I SA/Po 28/21

Sprawa dotyczyła skargi spółki "A" sp. j. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2015 r. Spór koncentrował się wokół kwalifikacji budynku sztabowo-biurowego, który skarżąca nabyła i przebudowała, jako budynku mieszkalnego lub niemieszkalnego, a także związku posiadanych gruntów i budynków z prowadzeniem działalności gospodarczej. Organy podatkowe, opierając się na danych z ewidencji gruntów i budynków, uznały budynek za niemieszkalny i związany z działalnością gospodarczą, co skutkowało zastosowaniem odpowiednich stawek podatku. Skarżąca argumentowała, że budynek został przeznaczony na cele mieszkalne (internat, hotel) i że budynek magazynowy jest przeznaczony do rozbiórki z powodu złego stanu technicznego. Sąd administracyjny w Poznaniu oddalił skargę, podzielając stanowisko organów podatkowych. Sąd podkreślił, że dane ewidencyjne dotyczące przeznaczenia, funkcji i rodzaju zabudowy są wiążące dla organu podatkowego i nie mogą być samodzielnie korygowane w postępowaniu podatkowym, chyba że zachodzą szczególne wyjątki. W analizowanej sprawie budynek sztabowo-biurowy, mimo przebudowy, nigdy nie został sklasyfikowany jako mieszkalny, a jego późniejsza klasyfikacja jako pozostałe budynki niemieszkalne – budynki hoteli, potwierdzała jego związek z działalnością gospodarczą. Sąd uznał również, że prowadzenie remontów i adaptacji budynku do celów przyszłej działalności gospodarczej nie stanowi przeszkody do opodatkowania go jako związanego z działalnością gospodarczą. W odniesieniu do budynku magazynowego, sąd uznał, że jego zanieczyszczenie substancjami ropopochodnymi stanowiło obiektywną przeszkodę techniczną uniemożliwiającą jego wykorzystanie w działalności gospodarczej, co uzasadniało zastosowanie stawki dla budynków pozostałych.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający