia 2024 r. Wniesiono o uchylenie zaskarżonych postanowień w całości oraz o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z 6 grudnia 2024 r.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z 27 lutego 2025 r., nr [...] stwierdziło niedopuszczalność zażalenia na postanowienie Burmistrza z 13 stycznia 2025 r. oraz z 06 grudnia 2024 r.
Kolegium powołało się m.in. na postanowienia art. 205 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111– dalej w skrócie: "O.p."). W kontekście tego przepisu stwierdzono, że zażalenie służy jedynie na postanowienie o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania.
Skarżący wniósł skargę na omówione powyżej postanowienie Kolegium. Wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 201 § 3 O.p. poprzez stwierdzenie niedopuszczalności zażalenia z 18 stycznia 2025 r. na postanowienie Burmistrza z 13 stycznia 2025 r. odmawiające uchylenia postanowienia z 6 grudnia 2024 r. o podjęciu zawieszonego postępowania oraz uchylenia wezwania z 6 grudnia 2024 r. do przedłożenia informacji o gruntach i postanowienia z 6 grudnia 2024 r. o podjęciu zawieszonego postępowania w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości za 2020 r.
W odpowiedzi na skargę Samorządowego Kolegium Odwoławczego podtrzymało swoje dotychczasowe stanowisko wnosząc o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:
Skarga okazała się bezzasadna.
Rozstrzygniecie sporu wymagało dokonania oceny legalności zaskarżonego postanowienia. W ocenie Kolegium należało stwierdzić niedopuszczalność zażalenia na postanowienie Burmistrza z 13 stycznia 2025 r. oraz 06 grudnia 2024 r. Skarżący kwestionuje powyższe zapatrywanie podnosząc, że "zwrot postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania" obejmuje m.in. postanowienia o podjęciu zawieszonego postępowania.
Rację w sporze należało przyznać Kolegium.
Stosownie do postanowień art. 216 O.p., w toku postępowania organ podatkowy wydaje postanowienia (§ 1). Postanowienia dotyczą poszczególnych kwestii wynikających w toku postępowania podatkowego, lecz nie rozstrzygają o istocie sprawy, chyba że przepisy niniejszej ustawy stanowią inaczej (§ 2).
Zgodnie z art. 236 § 1 powołanego aktu, na wydane w toku postępowania postanowienie służy zażalenie, gdy ustawa tak stanowi. Stosownie z kolei do postanowień art. 237 analizowanej ustawy, postanowienie, na które nie służy zażalenie, strona może zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji.
Brzmienie art. 236 § 1 O.p. nie pozostawia wątpliwości co do tego, że uprawnienie do wniesienia zażalenia przysługuje wówczas gdy istnieje przepis ustawy przewidujący uprawnienie do wniesienia tego rodzaju środka zaskarżenia.
Na gruncie O.p. brak jest jakiegokolwiek przepisu, który przyznawałby prawo do wniesienia zażalenia na postanowienie w przedmiocie odmowy uchylenia przez organ podatkowy swojego wcześniejszego postanowienia czy też wezwania. Tego rodzaju rozstrzygnięcie może być skarżone jedynie w trybie art. 237 O.p., tj. w drodze odwołania od decyzji.
Regulacje analizowanego aktu nie przyznają również stronie postępowania podatkowego prawa do wnoszenia zażaleń na postanowienia w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania.
Stosownie do postanowień art. 201 § 3 O.p., na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania służy zażalenie. Stosownie jednak do postanowień art. 205 § 2 powołanego aktu, na postanowienie o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania służy stronie zażalenie.
Na tle przytoczonych regulacji należy wskazać, że niedopuszczalne jest wywodzenie prawa do wniesienia zażalenia na postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania z przepisu normującego środek zaskarżenia przewidziany dla zupełnie innego rozstrzygnięcia, czyli w przedmiocie zawieszenia postępowania [tak: wyrok NSA z 2 czerwca 2022 r., III FSK 135/22].
Zawarty w art. 201 § 3 O.p. zwrot "postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania" oznacza zarówno postanowienie zawieszające postępowanie jak i odmawiające zawieszenia postępowania. Skarżący nie kwestionuje jednak żadnego z tego rodzaju rozstrzygnięć, lecz postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania. Materia podejmowania zawieszonego postępowania nie jest regulowana art. 201 O.p. lecz art. 205 tego aktu. Brzmienie art. 205 § 2 O.p. nie pozostawia przy tym wątpliwości, że zażalenie przysługuje wyłącznie na postanowienie o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania. Wnioskując a contrario nie budzi wątpliwości, że omawiany środek zaskarżenia nie przysługuje na rozstrzygniecie w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania. Tego rodzaju rozstrzygnięcie może być zatem skarżone jedynie w trybie art. 237 O.p., tj. w drodze odwołania od decyzji.
Stosownie do postanowień art. 239 O.p., w sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań. Jak stanowi zaś art. 228 § 1 pkt 1 powołanego aktu, organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia: niedopuszczalność odwołania.
Kierując się powyższym w ocenie Sądu zaskarżone postanowienie Kolegium odpowiada prawu. Trafnie orzeczono o niedopuszczalności zażalenia skarżącego mając na uwadze, że brak jest podstaw prawnych do wnoszenia zażaleń na postanowienia organów podatkowych w przedmiocie podjęcia zawieszonych postępowań jak i postanowienia tych organów w przedmiocie odmowy uchylenie ich postanowień czy też wezwań.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.) należało orzec, jak w sentencji.
Michał Ilski