I SA/PO 390/23

I SA/Po 390/23 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2023-08-31
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2023-05-19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Karol Pawlicki /sprawozdawca/
Katarzyna Wolna-Kubicka /przewodniczący/
Robert Talaga
Symbol z opisem
6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
6560
Hasła tematyczne
Podatek dochodowy od osób prawnych
Skarżony organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku
Uchylono postanowienie I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 2587
art. 38eb ust. 1
Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j.)
Dz.U. 2022 poz 2651
art. 14b § 1 i § 3, art. 14c § 1 i 2, art. 14g § 1, art. 14h, art. 169 § 1-2
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r.  Ordynacja podatkowa (t. j.)
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 119 pkt 3, art. 120, art. 135, art. 145 § 1 pkt 1 lit. c), art. 200, art. 205 § 2 i § 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Dnia 31 sierpnia 2023 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Wolna – Kubicka Sędziowie Sędzia WSA Karol Pawlicki (spr.) Asesor sądowy WSA Robert Talaga po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 31 sierpnia 2023 roku sprawy ze skargi "G K. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 21 marca 2023 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia I. uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 03 lutego 2023 roku nr [...], II. zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz strony skarżącej kwotę [...]-zł (słownie [...]) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Wnioskiem z 8 grudnia 2022 r. "G K. (dalej: "wnioskodawca", "spółka", "skarżąca") wystąpiła do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych.
W opisie zdarzenia przyszłego wskazano, że spółka jest czołowym producentem grzejników. Wnioskodawca od 1976 r. skutecznie buduje pozycję markowego dostawcy wysokiej jakości produktów na rynek [...]. Spółka oferuje produkty najwyższej dostępnej jakości, zaś wzornictwo i funkcjonalność produktów wspiera najnowocześniejszą technologią. Oferta grzejników została rozbudowa do poziomu pozwalającego na wyposażenie każdego wnętrza, zarówno prywatnego jak i publicznego. Produkty wnioskodawcy posiadają znakomite właściwości grzewcze, jak równie mieszczą się w szerokim zakresie rozmiarów i wersji podłączeń. Spółka kładzie duży nacisk przede wszystkim na nieskomplikowane wzornictwo, które pozwala wytworzyć produkt przyjazny zdrowiu użytkownika - bez miejsc dla kurzu, brudu czy insektów. Ponadto, każdy grzejnik jest testowany pod wysokim ciśnieniem. Co istotne przemyślana konstrukcja grzejników czyni je łatwymi w montażu i przyjaznymi instalatorowi. Działalność przeważająca spółki sklasyfikowana została zgodnie z PKD jako "produkcja grzejników i kotłów centralnego ogrzewania" - PKD [...] Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT, jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych oraz jest [...] rezydentem podatkowym, tj. posiada nieograniczony obowiązek podatkowy w kraju. Wnioskodawca ma siedzibę na terytorium kraju. Aby możliwy był ciągły rozwój portfolio produktów (nie tylko grzejników) spółka musi stale inwestować w najnowsze technologie, w szczególności konieczne jest ponoszenie wydatków na nabycie nowoczesnych maszyn i urządzeń. W tym celu wnioskodawca dokonał nabycia fabrycznie nowej automatycznej linii do produkcji szafek (zwanej dalej także "robotem" oraz "linią"). Automatyczna linia do produkcji szafek składa się z następujących elementów:
1) urządzenie do załadunku [...] - jest automatycznym systemem ładowania, który pobiera pojedynczy arkusz ze stosu i przekazuje go na stół roboczy maszyny (porusza się w osi X i Y). Obszary ssaw chwytaka ładującego są programowalne. Wykrywanie podwójnego arkusza jest dostępne dla każdego arkusza o grubości do 3,5 mm. Stos arkuszy jest umieszczony na ruchomych dwóch wózkach poruszających się w osi Z, wyposażone w magnetyczne separatory arkuszy. Funkcja pozycjonowania jest integrowana z chwytakiem. Pozycjonowanie arkusza jest istotne względem prawidłowego odłożenia go na stół roboczy maszyny, nim przejmą go chwytaki. Wykrywanie podwójnego arkusza odbywa się poprzez czujnik mierzący grubość pobranego materiału, by sprawdzić, czy aby na pewno został pobrany jeden arkusz. Czujnik jest zintegrowany z zespołem chwytaka;
2) serwoelektryczne wykrawanie do cięcia blach - zapewnia bardzo szybkie wykrawanie i niblowanie przy wysokim tonażu, lecz niskim hałasie. Zużycie energii elektrycznej i wymagania dotyczące przyłączeń są bardzo niskie. Dokładność i wszechstronność wykrawania są wprowadzane na nowy poziom dzięki perforacji serwoelektrycznej i w pełni cyfrowemu sterowaniu i pozycjonowaniu [...]. Operacja wykrawania wykonywana w pełni sterowaną osią [...]. Mechanizm stempla o niskiej bezwładności zapewnia szybkie wykrawanie i dokładne pozycjonowanie suwaka. Układ przenoszenia siły umożliwia uzyskanie bardzo dużej siły statycznej na bijaku, co zapewnia dokładne formowanie i bezpieczną pracę. System umożliwia wykorzystanie maksymalnych wartości tonażu i maksymalnej prędkości. System automatycznie wybiera tryb wysokiego tonażu lub wysokiej prędkości w zależności od zadanego poziomu tonażu. Wymagany nacisk jest obliczany na podstawie rozmiaru narzędzia, grubości materiału i zastosowanego typu materiału. Zespół chwytaków przesuwa obrabiany przedmiot w kierunku X i Y, ruch jest w pełni sterowy [...]. Prowadnice poruszają się na hartowanych, precyzyjnych prowadnicach liniowych z łożyskami tocznymi i są napędzane przez bezobsługowe serwomotory prądu przemiennego. Ruch obrotowy silników jest przekształcany na ruch liniowy za pomocą precyzyjnych śrub kulowych lub mechanizmu listwy zębatej. Przyspieszenie osi można programować stopniowo. Przy najniższym poziomie przyspieszenia osie przyspieszają i zatrzymują się płynnie, co pozwala na obrabiane nawet ciężkich elementów bez utraty precyzji. Obszar roboczy można rozszerzyć w kierunku X z automatycznym repozycjonowaniem. Maszyna jest wyposażona w najnowszą wersję oprogramowania z otwartą architekturą i systemem sterowania opartym na komputerze PC z systemem [...] i niezbędnym oprogramowaniem. System i oprogramowanie zamienia kompatybilny komputer PC w kontroler pracujący w czasie rzeczywistym z wieloma sterownikami [...], sterowaniem osi [...], środowiskiem programistycznym i stacją operacyjną. Oprogramowanie zastępuje konwencjonalne sterowniki [...] i [...] / [...], a także urządzenia operacyjne. Wraz z systemem [...] stanowi wydajne rozwiązanie dla wszystkich zsynchronizowanych aplikacji wieloosiowych, a także dla tych z rozbudowanymi funkcjami [...]. Wielozadaniowe sterowanie umożliwia przygotowanie do pracy, edytowanie programu i konfigurację podczas pracy maszyny. W ten sposób minimalizowany jest czas spędzany na przechodzeniu z jednej operacji do drugiej, bez wartości dodanej do produkowanych detali. Zintegrowany system diagnostyczny pomaga operatorowi monitorować różne funkcje maszyny, a także szybko identyfikować i korygować możliwe awarie. Nowoczesny, 24-calowy monitor z ekranem dotykowym, szybkie złącze [...] 100 Mbs i port USB w standardzie sprawiają, że obsługa urządzenia i transfer programów są szybkie i łatwe. Graficzny interfejs operatora Interfejs użytkownika zainstalowany jest na wysokiej jakości komputerze przemysłowym, wyposażonym w ekran dotykowy, system operacyjny [...] oraz pakiet oprogramowania, który zawiera duża liczbę funkcji zaprojektowanych i opracowanych specjalnie dla maszyn tego rodzaju. Pakiet oprogramowania zapewnia ciągłą i efektywną pracę maszyny. Robot pozwała na programowalne, automatyczne pozycjonowanie chwytaków eliminuje potrzebę stosowania obszarów chroniących chwytak oraz jego ręczne ustawianie.
Pakiet oprogramowania zapewnia ciągłą i efektywną pracę maszyny, oferując takie funkcje, jak: rozszerzony system informacji diagnostycznych wraz z dokumentacją online; interfejs połączenia do zdalnych list zadań produkcyjnych; interfejs operatora obrabiarki zaprojektowany specjalnie dla maszyn wykrawających zarządzanie programem [...] pełne zarządzanie narzędziami i ich kontrola; automatyczne kolejkowanie zadań; czujniki odkształcenia arkusza - są zainstalowane przy głowicy rewolwerowej, aby automatycznie zatrzymywać ruch osi w przypadku wykrycia zniekształcenia arkusza. Kiedy arkusz dotyka czujnika, wszystkie ruchy osi zatrzymują się. Czujniki znajdują się na wysokości o 18 mm wyższej niż stoły robocze. Zniekształcenie może być spowodowane problemami materiałowymi, nieprawidłowym narzędziem, problemami z sekwencją programowania, itp. Zatrzymanie pracy zapobiega uszkadzaniu maszyny i ułatwia usunięcie uszkodzonego arkusza. Zwiększa to komfort operatora i skraca przestoje maszyny;
połączenie zdalne, na które składa się hardware, który łączy maszynę z serwisem za pośrednictwem Internetu. Zdalne połączenie umożliwia zdalną diagnostykę, aktualizacje oprogramowania i zmiany parametrów. Połączenie między maszyną i działem serwisowy jest ustanawiane za pomocą routera [...] oraz urządzenia sieciowego, które służy jako punkt końcowy dla bezpiecznych połączeń zdalnych; element [...] [...] stakująco - sortujący [...] - służy do zbierania i układania w stosy, [...] ma uproszczoną ramę główną, podczas gdy inteligencja jest wbudowana w jednostkę chwytającą z ruchami po osi X, Y i Z. Zespół chwytaka ma trzy listwy chwytaka z indywidualnymi momentami, aby zapewnić pobieranie i układanie w stosy nawet w przypadku części o skomplikowanych kształtach i otworach. Oba końce listew chwytakowych nadają się do pobierania i układania części, zapewniając lepsze wykorzystanie powierzchni składowania, a także bardziej zoptymalizowane cykle robocze dzięki optymalnym odległościom przesuwu. Wszystkie ruchy są sterowane elektrycznie, napędzane serwomechanizmem, a próżnia w przyssawkach jest wytwarzana przez eżektory. Element do podnoszenia i układania w stosy [...] zawsze umieszcza części bezpośredni na stosach i nie jest wymagany "swobodny spadek". Dzięki konstrukcji chwytaka dokładność układania jest wysoka, a odstępy między stosami minimalne, co pozwala na optymalne wykorzystanie powierzchni składowania. Automatyzacja może również objąć operacje wykonywane pomiędzy załadunkiem i rozładunkiem elementu, jakimi są manipulacja i obracanie formatkami;
element [...] -to numeryczne centrum gnące [...], którego działania opierają się na cyfrowej, wzajemnej komunikacji sterowników [...]. Wszystkie funkcje oraz wszystkie osie maszyny są sterowane numerycznie. Maszyna używa technologii serwo - elektrycznej wszędzie tam gdzie wymagana jest wysoka prędkość oraz kontrolowana pozycja. Hydraulika i pneumatyka to źródła napędu elementów wykonawczych, dla których wymagana jest duża siła i niezawodność. Element [...] pracuje z krawędzią arkusza - proces gięci rozpoczyna się właśnie od zewnętrznej krawędzi, a następnie kolejne gięcia postępują głąb arkusza. Detal jest obracany, by dokonać wymaganych gięć na pozostałych jego stronach. Kolejne detale do gięcia są dostarczane do centrum gnącego poprzez połączenie z urządzeniami [...]/[...] lub [...], które ładują je bezpośrednio z wózka (stołu) za pomocą podciśnieniowych ssaw. Gdy blaszana formatka znajdzie się na stole roboczym [...] jest dopychana do pinów referencyjnych przy użyciu manipulatora stanowiącego część [...]. Manipulator przetrzymuje, przesuwa i obraca detal podczas jego obróbki. Podczas gięcia detal jest przetrzymywany w wymaganej pozycji przez górne narzędzie. Dwa narzędzia (górne i dolne) manipulują wystającą poza górne narzędzie części arkusza. Rama w kształcie "C" manipuluje nim pionowo i poziomo. Ruch ten jest programowalny w zależności od wymaganych gięć. Piny referencyjne pozycjonujące detal są sterowane przez 3 niezależne osie [...], które pozwalają na bazowanie praktycznie każdego detalu. Każdy pin może być sterowany i aktywowany niezależnie. Nadmienić należy, iż system sterowania numerycznego składa się z układu sterowania [...] i programowalnego sterownika logicznego ([...]), sterującego funkcjami modułu gnącego i podajnika za pomocą komunikacji cyfrowej. Układ napędzają serwonapędy i silniki. Wyjaśniono, że sterownik [...] jest to uniwersalne urządzenie mikroprocesowe przeznaczone do sterowania pracą urządzenia. Sterownik gwarantuje automatyczną sterowalność i programowalność robota. Robot stanowi nierozłączny element cyklu produkcyjnego obowiązującego w zakładzie wnioskodawcy. Robot w momencie zakupu był fabrycznie nowy i przed nabyciem nie był w jakiejkolwiek formie używany. Koszt nabycia robota nie został spółce zwrócony w jakiejkolwiek formie. Robot stanowi środek trwały o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywany przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą. Robot stanowi własność wnioskodawcy i został wprowadzony do ewidencji środków trwałych spółki.
Podsumowując: Linia jest zdalnie zaprogramowana przez kierownika/programistę, program napisany poza maszyną jest załadowany w kolejkę maszyny za pomocą sieci [...]. Sterowanie odbywa się przez operatora, jednak kierownik/programista ma dostęp do jego pulpitu, a więc zdalnie można wykonać określone czynności. Do monitorowania i diagnozowania zdalnego używamy oprogramowania [...], do którego ma dostęp dostawca maszyny (serwis) oraz kierownik/programista, przy czym przedmiotowe oprogramowanie jest zainstalowane w maszynie domyślnie. Linia jest wyposażona w oprogramowanie [...]/[...] (planowanie/programowanie/projektowanie), za pomocą którego odbywa się planowanie i programowanie produkcji z wykorzystaniem sieci [...] oraz przesłane jest do maszyny zdalnie. Jak wskazano powyżej, w robocie zainstalowane są czujniki kontrolujące pracę maszyny między innymi: czujnik grubości pobranego materiału; czujnik odkształcenia arkusza czujnik przeciążenia i wiele innych. Ponadto robot jest zintegrowany z innymi maszynami w cyklu produkcyjnym wnioskodawcy (Linia integrowana jest z maszyną do wtłaczania trzpieni gwintowanych oraz linią lakierniczą), jak również połączony z systemami teleinformatycznymi usprawniającymi proces produkcji spółki.
Wnioskodawca sformułował następujące pytanie: czy wydatki poniesione na nabycie robota będą uprawniać spółkę do skorzystania z ulgi na robotyzację, o której mowa w art. 38eb ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 2587 – dalej: "u.p.d.o.p.")?
Zdaniem wnioskodawcy wydatki poniesione na nabycie robota będą uprawniać spółkę do skorzystania z ulgi na robotyzację, o której mowa w art. 38eb ust. 1 u.p.d.o.p.
Wezwaniem z 17 stycznia 2023 r. organ poinformował wnioskodawcę, że wniosek zawiera braki formalne i poproszono o doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego. Organ sformułował 10 pytań w tym m.in.:
Czy robot przemysłowy, o którym mowa we wniosku będzie wypełniał definicję któregokolwiek z urządzeń wymienionych w art. 38eb ust. 2 pkt 1 lit. a-e u.p.d.o.p. - jeżeli tak, to którego konkretnie? (pytanie nr 7).
Czy ewentualne urządzenia peryferyjne i maszyny w stosunku, do których wnioskodawca zamierza skorzystać z ulgi na robotyzację, zaliczane są do jednej z kategorii wymienionej w art. 38eb ust. 2 pkt 1 lit. b-e u.p.d.o.p.? Jeżeli tak to należy wskazać, które z urządzeń/maszyn są zaliczane, do której kategorii (litery)? (pytanie nr 8).
Pismem z 23 stycznia 2023 r. wnioskodawca odpowiedział na wezwanie.
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej postanowieniem z 3 lutego 2023 r., na podstawie m.in. art. 13 § 2a, art. 14b § 3, art. 14f § 2b, art. 14h, art. 169 § 1, § 4, art. 221 w zw. z art. 239 i art. 236 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 2651 – dalej: "O.p.") pozostawił wniosek wnioskodawcy bez rozpatrzenia.
W uzasadnieniu organ wskazał, że wnioskodawca nie udzielił precyzyjnej odpowiedzi w zakresie pytania nr 7 wezwania, tj. nie wskazał jednoznacznie "Czy robot przemysłowy, o którym mowa we wniosku będzie wypełniał definicję któregokolwiek z urządzeń wymienionych w art. 38eb ust. 2 pkt 1 lit. a-e u.p.d.o.p., jeżeli tak, to którego konkretnie?". W uzupełnieniu wniosku wnioskodawca wskazał, że "W treści opisu zdarzenia przyszłego wskazano, z jakich elementów się składa przedmiotowa Linia, jak są one ze sobą połączone, jak współpracują w toku produkcji, na jakich zasadach odbywa się sterowanie, itd. Oczekiwanie przez organ interpretacyjny, aby to spółka wskazała, czy przedmiotowy robot (linia) wpisuje się w definicję któregokolwiek z urządzeń wymienionych w art. 38eb ust. 2 pkt 1 lit. a-e u.p.d.o.p. - nie znajduje uzasadnienia prawnego, a tym samym kwestia ta nie powinna być przedmiotem pytania Dyrektora KIS. Odpowiedź na to pytanie winna de facto stanowić wynik dokonanej przez ten organ wykładni przepisów prawa mających zastosowanie w sprawie na kanwie przedstawionych we wniosku elementów opisu zdarzenia przyszłego. Oznacza to zatem, iż organ interpretacyjny, mając na uwadze przedstawione we wniosku fakty (określone w opisie zdarzenia przyszłego) winien samodzielnie rozstrzygnąć, czy przesłanki prawa materialnego zostały spełnione w realiach badanej sprawy, tj. czy opisany we wniosku robot (linia) stanowi którekolwiek z urządzeń wymienionych w art. 38cb ust. 2 pkt 1 lit. a-e u.p.d.o.p. Fakt sformułowania pytania odnośnie do konieczności rzekomej potrzeby doprecyzowania przez wnioskodawcę opisu zdarzenia przyszłego w przedmiocie spełniania elementów zakresu pojęciowego "robota przemysłowego" stanowi de facto próbę uchylenia się przez organ od dokonania merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy i przerzucenie swojego obowiązku na wnioskodawcę, co nie znajduje oparcia w obowiązujących przepisach prawa. Wszakże definicja robota przemysłowego doczekała się swojej normatywnej definicji w ustawie podatkowej [vide: art. 38eb ust. 3 u.p.d.o.p.], z kolei co rozumie się przez maszyny i urządzenia peryferyjne do robotów przemysłowych funkcjonalnie z nimi związane ustawodawca doprecyzował w treści art. 38eb ust. 4 u.p.d.o.p." Ponadto w odpowiedzi na pytanie nr 8 wnioskodawca wskazał, że "Spółka prezentuje odpowiednio stanowisko wyrażone w odpowiedzi na pytanie 7."
Zdaniem organu odpowiedzi wnioskodawcy nie doprecyzowały opisu zdarzenia przyszłego sprawy w sposób, który umożliwiałby wydanie interpretacji indywidualnej. W wezwaniu poproszono wnioskodawcę o udzielenie jednoznacznych odpowiedzi tak, aby przedstawiały okoliczności faktyczne sprawy, a nie wyrażały subiektywną opinię wnioskodawcy o tych okolicznościach. Zwrócono uwagę, że odpowiedzi nie mogą zawierać własnego stanowiska wnioskodawcy odnośnie charakteru prowadzonej działalności i jej efektów, a ponadto przedstawienie okoliczności sprawy nie może być poprzedzone określeniami takimi, jak "moim zdaniem...", "w ocenie wnioskodawcy...", "wnioskodawca twierdzi..." itp. Wskazano jednocześnie, że własną opinię (i to wyłącznie co do skutków podatkowych przedstawionych okoliczności) wnioskodawca powinień przedstawić we własnym stanowisku w sprawie.
Dokonując uzupełnienia opisu zdarzenia przyszłego wnioskodawca wyraził swoją subiektywną opinię (o czym świadczy zwrot: "w opinii pełnomocnika", "w opinii Spółki", a tym samym, zamiast doprecyzować opis zdarzenia przyszłego, wnioskodawca wyraził własne stanowisko. Tak udzielone odpowiedzi nie wyjaśniają zaistniałych w sprawie wątpliwości, co do elementów zdarzenia przyszłego, który miałby być podstawą rozstrzygnięcia. Postępowanie w sprawie wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej jest oparte na opisie sytuacji faktycznej przedstawianym przez zainteresowanego, a nie na jego stanowisku w sprawie. Zatem, z opisanego zdarzenia przyszłego i uzupełnienia wniosku nie wynika, czy przedmiotowy robot przemysłowy, o którym mowa we wniosku będzie wypełniał definicję któregokolwiek z urządzeń wymienionych w art. 38eb ust. 2 pkt 1 lit. a-e u.p.d.o.p. Ponadto, czy ewentualne urządzenia peryferyjne i maszyny w stosunku do których wnioskodawca zamierza skorzystać z ulgi na robotyzację, zaliczane są do jednej z kategorii wymienionej w art. 38eb ust. 2 pkt 1 lit. b-e u.p.d.o.p. Odpowiednia kwalifikacja leży po stronie wnioskodawcy, bo tylko wnioskodawca zna funkcjonalność urządzenia i sposób jego wykorzystania w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej, dlatego też odpowiedź na te pytania powinna stanowić opis zdarzenia przyszłego. W rezultacie, opis zdarzenia przyszłego nadal nie jest wyczerpujący. W konsekwencji organ stwierdził, że w opisanym zdarzeniu przyszłym wnioskodawca nie ma możliwości skorzystania z tzw. ulgi na robotyzację, o której mowa w art. 38eb u.p.d.o.p.
W zażaleniu na powyższe postanowienie spółka wniosła o uchylenie postanowienia z 3 lutego 2023 r. w całości i merytoryczne rozpoznanie wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej postanowieniem z 21 marca 2023 r., na podstawie art. 13 § 2a oraz art. 221, art. 233 § 1 pkt 1 i art. 239 w zw. z art. 14h O.p., utrzymał w mocy postanowienie wydane w I instancji.
W uzasadnieniu postanowienia organ zaznaczył, że w analizowanej sprawie, w przedstawionym przez spółkę zdarzeniu przyszłym nie udzielono jednoznacznej informacji na pytania zawarte w wystosowanym wezwaniu. Wnioskodawca nie wskazał jednoznacznie w odpowiedzi na pytanie nr 7 "Czy robot przemysłowy, o którym mowa we wniosku będzie wypełniał definicję któregokolwiek z urządzeń wymienionych w art. 38eb ust. 2 pkt 1 lit. a-e u.p.d.o.p. - jeżeli tak, to którego konkretnie?". Ponadto w odpowiedzi na pytanie nr 8 wnioskodawca wskazał, że "Spółka prezentuje odpowiednio stanowisko wyrażone w odpowiedzi na pytanie 7."
Organ wyjaśnił, że przedmiotem wezwania było doprecyzowanie okoliczności faktycznych sprawy tak, aby uzyskały walor kompletności i precyzyjności. Tymczasem w odpowiedzi na wskazane w wezwaniu wątpliwości wnioskodawca zaprezentował własne stanowisko lub opinię. Oznacza to, że powyższe odpowiedzi nie składały się na opisane zdarzenie przyszłe, lecz stanowią wyraz wątpliwości interpretacyjnych wnioskodawcy. Tak sformułowana odpowiedź nie może być uznana za niebudzący wątpliwości element zaprezentowanego zdarzenia przyszłego. Takie zdarzenie, w świetle obowiązujących przepisów nie może podlegać ocenie w trybie interpretacji indywidualnej. Organ I instancji, pomimo wystosowanego wezwania, nadal nie posiadał wiedzy czy robot przemysłowy, o którym mowa we wniosku będzie wypełniał definicję któregokolwiek z urządzeń wymienionych w art. 38eb ust. 2 pkt 1 lit. a-e u.p.d.o.p. - jeżeli tak, to którego konkretnie. Ponadto czy ewentualne urządzenia peryferyjne i maszyny w stosunku, do których wnioskodawca zamierza skorzystać z ulgi na robotyzację, zaliczane są do jednej z kategorii wymienionej w art. 38eb ust. 2 pkt 1 lit. b-e u.p.d.o.p. Organ stwierdził, że okoliczność ta - jak słusznie podkreślono w kwestionowanym postanowieniu - stanowi zagadnienie wstępne (podstawę) dla rozważań w zakresie możliwości skorzystania z ulgi na robotyzację. Zaznaczenia przy tym wymaga, że w ramach procedury wydawania interpretacji indywidualnej organ nie ma możliwości dokonania oceny sytuacji faktycznej, jest jedynie uprawniony do oceny stanowiska wnioskodawcy na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego. Zatem w istocie organ jest zobowiązany do oceny przedstawionego własnego stanowiska wnioskodawcy, nie może jednak sam, własnymi ocenami modyfikować opisanego zdarzenia przyszłego oraz dokonywać klasyfikacji, które z szeregu wymienionych przez wnioskodawcę elementów składają się na robota przemysłowego w myśl art. 38eb ust. 2 pkt 1 lit. a u.p.d.o.p., które zaś stanowią maszyny i urządzenia peryferyjne do robotów przemysłowych funkcjonalnie związanych z ww. robotami zgodnie z art. 38eb ust. 2 pkt 1 lit. b lub maszyny, urządzenia oraz inne rzeczy, funkcjonalnie związane z robotami przemysłowymi, służącymi zapewnieniu ergonomii oraz bezpieczeństwa pracy w odniesieniu do stanowisk pracy, gdzie zachodzi interakcja człowieka z robotem przemysłowym, w szczególności czujników, sterowników, przekaźników, zamków bezpieczeństwa, barier fizycznych (ogrodzenia, osłony) czy optoelektronicznych urządzeń ochronnych (kurtyny świetlne, skanery obszarowe) w myśl art. 38eb ust. 2 pkt 1 lit. c lub maszyny, urządzenia lub systemy służące do zdalnego zarządzania, diagnozowania, monitorowania lub serwisowania robotów przemysłowych, w szczególności czujników i kamer, zgodnie z art. 38eb ust. 2 pkt 1 lit. d.
Organ podkreślił, że w wezwaniu wyjaśniono, jakie braki wnioskodawca powinien usunąć i w jaki sposób tego dokonać. Usunięcie wyliczonych braków warunkowało rozpatrzenie wniosku. Organ zaznaczył, że ulga na robotyzację ma na celu zachęcenie krajowych przedsiębiorstw do unowocześnienia procesów produkcyjnych, promocji rozwoju robotyzacji przemysłowej i wsparcie transformacji cyfrowej. Ocena możliwości skorzystania przez podatnika z tej preferencji wymaga szczegółowej analizy okoliczności faktycznych jego indywidualnej sprawy. Organ podkreślił, że wbrew twierdzeniom wnioskodawcy, nie złożono wystarczających wyjaśnień pod względem formalnym wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego i nie udzielono wyczerpujących odpowiedzi na wezwanie w zakresie, w jakim wezwanie organu dotyczyło elementów zdarzenia przyszłego. Organ nie zgodził się z zarzutami naruszenia art. 169 § 1 w zw. z art. 14b § 3 oraz art. 14g i art. 14h, art. 120, art. 121 § 1 O.p.
W skardze z 6 czerwca 2023 r. skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, rozważenie uchylenia postanowienia z 3 lutego 2023 r. w całości, rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym oraz zasądzenie od organu zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:
1) art. 13 § 2a, art. 221, art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 239 w zw. z art. 14b § 1 w zw. z art. 3 pkt 2 w zw. z art. 3 pkt 1 O.p. poprzez wydanie postanowienia z 21 marca 2023 r. utrzymującego w mocy postanowienie z 3 lutego 2023 r. o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej ulgi na robotyzację, w sytuacji gdy organ zobligowany był dokonać analizy sprawy przez pryzmat spełnienia przesłanek określonych w przepisach u.p.d.o.p.;
2) art. 169 § 1 § 4 i w zw. z art, 14b § 3 oraz art. 14g i art. 14h w zw. z art. 120 O.p. poprzez utrzymanie w mocy, a przez to zaaprobowanie postanowienia o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, pomimo odniesienia się w pełnym zakresie do wezwania wystosowanego przez Dyrektora KIS, a przez to bezpodstawne przerzucenie przez organ ciężaru interpretacyjnego na skarżącego, co sugeruje zarówno treść wezwania z 17 stycznia 2023 r., a także wydane w sprawie postanowienia;
3) art. 121 § 1 w zw. z art. 14h O.p. polegające na:
a) pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku o wydanie interpretacji, pomimo wystosowania do skarżącego wezwania obarczonego błędami proceduralnymi, w tym w zakresie braków dotyczących opłaty, do czego organ odniósł się dopiero w treści postanowienia z 21 marca 2023 r. wskazując, że miała miejsce oczywista omyłka pisarska, przy czym w sprawie nie doszło do wydania postanowienia w trybie art. 215 § 1 O.p.;
b) pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku, mimo że wcześniej w odniesieniu do analogicznych stanów faktycznych/zdarzeń przyszłych, ten sam organ interpretacyjny wydawał interpretacje indywidualne w podobnych przypadkach, merytorycznie rozpoznając wnioski w przedmiocie tożsamych zagadnień,
c) wydaniu rozstrzygnięcia w myśl zasady in dubio pro fisco, a w konsekwencji działaniu wbrew zasadzie prowadzenia postępowania podatkowego w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych.
W uzasadnieniu skargi strona skarżąca rozwinęła argumentację zarzutów.
Odpowiadając na skargę organ podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie wnosząc o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Sprawa została rozpoznana przez Sąd w trybie uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 3 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 – dalej: "P.p.s.a.").
Istota sporu sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy zakres żądanego uzupełnienia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej został ustalony przez organ prawidłowo i czy wyjaśnienia złożone przez skarżącego wraz z informacjami przedstawionymi we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej uzasadniały pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia. W konsekwencji osią sporu jest ustalenie, czy organ winien samodzielnie dokonać analizy stanu sprawy stanowiącego kanwę wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej pod kątem weryfikacji, czy opisany szczegółowo przez podatnika robot (linia) wpisuje się w definicję któregokolwiek z urządzeń wymienionych w art. 38eb ust. 2 pkt 1 lit. a-e u.p.d.o.p., czy też - jak miało to miejsce w realiach sprawy - organ uprawniony był do przeniesienia ciężaru powyższej wykładni na skarżącą, co sprowadzało się do żądania uzupełnienia rzekomych braków formalnych wniosku w zakresie opisu zdarzenia przyszłego.
Na wstępie wskazać, że zgodnie z art. 14b § 3 O.p., składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna zawiera, stosownie do art. 14c § 1 i 2 O.p., ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym (§ 1), a w przypadku uznania stanowiska wnioskodawcy za nieprawidłowe zawiera wskazanie stanowiska prawidłowego wraz z uzasadnieniem prawnym (§ 2).
W postępowaniu w sprawie wydania interpretacji indywidualnej, zgodnie z art. 14h O.p., ma zastosowanie art. 169 § 1-2 O.p. Z powołanych przepisów wynika, że możliwe jest żądanie przez organ wydający interpretację indywidualną, uzupełnienia braków formalnych pisma, jakim jest wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, także w zakresie elementów wskazanych w art. 14b § 3 O.p., tj. elementów stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Jednak organ zobowiązany do wydania interpretacji, działając w trybie art. 169 § 1 O.p., nie może żądać od wnioskodawcy modyfikowania stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji, ani przedstawionej we wniosku oceny prawnej stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). W tym trybie organ może żądać jedynie uzupełnienia wniosku o takie elementy, bez których nie jest możliwa ocena czy stanowisko przedstawione we wniosku i ocena prawna są prawidłowe czy też błędne
(por. np. wyrok NSA z 9 stycznia 2019 r., sygn. akt II FSK 3537/15, z 20 kwietnia 2023 r. sygn. akt II FSK 481/22 powołane orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, pod adresem: CBOSA).
Elementy, które wnioskodawca powinien uzupełnić, organ wydający interpretację indywidualną jest zobowiązany wskazać w wezwaniu, wyjaśniając dlaczego ich brak uniemożliwia wydanie interpretacji. Interpretacja indywidualna ma bowiem na celu uzyskanie stanowiska organu w zakresie rozumienia przepisów prawa podatkowego na gruncie przedstawionego przez wnioskodawcę, a nie ustalonego przez organ podatkowy, stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Wymaga podkreślenia, że wyczerpująco przedstawiony stan faktyczny (zaistniały bądź przewidywany), to taki, na podstawie, którego można w sposób pewny i nieuzasadniający żadnych wątpliwości, udzielić informacji w zakresie możliwości zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie. Wezwanie wnioskodawcy do uzupełnienia stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) opisanego we wniosku organ wydający interpretację indywidualną zobowiązany jest ograniczyć do takich danych, które nie doprowadzą do przerzucenia ciężaru wykładni przepisów prawa na wnioskodawcę, a jedyne pozwolą na uzyskanie informacji niezbędnych do oceny prawidłowości stanowiska wnioskodawcy. Wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który nie spełnia wymogów określonych w art. 14b § 3 O.p. i nie zostanie uzupełniony na wezwanie organu, zgodnie z art. 14g § 1 O.p., pozostawia się bez rozpatrzenia.
Ze stanowiska wielokrotnie wyrażanego w orzecznictwie N. S. A. wynika, że w postępowaniu zmierzającym do wydania interpretacji indywidualnej organ związany jest zakresem pytania sformułowanego przez wnioskodawcę w relacji do podanego we wniosku stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Organ wydający interpretację indywidualną może się poruszać jedynie w ramach tego pytania i stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego, które zakreślają przedmiot postępowania interpretacyjnego. W orzecznictwie podnosi się również, że przedstawiony we wniosku o wydanie interpretacji opis zdarzenia przyszłego stanowi jedyną podstawę faktyczną wydanej interpretacji. Związanie organu wydającego interpretację podanym we wniosku stanem faktycznym powoduje, że nie może on przyjmować własnych ustaleń faktycznych, odmiennych od okoliczności przedstawionych przez zainteresowanego w rozumieniu art. 14b § 3 O.p., nie jest on zatem uprawniony do ingerencji w stan faktyczny zawarty we wniosku o interpretację. Specyfika postępowania w sprawie o wydanie interpretacji indywidualnej polega m.in. na tym, że organ podatkowy "porusza się" niejako tylko i wyłącznie w ramach stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę oraz wyrażonej przez niego oceny prawnej. Przedstawiony we wniosku stan faktyczny wyznacza też granice, w jakich interpretacja będzie mogła wywołać określone w ustawie skutki prawne.
Odnosząc powyższe rozważania do realiów niniejszej sprawy, Sąd stwierdza, że wnioskodawca we wniosku o wydanie interpretacji oraz w odpowiedzi na wezwanie organu wywiązał się z obowiązku wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego, a organ nie miał podstaw do wydania postanowienia o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej na podstawie art. 14g § 1 O.p.
Skarżący występując o wydanie interpretacji indywidualnej wniósł o dokonanie wykładni przepisu prawa materialnego, tj. art. 38eb u.p.d.o.p. Skarżący już w treści wniosku ORD-IN w sposób wyczerpujący opisał fabrycznie nową automatyczną linię do produkcji szafek (zwaną we wniosku także "robotem" oraz "linią"). W opisie zdarzenia przyszłego wskazano, z jakich elementów się składa przedmiotowa Linia, jak są one ze sobą połączone, jak współpracują w toku produkcji, na jakich zasadach odbywa się sterowanie, itd. Fakt ten nie został zanegowany na dotychczasowym etapie przez organ. Oczekiwanie przez organ, aby to spółka wskazała, czy przedmiotowy robot (linia) wpisuje się w definicję któregokolwiek z urządzeń wymienionych w art. 38eb ust. 2 pkt 1 lit. a-e u.p.d.o.p. - nie znajduje uzasadnienia prawnego. Kwestia ta nie powinna być przedmiotem pytań organu, lecz rezultatem dokonania przez organ wykładni w ramach postępowania interpretacyjnego.
Sąd wyjaśnia, że w odpowiedzi na wezwanie organu, skarżąca udzieliła odpowiedzi na pytania 7 i 8 na stronie 5 odpowiedzi z dnia 23 stycznia 2023 r. Skarżąca wskazała, że w realiach badanej sprawy robot [wg definicji zawartej we wniosku] wypełnia definicję z art. 38eb ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.p. We wniosku został bowiem opisany robot wraz z urządzeniami peryferyjnymi. Co istotne, także w zakresie urządzeń peryferyjnych podatnik wyraził swój pogląd na klasyfikację wykrawarki serwoelektrycznej wraz z centrum gnącym przypisując powyższe do kategorii wymienionych w art. 38eb ust. 2 pkt 1 lit. b u.p.d.o.p. Jednakże organ w treści postanowienia z 3 lutego 2023 r. wskazał, że dokonując ww. klasyfikacji przedstawiona została "subiektywna opinia" wnioskodawcy. Zatem sam organ dostrzega, że w sprawie nie mamy do czynienia z pytaniami odnośnie do elementów opisu zdarzenia przyszłego (czyli z faktami), lecz odpowiedź na pytania nr 7 oraz 8 stanowić musi właśnie "subiektywną opinię". Nie sposób bowiem dokonać klasyfikacji bez swojego rodzaju wykładni elementów stanu faktycznego pod określone normy.
Faktem jest, że rozstrzygniecie powyższego zagadnienia wymaga ustalenia, czy robot (linia) opisany (opisana) szczegółowo przez podatnika stanowi robota, urządzenie (peryferyjne), bądź maszynę, czy też inne urządzenie, o których mowa w art. 38eb ust. 2 pkt 1 lit. a-e u.p.d.o.p. Skoro ustawodawca posłużył się w treści ww. przepisów pojęciami: "robota", "urządzenia", "urządzenia peryferyjnego", czy "maszyny", to oczywiste, że organ jest uprawniony, a wręcz zobowiązany do interpretowania charakteru (klasyfikacji) robota opisanego we wniosku odnosząc się właśnie do ww. przepisu u.p.d.o.p.
W ocenie Sądu kwestie, do których odnoszą się zawarte w wezwaniu pytania 7, jak i 8 winny stanowić wynik dokonanej przez ten organ wykładni przepisów prawa mających zastosowanie w sprawie na kanwie przedstawionych we wniosku elementów opisu zdarzenia przyszłego. Zatem organ, mając na uwadze przedstawione we wniosku fakty (określone w opisie zdarzenia przyszłego) winien samodzielnie rozstrzygnąć, czy przesłanki prawa materialnego zostały spełnione, tj. czy opisany we wniosku robot (linia) stanowi którekolwiek z urządzeń wymienionych w art. 38eb ust. 2 pkt 1 lit. a-e u.p.d.o.p. Fakt sformułowania wezwania w części odnoszącej się do konieczności rzekomej potrzeby doprecyzowania przez spółkę opisu zdarzenia przyszłego w przedmiocie spełniania elementów zakresu pojęciowego "robota przemysłowego", czy też "urządzeń peryferyjnych" stanowi próbę uchylenia się przez organ od dokonania merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy i przerzucenie swojego obowiązku na skarżącego, co nie znajduje oparcia w obowiązujących przepisach prawa.
Co istotne dla sprawy, pojęcia "robota przemysłowego", jak i "urządzeń peryferyjnych" doczekały się swojej normatywnej definicji w ustawie podatkowej (vide: odpowiednio: art. 38eb ust. 3 u.p.d.o.p. oraz art. 38eb ust. 4 u.p.d.o.p.).
W konsekwencji powyższego, skarżący miał prawo oczekiwać, że jego wniosek zostanie rozpoznany merytorycznie. Oznacza to, że organ, w myśl przepisów obowiązującego prawa, nie miał podstaw do uchylenia się od wydania aktu, o którym mowa w art. 14b § 1 O.p.
W ocenie Sądu, wymaganie od wnioskodawcy, aby - w ramach postępowania o wydanie interpretacji - dokonał samodzielnej wykładni, czy w sprawie doszło do spełniania ustawowych przesłanek potwierdzających zaistnienie poszczególnych instytucji zawartych w treści ustaw podatkowych stanowi naruszenie zasady legalizmu. Ponadto podważa jakikolwiek sens występowania do organu z wnioskiem o interpretację. Nie sposób bowiem dojść do innych wniosków, skoro to podatnik, a nie organ ma dokonywać subsumpcji stanu faktycznego pod właściwą normę prawa materialnego zawartą w ustawie podatkowej. Wobec powyższego, wezwanie organu - w zakresie pytań 7 oraz 8 - nie znajduje uzasadnienia prawnego, a zatem nie wystąpiły przesłanki uzasadniające wydanie postanowienia o utrzymaniu w mocy postanowienia o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia.
Reasumując Sąd stwierdza, że nie można żądać od podatnika ubiegającego się o interpretację indywidualną, aby we własnym zakresie rozstrzygnął, czy precyzyjnie opisana linia stanowi jeden z wydatków wymienionych w art. 38eb ust. 2 pkt 1 lit. a-e u.p.d.o.p., zawierającym katalog wydatków uprawniających do skorzystania z ulgi na robotyzację. Oznacza to, że organ nie miał podstaw do pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia, czym naruszył art. 169 § 1 § 4 i w zw. z art. 14b § 3 oraz art. 14g i art. 14h O.p., w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.
Ponownie rozpoznając sprawę organ będzie zobowiązany do zastosowania oceny prawnej zaprezentowanej w niniejszym rozstrzygnięciu.
Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 146 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) w zw. z § 2 i art. 135 P.p.s.a., orzekł jak w p. I sentencji wyroku.
O kosztach orzeczono w oparciu o art. 200, art. 205 § 2 i § 4 P.p.s.a., jak w p. II sentencji.