I SA/Po 3685/01
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Poznaniu uchylił decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł dotyczącą klasyfikacji taryfowej samochodów, uznając, że organy celne nieprawidłowo zlekceważyły dokumenty homologacyjne.
Sprawa dotyczyła klasyfikacji taryfowej samochodów osobowo-towarowych importowanych przez Spółkę "A". Organy celne zaklasyfikowały je do pozycji 8703 (samochody osobowe), podczas gdy strona uważała, że powinny być traktowane jako samochody ciężarowe (pozycja 8704) na podstawie świadectw homologacji. Sąd uchylił decyzję organu celnego, wskazując na naruszenie przepisów proceduralnych przez organy celne, które nieprawidłowo zlekceważyły urzędowe dokumenty homologacyjne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu rozpoznał skargę Spółki "A" na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł dotyczącą klasyfikacji taryfowej importowanych samochodów marki Renault Kangoo i Megane Scenic. Organy celne zakwestionowały pierwotne zgłoszenie celne, uznając, że samochody zostały nieprawidłowo zaklasyfikowane do pozycji 8704 (pojazdy do transportu towarowego), zamiast do pozycji 8703 (pojazdy do przewozu osób, w tym kombi). Argumentowano, że zamontowanie kratki działowej nie zmienia charakteru pojazdu z osobowego na ciężarowy. Spółka "A" opierała swoje stanowisko na świadectwach homologacji wydanych przez uprawnione organy, które potwierdzały, że pojazdy te są samochodami ciężarowymi. Sąd administracyjny uznał skargę za zasadną, stwierdzając naruszenie przepisów prawa procesowego przez organy celne. W szczególności, organy te nieprawidłowo zlekceważyły urzędowe świadectwa homologacji, które stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. Sąd podkreślił, że ocena tych dokumentów mogła nastąpić jedynie po przeprowadzeniu dowodu przeciwko ich prawdziwości, czego organy nie uczyniły. W konsekwencji, błędne ustalenia faktyczne co do przeznaczenia samochodów doprowadziły do niewłaściwego zastosowania przepisów prawa materialnego (błędna klasyfikacja celna). Sąd uchylił zaskarżoną decyzję, wskazując na konieczność uwzględnienia przepisów prawa celnego przy ponownym rozpatrzeniu sprawy.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Tak, świadectwo homologacji typu pojazdu jest dokumentem urzędowym i stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone. Organ celny, będąc związany dokumentem urzędowym, zobowiązany jest uznać za udowodnione to, co wynika z jego treści, chyba że przeprowadzi dowód przeciwko jego prawdziwości.
Uzasadnienie
Sąd wskazał, że świadectwo homologacji jest dokumentem urzędowym, a jego treść korzysta z domniemania prawdziwości. Organ celny nie może dowolnie kwestionować jego treści, lecz musi przeprowadzić postępowanie dowodowe w celu jej podważenia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (26)
Główne
p.p.s.a. art. 145 § 1 pkt 1 c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do uchylenia zaskarżonej decyzji z powodu naruszenia przepisów prawa procesowego.
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 19 grudnia 1997 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej art. § 1
Podstawa prawna klasyfikacji taryfowej towarów.
k.c. art. 262
Kodeks celny
Stosowanie przepisów Ordynacji podatkowej do postępowań celnych.
o.p. art. 121
Ordynacja podatkowa
Zasada prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych.
o.p. art. 122
Ordynacja podatkowa
Zasada prawdy obiektywnej i dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego.
o.p. art. 187 § 1
Ordynacja podatkowa
Obowiązek zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego.
o.p. art. 194 § 1
Ordynacja podatkowa
Związanie organu dokumentem urzędowym.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 200
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do orzeczenia o kosztach postępowania.
p.p.s.a. art. 152
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do orzeczenia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji.
Ustawa z dnia 28 września 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych art. 97 § 1
Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Ustawa z dnia 28 września 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych art. 97 § 2
Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 3 października 1995 r. w sprawie wpisu od skarg na decyzje administracyjne oraz inne akty i czynności z zakresu administracji publicznej § 3 ust. 2
Określenie wysokości opłat od skarg.
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu § 14 ust. 2 pkt. c
Określenie wysokości opłat za czynności radców prawnych.
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 19 grudnia 1997 r. w sprawie ceł na towary przywożone z zagranicy art. § 1
Wspomniane jako podstawa prawna w decyzjach organów celnych.
k.c. art. 13 § 1
Kodeks celny
Podstawa prawna decyzji celnych.
k.c. art. 65 § 4 pkt 2
Kodeks celny
Dotyczy procedury uszlachetniania biernego.
k.c. art. 151
Kodeks celny
Dotyczy klasyfikacji taryfowej.
k.c. art. 156
Kodeks celny
Dotyczy ustalenia wartości celnej.
k.c. art. 157
Kodeks celny
Dotyczy określenia długu celnego.
k.c. art. 23 § 1
Kodeks celny
Podstawa do ustalenia wartości celnej.
o.p. art. 120
Ordynacja podatkowa
Zasada legalizmu w postępowaniu podatkowym.
o.p. art. 123
Ordynacja podatkowa
Zasada czynnego udziału strony w postępowaniu.
o.p. art. 190
Ordynacja podatkowa
Zawiadomienie strony o zamiarze przeprowadzenia dowodu.
o.p. art. 194 § 3
Ordynacja podatkowa
Możliwość przeprowadzenia dowodu przeciwko prawdziwości dokumentu urzędowego.
Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym art. 2 § pkt 42
Definicja samochodu ciężarowego i ciężarowo-osobowego.
Ustawa z dnia 19 marca 2004 r. - przepisy wprowadzające ustawę - Prawo celne
Zmiany stanu prawnego przy ponownym rozstrzygnięciu sprawy.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organy celne naruszyły przepisy prawa procesowego, w szczególności art. 122 i 187 Ordynacji podatkowej, poprzez niepełne zebranie i rozpatrzenie materiału dowodowego. Organy celne naruszyły art. 194 § 1 Ordynacji podatkowej, wiążąc się dokumentem urzędowym (świadectwem homologacji), którego treści nie podważyły w sposób zgodny z prawem. Błędne ustalenia faktyczne co do przeznaczenia samochodów doprowadziły do niewłaściwego zastosowania przepisów prawa materialnego (błędna klasyfikacja celna).
Godne uwagi sformułowania
Świadectwo homologacji typu pojazdu jest dokumentem urzędowym i stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone. Dla potrzeb celnych podstawą prawną decyzji są wyłącznie przepisy prawa celnego, w tym dla potrzeb klasyfikacji towarowej wiążące są postanowienia dotyczące nomenklatury towarowej taryfy celnej nawet wówczas, gdyby towary traktowane były odmiennie w innych przepisach. Możliwość manewrowania położeniem foteli i przegrody, nie stanowi - w ocenie organu odwoławczego - trwałej zabudowy czy przebudowy tylnych części tych samochodów, w sposób opisany w Komentarzu do działu 87...
Skład orzekający
Marzenna Kosewska
przewodniczący
Tadeusz Geremek
sprawozdawca
Walentyna Długaszewska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ważność i moc dowodowa dokumentów urzędowych (np. świadectw homologacji) w postępowaniu celnym i podatkowym; zasady klasyfikacji taryfowej pojazdów; obowiązki organów w zakresie postępowania dowodowego."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji klasyfikacji samochodów osobowo-towarowych i może wymagać uwzględnienia zmian w przepisach prawa celnego od daty wydania orzeczenia.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa pokazuje konflikt między interpretacją organów celnych a urzędowymi dokumentami homologacyjnymi, co jest częstym problemem w obrocie towarowym. Podkreśla znaczenie prawidłowego postępowania dowodowego.
“Czy świadectwo homologacji jest dla urzędu tylko formalnością? Sąd wyjaśnia!”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI SA/Po 3685/01 - Wyrok WSA w Poznaniu Data orzeczenia 2005-05-11 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2001-10-11 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Sędziowie Marzenna Kosewska /przewodniczący/ Tadeusz Geremek /sprawozdawca/ Walentyna Długaszewska Symbol z opisem 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny Skarżony organ Prezes Głównego Urzędu Ceł Treść wyniku Uchylono zaskarżoną decyzję Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Kosewska Sędziowie NSA Tadeusz M. Geremek (spr.) WSA Walentyna Długaszewska Protokolant: ref. staż. Barbara Dropek po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2005r. przy udziale sprawy ze skargi Spółki "A" w W. na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie klasyfikacji taryfowej; I. uchyla zaskarżoną decyzję, I. zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącej Spółki "A" w W. kwotę [...] ([...]) tytułem zwrotu kosztów postępowania II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. /-/ W. Długaszewska /-/ M. Kosewska /-/ T.M. Geremek T.M. Uzasadnienie Zaskarżoną decyzją Prezes Głównego Urzędu Ceł uchylił decyzję Dyrektora Urzędu Celnego Nr [...] z [...] w części wskazującej jako podstawę prawną rozstrzygnięcia § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 19 grudnia 1997r. w sprawie ceł na towary przywożone z zagranicy (Dz. U. Nr 158 poz. 1047) i w to miejsce wskazał § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 19 grudnia 1997r. w sprawie ustanowienia taryfy celnej (Dz. U. Nr 158 poz. 1047) a w pozostałej części utrzymał w mocy tę decyzję. W uzasadnieniu decyzji wyjaśnił, że Agencja Celna "B" w W. zgłosiła w Urzędzie Celnym , w celu objęcia procedurą dopuszczenia do obrotu nowe pojazdy samochodowe marki Renault Kangoo i Renault Megane Scenic, jako produkty kompensacyjne objęte uprzednio procedurą uszlachetniania biernego według dokumentu SAD nr [...] i [...] z [...] wpisując w polu 37 kod 4021. W opisanym dokumencie SAD strona określiła przedmiotowe pojazdy jako pojazdy samochodowe do transportu towarowego zbudowane na bazie nadwozia samochodu osobowego o ładowności do 1000 kg., deklarując w polu 33 kod PCN 8704 31 91 1 . W wyniku powtórnej kontroli tego zgłoszenia celnego, przeprowadzonej w Urzędzie Celnym stwierdzono, że przedmiotowe samochody zostały nieprawidłowo zaklasyfikowane do pozycji 8704 taryfy celnej, obejmującej pojazdy samochodowe do transportu towarowego, zamiast do pozycji 8703 obejmującej pojazdy samochodowe przeznaczone zasadniczo do przewozu osób włącznie z samochodami osobowo - towarowymi (kombi). W ocenie organu celnego, zamontowanie kratki działowej w samochodzie osobowym (oddzielającej przestrzeń pasażerską od bagażowej) w ramach procedury uszlachetniania biernego, nie zmieniło rodzaju tych samochodów. Posiadają one oszklone nadwozia, typowe dla samochodów osobowych wykończenie wnętrza i 5 miejsc siedzących. W związku z tym, postanowieniami z dnia [...] Dyrektor Urzędu Celnego wszczął z urzędu postępowanie w celu ustalenia prawidłowej klasyfikacji samochodów a następnie decyzjami z [...] nr [...] uznał zgłoszenie celne wg dokumentów SAD wskazanych wyżej za nieprawidłowe w zakresie klasyfikacji taryfowej importowanego towaru klasyfikując sporne pojazdy do pozycji 8703 (kod PCN 8703 22 19 0 i 8703 23 19 0 ) obejmującej pojazdy samochodowe przeznaczone zasadniczo do przewozu osób włącznie z samochodami osobowo - towarowymi (kombi). Od tej decyzji strona złożyła odwołanie, kwestionując zawarte w niej rozstrzygnięcie i wniosła o uchylenie powyższej decyzji. Organ II instancji - Prezes Głównego Urzędu Ceł - uchylił zaskarżone wyżej decyzje w całości i przekazał sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji w celu przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego dotyczącego prawidłowości zamknięcia procedury uszlachetniania biernego oraz sposobu ustalenia wartości celnej Decyzjami z [...] o nr [...] Dyrektor Urzędu Celnego ponownie uznał zgłoszenie celne za nieprawidłowe w zakresie zastosowanej procedury celnej, opisu towaru, klasyfikacji taryfowej towaru i jego wartości celnej oraz kwoty długu celnego. W decyzji tej przedmiotowe samochody zostały zaklasyfikowane jako pojazdy samochodowe osobowo - towarowe do kodu PCN 8703 22 19 0 i PCN 8703 23 19 0. W uzasadnieniu decyzji organ celny wyjaśnił, że w 1998r. Spółka "A" otrzymała pozwolenie na korzystanie z procedury uszlachetniania biernego. W ramach tej procedury wywożone były przegrody działowe (kratki) do zamontowania w samochodach marki Renault. Procesem uszlachetniania był montaż kratek, natomiast produktem kompensacyjnym samochód ciężarowy Renault ze ścianką działową, klasyfikowany do pozycji 8704 taryfy celnej. W związku ze stwierdzeniem, iż przedmiotem przywozu były samochody klasyfikowane do pozycji 8703, a więc inne niż określone w pozwoleniu, Dyrektor Urzędu Celnego uznał, że nie została zakończona procedura uszlachetniania biernego i w omawianej decyzji objął przedmiotowe samochody procedurą dopuszczenia do obrotu. Wartość celną przedmiotowych samochodów ustalił na podstawie art. 23 § 1 kodeksu celnego, a do określenia kwoty długu celnego zastosował stawkę celną 20 %, przewidzianą dla towarów z pozycji 8703 taryfy celnej. Od tej decyzji Spółka "A" wniosła odwołanie domagając się jej uchylenia z powodu naruszenia przepisów art. 120, 121, 122, 187 Ordynacji podatkowej, art. 13, 65 § 4 pkt 2, 83, 151, 156, 157, 250 kodeksu celnego oraz § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 19 grudnia 1997r. w sprawie ceł za towary przywożone z zagranicy (Dz.U. Nr 157 poz. 1047). Prezes Głównego Urzędu Ceł opisane wyżej zaskarżone decyzje z [...] Nr [...] uchylił decyzje organu I instancji w części dotyczącej podstawy prawnej i orzekł o zmianie nazwy jednego z aktów prawnych, w pozostałej części utrzymał te decyzje w mocy. W uzasadnieniu decyzji Prezes Głównego Urzędu Ceł podkreślił, że zamontowanie przegrody oddzielającej przestrzeń pasażerską od bagażowej w przedmiotowych samochodach nie zmieniło ich rodzaju na samochody przeznaczone wyłącznie do transportu towarowego. Możliwość manewrowania położeniem foteli i przegrody, nie stanowi - w ocenie organu odwoławczego - trwałej zabudowy czy przebudowy tylnych części tych samochodów, w sposób opisany w Komentarzu do działu 87, zawartym w Wyjaśnieniach do taryfy celnej, w odniesieniu do pojazdów przeznaczonych wyłącznie do transportu towarowego, zbudowanych na bazie nadwozia samochodów osobowych lub osobowo - towarowych (kombi). Uzyskanie w nich zwiększonej przestrzeni bagażowej poprzez składnie siedzeń, czy też wyjmowanie niektórych z nich, nie przesądza o zmianie kategorii tych pojazdów, gdyż w myśl nomenklatury towarowej taryfy, nadal zachowują one status samochodów osobowo - towarowych. Organ odwoławczy stwierdził też, że jeśli, któryś z importowanych samochodów nie posiadał tylnych siedzeń, to istniała możliwość ich montażu i zgodnie z regułą 2a Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej, powinien być nadal klasyfikowany do pozycji 8703. Ponadto organ odwoławczy wyraził pogląd, że nazewnictwo stosowane w różnych obszarach branży motoryzacyjnej, wynikające z ustanowionych w tym zakresie odrębnych regulacji (np. ustawy z 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym Dz.U. Nr 98 poz. 602 ze zm.) może odbiegać od sformułowań użytych w nomenklaturze towarowej taryfy celnej i tym samym nie powinno mieć zastosowania w sprawach dotyczących wymiaru cła. Dla potrzeb celnych podstawą prawną decyzji są wyłącznie przepisy prawa celnego, w tym dla potrzeb klasyfikacji towarowej wiążące są postanowienia dotyczące nomenklatury towarowej taryfy celnej nawet wówczas, gdyby towary (tu: samochody) traktowane były odmiennie w innych przepisach, publikacjach czy opiniach rzeczoznawców. Dla zilustrowania powyższego zagadnienia organ odwoławczy zwrócił uwagę na fakt, że w ustawie Prawo w ruchu drogowym w art. 2 pkt. 42 postanowiono, iż określenie samochód ciężarowy obejmuje również samochód ciężarowo - osobowy przeznaczony konstrukcyjnie do przewozu ładunków i osób w liczbie 4 do 9 łącznie z kierowcą podczas gdy taryfa celna klasyfikuje samochody osobowo - towarowe w pozycji obejmującej samochody osobowe. Spółka "A" zaskarżyła powyższą decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł do Naczelnego Sądu Administracyjnego domagając się uchylenia tej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Urzędu Celnego . Zarzuciła, że wydana ona została z naruszeniem prawa procesowego (art. 121, 122, 123, 187 i 190 Ordynacji podatkowej) oraz z naruszeniem prawa materialnego (art. 13 § 1, 65 § 4 pkt 2, 151, 156 oraz 157 kodeksu celnego i § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 15 grudnia 1998r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej Dz. U. Nr 158 poz. 1036). Uzasadniając zarzuty dotyczące naruszenia prawa procesowego skarżąca podniosła, że organ I instancji od początku 1998r. przyjmował zgłoszenia celne dotyczące pojazdów marki Renault określające je jako samochody do transportu towarowego zbudowane na bazie nadwozia samochodu osobowego. Rodzaj samochodu ustalono w oparciu o przedstawione dokumenty, w tym m.in. świadectwa homologacji, a także w oparciu o wynik rewizji celnej. Wobec tego, że od momentu przyjęcia zgłoszenia celnego nie zaszły żadne nowe okoliczności ani nie przedstawiono nowych dowodów w stosunku do tych, które istniały w momencie dokonania tego zgłoszenia celnego, w ocenie skarżącej, zaskarżoną decyzją naruszono zasadę wyrażoną w art. 121 Ordynacji podatkowej. Wynika stąd bowiem, że jedynym powodem weryfikacji zgłoszenia celnego była zmiana interpretacji przepisów, odnoszących się do klasyfikacji importowanych towarów a takie postępowanie narusza zasadę wzbudzania zaufania do organów celnych. Naruszenia art. 122 Ordynacji podatkowej skarżąca Spółka upatruje w dokonaniu oceny materiału dowodowego przy uwzględnieniu tylko tych okoliczności, które mogłyby wskazywać, że importowane pojazdy mogą służyć do przewozu osób a zignorowaniu tych okoliczności i dowodów które wskazywały, że zasadniczym przeznaczeniem tych samochodów był przewóz towarów. Wiąże się z tym zarzut naruszenia art. 187 Ordynacji podatkowej, poprzez rozpatrzenie jedynie części materiału dowodowego i pominięcie przedłożonego przez stronę świadectwa homologacji, wydanego przez Ministerstwo Transportu i Gospodarki Morskiej, na podstawie badań przeprowadzonych przez Instytut Transportu Samochodowego tj. organ upoważniony do przeprowadzenia badań technicznych i oceny stanu pojazdów wprowadzanych do ruchu. W ocenie skarżącej organy celne naruszyły również art. 190 Ordynacji podatkowej poprzez nie powiadomienie tej strony o zamiarze przeprowadzenia dowodu ze świadków oraz dowodu z oględzin pojazdów. Stanowi to o naruszeniu prawa tej strony do czynnego udziału w postępowaniu. Zarzucając naruszenie prawa materialnego skarżąca zwróciła uwagę na konieczność poprzedzenia klasyfikacji towaru, ustaleniem cech towaru klasyfikowanego. W rozpoznawanej sprawie istota sporu sprowadza się do stwierdzenia czy importowane samochody służą do transportu towarowego, jak twierdzi skarżąca czy też są one samochodami "przeznaczonymi zasadniczo do przewozu osób" jak uważa organ celny, na podstawie zeznań funkcjonariuszy celnych oraz zdjęć i kserokopii zdjęć pojazdów. Dokonując analizy definicji "samochodu ciężarowego" i "samochodu osobowego" zawartych w art. 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym skarżąca podniosła, że definicje te obalają stanowisko organów celnych , w myśl którego obecność pięciu siedzeń sprawia, że mamy do czynienia z samochodem osobowym. Takiego wymogu nie nakładają też przepisy celne, a pozycja 8704 wskazuje jedynie, iż mają to być pojazdy do "transportu towarowego". Brzmienie tej pozycji wskazuje jedynie więc na kryterium przeznaczenia pojazdu. Skarżąca dysponuje dokumentem urzędowym, potwierdzającym, iż przedmiotem importu były samochody ciężarowe. Dokumentem tym jest świadectwo homologacji wydane przez Ministerstwo Transportu i Gospodarki Morskiej po przeprowadzeniu stosownych badań przez Instytut Transportu Samochodowego. Jako ostatni zarzut, skarżąca podniosła brak podstaw do uznania, iż procedura uszlachetniania biernego nie została zakończona. Stwierdziła też, że okoliczność, iż towary wywożone czasowo weszły w skład produktów kompensacyjnych, jest bezsporna. Wyraziła pogląd, że zmiana klasyfikacji celnej nie może mieć wpływu na rozliczenia z tytułu stosowania procedury celnej, która związana jest z danym towarem, a nie z kodem taryfy celnej. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga zasługiwała na uwzględnienie. Uzasadniony okazał się zarzut naruszenia przez organy celne przepisów prawa procesowego w stopniu, który mógł mieć wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 c ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1270) Przepisy zawarte w art. 122 i 187 § 1 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 262 Kodeksu celnego zobowiązywały organy celne do podejmowania wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i nakładały na te organy obowiązek zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że organy celne dysponowały kserokopiami badań homologacyjnych samochodów marki Renault Kangoo i Renault Megane Scenic wykonanych przez Instytut Transportu Samochodowego (praca nr [...] i [...],[...], ) oraz świadectwami homologacji pojazdu nr [...] , [...],[...] na te typy samochodów. Z opisu samochodów, zdaniem organów celnych wynika, że są one przeznaczone zarówno do przewozu osób jak i towarów. Według taryfy celnej stanowiącej załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z 19 grudnia 1997r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz. U. Nr 158 poz. 1047) do pozycji 8703 zostały zakwalifikowane pojazdy samochodowe i inne pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż z pozycji 8702), włącznie z samochodami osobowo - towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi. Pozycja 8704 z kolei obejmuje pojazdy samochodowe do transportu towarowego. Wyjaśnienia do Taryfy celnej dotyczące pozycji PCN 8703 wskazują, że określenie "samochody osobowo - bagażowe" oznacza pojazdy przeznaczone do przewozu najwyżej 9 osób (wraz z kierowcą), których wnętrze może być używane bez zmiany konstrukcji do przewozu zarówno osób, jak i towarów. Z powyższego wynika, że taryfa celna klasyfikuje pojazdy samochodowe według ich przeznaczenia. Z jej zapisów i wyjaśnień nie wynika jednak jakie cechy samochodu o podwójnym przeznaczeniu tj. (do przewozu osób i towarów) pozwalają zaklasyfikować je do samochodów "przeznaczonych zasadniczo do przewozu osób" a jakie do "pojazdów samochodowych do transportu towarowego". Wobec powyższego rzeczą organów celnych było przeprowadzenie dowodu z przedłożonego świadectwa homologacji typu pojazdu Nr [...] , [...] , [...] stwierdzającego, że omawiane samochody są samochodami ciężarowymi. Świadectwo homologacji typu pojazdu jest dokumentem urzędowym i stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone. Z dokumentem urzędowym związane jest zaś domniemanie prawdziwości jego treści. Skoro więc art. 194 § 1 Ordynacji podatkowej ma zastosowanie w postępowaniu celnym to organ celny, będąc związany dokumentem urzędowym, zobowiązany był uznać za udowodnione to, co wynikało z jego treści. Ocena omawianego dokumentu urzędowego i zakwestionowanie jego treści mogło mieć miejsce dopiero po przeprowadzeniu na podstawie art. 194 § 3 Ordynacji podatkowej dowodu przeciwko prawdziwości zawartych w tym dokumencie informacji. Nieuznanie zaś faktu stwierdzonego w dokumencie urzędowym stanowiło naruszenie prawa procesowego (B.Adamiak, w: Ordynacja podatkowa. Komentarz. Wrocław 2004, str. 665 teza 4, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 sierpnia 2004r. sygn. akt GSK 482/04 str. 15). Z zaskarżonej decyzji nie wynika by organy celne przeprowadziły dowody przeciwne podważające wiarygodność przedłożonych świadectw homologacji. Za taki kontrdowód nie może być bowiem uznany dowód z zeznań świadków - pracownika Urzędu Celnego . Zeznania te zawierają jedynie pobieżny opis pojazdów kontrolowanych podczas odpraw celnych. Powyższe uzasadnia zarzut skarżącej, że organy celne opisanym wyżej działaniem naruszyły art. 194 § 1 122 i 187 Ordynacji podatkowej, w zw. z art. 262 Kodeksu celnego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Stwierdzenie naruszenia wskazanych wyżej przepisów prawa procesowego, prowadzące w konsekwencji do wadliwych ustaleń faktycznych co do rodzaju (przeznaczenia) importowanych samochodów (osobowe, czy towarowo - ciężarowe) pozwala na uznanie za zasadny zarzutu skargi o naruszeniu prawa materialnego przez błędną klasyfikacje celną. Klasyfikując przedmiotowe pojazdy do pozycji taryfy celnej 8703 22 19 0 i 8703 23 19 0 bez dostatecznego ustalenia, że są to samochody zasadniczo przeznaczone do przewozu osób organy celne niewłaściwie zastosowały ten przepis prawa zawarty w załączniku do cyt. wyżej rozporządzenia Rady Ministrów z 19 grudnia 1997r.w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz. U. Nr 158, poz. 1047). Opisane wyżej naruszenia przepisów prawa , które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy prowadzą do uchylenia zaskarżonej decyzji z mocy art.145 § 1 pkt 1 a i c ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153 poz.1270) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271). O kosztach postanowiono zgodnie z art. 200 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 97 § 2 cyt. ustawy Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i § 3 ust.2 rozporządzenia Rady Ministrów z 3 października 1995r. w sprawie wpisu od skarg na decyzje administracyjne oraz inne akty i czynności i z zakresu administracji publicznej ( Dz.U. Nr 117, poz. 563 ze zm. ) oraz § 14 ust. 2 pkt. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 103 poz. 1349 ze zm.). O wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji orzeczono z mocy art. 152 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przy ponownym rozstrzygnięciu sprawy rzeczą organów celnych będzie uwzględnienie zmian stanu prawnego wprowadzonych ustawą z dnia 19 marca 2004 roku - przepisy wprowadzające ustawę - Prawo celne ( Dz.U. Nr 68, poz. 623 ). /-/ W. Długaszewska /-/ M. Kosewska /-/ T.M. Geremek T.M.