I SA/Po 294/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu rozpoznał sprawę dotyczącą prawidłowej stawki podatku od towarów i usług (VAT) na sprzedaż posiłków w restauracji działającej w ramach sieci franczyzowej. Organy podatkowe, w tym Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego i Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, uznały, że sprzedaż posiłków oferowanych przez podatniczkę, niezależnie od sposobu jej realizacji (wewnątrz lokalu, w systemie drive-in, walk-through, czy w strefach food court), stanowi świadczenie usług gastronomicznych, które powinno być opodatkowane stawką 8% VAT. Organy argumentowały, że produkty te są przeznaczone do bezpośredniej konsumpcji i stanowią efekt końcowy usługi gastronomicznej, a ich klasyfikacja według PKWiU powinna mieścić się w grupowaniu 56.10.1 (Usługi restauracji i pozostałych placówek gastronomicznych). Skarżąca natomiast wniosła o zastosowanie stawki 5% VAT, traktując sprzedawane posiłki jako dostawę towarów, powołując się m.in. na interpretacje indywidualne wydane dla franczyzodawcy. W skardze podniesiono zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i zastosowanie przepisów dotyczących stawek VAT, a także naruszenia przepisów postępowania, w tym zasad postępowania dowodowego i rozstrzygania wątpliwości prawnych. Kluczowym elementem sprawy stało się rozstrzygnięcie Naczelnego Sądu Administracyjnego (NSA) z dnia 6 czerwca 2019 r. (sygn. akt I FSK 1290/18), który skierował pytania prejudycjalne do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) dotyczące interpretacji pojęcia „usługi restauracyjnej” w kontekście sprzedaży dań gotowych. TSUE w wyroku z dnia 22 kwietnia 2021 r. (sygn. akt C-703/19) orzekł, że pojęcie „usług restauracyjnych i cateringowych” obejmuje dostarczanie żywności wraz z odpowiednimi usługami wspomagającymi, mającymi na celu umożliwienie natychmiastowego spożycia tej żywności. Kluczowe dla rozróżnienia między dostawą towarów a usługą jest charakter i zakres usług wspomagających, które muszą mieć przeważający charakter. TSUE podkreślił, że jeśli klient nie decyduje się na skorzystanie z udostępnionej infrastruktury, a transakcja dotyczy artykułów żywnościowych na wynos bez usług wspomagających organizację konsumpcji na miejscu, należy ją klasyfikować jako dostawę towarów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, uwzględniając wyrok TSUE, uznał, że polski prawodawca przewidział odrębne stawki VAT dla dostawy gotowych posiłków (5%) i usług gastronomicznych (8%). Sąd stwierdził, że organy podatkowe błędnie zakwalifikowały czynności skarżącej jako usługi, nie stosując kryteriów wskazanych przez TSUE, które skupiają się na charakterze usług towarzyszących i decyzji klienta. W konsekwencji, Sąd uchylił zaskarżone decyzje, nakazując organom ponowne rozpatrzenie sprawy z uwzględnieniem wytycznych TSUE, co może wymagać uzupełnienia materiału dowodowego w celu prawidłowej kwalifikacji czynności i zastosowania właściwej stawki podatkowej.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający