I SA/Po 2953/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w PoznaniuPoznań2004-04-06
NSApodatkoweŚredniawsa
podatek od nieruchomościdziałalność gospodarczawydobycie kruszywawznowienie postępowanianieważność decyzjiOrdynacja podatkowaustawa o podatkach i opłatach lokalnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę podatników na decyzję odmawiającą uchylenia decyzji w sprawie określenia zaległości w podatku od nieruchomości, potwierdzając prawidłowość opodatkowania gruntów związanych z działalnością gospodarczą.

Podatnicy H. i J. M. skarżyli decyzję odmawiającą uchylenia decyzji w sprawie określenia zaległości w podatku od nieruchomości za lata 1995-1999. Zarzucali, że podatek powinien być naliczony od faktycznej powierzchni wykorzystywanej gospodarczo, a nie od całej powierzchni wyłączonej z produkcji rolnej, zwłaszcza po stwierdzeniu nieważności decyzji o wyłączeniu. Sąd uznał, że grunty te były związane z działalnością gospodarczą (wydobycie kruszywa) w sposób bezpośredni i pośredni, a stwierdzenie nieważności decyzji o wyłączeniu z produkcji rolnej nie zmieniało ich charakteru dla celów podatku od nieruchomości. Skarga została oddalona.

Sprawa dotyczyła skargi H. i J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L., która odmówiła uchylenia wcześniejszej decyzji w przedmiocie określenia zaległości w podatku od nieruchomości za lata 1995-1999. Podatnicy prowadzili Przedsiębiorstwo R. w P. i zostali zobowiązani do zapłaty podatku od nieruchomości od gruntów związanych z działalnością gospodarczą o powierzchni 4,11 ha. Skarżący argumentowali, że podatek powinien być naliczony od faktycznie wykorzystywanej powierzchni, a nie od całej powierzchni wyłączonej z produkcji rolnej, zwłaszcza po tym, jak decyzja o wyłączeniu gruntów z użytkowania rolnego została stwierdzona jako nieważna. Podkreślali, że wydobycie kruszywa odbywało się stopniowo na mniejszym obszarze. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę, wskazując, że Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 2001 r. już rozstrzygnął tę kwestię, uwzględniając stan prawny po stwierdzeniu nieważności decyzji o wyłączeniu gruntów. Sąd podkreślił, że grunty te były związane z działalnością gospodarczą (wydobycie kruszywa) w sposób bezpośredni i pośredni, a definicja gruntów związanych z działalnością gospodarczą obejmuje również tereny, na których mają być realizowane zadania inwestycyjne. Sąd powołał się na orzecznictwo Sądu Najwyższego i NSA, potwierdzające taką interpretację.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, grunty te powinny być opodatkowane według stawki dla gruntów związanych z działalnością gospodarczą, nawet jeśli decyzja o wyłączeniu z produkcji rolnej została unieważniona, ponieważ faktyczne wykorzystanie gruntów do działalności gospodarczej (wydobycie kruszywa) jest decydujące.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że stwierdzenie nieważności decyzji o wyłączeniu gruntów z produkcji rolnej nie zmienia faktu, iż grunty te były faktycznie związane z działalnością gospodarczą (wydobycie kruszywa) w sposób bezpośredni i pośredni. Definicja gruntów związanych z działalnością gospodarczą obejmuje również tereny, na których realizowane są zadania inwestycyjne. Orzecznictwo sądowe potwierdza taką interpretację.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (21)

Główne

u.p.o.l. art. 5 § ust. 3

Ustawa o podatkach i opłatach lokalnych

Dz.U. Nr 9, poz. 31 z późn.zm. art. 5 § ust. 3

Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych

Pomocnicze

O.p. art. 207

Ordynacja podatkowa

O.p. art. 21 § § 1 ust. 1

Ordynacja podatkowa

O.p. art. 21 § § 3

Ordynacja podatkowa

u.p.o.l. art. 3 § ust. 1 pkt 3

Ustawa o podatkach i opłatach lokalnych

u.p.o.l. art. 5 § ust. 1 pkt 6

Ustawa o podatkach i opłatach lokalnych

u.p.o.l. art. 5 § ust. 3 pkt 5

Ustawa o podatkach i opłatach lokalnych

O.p. art. 233 § § 1 pkt. 1

Ordynacja podatkowa

u.p.o.l. art. 3 § ust. 1 pkt 4

Ustawa o podatkach i opłatach lokalnych

O.p. art. 241 § § 1

Ordynacja podatkowa

O.p. art. 243 § § 1 i 2

Ordynacja podatkowa

O.p. art. 244 § § 1

Ordynacja podatkowa

O.p. art. 240 § § 1 pkt 7

Ordynacja podatkowa

O.p. art. 245 § § 1 pkt 3

Ordynacja podatkowa

O.p. art. 221

Ordynacja podatkowa

u.p.o.l. art. 5 § ust. 3 pkt 3

Ustawa o podatkach i opłatach lokalnych

Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm. art. 97 § § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Dz.U. Nr 153, poz. 1269 art. 1 § § 2

Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych

O.p. art. 245 § § 1 pkt 3 lit. a

Ordynacja podatkowa

Dz.U. Nr 153, poz. 1270 art. 151

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Argumenty

Skuteczne argumenty

Grunty związane z działalnością gospodarczą (wydobycie kruszywa) powinny być opodatkowane wyższą stawką, niezależnie od tego, czy związek jest bezpośredni, czy pośredni. Fakt stwierdzenia nieważności decyzji o wyłączeniu gruntów z produkcji rolnej nie przesądza o tym, że grunty te nie służyły działalności gospodarczej innej niż rolnicza lub leśna.

Odrzucone argumenty

Podatek od nieruchomości powinien być naliczony od faktycznej powierzchni wykorzystywanej gospodarczo, a nie od całej powierzchni wyłączonej z produkcji rolnej. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 2001 r. nie uwzględnił stanu prawnego po stwierdzeniu nieważności decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego.

Godne uwagi sformułowania

nie do przyjęcia jest zawężenie pojęcia związania gruntów z prowadzeniem działalności gospodarczej tylko do części tych gruntów z której skarżący pozyskują kruszywo naturalne i zawężanie do kategorii związku bezpośredniego, czy tym bardziej związku wyłącznego. za grunty związane z działalnością gospodarczą w świetle art. 5 ust. 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych uważa się m.in. grunty będące w posiadaniu przedsiębiorcy, jeżeli na nich są lub mają być realizowane zadania inwestycyjne.

Skład orzekający

Sylwia Zapalska

przewodniczący

Sylwester Marciniak

sprawozdawca

Karol Pawlicki

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących opodatkowania podatkiem od nieruchomości gruntów wykorzystywanych do działalności gospodarczej, w szczególności wydobywczej, oraz znaczenie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnych dla wymiaru podatku."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznego stanu faktycznego związanego z wydobyciem kruszywa i interpretacji przepisów o podatkach lokalnych w kontekście działalności gospodarczej.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy ważnej kwestii podatkowej związanej z opodatkowaniem gruntów wykorzystywanych do działalności gospodarczej, co jest istotne dla przedsiębiorców. Interpretacja przepisów i powiązanie z wcześniejszym orzecznictwem czynią ją interesującą dla prawników specjalizujących się w prawie podatkowym.

Jak opodatkować grunty pod wydobycie kruszywa? Sąd wyjaśnia kluczowe zasady.

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
I SA/Po 2953/02 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2004-04-06
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2002-12-13
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Karol Pawlicki.
Sylwester Marciniak /sprawozdawca/
Symbol z opisem
611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sylwia Zapalska Sędziowie NSA Sylwester Marciniak(spr) as. WSA Karol Pawlicki Protokolant st.sekr.sąd. Alicja Ajnbacher po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2004 r. sprawy ze skargi H. i J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia, po wznowieniu postępowa- nia decyzji w sprawie określenia zaległości w podatku od nieruchomości za lata 1995-1999. o d d a l a s k a r g ę /-/K.Pawlicki /-/S.Zapalska /-/S.Marciniak LF
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] Nr [...] Burmistrz Miasta B. na podstawie art. 207, art. 21 § 1 ust. 1 i § 3 O.p, art. 3 ust. 1 pkt 3, art. 5 ust. 1 pkt 6 i ust. 3 pkt 5 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych orzekł o ustaleniu wysokości należnego od J. i H. M. – prowadzących Przedsiębiorstwo R. w P. – podatku od nieruchomości od gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej o pow. [...] ha za okres od 1.09.1995 r. do[...].r. w łącznej kwocie [...] zł.
Odwołanie od tej decyzji złożyli podatnicy, jednakże Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. decyzją z dnia[...]. Nr [...] na podstawie art. 233 § 1 pkt. 1 O.p utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.
W skardze na powyższą decyzję H. i J. małżonkowie M. wnieśli o jej uchylenie i zarzucili, że podstawą naliczenia podatku od nieruchomości winien być stan prawny wynikający z ewidencji gruntów, a do czasu wprowadzenia do tej ewidencji zmian wynikających z decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w G. z dnia [...]. o wyłączeniu gruntów na cele nierolnicze nie może wpływać ona na wymiar podatku od nieruchomości. Winien on być jednak naliczony zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych jak dla gruntów objętych przepisami o podatku rolnym lub leśnym, związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza lub leśna. Opodatkowaniu winna więc podlegać faktyczna powierzchnia gruntów wykorzystywanych przez skarżących na cele związane z działalnością gospodarczą, a nie cała powierzchnia wymieniona w decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego i to bez względu na sposób i zakres jej faktycznego gospodarczego wykorzystywania.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 30 listopada 2001r. sygn. akt I SA/Po 370/00 oddalił skargę podatników.
W uzasadnieniu stwierdził, iż z faktu, że wyłączony na cele nierolnicze obszar gruntów rolnych obejmujący złoża kruszywa naturalnego o nazwie S. składał się z siedmiu działek, nie wynika domniemanie, że pobieranie kruszywa na jednej z nich oznaczało, iż pozostałe zachowały charakter rolniczy.
Nadto Sąd podkreślił, iż organ podatkowy prawidłowo przyjął, że całość gruntów o pow. 4,11 ha wyłączonych z produkcji rolnej była od początku i jest aktualnie związana z działalnością gospodarcza polegająca na wydobywaniu kopaliny-kruszywa naturalnego. Skarżący nie zdołali wykazać w toku postępowania podatkowego by w okresie od zapadnięcia decyzji o wyłączeniu gruntów z produkcji rolnej były one w jakiejkolwiek części wykorzystywane rolniczo. Nadto nie do przyjęcia jest zawężenie pojęcia związania gruntów z prowadzeniem działalności gospodarczej tylko do części tych gruntów z której skarżący pozyskują kruszywo naturalne i zawężanie do kategorii związku bezpośredniego, czy tym bardziej związku wyłącznego.
Wreszcie stwierdził, iż brak podstaw do przyjęcia by organy podatkowe w rozpatrywanej sprawie były zobligowane do przyjęcia za podstawę zastosowania stawki podatku od nieruchomości wobec gruntów według stanu prawnego tych gruntów wynikających z ewidencji.
Natomiast jeszcze przed wyrokiem NSA, organ odwoławczy postanowieniem z dnia [...] Nr [...] na podstawie art. 241 § 1, art. 243 § 1 i 2, art. 244 § 1 w związku z art. 240 § 1 pkt 7 O.p wznowił na żądanie podatników postępowanie w sprawie ustalenia wysokości podatku od nieruchomości za lata 1995-1998 r. zakończonej decyzją ostateczną SKO w L. z dnia [...] podnosząc, iż stwierdzono nieważność decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w G. z dnia [...] Nr [...] w sprawie wyłączenia z rolniczego użytkowania gruntów o pow. [...]ha, która to decyzja stanowiła podstawę decyzji Burmistrza Miasta B. z dnia [...] Następnie postanowieniem z dnia[...]. organ odwoławczy zawiesił wznowione postępowanie do czasu rozstrzygnięcia skargi podatników przez sąd administracyjny. Z kolei postanowieniem z dnia [...]. podjął wznowione postępowanie.
Po czym decyzją z dnia[...]. Nr [...]Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. na podstawie art. 245 § 1 pkt 3 w zw. z art. 221 O.p po przeprowadzeniu postępowania określonego w art. 243 § 2 O.p odmówiło uchylenia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] Nr [...]
Od tej decyzji Kolegium z dnia [...] strona reprezentowana przez radcę prawnego M. B. wniosła odwołanie, żądając jej uchylenia i domagając się by za lata 1995-1999, podatek od nieruchomości wg stawki jak od gruntów związanych z działalnością gospodarczą, naliczony był nie od gruntów o pow. [...] ha lecz narastająco od 1000 m2 za 1995 r. Strony bowiem dowodzą, iż wydobycie kopaliny na przedmiotowym gruncie odbywało się stopniowo na innym obszarze w każdym roku podatkowym, a wyłączenie gruntów o pow. [...]ha na cele nierolnicze decyzją administracyjną nie powinno mieć znaczenia wobec późniejszego stwierdzenia nieważności tej decyzji.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. decyzją z dnia [...] Nr [...]po zapoznaniu się ze złożonym odwołaniem i ponownym rozpatrzeniu przedmiotowej sprawy postanowiło na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 O.p utrzymać w mocy własną decyzję z dnia [...]
W uzasadnieniu przede wszystkim Kolegium Odwoławcze zwraca uwagę, iż fakt stwierdzenia przez Kolegium decyzją z dnia[...]. Nr [...] nieważności decyzji o wyłączeniu przedmiotowych gruntów o pow. 4,11 ha z rolniczego użytkowania nie przesądza o zakwalifikowaniu tych gruntów wg innej stawki podatkowej niż od związanych z działalnością gospodarczą.
Stanowisko takie zajął w przedmiotowej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 30 listopada 2001 r. uwzględniając stan prawny w sprawie już po stwierdzeniu przez Kolegium Odwoławcze w dniu[...]. nieważności decyzji z dnia [...] Nr [...] o wyłączeniu przedmiotowych gruntów o pow. [...]ha na cele nierolnicze NSA oddalił skargę H. i J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującą w mocy decyzję organu podatkowego I instancji dot. zaległości podatkowej w podatku od nieruchomości za lata 1995-1999.
Uznając, iż do gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, a więc opodatkowanych wyższą stawką podatkową przewidzianą w art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. Nr 9, poz. 31 z późn.zm.), należy również zaliczyć grunty służące prowadzeniu tej działalności w sposób pośredni, brak jest podstaw do przyjęcia deklarowanej przez podatnika jako związanej z działalnością gospodarczą powierzchni gruntu, z której w danym roku podatkowym bezpośrednio wydobywano kopaliny.
Przedmiotowe grunty o pow. [...] ha począwszy od 1995 r. kiedy podatnik rozpoczął wydobywanie kopalin do 1999 r. związane były z prowadzoną działalnością gospodarczą w sposób bezpośrednio i pośredni na co m.in. wskazuje protokół oględzin z dnia [...].Strony również nie negują, iż działki gruntu o łącznej pow. [...]ha przeznaczone zostały na eksploatację kruszywa mineralnego.
Należy podkreślić, iż za grunty związane z działalnością gospodarczą w świetle art. 5 ust. 3 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych uważa się m.in. grunty będące w posiadaniu przedsiębiorcy, jeżeli na nich są lub mają być realizowane zadania inwestycyjne. W orzecznictwie sądowym podkreśla się, że podmioty prowadzące działalność wydobywczą posługują się gruntami dla celów tej działalności zarówno wtedy gdy przygotowują grunty pod inwestycje, dokonują na nich inwestycji i wreszcie wtedy, gdy realizują na nich obowiązkowe zadania poeksploatacyjne (uchwała Sądu Najwyższego z 27.10.1994 r. Sygn.akt III AZP5/94 (OSN 1995, nr 13 poz. 154).
Na powyższą decyzję skargę dnia 22.05.2002 r. złożyli H. i J. małżonkowie M. i zarzucając naruszenie art. 6 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych domagali się uchylenia jej w całości. Nadto podnieśli, iż NSA wydając wyrok z dnia 30.11.2001r. nie uwzględniło stanu prawnego po stwierdzeniu nieważności decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w G. z dnia [...] (k. 3-5).
Organ odwoławczy w piśmie z dnia 12.08.2002 r. wniósł o oddalenie skargi (k. 15).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Na wstępie należy zauważyć, iż zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpatrzeniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Przy czym w myśl art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) kontrola działalności administracji publicznej sprawowana jest przez sądy administracyjne pod względem zgodności z prawem.
Nadto należy podkreślić, iż przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie nie jest decyzja w zakresie wymiaru podatku, lecz decyzja odmawiająca uchylenia decyzji dotychczasowej.
Z uwagi na fakt, iż na skutek wznowienia postępowania mogłaby zostać wydana wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej (art. 245 § 1 pkt 3 lit. a O.p).
Jak trafnie wskazuje organ odwoławczy w decyzji z dnia [...] z faktu stwierdzenia przez Kolegium decyzją z dnia[...]. Nr [...] nieważności decyzji o wyłączeniu przedmiotowych gruntów z rolniczego użytkowania (która to nieważność związana była wyłącznie ze zmianą obowiązujących przepisów ustawy z dnia 3.02.1995r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych) nie można wnioskować, iż faktycznie grunty te były rolniczo użytkowane i nie służyły prowadzeniu działalności gospodarczej innej niż rolnicza lub leśna.
Z kolei słusznie organ odwoławczy zwraca uwagę w zaskarżonej decyzji, iż Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 30 listopada 2001 r. oddalając skargę podatników na decyzję organów podatkowych dotyczącą zaległości podatkowej w podatku od nieruchomości za lata 1995-1999 uwzględnił stan prawny w sprawie już po stwierdzeniu przez Kolegium Odwoławcze w dniu [...] nieważności decyzji z dnia [...] . Nr [...] o wyłączeniu przedmiotowych gruntów o pow. [...] ha na cele nierolnicze. Wynika to bowiem chociażby z pism skarżących z dnia [...] i [...] (k. 14 i 22 akt I SA/Po 370/2000).
Poza tym należy zauważyć, iż ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. Nr 9, poz. 31 ze zm.) w art. 5 ust. 3 oprócz pkt 4 powołanego przez organy podatkowe przy wydaniu decyzji ostatecznej, zawiera także pkt 3 w myśl którego, za grunty związane z działalnością gospodarczą uważa się grunty zabudowane i nie zabudowane, będące w posiadaniu przedsiębiorcy, a w szczególności ... tereny, na których są lub mają być realizowane zadania inwestycyjne.
Zaznaczyć też trzeba, iż oprócz orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 27 października 1994 r. powoływanego przez organy podatkowe, również orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego w tym zakresie było jednolite i konsekwentne, wystarczy wskazać na uchwałę z dnia 28 grudnia 1995 r. VI SA 21/95 czy też wyrok z dnia 19 października 1990 r. III SA 643/90 lub z dnia 27 listopada 1992 r. III SA 972/92.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) skargę oddalił.
/-/K.Pawlicki /-/S.Zapalska /-/S.Marciniak
LF

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI