I SA/Po 2777/03 - Wyrok WSA w Poznaniu Data orzeczenia 2005-11-25 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2003-11-24 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Sędziowie Jerzy Małecki Karol Pawlicki Maria Skwierzyńska /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6111 Podatek akcyzowy Skarżony organ Dyrektor Izby Skarbowej Treść wyniku Uchylono postanowienie I i II instancji Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Skwierzyńska/spr./ Sędziowie NSA Jerzy Małecki as.sąd.WSA Karol Pawlicki Protokolant: st.sekr.sąd. Alicja Ajnbacher po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2005 r. sprawy ze skargi Spółki "A sp. z o.o. w C. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie wydania zaświadczenia w sprawie statusu podatnika w podatku akcyzowym 1 uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie Urzędu Skarbowego z dnia [...] Nr [...] , 2. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz spółki "A" kwotę 10 zł /dziesięć złotych/ tytułem zwrotu kosztów sądowych. /-/K.Pawlicki /-/M.Skwierzyńska /-/J.Małecki Uzasadnienie I SA/Po 2777/03 U Z A S A D N I E N I E Pismem z dnia [...] sierpnia 2003r., uzupełnionym pismem z dnia [...] sierpnia 2003r. spółka "A" z o.o. z C. zwróciła się do Urzędu Skarbowego o wydanie, w trybie art.306a Ordynacji podatkowej zaświadczenia, czy spółka "B" z o.o. w P., przy ul. [...] była w okresie od [...] września 2000r. do [...] grudnia 2001r. zarejestrowana jako podatnik podatku akcyzowego. Zaświadczenie to miało być przedstawione Urzędowi Kontroli Skarbowej w K.. Postanowieniem z dnia [...]. Urząd Skarbowy , na podstawie art.306c Ordynacji podatkowej, odmówił wydania zaświadczenia, czy spółka "B" z o.o. była w ww. okresie podatnikiem podatku akcyzowego. W uzasadnieniu organ podatkowy, powołując się na przepis art.293 § 1 Ordynacji podatkowej stwierdził, że indywidualne dane zawarte w deklaracji oraz innych dokumentach składanych przez podatników objęte są tajemnicą skarbową. Do danych tych zaliczyć należy informacje zawarte przez podatnika w druku VAT-R (zgłoszenia rejestracyjnego), wobec czego dostęp do nich mają jedynie podmioty wymienione w Ordynacji podatkowej i przepisach szczególnych. Na postanowienie to spółka "A" wniosła zażalenie do Izby Skarbowej , w którym m.in. podnosi, że wniosła o wydanie zaświadczenia w trybie art.306a Ordynacji podatkowej i następnych, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2003r., jedynie w zakresie dotyczącym faktu bycia podatnikiem podatku akcyzowego przez Spółkę "B" . Do treści wskazanego przepisu organ podatkowy się w ogóle nie ustosunkował i wydał zaskarżone postanowienie z naruszeniem jego postanowień. Dyrektor Izby Skarbowej , po rozpatrzeniu zażalenia, postanowieniem z dnia [...]., utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. Organ II instancji, powołując się na postanowienia przepisu art.306a i 293 § 1 Ordynacji podatkowej stwierdził, że w przedmiotowej sprawie obowiązek płacenia przez podatnika podatku akcyzowego bezpośrednio wynika ze złożonej deklaracji VAT-R, której dane objęte są tajemnicą skarbową. W związku z tym wnioskodawca nie jest podmiotem uprawnionym do uzyskania danych objętych tajemnicą skarbową. Poza tym ani Ordynacja podatkowa, ani rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2002r. w sprawie zaświadczeń wydanych przez organy podatkowe (Dz.U. Nr 240, poz.2067) nie uprawniają Naczelnika Urzędu Skarbowego do potwierdzenia faktu, czy inny podatnik był lub jest podatnikiem podatku akcyzowego. Informacje w tym zakresie mógł uzyskać organ kontroli skarbowej. Postanowienie to spółka "A" zaskarżyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wnosząc o jego uchylenie jako wydanego z naruszeniem przepisu art.306a Ordynacji podatkowej. W uzasadnieniu skargi spółka podnosi okoliczności wskazane w zażaleniu i stwierdza też, że w zakresie objętym postanowieniami powołanego przepisu uchylona została tajemnica skarbowa. Zarzuca też Dyrektorowi Izby Skarbowej nie odniesienie się do kwestii interesu prawnego spółki i to w sytuacji, gdy organ kontroli skarbowej nie ustalił w toku kontroli w sposób jednoznaczny, czy sprzedawca benzyny przerabianej następnie przez spółkę "A" był podatnikiem podatku akcyzowego. Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny, rozpatrując sprawę na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) zważył, co następuje: Skargę uznać należy za uzasadnioną. Punktem wyjścia do oceny prawidłowości zaskarżonego postanowienia stanowić winny postanowienia przepisu art.306a Ordynacji podatkowej. Wynika z nich, że organ podatkowy wydaje zaświadczenia na żądanie osoby ubiegającej się o zaświadczenie o ile (m.in.) ma ona interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu faktycznego (§ 2 pkt 3 art.306a O.p.). Wskazana przez stronę skarżącą spółka "B" była jej kontrahentem, a przedmiot czynności cywilnoprawnych (benzyna) stanowił produkt akcyzowy. Spółka "A" nabywając i przetwarzając produkt akcyzowy, niewątpliwie była podatnikiem podatku akcyzowego, mającym interes prawny wynikający z przepisów ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 11, poz.50 ze zm.) i rozporządzenia wykonawczego w ustaleniu, czy jej kontrahent był również podatnikiem tego podatku. Przedmiot zaświadczenia miał dotyczyć jedynie faktu bycia podatnikiem podatku akcyzowego przez Spółkę "B" , co wynika z rejestru (art.9 ust.1 i ust.40 ww. ustawy), a nie indywidualnych danych tego podatnika, o których mowa w art.293 Ordynacji podatkowej. Tym samym wystarczające w rozpatrywanej sprawie byłoby stwierdzenie przez organ podatkowy, czy kontrahent skarżącej złożył zgłoszenie rejestracyjne i czy we wskazanym przez stronę okresie nie zgłosił rezygnacji z prowadzenia działalności, której dotyczy podatek akcyzowy. Spółka "A" nie wnosiła o powiadomienie jej czy ww. podmiot opłacał podatek akcyzowy i w jakiej wysokości. Stwierdzenie, że określony podmiot jest podatnikiem podatku akcyzowego, co wynika z prowadzonego przez Urząd Skarbowy rejestru, zdaniem składu orzekającego, nie narusza ani jego dóbr osobistych ani tajemnicy skarbowej, co wynika także z treści art.306b § 1 Ordynacji podatkowej. Odmowa potwierdzenia przez Urząd Skarbowy tej okoliczności jest więc w aspekcie przepisu art.306a Ordynacji podatkowej nieuzasadniona. Również powołanie się w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia na możliwość uzyskania żądanych przez skarżącą informacji przez organ kontroli skarbowej, nie może być uznane za wystarczający powód do odmowy wydania omawianego zaświadczenia i to w sytuacji, gdy jak podaje spółka "A", organ ten kwestii tej nie wyjaśnił, mimo, iż przemawiał za tym interes tej spółki. Mając powyższe względy na uwadze, na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit.a i c oraz art.200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji. /-/K.Pawlicki /-/M.Skwierzyńska /-/J.Małecki L.Sz.
Pełny tekst orzeczenia
I SA/Po 2777/03
Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.