V SA 1842/03

V SA 1842/03 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2004-04-27
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2003-05-12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Beata Krajewska /przewodniczący/
Hanna Szafrańska-Falkiewicz /sprawozdawca/
Krystyna Madalińska-Urbaniak
Sygn. powiązane
GSK 1188/04 - Wyrok NSA z 2004-12-20
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Beata Krajewska, Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak, Sędzia NSA - Hanna Szafrańska-Falkiewicz (spr.), Protokolant - E. Jankowska, po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi Z. SA w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] kwietnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe 1. uchyla zaskarżoną decyzję w części utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. Nr [...] z dnia [...].11.2002 r., 2. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w W. na rzecz Z. SA w W. 7.127 zł (siedem tysięcy sto dwadzieścia siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, 3. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzja z dnia [...].04.2003 r. Nr [...] z powołaniem sie na przepisy art. 233 § 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. nr 137, poz. 926 ze zm.), art. 85 § 1 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. – Kodeks celny (tekst jednolity Dz.U. Nr 75, poz. 802 ze zm.), § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 15 grudnia 1998 r. w sprawie ustanowienia taryfy celnej (Dz.U. Nr 158, poz. 1036), § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 grudnia 1999 r. w sprawie ustanowienia taryfy celnej (Dz.U. Nr 107, poz. 1217), po rozpatrzeniu odwołania uzupełnionego pismem z dnia [...].02.03 r. od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. nr [...] z dnia [...].11.2002 r. uchylono zaskarżoną decyzję w części dotyczącej odsetek wyrównawczych i w tym zakresie umarzono postępowanie, w pozostałej części utrzymano zaskarżoną decyzję w mocy.
U podstaw tego rozstrzygnięcia były następujące ustalenia:
Jednolitymi dokumentami administracyjnymi SAD o numerach:
[...] z dnia [...].11.1999 r.
[...] z dnia [...].12.1999 r.
[...] z dnia [...].01.2000 r.
[...] z dnia [...].02.2000 r.
[...] z dnia [...].02.2000 r.
[...] z dnia [...].03.2000 r.
[...] z dnia [...].03.2000 r.
[...] z dnia [...].04.2000 r.
[...] z dnia [...].05.2000 r.
[...] z dnia [...].05.2000 r.
[...] z dnia [...].06.2000 r.
[...] z dnia [...].06.2000 r.
[...] z dnia [...].06.2000 r.
[...] z dnia [...].07.2000 r.
Agencja celna, działająca jako pełnomocnik importera, zgłosiła w celu objęcia procedurą dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym towar zgłoszony jako "mieszanina tłuszczy uwodornionych, rafinowanych, ale nie przetworzonych: rzepakowy, palmowy, sojowy, kokosowy" o nazwie handlowej "A.", klasyfikując go do kodu PCN 1516 20 98 0, ze stawką celną konwencyjną w wysokości odpowiednio 14,2% (rok 1999) i 13% (rok 2000) wartości celnej towaru.
Funkcjonariusze Izby Celnej w W. przeprowadzili w siedzibie spółki "Z." w W. kontrolę w zakresie klasyfikacji taryfowej tłuszczu roślinnego zgłoszonego w procedurze dopuszczenia do obrotu za okres 1999 - 2000r. W trakcie kontroli ujawniono m.in. skład importowanego towaru o nazwie "A.", z którego wynikało, iż przywieziony towar stanowi mieszaninę oleju rzepakowego, palmowego, sojowego i kokosowego. Dla spornego towaru strona deklarowała niewłaściwy kod PCN 1516 20 98 0 ze stawką celną konwencyjną w wysokości 14,2% i 13% zamiast kodu PCN: 1517 90 99 0 ze stawką celną 30%. Skutkowało to zaniżeniem kwot wynikających z długu celnego i bezzasadnym uprzywilejowaniem strony w stosunku do innych podmiotów sprowadzających identyczne lub podobne towary (tłuszcze wykorzystywane w cukiernictwie).
Spółka, pismem z dnia [...].09.2002r., złożyła wyjaśnienia do protokołu pokontrolnego, w którym wskazała, iż sporny towar w certyfikatach i fakturach producenta był klasyfikowany do podpozycji 1516 20. Na poparcie swoich twierdzeń przedłożyła również pismo Głównego Urzędu Ceł z dnia [...].02.1995r., opinię [...] K. K. z dnia [...].03.2002r. oraz Wiążącą Informację Taryfową Unii Europejskiej dla spornego towaru, w których wskazano pozycję 1516 20 jako właściwą.
Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. postanowieniem nr [...] z dnia [...].10.2002r. wszczął postępowania mające na celu ustalenie prawidłowego kodu PCN oraz kwoty wynikającej z długu celnego, a następnie wyznaczył stronie trzydniowy termin do zapoznania się z aktami.
Decyzją nr [...] z dnia [...].11.2002 r. Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. uznał ww. zgłoszenia celne za nieprawidłowe w części dotyczącej klasyfikacji importowanego towaru i zastosowanej stawki celnej oraz określił kwotę długu celnego. Importowany towar zaklasyfikował wg kodu PCN 1517 90 99 0 z autonomiczną stawką celną 30%.
Od powyższej decyzji strona złożyła odwołanie (pismo z dnia [...].12.2002r.), wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i uznanie zgłoszeń za prawidłowe. Do odwołania dołączyła m.in.:
– pismo Głównego Urzędu Ceł z dnia [...].02.1995 r.
– pismo firmy F. z dnia [...].01.1995 r.
– Wiążąca Informacja Taryfowa BTI z dnia [...].11.2001 r.
– Ekspertyza [...] K. K. z dnia [...].03.2002 r.
W uzasadnieniu dalej stwierdzono, ze niesporne jest, iż przedmiotem importu w niniejszej sprawie był tłuszcz cukierniczy o nazwie handlowej A. stanowiący mieszaninę olejów sojowego, kokosowego, rzepakowego i palmowego.
Sporny towar strona zgłosiła do odprawy celnej wg kodu PCN 1516 20 98 0.
Biorąc pod uwagę skład surowcowy spornego w niniejszej sprawie tłuszczu cukierniczego oraz jego przeznaczenie (do stosowania w cukiernictwie), Dyrektor Izby Celnej w W. stwierdza, iż zadeklarowana przez stronę klasyfikacja taryfowa do kodu PCN 1516 20 98 0 nie jest właściwa.
Pozycja 1516 wyłącza jednak uwodornione itd. tłuszcze i oleje oraz ich frakcje, które zostały poddane dalszemu przetworzeniu do celów spożywczych, jak teksturowanie (modyfikacji tekstury lub struktury krystalicznej).
Mając na uwadze, iż przedmiotowy towar jest mieszaniną oleju sojowego, kokosowego, palmowego i rzepakowego, jego klasyfikacja do kodu PCN 1516 20 98 0, nie jest właściwa i nie może być przyjęta. Sporny towar winien zostać zaklasyfikowany do kodu PCN 1517 90 99 0.
Pozycja 1517 zgodnie z brzmieniem taryfy celnej obejmuje "margarynę, jadalne mieszaniny lub wyroby z tłuszczów lub olejów zwierzęcych lub roślinnych, lub z frakcji różnych tłuszczów lub olejów z niniejszego działu, inne niż jadalne tłuszcze lub oleje lub ich frakcje z pozycji 1516.
Przedmiotowy tłuszcz cukierniczy jest mieszaniną oleju palmowego i rzepakowego, co wyłącza możliwość zaklasyfikowania go do pozycji 1516. Natomiast pozycja 1517 obejmuje "...jadalne mieszaniny lub wyroby z tłuszczów lub olejów roślinnych..." Są to zazwyczaj mieszaniny lub produkty w postaci płynnej lub stałej wykonane z:
– różnych tłuszczy lub olejów zwierzęcych albo ich frakcji;
– różnych tłuszczy lub olejów roślinnych albo ich frakcji;
– tłuszczy lub olejów zwierzęcych lub roślinnych albo ich frakcji;
Klasyfikacja spornego produktu do pozycji 1517 wynika bezpośrednio z reguły 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Systemu Zharmonizowanego, zgodnie z którą "tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów, oraz o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag (...).
Strona stoi na stanowisku, że importowany tłuszcz powinien być klasyfikowany do kodu PCN 1516 20 98 0. Na poparcie swoich twierdzeń przedstawiła Wiążącą Informację Taryfową wydaną przez kraj Unii Europejskiej, w której przedmiotowy towar został zaklasyfikowany do kodu 1516 20 98 oraz faktury i certyfikaty wskazujące pozycję 1516 jako właściwą. Strona podniosła jednocześnie, iż wstępnym warunkiem integracji ze Wspólnotami Europejskimi jest zbliżenie ustawodawstwa polskiego do istniejącego we Wspólnocie.
Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż ustawa Kodeks celny jest zbieżna z uregulowaniami obowiązującymi w Unii Europejskiej. Przepisy Kodeksu celnego są wzorowane na przepisach Kodeksu celnego Wspólnot Europejskich, z pewnymi zmianami wynikającymi ze specyfiki polskich warunków. Nie jest to jednak automatyczne przeniesienie przepisów wspólnotowych do polskiego porządku prawnego. Również Taryfa celna, która
została opracowana na podstawie Polskiej Scalonej Nomenklatury Towarowej Handlu Zagranicznego PCN jest zbliżona do tej, stosowanej w krajach członkowskich. PCN bowiem wzorowana jest na treści Nomenklatury Scalonej (CN) opracowanej przez Komisję Wspólnot Europejskich. Nie jest to jednak jednoznaczne ze stosowaniem przez polskie organy celne Nomenklatury Scalonej czy też Kodeksu celnego Wspólnoty. Praktyka taka byłaby bowiem
niezgodna z art. 87 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej.
Odnosząc się do klasyfikacji spornego towaru wskazanej w ekspertyzie [...] K. K. organ II instancji wyjaśnia, iż opinie biegłych ekspertów lub rzeczoznawców bywają pomocne jedynie wówczas, gdy zachodzą wątpliwości dotyczące przedmiotu importu, ustalenia tożsamości towaru. W niniejszej sprawie sytuacja taka nie miała miejsca. Stan towarów nie budził wątpliwości organów celnych i nie był on kwestionowany (do akt sprawy załączono składy jakościowe). Spór dotyczył klasyfikacji towarów wg kodów PCN taryfy celnej, a zgodnie z przepisami prawa materialnego organami właściwymi do ustalania klasyfikacji są Naczelnik Urzędu Celnego i Dyrektor Izby Celnej.
Strona, na poparcie swojego stanowiska w kwestii klasyfikacji powołuje się na zapisy zawarte w Polskich Normach. Organ II instancji wskazuje, iż pojęcia zawarte w Taryfie celnej nie zawsze mają to samo znaczenie co w mowie potocznej lub, jak w niniejszej sprawie, w technologii żywności. Unormowaniami prawa materialnego stanowiącymi podstawę wydania decyzji przez organy celne są uregulowania Kodeksu celnego zawarte w ustawie z dnia 9 stycznia 1997 r. (tekst jednolity Dz.U. Nr 75, poz. 802) oraz przepisy zawarte w aktach normatywnych wykonawczych, w tym przypadku rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 15 grudnia 1998 r. w sprawie ustanowienia taryfy celnej (Dz U. Nr 158, poz. 1036) oraz Wyjaśnienia do taryfy celnej. Zatem należy brać pod uwagę przede wszystkim zapisy w niej zawarte, a nie te znajdujące się w innych źródłach (Polska Norma) czy też wskazane przez uznane autorytety w dziedzinie technologii spożywczej. Stanowisko takie zajął również Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku o sygn. akt I SA/Ka 2502/97 z dnia 7 lipca 1999 r. wskazując, iż z żadnego przepisu prawa celnego nie wynika konieczność klasyfikacji celnej towaru przy zastosowaniu Polskich Norm.
Spółka w odwołaniu podnosi, iż prawidłowość zastosowanej przez nią klasyfikacji potwierdza pismo nr [...] z dnia [...].02.1995 r., w którym wskazano dla przedmiotowego towaru podpozycję 1516 20 jako właściwą
Organ odwoławczy wyjaśnia, iż opinia nr [...] z dnia [...].02.1995 r., na którą powołuje się strona, została wydana przed wejściem w życie zmian do Nomenklatury Zharmonizowanego Systemu (1 styczeń 1996 r.) oraz przed opublikowaniem Wyjaśnień do taryfy celnej (zał. do zarządzenia Prezesa GUC z dnia 17.09.1997 r.), które uwzględniały te zmiany. Zatem powoływanie się na przedmiotową opinię może prowadzić do błędnej klasyfikacji produktu.
Odnośnie naruszenia przepisów dotyczących pobierania odsetek wyrównawczych Dyrektor Izby Celnej w W. wyjaśnia, iż art. 222 § 4 Kodeksu celnego stanowi, iż w przypadku, gdy przesunięcie daty powstania długu celnego lub zarejestrowania kwoty wynikającej z długu celnego powoduje uzyskanie korzyści finansowej, organ celny pobiera odsetki wyrównawcze.
Zgodnie z § 5 ww. artykułu, wypadki i warunki pobierania odsetek wyrównawczych, a także sposób ich naliczania określa Minister Finansów w drodze rozporządzenia.
W myśl § 1 ust. 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20.11.1997 r. z późn. zmianami, w sprawie określenia wypadków i warunków pobierania odsetek wyrównawczych oraz sposobu ich naliczania, wydanego na podstawie art. 222 § 5 Kodeksu celnego, organ celny pobiera odsetki wyrównawcze w wypadku, gdy kwota wynikająca z długu celnego została zarejestrowana na podstawie nieprawidłowych lub niekompletnych danych podanych przez zgłaszającego w zgłoszeniu celnym, z wyjątkiem gdy:
1) dłużnik udowodni, ze podanie nieprawidłowych lub niekompletnych danych spowodowane było szczególnymi okolicznościami, nie wynikającymi z jego zaniedbania lub świadomego działania,
2) kwota odsetek wyrównawczych, naliczonych w odniesieniu do towarów objętych tym samym zgłoszeniem celnym, nie przekracza równowartości 20 [...],
§ 2 powyższego rozporządzenia stanowi, iż odsetki wyrównawcze, o których mowa w § 1 ust. 3 pobiera się od kwoty stanowiącej różnicę pomiędzy kwotą należną a kwotą pobraną.
Odsetki wyrównawcze pobiera się za okres od dnia powstania długu celnego do dnia zapłaty należnej kwoty (§ 2 ust. 3 rozporządzenia).
W przedmiotowej sprawie przyjęcie zgłoszenia celnego zawartego w ww. dokumencie SAD spowodowało z mocy prawa objęcie importowanego towaru wnioskowaną procedurą i określenie kwoty długu celnego. Z powodu nieprawidłowego podania przez zgłaszającego danych w zgłoszeniu celnym, nastąpiło określenie długu celnego w niższej wysokości niż należne.
Za prawidłowe zgłoszenie towaru wraz ze wszystkimi stosownymi dokumentami i prawidłowo wypełnionym zgłoszeniem celnym odpowiada strona, co wynika z obowiązujących przepisów.
Organ może odstąpić od poboru odsetek wyrównawczych tylko w przypadku, gdy dłużnik udowodni, iż podanie nieprawidłowych danych spowodowane było szczególnymi okolicznościami nie wynikającymi z jego zaniedbania lub świadomego działania. Ponieważ w rozpatrywanej sprawie zaistniała okoliczność wymieniona w § 1 ust. 3 pkt 1 powołanego wyżej rozporządzenia Ministra Finansów, dlatego też nie należało pobierać odsetek wyrównawczych.
Należy zauważyć, iż Spółka zadeklarowała kod PCN 1516 20 98 0 zgodnie ze swoją najlepszą wiedzą dotyczącą charakteru spornego towaru. Ponadto, strona zgłaszała przedmiotowy towar do ww. kodu PCN kierując się pismem Głównego Urzędu Ceł nr [...] z dnia [...].02.1995 r.
Mając na uwadze, iż brzmienie pozycji 1516 i 1517 taryfy celnej nie uległo zmianie od 1995 roku, lecz zmieniła się interpretacja przepisów, organ II instancji stwierdza, że Spółka zadeklarowała niewłaściwy kod PCN nieświadomie, więc brak jest podstaw do obciążenia strony odsetkami wyrównawczymi.
W skardze na powyższą decyzję – wnosząc o jej uchylenie w części dotyczącej klasyfikacji taryfowej zarzucono:
1. Rażące naruszenie rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie ustanowienia taryfy celnej (Dz.U. Nr 170, poz. 1217 z 1999 r. ze zm.) w związku z art. 13 ustawy z 9.01.1997 r. Kodeks celny (jednolity tekst Dz.U. Nr 41, poz. 365 z 2002 r.) oraz taryfy celnej stanowiącej załącznik nr 1 do wskazanego wyżej rozporządzenia, a także Reguły 1 i 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej – podanych we wskazanej taryfie celnej oraz załącznika do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24.08.1999 r. Wyjaśnienia do taryfy Celnej (załącznik do Dz.U. Nr 74, poz. 830 z dnia 9 września 1999 r.), a także art. 68 i 69 Układu Europejskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Rzeczpospolitą Polską z jednej strony, a Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi z drugiej strony ("Układ"), sporządzonego w Brukseli w dniu 12 grudnia 1991 r. (zał. do Dz.U. z 27.01.1994 r., nr 11, poz.38).
2. Rażące naruszenie art. 121 Ordynacji podatkowej w związku z art. 262 Kodeksu Celnego.
3. Naruszenie przepisów proceduralnych, tj. art. 120, art. 121, art. 122, art. 124, art. 180, art. 187, art. 210 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej w związku z art. 262 Kodeksu celnego.
Strona skarżąca wywodzi, że A. dostarczony był na teren Polski z [...] przez firmę K.
Klasyfikowanie tłuszczu do pozycji 1516 taryfy celnej przez firmę Z. nastąpiło zgodnie z dokumentami producenta i dostawcy tego tłuszczu, tj. certyfikatem dla A., fakturami producenta i dostawcy tego tłuszczu, tj. certyfikatem dla A., fakturami producenta dla firmy Z. wystawionymi przez firmę K. z [...] oraz jej przedstawiciela w Polsce, firmę F. Sp. z o.o., które to dokumenty klasyfikują A. do pozycji 1516 taryfy celnej jako tłuszcz roślinny, częściowo uwodorniony i rafinowany, dalej nie przetworzony.
W toku postępowania złożono ekspertyzę dotyczącą klasyfikacji celnej tłuszczów firmy K. wydaną przez [...] K. K., odpowiedź Głównego Urzędu Ceł Nr [...] z dnia [...].02.1995 r. na pismo z dnia [...] stycznia 1995 r. skierowane przez przedstawiciela producenta A., firmę F. Sp. z o.o. z siedzibą w W. do Głównego Urzędu Ceł w sprawie określenia kodu PCN dla tłuszczu A., w którym GUC stwierdził, że właściwą pozycją taryfową dla przedmiotowego tłuszczu jest podpozycja 1516 20.
Wiążącą Informację Taryfową (BTI) wydaną przez brytyjskie władze celne dla krajów Unii Europejskiej, zgodnie z którą tłuszcz A. produkowany przez firmę K. powinien być klasyfikowany pod kodem 1516 20 98 0.
Dalej wywodzi, iż A. nie został przetworzony w stopniu określonym w pozycji 1517, nie jest tłuszczem jadalnym, musi podlegać dalszemu przetworzeniu, aby stał się jadalny dla konsumenta; nie powinien być klasyfikowany do kodu taryfowego 1517.
Tłuszcz A. jest w momencie zakupu tłuszczem przetworzonym. Aby spełnił swoją funkcję musi zostać poddany dalszej obróbce, czyli połączeniu z innymi surowcami jak kakao, cukier, mleko itp. A. jest mieszaniną tłuszczów roślinnych, które podlegają procesom frakcjonowania, uwodorniania i rafinacji i w importowanej postaci nie nadaje się do bezpośredniego spożycia.
Równocześnie towar ten nie jest poddawany żadnym innym procesom technologicznym, a więc właściwą dla niego podpozycją taryfy celnej jest pozycja taryfowa 1516 20, która obejmuje tłuszcze i oleje roślinne oraz ich frakcje, częściowo lub całkowicie uwodornione, estryfikowane wewnętrznie, reestryfikowane lub elaidynizowane, rafinowane lub nie, ale dalej nie przetworzone.
Tłuszcz jest poddawany obróbce dopiero w procesie produkcyjnym w Z. Obróbka ta jest konieczna, gdyż A. jest jedynie półproduktem w procesie powstawania wyrobów czekoladopodobnych. A. nie stanowi końcowego produktu mającego wartość użytkową dla klienta. Musi on ulec zmieszaniu z innymi surowcami i dopiero wówczas może być przeznaczony do spożycia.
Dlatego też nie może być zakwalifikowany jako tłuszcz do bezpośredniego użycia jak masło, margaryna czy tłuszcze do pieczenia lub smażenia.
A. wypełnia definicję z pozycji 1516:
"Tłuszcze i oleje zwierzęce lub roślinne i ich frakcje, częściowo lub całkowicie uwodornione, estryfikowane wewnętrznie, reestryfikowane lub elaidynizowane, rafinowane lub nie, ale dalej nie przetworzone".
Skarżąca podkreśla, że organy celne również stosowały do towaru powyższego typu kod 1516, co wynika ze złożonego pisma Prezesa GUC z [...].02.1995 r. Skarżąca podkreśla, iż mimo wątpliwości co do klasyfikacji tłuszczów Dyrektor Izby Celnej w W. nie zdecydował się na powołanie biegłego w tej sprawie na podstawie art. 197 Ordynacji podatkowej.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w W. wniósł o jej oddalenie z argumentacją jak w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Na wstępie należy stwierdzić, że do każdego importowanego towaru przypisany jest odpowiedni jeden kod taryfy z przyporządkowaną do niego stawką celną, co oznacza, że sprowadzony towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Klasyfikacja towarów podlega ogólnym regułom interpretacji systemu zharmonizowanego (ORINS), które to reguły wraz z uwagami wyjaśniającymi i uwagami dodatkowymi zawartymi w taryfie celnej uściślają i wyjaśniają treść poszczególnych pozycji taryfy celnej. Uwagi te nie mają charakteru wskazówek interpretacyjnych, lecz są stosowanym w prawie celnym rodzajem legalnej definicji pojęć zawartych w przepisach prawa, pochodzących od organu ustawowo powołanego do określania stawek celnych i ich zmiany (por. wyrok SN z dnia 25 lipca 1996 r., III ARN 22/96, OSNAPiUS, 1997 r., nr 4, poz. 45).
Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest klasyfikacja taryfowa towaru o nazwie A. Organy celne uznały, iż do przedmiotowego towaru należy zastosować kod PCN 1517 90 99 0, natomiast w ocenie skarżącej, właściwym do zastosowania jest kod PCN 15 16 20 98 0. Istotnym w sprawie jest to, iż decyzja organów celnych wydana została w wyniku kontroli zgłoszenia celnego po zwolnieniu towaru. Zgłoszenie celne zostało przyjęte w dniach od [...].11.1999 r. do [...].07.2000 r., natomiast decyzje organów celnych zostały podjęte odpowiednio w I instancji – [...].11.2002 r., w II instancji – [...].04.2003 r.
Za prawidłowe zgłoszenie celne odpowiada zgłaszający, oraz że organ celny może w trybie art. 83 Kodeksu celnego kontrolować zgłoszenie celne w celu upewnienia się o prawidłowości danych zawartych w zgłoszeniu celnym a w razie stwierdzenia nieprawidłowości, ma obowiązek podjęcia niezbędnych działań w celu właściwego zastosowania przepisów prawa celnego, biorąc pod uwagę nowe dane. Przyjęcie zgłoszenia celnego jest czynnością materialno – techniczną. Organ celny w momencie przyjmowania zgłoszenia obowiązany jest sprawdzić, czy spełnia ono wymogi formalne określone w art. 64 Kodeksu celnego, to znaczy, czy jest złożone na właściwym formularzu, prawidłowo wypełnionym, czy jest podpisane oraz czy załączono do niego wszystkie dokumenty wymagane do objęcia towaru procedurą celną. Jeżeli zgłoszenie spełnia określone wyżej wymogi, organ celny zobowiązany jest je przyjąć. Jeżeli zgłoszenie nie odpowiada wymogom formalnym, organ celny odmawia jego przyjęcia. Odmowa przyjęcia nie jest weryfikacją zgłoszenia celnego, a jedynie oceną jego kompletności. Przyjęcie zgłoszenia celnego powoduje z mocy prawa objęcie towaru wnioskowaną procedurą celną oraz określenie kwoty wynikającej z długu celnego. Dopiero po przyjęciu zgłoszenia celnego organ celny może przystąpić do jego weryfikacji. Weryfikacja może rozpocząć się niezwłocznie po przyjęciu zgłoszenia w trybie art. 70 § 1 Kodeksu celnego, czyli przed zwolnieniem towaru, albo też w trybie art. 83 § 1 Kodeksu celnego, po zwolnieniu towaru. Weryfikacja zgłoszenia celnego polega na ocenie materialnej treści dokumentów załączonych do zgłoszenia celnego oraz danych zawartych w tym zgłoszeniu, a więc np. faktury, świadectwa pochodzenia, certyfikatu towaru, wskazanego przez zgłaszającego kodu PCN, stawki celnej itp.
Jeżeli weryfikacja dotyczy klasyfikacji taryfowej, organ celny powinien uwzględniać, czy i na ile zgłaszający mógł zastosować w zgłoszeniu celnym prawidłowy kod PCN, to znaczy, czy obowiązujące przepisy dotyczące klasyfikacji (tzn. regulacje zawarte bezpośrednio w Taryfie celnej, Wyjaśnienia do taryfy celnej, ewentualnie regulacje zawarte w innych przepisach), są na tyle precyzyjnie sformułowane, że umożliwiały zgłaszającemu, przy zachowaniu należytej staranności, prawidłowo zaklasyfikować towar, a także, czy wcześniejsze działania organu celnego nie przyczyniły się do zastosowania przez zgłaszającego nieprawidłowej klasyfikacji taryfowej towaru.
W ocenie Sądu, w sprawie będącej przedmiotem rozpatrzenia brak było podstaw do wydania decyzji o odmiennej niż w zgłoszeniu, klasyfikacji taryfowej towaru.
Klasyfikacja taryfowa towaru o nazwie A. nie wynika wprost z przepisów prawa. Organ celny pierwszej instancji oparł swoje rozstrzygnięcie na zawartości w składzie produktu rafinowanej, uwodornionej mieszaniny tłuszczów rzepakowego, kokosowego, sojowego i palmowego oraz kwasku cytrynowego w ilości 0,001% o temperaturze topnienia 30o Celsjusza i liczbie jodowej 68.
Organ II instancji nie ustosunkował się w sposób wyczerpujący do zarzutów strony dotyczącej, iż tłuszcz A. w momencie zakupu nie jest tłuszczem przetworzonym. Aby spełniał swoją funkcję musi zostać poddany dalszej obróbce, czyli połączeniu z innymi surowcami jak mleko, cukier, stabilizatory, emulgatory itp. i ponieważ w momencie zakupu jest tłuszczem nieprzetworzonym, musi zostać poddany dalszej obróbce, jest mieszaniną tłuszczów roślinnych i w nieprzetworzonej postaci nie nadaje się do spożycia, dlatego też nie może być zaklasyfikowany do pozycji 1517.
A. dostarczany był na teren Polski z [...] przez firmę K. Strona w toku postępowania złożyła:
1. ekspertyzę dotyczącą klasyfikacji celnej tłuszczów firmy K., wydaną przez [...] K. K., który stwierdził, że A. należy zaklasyfikować do poz. 1516 (k. 279. 280 akt. adm.),
2. odpowiedź GUC z dnia [...].02.1999 r. na pismo z dnia [...].01.1995 r. skierowane przez przedstawiciela producenta A., firmę F. Sp. z o.o., w którym GUC stwierdził, ze właściwą pozycją taryfową dla tłuszczu A. jest podpozycja taryfy 1516 20 (k. 285 akt adm.),
3. Wiążącą Informację Taryfową (BTI) wydaną przez brytyjskie władze celne dla krajów Unii Europejskiej, w myśl której tłuszcz A. produkowany przez firmę K. powinien być klasyfikowany pod kodem 1516 20 98 00 (k. 247 akt. adm.).
Ocena tych dowodów przez organ II instancji jest ogólnikowa i nie do pogodzenia z zasadą wynikającą z art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej, który nakazuje prowadzić postępowanie w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych (celnych), jest sytuacja, w której organ celny pomimo powziętej informacji, zajmując przeciwne do tej informacji stanowisko nie powołał biegłego celem wyjaśnienia rozbieżności między prezentowanymi przez stronę dowodami, a stanowiskiem zajętym przez organ celny co do klasyfikacji tłuszczu o nazwie A.
Powołując się przez organ celny na opinię Wydziału Taryfikacji i Reguł Pochodzenia Towarów Izby Celnej w W. z dnia [...].08.2002 r. oraz Wiążącą Informację Taryfową nr [...], w której towar o nazwie handlowej A. wykorzystywany do produkcji polew czekoladowych i kuwertur, będący częściowo utwardzoną mieszaniną olejów: palmowego, sojowego i rzepakowego o temperaturze topnienia 34o Celsjusza i liczbie jodowej 59-64, sprowadzony w postaci ciekłej w podgrzewanych cysternach został zakwalifikowany do kodu 1517 90 9 10 PCN – nie może być skuteczna w sprawie niniejszej.
Okoliczności te zostały bowiem ujawnione w latach 2002 - zaś tłuszcz A. sprowadzony został do Polski w okresie od [...].11.1999 r. do [...].07.2000 r., zatem organ celny powinien uwzględnić, czy i na ile zgłaszający mógł zastosować w zgłoszeniu celnym prawidłowy kod PCN, to znaczy czy obowiązujące przepisy dotyczące klasyfikacji są na tyle precyzyjnie sformułowane, że umożliwiały zgłaszającemu, przy zachowaniu należytej staranności prawidłowo zaklasyfikować towar, a także czy wcześniejsze działania organu celnego nie przyczyniły się do zastosowania przez zgłaszającego nieprawidłowej klasyfikacji towaru. Organ celny II instancji stwierdzając, iż strona zadeklarowała kod PCN 1516 20 98 0 – zgodnie ze swoją najlepszą wiedzą dotyczącą charakteru spornego towaru, z okoliczności powyższych zdawał sobie sprawę.
W ocenie Sądu w rozpatrywanej sprawie brak było podstaw do wydania decyzji innej niż zawarta w zgłoszeniach klasyfikacji taryfowej towaru.
Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdzając, iż przy decyzjach obu instancji miały miejsce naruszenia przepisów postępowania – art. 121 § 1, 122, 180, 187 Ordynacji podatkowej mające wpływ na rozstrzygnięcie sprawy na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 135 i 200 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji wyroku.