I SA/Po 2879/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w PoznaniuPoznań2005-03-08
NSApodatkoweŚredniawsa
podatek dochodowykoszty uzyskania przychoduleasingumowy pozornedowód poniesienia kosztumałżonkowiekontrola skarbowainterpretacja przepisów

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę małżonków S. na decyzję Izby Skarbowej dotyczącą podatku dochodowego, uznając, że nie można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu wydatków leasingowych, które nie zostały faktycznie poniesione.

Małżonkowie M. i J. S. skarżyli decyzję Izby Skarbowej, która zakwestionowała zaliczenie do kosztów uzyskania przychodu wydatków związanych z umowami leasingu automatów pakujących oraz stołu suszarniczego. Organy podatkowe uznały umowy leasingowe za pozorne i niezgodne z prawem, a także zakwestionowały inne koszty. Sąd administracyjny, analizując sprawę, uznał, że kluczową przesłanką do nieuznania wydatków za koszt uzyskania przychodu było nieudowodnienie ich faktycznego poniesienia przez podatnika, co wynikało z braku zapłaty rat leasingowych.

Sprawa dotyczyła skargi małżonków M. i J. S. na decyzję Izby Skarbowej dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych. Organy podatkowe zakwestionowały zaliczenie do kosztów uzyskania przychodu firmy "C" J. S. kwot związanych z umowami leasingu automatów pakujących, uznając te umowy za pozorne i zawarte w celu obejścia prawa, co skutkowało nieważnością czynności prawnych i brakiem możliwości zaliczenia wydatków do kosztów. Podobnie zakwestionowano koszty leasingu stołu suszarniczego w spółce cywilnej "A", uznając umowę za fikcyjną. Dodatkowo zakwestionowano inne koszty, takie jak dwukrotne zaewidencjonowanie usług transportowych czy amortyzacja niezmontowanej linii granulacyjnej. W uzasadnieniu decyzji Izby Skarbowej podkreślono, że umowy leasingowe były pozorne, co potwierdzały zeznania świadków i pisma funduszu leasingowego. Skarżący zarzucali naruszenie zasad postępowania podatkowego i ustawy o podatku dochodowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, rozpatrując skargę, skupił się na kwestii faktycznego poniesienia kosztów. Sąd stwierdził, że skarżący nie udowodnili zapłaty rat leasingowych, co zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uniemożliwia zaliczenie tych wydatków do kosztów uzyskania przychodu, nawet jeśli organy podatkowe opierały swoje decyzje na innych przesłankach (np. pozorności umów). Sąd uznał, że rozważania dotyczące pozorności umów są drugorzędne wobec braku dowodów na poniesienie kosztów. W związku z tym, uznając skargę za nieuzasadnioną, sąd oddalił ją na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, wydatki te nie mogą zostać uznane za koszt uzyskania przychodu, jeśli podatnik nie wykazał, że zostały one faktycznie zapłacone.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kluczowym warunkiem uznania wydatku za koszt uzyskania przychodu jest jego faktyczne poniesienie. W tej sprawie skarżący nie przedstawili dowodów na zapłatę rat leasingowych, co przesądza o bezzasadności zaliczenia tych kwot do kosztów, niezależnie od innych kwestii dotyczących ważności umów.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (13)

Główne

u.p.d.o.f. art. 22 § 1

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych

Kosztem uzyskania przychodu są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodu, pod warunkiem ich faktycznego poniesienia.

Pomocnicze

u.p.d.o.f. art. 23

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych

Wymienia wydatki, które nie stanowią kosztów uzyskania przychodu.

u.p.d.o.f. art. 22 § 7

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych

Dotyczy środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych, które nie są zdatne do użytku.

u.p.d.o.f. art. 22 § 8

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych

Dotyczy środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych, które nie są zdatne do użytku.

u.p.d.o.f. art. 24 § 2

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych

u.p.d.o.f. art. 26 § 1

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych

u.p.d.o.f. art. 27a § 1

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych

u.p.d.o.f. art. 45 § 1

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych

k.c. art. 58 § 1

Kodeks cywilny

Czynność prawna sprzeczna z ustawą albo mająca na celu obejście ustawy jest nieważna.

Rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie amortyzacji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych art. 2 § 1

Ustawa - Prawo o ustroju sądów administracyjnych art. 97 § 1

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 134 § 2

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 151

Argumenty

Skuteczne argumenty

Brak dowodów na faktyczne poniesienie wydatków leasingowych przez podatnika.

Odrzucone argumenty

Zaliczenie wydatków leasingowych do kosztów uzyskania przychodu mimo braku dowodów zapłaty. Kwestionowanie pozorności umów leasingowych i sprzedaży automatów pakujących.

Godne uwagi sformułowania

kosztami uzyskania przychodu (...) są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodu niezbędnym warunkiem do przyjęcia, że koszt uzyskania przychodu zaistniał jest faktycznie jego poniesienie skarżący nie uregulował spornych należności transakcje dotyczące w/w automatów pakujących miały 'charakter papierkowy' umowy te były pozorne

Skład orzekający

Maria Skwierzyńska

przewodniczący sprawozdawca

Włodzimierz Zygmont

sędzia

Maciej Jaśniewicz

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Podkreślenie wymogu faktycznego poniesienia kosztów jako warunku zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodu, niezależnie od innych okoliczności dotyczących ważności umów."

Ograniczenia: Sprawa koncentruje się na braku dowodów zapłaty, co jest podstawowym wymogiem. Interpretacja dotycząca pozorności umów jest drugorzędna dla rozstrzygnięcia.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje fundamentalną zasadę prawa podatkowego dotyczącą dowodzenia poniesienia kosztów, co jest istotne dla praktyków. Choć nie zawiera nietypowych faktów, pokazuje, jak sąd podchodzi do kwestii dowodowych.

Czy zapłaciłeś za leasing? Bez dowodu zapłaty nie zaliczysz go do kosztów!

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
I SA/Po 2879/02 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2005-03-08
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2002-12-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Maciej Jaśniewicz.
Maria Skwierzyńska /przewodniczący sprawozdawca/
Włodzimierz Zygmont
Symbol z opisem
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Sygn. powiązane
II FSK 1045/05 - Wyrok NSA z 2006-08-10
Skarżony organ
Izba Skarbowa
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Skwierzyńska(spr) Sędziowie NSA Włodzimierz Zygmont as.sąd. WSA Maciej Jaśniewicz Protokolant st.sekr.sąd. Joanna Świdłowska po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2005 r. sprawy ze skargi M. i J.S. na decyzję Izby Skarbowej Ośrodek Zamiejscowy z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za [...] rok o d d a l a s k a r g ę /-/M.Jaśniewicz /-/M.Skwierzyńska /-/Wł.Zygmont
Uzasadnienie
Inspektor Kontroli Skarbowej B.W. w Urzędzie Kontroli Skarbowej decyzją z dnia [...] r., na podstawie m.inn. art. 22 ust. 1, ust. 7 i ust. 8, art. 24 ust. 2, art. 26 ust. 1 pkt 2; pkt 9a, art. 27a ust. 1 pkt 1 lit. b oraz art. 45 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176), art. 58 § 1 kc i § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 stycznia 1997 r. w sprawie amortyzacji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (Dz.U. Nr 6, poz. określiła małżonkom M. i J. S.:
– podatek dochodowy za rok [...] w wysokości [...],- zł
– zaległość podatkową w w/w podatku dochodowym
w wysokości [...] zł
– odsetki za zwłokę od zaległości podatkowej do
dnia wydania decyzji, w wysokości [...] zł.
W uzasadnieniu decyzji wskazany organ, powołując się na ustalenia kontroli przeprowadzonej w spółce cywilnej "A", której J. S. jest wspólnikiem (33 % udziału) oraz w należącej do M. S. firmie "B" w K. i w firmie "C" należącej do J. S. stwierdził, że właściciel tej ostatniej firmy zawarł w dniu [...] r. dwie umowy leasingowe z Powszechnym Funduszem Leasingowo-Inwestycyjnym S.A. dotyczące dwóch automatów pakujących Polpak 2000 wartości netto [...] zł + VAT [...] zł oraz [...] zł + VAT [...] zł.
Dostawcą tych automatów miała być firma "E" z K., ustalono jednak, że w/w urządzenia stanowiły współwłasność M. i J. S.. Nabyła je bowiem M. S., która przesłuchana w Sądzie Okręgowym w Poznaniu X Wydział Gospodarczy zeznała, że obie maszyny pakujące sprzedała za kwotę [...] zł. właścicielowi firmy "E" nie wystawiając faktur sprzedaży i nie ewidencjonując tej sprzedaży. Wiedziała też, że wrócą one do męża w formie leasingu, "bo mąż potrzebował kosztów uzyskania przychodu".
Maszyny te od momentu ich zakupu nie zmieniły miejsca i znajdowały się w firmie "C" J. S. Z zeznań świadków wynika, że transakcje dotyczące w/w automatów pakujących miały "charakter papierkowy".
W tym stanie rzeczy, skoro automaty te były od momentu ich zakupu wykorzystywane przez firmę "C" kontrolująca uznała, że zaistniało w tym zakresie obejście prawa, co zgodnie z art. 58 kc skutkuje uznanie czynności prawnej, w tym przypadku umów leasingu, za nieważne, a więc nie wywołujące skutków podatkowych, wobec czego nie uznano za koszt uzyskania przychodu firmy "C" kwot [...] zł. i [...] zł. jako wydatków związanych z zawartymi umowami leasingu.
Ponadto zakwestionowano jako koszty uzyskania przychodu firmy "C" J. S. wydatek w kwocie [...] zł, z tytułu usług transportowych, wobec dwukrotnego zaewidencjonowania tego wydatku w księdze przychodów i rozchodów pod poz. 2185 i poz. 2186.
Tym samym, po korekcie, koszty uzyskania przychodu firmy "C" w roku [...] wyniosły [...] zł. tj. o [...] zł. mniej niż wykazał podatnik, a dochód [...] zł.
Z kolei w spółce cywilnej "A" w B. stwierdzono, że zawarła ona [...] r. umowę leasingu z Powszechnym Funduszem Leasingowo-Inwestycyjnym S.A. w P., której przedmiotem był stół suszarniczy z piecem grzewczym AG 330. Umowę tę zawarto na okres 5 lat. Spółka bezzasadnie zaliczyła do kosztów uzyskania przychodu kwotę [...] zł. z tytułu opłat i rat leasingowych, mimo iż przedmiot umowy nie istnieje i nie istniał, a zatem zawarta umowa była fikcyjna, co potwierdził wspólnik spółki P. S., który stwierdził także, że zawarto ją przy udziale firmy "E".
Nie stanowi też kosztu uzyskania przychodu kwota [...] zł z tytułu amortyzacji zakupionej [...] r. linii granulacyjnej, która jako nie zmontowana do dnia kontroli ([...] r.) mim o jej ujęcia w ewidencji środków trwałych spółki nie była zdatna do użytku (art. 22 ust. 7 i 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z 17.I.1997 r. w sprawie amortyzacji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych).
Zakwestionowano także jako koszt uzyskania przychodu wydatki na zakup 5000 l oleju opałowego w kwocie [...] zł bowiem 2000 l ([...] zł) oleju zużyte zostały na potrzeby własne wspólnika, a 3000 l ([...] zł) zwiększyły wartość spisu z natury na koniec roku.
Powyższe ustalenia skutkowały określenie kosztów uzyskania przychodu spółki cywilnej "A" w kwocie [...] zł. i wobec uzyskanych przychodów w wysokości [...] zł – straty w kwocie [...] zł, z czego na J. S. przypada strata w wysokości [...] zł.
W prowadzonej przez M.S. firmie "B" nie stwierdzono nieprawidłowości.
Dochód J. S. w [...] r. wyniósł – po uwzględnieniu w/w korekt – [...] zł a M. S. [...] zł. po odliczeniu straty ([...] zł), składki na ubezpieczenie społeczne [...] zł męża i [...] zł – żony, darowizny w kwocie [...] zł, i wydatków mieszkaniowych – [...] zł, dochód do opodatkowania małżonków S. wyniósł [...] zł.
Podatek dochodowy obliczony od połowy dochodu małżonków wyniósł łącznie [...] zł, a po odliczeniach składek na ubezpieczenie społeczne (po [...] zł) – [...] zł, tj. o [...] zł. więcej niż zadeklarowali podatnicy w zeznaniu PIT.
Izba Skarbowa Ośrodek Zamiejscowy, po rozpoznaniu odwołania M. i J. S., którzy kwestionują w nim nieuznanie za koszt uzyskania przychodu firmy "C" wydatków z tytułu leasingu maszyn pakujących, decyzją z dnia [...] r. utrzymała w mocy zaskarżona decyzję.
Organ odwoławczy, podzielając stanowisko Inspektora Kontroli Skarbowej podkreślił, że nieznanie za koszt uzyskania przychodu wydatków z tytułu umowy leasingu automatów pakujących było uzasadnione stanem faktycznym tej sprawy. Urządzenia te stanowiły własność obojga małżonków, ich sprzedaż firmie "E" budzi wątpliwości, co wynika także z pisma Powszechnego Funduszu Leasingowo-Inwestycyjnego, który z dniem [...] r. rozwiązał umowę leasingu stwierdzając, że umowę sprzedaży automatów pakujących zawarto pod wpływem błędu wywołanego podstępnym działaniem właściciela firmy "E" oraz J. S. Także zeznania pracowników w/w firmy świadczą o pozorności umów sprzedaży tych automatów. Transakcje te przebiegały bowiem na zasadzie "obiegu papierkowego".
Izba Skarbowa podkreśla też, że logiczna analiza ustalonych w toku kontroli faktów prowadzi do wniosku, że porównanie kosztów poniesionych na zakup automatów pakujących z kosztami, jakie musieliby ponieść w związku z umową leasingu wskazuje na to, że leasing byłby dla podatnika niekorzystny, co również uzasadnia przyjęcie, że umowy te były pozorne, podobnie jak i umowy zawarte z firmą "E".
Z tych względów zawierane umowy leasingu zarówno przez firmę "C" jak i spółkę cywilna "A" miały wywierać korzystne dla podatnika skutki w zakresie podatkowym, w związku z tym argument odwołania, że zawarcie tych umów nie przyniosło korzyści J. S. jest niezasadny, o czym świadczy także treść zeznań M. S.
Organ odwoławczy nie podziela też stanowiska podatników, że leasing spornych automatów wpłynął na zwiększenie przychodów. Przeczy temu bowiem fakt, że J. S. nie płacił rat leasingowych.
Leasing zwrotny, na jaki powołują się podatnicy, polega na nabyciu rzeczy od dotychczasowego właściciela, celem oddania jej w leasing dotychczasowemu właścicielowi. Pogląd taki wyraził Jan Brol w artykule "Umowa leasingu wg kodeksu cywilnego" (Przegląd podatkowy Nr 6 z 2001). Sytuacja ta nie miała miejsca w sprawie, skoro właścicielami automatów byli przez cały czas małżonkowie S.
Powyższe ustalenia uzasadniały uznanie zaskarżonej decyzji za prawidłową.
W skardze na tę decyzję, skierowanej do Naczelnego Sądu Administracyjnego M. i J. S. w noszą o jej uchylenie, jako wydanej z naruszeniem podstawowych zasad postępowania podatkowego w szczególności art. 120 i 210 Ordynacji podatkowej i art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W jej uzasadnieniu, podobnie jak w odwołaniu, skarżący kwestionują stanowisko organu podatkowego co do nieuznania za koszt uzyskania przychodu wydatków poniesionych z tytułu umów leasingu automatów pakujących.
Skarżący podnoszą, że bez względu na to, że w/w urządzenia nie były wywożone poza teren zakładu, to jednak do umów leasingu dołączono protokoły ich przekazania.
Późniejszy wyrok Sądu Apelacyjnego w Poznaniu potwierdził fakt, że stały się one własnością firmy leasingowej. Wywodzą także, że przekładali dowody potwierdzające płatność rat leasingowych, co świadczy o poniesieniu kosztów.
Nadto skarżący wywodzą, że sprzeczności zeznań przesłuchiwanych w sprawie świadków i brak spójności zeznań nie uzasadniają twierdzenia, że transakcja sprzedaży była pozorna, a także wskazują na pismo Towarzystwa Leasingowego wzywające J. S. do zapłaty zaległych rat leasingowych, z którego wynika też, że jest ono właścicielem spornych automatów.
Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wnosi o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, rozpatrując sprawę na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153, poz. 1271) zważył, co następuje:
Istotna dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy była kwestia dotycząca zasadności nieuznania przez organy podatkowe za koszty uzyskania przychodu prowadzonej przez J. S. firmy "C" w roku [...] kwot [...] zł i [...] zł. wynikających z zawartych przez niego w dniu [...] r. umów leasingowych z Powszechnym Funduszem Leasingowo-Inwestycyjnym S.A. w P.
W związku z tym odwołać się należy do treści przepisu art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. Dz.U. z 2000 Nr 14, poz. 176), z której wynika, iż kosztami uzyskania przychodu z poszczególnego źródła są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodu (z wyjątkiem wymienionych w art. 23). Z powyższej regulacji jednoznacznie wynika, że niezbędnym warunkiem do przyjęcia, że koszt uzyskania przychodu zaistniał jest faktycznie jego poniesienie.
Analiza akt podatkowych prowadzi do wniosku, że J. S. wbrew niczym nie popartemu twierdzeniu skargi nie uregulował spornych należności związanych z umowami leasingu, na co wskazuje treść pisma Powszechnego Funduszu Leasingowo-Inwestycyjnego z dnia [...] r. wzywającego skarżącego do zapłaty kwot wynikający z wystawionych faktur, na które to pismo skarżący powoływali się w toku postępowania podatkowego. Zauważyć także należy, że skarżący nie przedstawili także w toku postępowania sądowego żadnych dowodów na zapłacenie wspomnianych opłat mimo, iż Izba Skarbowa w odpowiedzi na skargę jednoznacznie stwierdziła, że należności związane z umowami leasingu nie zostały przez J. S. zapłacone. Stanowisko organu odwoławczego nie zostało nawet zakwestionowane na rozprawie.
Nadmienić przy tym należy, że w/w Fundusz rozwiązał z J. S. umowy leasingu bez wypowiedzenia z dniem [...] r. Również Izba Skarbowa podnosi w odpowiedzi na skargę, że podatnik nie zapłacił omawianych należności.
W świetle powyższego, skoro skarżący nie wykazał, że wskazane należności z tytułu leasingu zapłacił, nie mogą być one uznane za koszty uzyskania przychodu w roku [...], bowiem nie zostały poniesione przez podatnika. Fakt ten w świetle przytoczonego przepisu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przesądza o bezzasadności uznania za w/w koszt niezrealizowanego przez podatnika obowiązku zapłaty określonych kwot, zakładając, że leasing faktycznie miał miejsce.
Z tych względów, mimo, iż organy podatkowe pominęły ten aspekt sprawy, opierając swoje decyzje na innych przesłankach, a mianowicie zakwestionowały one ważność zawartych umów dotyczących aparatów pakujących i tym samym zasadność istnienia po stronie podatnika obowiązku płacenia omawianych należności leasingowych, uznać należy, że w istocie zakwestionowane kwoty nie mogły w świetle art. 22 ust. 1 powołanej ustawy stanowić kosztu uzyskania przychodu.
W tej sytuacji, zdaniem Sądu, rozważania dotyczące relacji między M.S., firma "E", Powszechnym Towarzystwem Leasingowo-Inwestycyjnym i J. S. są drugorzędne w sprawie mimo, iż relacje te budzą uzasadnione zastrzeżenia co do ich celu i faktycznego przebiegu zdarzeń dotyczących aparatów pakujących.
Mając na uwadze fakt, że rozstrzygniecie zawarte w zaskarżonej decyzji jest prawidłowe Sąd nie uznał za uzasadnione stwierdzenia, że nie odpowiada ono prawu.
Gdyby natomiast przyjąć, jak twierdza skarżący, że maszyny pakujące zostały przez M.S. sprzedane firmie "E" za [...] zł, wówczas należałoby zakwestionować stwierdzenie organów podatkowych co do niestwierdzenia nieprawidłowości w prowadzonej przez w/w firmie, skoro nie wystawiła ona faktur sprzedaży i niezaewidencjonowała tego zdarzenia. Należałoby także rozważyć w jakim stopniu ewentualna sprzedaż rzutowała na dochód J. S.
Mając także na względzie przepis art. 134 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) również i z tego względu Sąd nie uznał za uzasadnione uchylenia zaskarżonej decyzji, skoro w jego następstwie sytuacja podatników mogłaby ulec pogorszeniu.
Wobec powyższego, uznając skargę za nieuzasadnioną, na podstawie art. 151 powołanej wyżej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. orzeczono jak w sentencji.
/-/M.Jaśniewicz /-/M.Skwierzyńska /-/Wł.Zygmont
LF

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI