I SA/Po 418/25

Sprawa dotyczyła skargi R. sp. z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, która utrzymała w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego w P. w przedmiocie określenia różnicy między kwotami cła i podatku od towarów i usług należnymi a kwotami wykazanymi w zgłoszeniu celnym. Spółka importowała 2.420 sztuk kurtek damskich, deklarując ich wartość celną na poziomie 8 USD za sztukę (ok. 35,47 zł). Organy celne zakwestionowały tę wartość, porównując ją z danymi z baz informacji celnych oraz cenami podobnych towarów na rynku, które wskazywały na znacznie wyższe wartości (najniższa cena podobnych kurtek wynosiła 123,33 zł). Dodatkowo, powołano biegłego, który ocenił jakość towaru jako dobrą i oszacował wartość podobnej kurtki na 189 zł, z marżą importerów od 100% do 120%. Organy celne, po zakwestionowaniu wartości transakcyjnej, zastosowały metodę "ostatniej szansy" (art. 74 ust. 3 UKC), uwzględniając marżę, cło i VAT, co doprowadziło do ustalenia wartości celnej na 62,37 zł za sztukę. Spółka zarzucała naruszenie przepisów postępowania (art. 191, 188, 139 § 1 o.p.) i prawa materialnego (art. 70 ust. 1 UKC), domagając się ustalenia wartości celnej metodą transakcyjną. Argumentowała, że importuje towary "stokowe", z wyprzedaży, niskiej jakości, bez możliwości reklamacji. Sąd administracyjny oddalił skargę, uznając, że organy celne miały uzasadnione wątpliwości co do zadeklarowanej wartości transakcyjnej, co uzasadniało odstąpienie od tej metody. Sąd podkreślił, że spółka nie przedstawiła wystarczających dowodów na potwierdzenie "stokowego" charakteru towaru i jego niskiej jakości, a jej argumentacja była niespójna. Stwierdzono, że organy prawidłowo zastosowały zastępcze metody ustalania wartości celnej, w tym metodę "ostatniej szansy", a opinia biegłego była rzetelna. Sąd uznał, że postępowanie, choć długotrwałe, nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający