I SA/Po 268/04
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Poznaniu uchylił decyzje organów podatkowych, uznając prawo podatnika do odliczenia wydatków na budowę budynku mieszkalnego, mimo braku pozwolenia na budowę w momencie ponoszenia wydatków.
Sprawa dotyczyła prawa podatnika D.P. do odliczenia od podatku dochodowego wydatków poniesionych na budowę budynku mieszkalnego w 2001 roku. Organy podatkowe odmówiły prawa do ulgi, argumentując, że podatnik nie posiadał pozwolenia na budowę w momencie ponoszenia wydatków. Sąd administracyjny uchylił decyzje organów, stwierdzając, że przepisy nie precyzują, iż inwestor musi być właścicielem gruntu czy dysponować pozwoleniem na budowę w momencie ponoszenia wydatków, a kluczowe jest udokumentowanie wydatków związanych z budową na własne potrzeby mieszkaniowe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu rozpoznał skargę podatnika D.P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2002. Podatnik odliczył od podatku wydatki poniesione na budowę budynku mieszkalnego w 2001 roku, w tym zakup gruntu, wkład budowlany oraz wydatki na budowę udokumentowane fakturami VAT. Organy podatkowe, zarówno pierwszej, jak i drugiej instancji, odmówiły prawa do ulgi, uznając, że podatnik nie spełnił warunków do jej zastosowania, ponieważ pozwolenie na budowę zostało wydane na Spółdzielnię Mieszkaniową, a dopiero później przeniesione na podatnika w 2002 roku. Sąd administracyjny, analizując przepisy art. 27a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uznał, że organy błędnie zinterpretowały prawo materialne. Sąd podkreślił, że przepisy nie wymagają, aby inwestor był właścicielem gruntu czy dysponował ważnym pozwoleniem na budowę w momencie ponoszenia wydatków. Kluczowe jest, aby wydatki były bezpośrednio związane z procesem budowy domu przeznaczonego na własne potrzeby mieszkaniowe podatnika i zostały udokumentowane. Sąd powołał się na zasadę "in dubio pro tributario", zgodnie z którą wątpliwości interpretacyjne przepisów podatkowych nie powinny być rozstrzygane na niekorzyść podatnika. W konsekwencji, Sąd uchylił zaskarżone decyzje organów obu instancji i zasądził zwrot kosztów sądowych.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, podatnik ma prawo odliczyć wydatki poniesione na budowę budynku mieszkalnego, jeśli są one związane z procesem budowy na własne potrzeby mieszkaniowe i zostały udokumentowane, nawet jeśli pozwolenie na budowę zostało uzyskane później lub przeniesione.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzują wymogu posiadania przez inwestora pozwolenia na budowę w momencie ponoszenia wydatków. Kluczowe jest udokumentowanie wydatków związanych z budową na własne potrzeby mieszkaniowe. Zasada "in dubio pro tributario" nakazuje interpretować wątpliwości na korzyść podatnika.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (10)
Główne
u.p.d.o.f. art. 27a § ust. 1 pkt 1 lit. "b"
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych
Sąd uznał, że organy błędnie zinterpretowały ten przepis, odmawiając prawa do ulgi z powodu braku pozwolenia na budowę w momencie ponoszenia wydatków.
Ustawa o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne art. 4 § ust. 2
Przepis ten ustanowił zachowanie praw nabytych przez podatników, którzy w latach 1997-2001 nabyli prawo do odliczenia wydatków, umożliwiając kontynuację odliczeń od 1 stycznia 2002 r. do 31 grudnia 2004 r.
Pomocnicze
u.p.d.o.f. art. 27a § ust. 1 pkt 1 lit. "f"
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych
Przepis ten określał warunki odliczenia wydatków mieszkaniowych, w tym na budowę budynku mieszkalnego.
o.p. art. 208 § § 1
Ordynacja podatkowa
Dotyczy umorzenia postępowania podatkowego.
p.u.s.a. art. 1 § § 2
Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Określa zakres kontroli sprawowanej przez sąd administracyjny.
p.p.s.a. art. 134
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zasada oficjalności, zgodnie z którą sąd nie jest związany zarzutami skargi i bierze z urzędu pod uwagę naruszenia prawa.
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. "a" i "c"
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do uchylenia decyzji organu administracji.
p.p.s.a. art. 152
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do wstrzymania wykonania decyzji.
p.p.s.a. art. 200
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do orzeczenia o kosztach sądowych.
Konstytucja RP art. 2
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Zasada demokratycznego Państwa prawa, z której wynika zasada "in dubio pro tributario".
Argumenty
Skuteczne argumenty
Przepisy nie wymagają posiadania pozwolenia na budowę w momencie ponoszenia wydatków na budowę budynku mieszkalnego. Kluczowe jest udokumentowanie wydatków związanych z budową na własne potrzeby mieszkaniowe. Zasada "in dubio pro tributario" nakazuje interpretować wątpliwości na korzyść podatnika.
Odrzucone argumenty
Organy podatkowe argumentowały, że brak pozwolenia na budowę na nazwisko podatnika w momencie ponoszenia wydatków uniemożliwia skorzystanie z ulgi. Organy twierdziły, że przeniesienie pozwolenia na budowę w 2002 roku nie pozwala na uznanie wydatków poniesionych w 2001 roku jako kontynuacji nabytego prawa.
Godne uwagi sformułowania
nie można odmówić mu prawa do ulgi w przypadku, gdy poniósł w 2001 r. wydatki związane z ta budową i udokumentowane fakturami VAT. to przyjęcie narusza przepis art. 27a ust. 1 pkt 1 lit. "b" o podatku dochodowym od osób fizycznych. zasadą "in dubio pro tributario" wynikającą z konstytucyjnej zasady demokratycznego Państwa prawa (...) wątpliwości dotyczące wykładni przepisów podatkowych nie powinny być interpretowane na niekorzyść podatnika.
Skład orzekający
Janusz Ruszyński
przewodniczący
Katarzyna Nikodem
członek
Sylwia Zapalska
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących ulgi budowlanej, zwłaszcza w kontekście wymogu posiadania pozwolenia na budowę w momencie ponoszenia wydatków oraz zasady \"in dubio pro tributario\"."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy stanu prawnego obowiązującego w latach 2001-2002 i specyficznej sytuacji podatnika, jednak jego argumentacja dotycząca wykładni przepisów i zasad postępowania podatkowego ma szersze zastosowanie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa pokazuje, jak sądowa wykładnia przepisów podatkowych może uchylić rygoryzm organów administracji i chronić prawa podatnika, co jest zawsze interesujące dla prawników i przedsiębiorców.
“Budowa domu bez pozwolenia? Sąd stanął po stronie podatnika w sprawie ulgi mieszkaniowej.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI SA/Po 268/04 - Wyrok WSA w Poznaniu Data orzeczenia 2005-12-21 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2004-03-26 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Sędziowie Janusz Ruszyński /przewodniczący/ Katarzyna Nikodem Sylwia Zapalska /sprawozdawca/ Symbol z opisem 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania Skarżony organ Dyrektor Izby Skarbowej Treść wyniku Uchylono decyzję I i II instancji Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Ruszyński Sędziowie NSA Sylwia Zapalska(spr) as.sąd. WSA Katarzyna Nikodem Protokolant st.sekr.sąd. Laura Szukała po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2005 r. sprawy ze skargi D.P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2002 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Urzędu Skarbowego z dnia [...] r. o Nr [...], 2. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącego kwotę 255 zł (dwieście pięćdziesiąt pięć złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych, 3. wstrzymuje wykonanie decyzji wymienionych w pkt 1 do chwili uprawomocnienia się niniejszego wyroku. /-/K.Nikodem /-/J.Ruszyński /-/S.Zapalska Uzasadnienie W dniu [...] 2002 r. D. P. złożył zeznanie podatkowe PIT-37 o wysokości dochodu osiągniętego w 2001 r. i odliczył od podatku kwotę z tytułu poniesionych wydatków mieszkaniowych na: zakup gruntu - [...]złotych wkład budowlany do spółdzielni mieszkaniowej - [...]złotych wykończenie lokalu mieszkalnego w nowo wybudowanym budynku mieszkalnym do dnia zasiedlenia - [...]złotych remont i modernizację lokalu mieszkalnego - [...]złotych. W dniu [...]2002 r. Urząd Skarbowy wszczął postępowanie w zakresie prawidłowości rozliczeń podatkowych za 2001 r. w związku z odliczeniem od podatku wydatków na nowo wybudowany budynek. Wynikiem tego postępowania było wydanie w dniu [...]r. decyzji o nr [...] dotyczącej umorzenia postępowania podatkowego, ponieważ podatek należny wyniósł O zł, tak jak zadeklarował w zeznaniu rocznym podatnik. W uzasadnieniu tej decyzji organ I instancji wyraził pogląd, że podatnik miał prawo odliczyć wydatki na zakup gruntu oraz na wkład budowlany natomiast nie mógł skorzystać z ulgi na wykończenie lokalu mieszkalnego w nowo wybudowanym budynku, do dnia zasiedlenia, ponieważ ulga ta przysługuje tylko w przypadku zakupu lokalu mieszkalnego, a nie budynku mieszkalnego. Organ podniósł, że nie uwzględnia argumentów podatnika zawartych w piśmie z [...]2000 r. ponieważ budowa budynku mieszkalnego była prowadzona przez Spółdzielnię Mieszkaniową na podstawie pozwolenia na budowę wydanego na Spółdzielnię, a nie na podatnika. W decyzji powołano jako podstawę prawną art. 27a ust. 1 pkt 1 lit. "f" ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 z późn. zm.). W odwołaniu od wyżej opisanej decyzji D. P. zarzucił naruszenie art. 208 § 1 Ordynacji podatkowej i nie zgodził się z umorzeniem postępowania ze względu na bezprzedmiotowość, ponieważ przedmiot sporu istnieje z uwagi na kwotę ulgi mieszkaniowej przechodzącej do odliczenia w latach następnych. Powołał się na wyrok NSA z 18 kwietnia 1995 r. SA/Łd 2424/94 zgodnie z którym "z bezprzedmiotowością postępowania mamy do czynienia wówczas, gdy w sposób oczywisty organ stwierdzi brak podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozpatrzenia sprawy", a taka sytuacja w sprawie nie zachodzi. Wniesione odwołanie nie zostało uwzględnione przez Izbę Skarbową decyzją z dnia [...]r., która zatwierdziła zaskarżoną decyzję. Następnie D. P. wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego O/Z w Poznaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny po rozpoznaniu skargi na decyzję z [...]r. wyrokiem z dnia 22 lutego 2005 r. w sprawie I SA/Po 64/03 skargę oddalił nie sporządzając uzasadnienia. W dniu [...]2003 r. D. P. złożył zeznanie podatkowe PIT-37 o wysokości dochodu osiągniętego w 2002 r. i odliczył od podatku kwotę z tytułu poniesionych wydatków mieszkaniowych na: wkład budowlany - [...]złotych budowę budynku mieszkalnego - [...]złotych remont i modernizacje lokalu mieszkalnego - [...]złotych. W dniu [...]r. Urząd Skarbowy [...] wszczął postępowanie podatkowe, w celu określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002 r., w związku z odliczeniem od podatku wydatków na budowę budynku mieszkalnego i wydał decyzję [...]r. w której określił D. P. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002 rok w kwocie [...] zł, podatek dochodowy według zeznania z dnia [...]2003 r. - O zł. Łączne zaliczki pobrane przez płatników - [...]zł i do odpisu kwotę - [...]zł. W uzasadnieniu decyzji wyraził pogląd, iż kwota pochodząca z roku ubiegłego odliczeń od podatku wynosi [...] zł, a nie jak to wykazał podatnik w zeznaniu o wysokości osiągniętego dochodu w roku podatkowym za 2001 r. w wysokości [...]zł. Aby uznać wydatki poniesione w 2002 r. na budowę budynku mieszkalnego i dokonać dalszych wydatków ponoszonych w związku z jej kontynuowaniem w 2002 r. do 2004 r., podatnik musiał w 2001 r. spełnić warunki: wystąpić z wnioskiem do właściwego organu o wydanie decyzji pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego i udokumentować fakturą VAT wydatek na budowę budynku mieszkalnego oraz wykazać odliczenie z tego tytułu w zeznaniu rocznym za 2001 r. Wprawdzie podatnik posiada faktury VAT, ale z wnioskiem o pozwolenie na budowę budynku mieszkalnego wystąpił dopiero w dniu [...]2002 r., który został załatwiony pozytywnie decyzją Starosty w dniu [...]2002 r. Od powyższej decyzji odwołał się D. P. do Dyrektora Izby Skarbowej , który decyzją z [...]r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję i podzielił pogląd zawarty w jej uzasadnieniu. Dyrektor podkreślił, że bez znaczenia pozostaje fakt, iż nastąpiło przepisanie pozwolenia na budowę ze Spółdzielni na podatnika, bowiem ustawodawca zgodnie z cytowanym w decyzji art. 27a ust. 1 pkt 1 lit. "a" - "f" ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2001 r.) pozwolił na odliczenie w 2002 r. wydatków ponoszonych na budowę budynku mieszkalnego tylko tym podatnikom, którzy nabyli prawo do tego rodzaju odliczeń w roku 2002. Podatnik D. P. w roku 2001 poniósł wydatki na budowę budynku mieszkalnego w łącznej kwocie [...]zł. Które podlegały odliczeniu od podatku. W roku 2002 poniesiona na budowę łączna kwota wydatków w wysokości [...]zł nie może być uznana jako kontynuacja nabytego w roku 2001 prawa. Podatnik nie rozpoczął w roku 2001 budowy budynku mieszkalnego ponieważ nie miał żadnych uprawnień do podjęcia budowy i tym samym nie nabył uprawnień do odliczenia od podatku w roku następnym wydatków z tytułu budowy budynku mieszkalnego. Powyższą decyzję zaskarżył D. P. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargą opartą na zarzucie błędnej interpretacji prawa materialnego art. 27a ust. 1 lit. "b" ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 z późn. zm.) w brzmieniu obowiązującym w 2001 r. oraz art. 4 ust. 2 ustawy z 21 listopada 2001 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. z 2001 r. Nr 134, poz. 1509) i naruszenie przepisów proceduralnych art. 121 § 1, 125 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez niedopełnienie obowiązków spoczywających na organie podatkowym. W konsekwencji skarżący domagał się uchylenia obu decyzji organu I i II instancji. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej nie znajduje podstaw do zmiany swego stanowiska i wnosi o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) - Prawo o ustroju sądów administracyjnych Sąd w zakresie swej właściwości sprawuje kontrolę zaskarżonych decyzji wyłącznie pod względem ich zgodności z prawem materialnym, przepisami postępowania i to nie tylko samej decyzji, ale także procedowania organu przed jej wydaniem. Na podstawie art. 134 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Zgodnie z jej treścią Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. Zobowiązany jest natomiast do wzięcia z urzędu pod uwagę wszelkich naruszeń prawa, w tym także tych nie podnoszonych w skardze, które to związane są zaskarżonymi decyzjami. Granice rozpoznania skargi przez Sąd są z jednej strony wyznaczone przez kryterium legalności działań organów podatkowych w zaskarżonej sprawie, a z drugiej przez zakaz pogarszania sytuacji prawnej skarżącego (zakaz reformationis in peius). Słusznie zauważyły organy podatkowe, że ustawą z dnia 21 listopada 2001 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. Nr 134, poz. 1509) została zlikwidowana tzw. "duża ulga mieszkaniowa". Jednocześnie ustawodawca w art. 4 ust. 2 cytowanej ustawy ustanowił zachowanie praw nabytych podatnikom, którzy w latach 1997-2001 nabyli prawo do odliczenia od podatku wydatków poniesionych na cele określone w art. 27a ust. 1 pkt 1 lit. "a" - "f" ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 z późn. zm.) w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2002 r. Podatnikom przysługuje na zasadach określonych w cyt. wyżej ustawie, prawo do odliczenia od podatku dalszych wydatków jako kontynuacja danej inwestycji a poniesionych od 1 stycznia 2002 r. do 31 grudnia 2004 roku. Z dowodów zgromadzonych w sprawie wynika, że w dniu [...] września 2001 r. została zawarta umowa w sprawie warunków i zasad realizacji budowy domu jednorodzinnego pomiędzy Spółdzielnią Mieszkaniową Budowy Domów Jednorodzinnych "A " a D. P. oraz, że Spółdzielnia w dniu [...] października 2001 r. protokołem udostępniła segment nr [...] D. P. i K.K. do wykonania prac wewnętrznych. W dniu [...]r. Aktem Notarialnym Rep. A Nr [...] Spółdzielnia przeniosła własność budynku (segmentu) na D. P. i K.K. Również niesporne jest, że Starosta decyzją z dnia [...]r. o nr [...] przeniósł pozwolenie na budowę na rzecz D. P. i K.K. D. P. w 2001 roku wykazał, że poniósł wydatki - na zakup gruntu w wysokości [...]zł., - wkład budowlany w wysokości [...]zł - budowę budynku mieszkalnego udokumentowane fakturami VAT w wysokości [...]zł Te wydatki odliczył od podatku za 2001 r. - PIT-37: na zakup gruntu - [...]zł ([...]zł x 19%) wkład budowlany - [...]zł ([...]zł x 19%) wykończenie budynku - [...]zł ([...]zł x 19%) rachunki VAT remont i modernizację - [...]zł ([...]x 19%) lokalu mieszkalnego Sporne w sprawie jest, czy można uznać wydatki w kwocie [...] zł udokumentowane fakturami VAT w 2001 r. za poniesione na budowę budynku mieszkalnego, w przypadku gdy początkowo pozwolenie na budowę otrzymała Spółdzielnia Mieszkaniowa Budowy Domów Jednorodzinnych "A ", a następnie pozwolenie to zostało przeniesione na podatnika decyzją Starosty w 2002 r. W ocenie Sądu art. 27a cytowanej powyżej ustawy, ani też żaden inny przepis ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje rodzaju wydatków podlegających odliczeniu. Przepisy te także, nie stanowią, aby inwestor był właścicielem gruntu budowlanego, ani by w dniach wydatkowania określonych środków dysponował ważnym pozwoleniem na budowę. Sąd podziela pogląd wyrażony w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 1 czerwca 2004 r. SA/Rz 89/03 iż "w każdej sprawie konieczna jest indywidualna ocena spełnienia przez podatnika przesłanek z art. 27a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a w szczególności, czy poniesione wydatki są bezpośrednio związane z procesem budowy domu i czy budowany budynek jest przeznaczony na własne potrzeby mieszkaniowe podatnika". W świetle powyższej tezy jeżeli okaże się, że podatnik rzeczywiście wybudował budynek mieszkalny na własne potrzeby, to nie można odmówić mu prawa do ulgi w przypadku, gdy poniósł w 2001 r. wydatki związane z ta budową i udokumentowane fakturami VAT. Organy obu instancji przyjęły, iż podstawą odliczeń w ramach tzw. "dużej ulgi budowlanej" mogą być jedynie wydatki poczynione przez podatnika po uzyskaniu decyzji upoważniającej do przeprowadzenia robot budowlanych. W świetle powyższych ustaleń, zdaniem Sądu to przyjęcie narusza przepis art. 27a ust. 1 pkt 1 lit. "b" o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zaznaczyć również należy, że ulga budowlana jest ulgą wieloletnią i realizacja tej ulgi w przepisach podatkowych została przez ustawodawcę rozciągnięta w czasie i dlatego decydujące znaczenie ma tylko to, czy udokumentowany wydatek służył osiągnięciu celu proponowanego przez ustawodawcę. Kończąc, Sąd podkreśla, że zgodnie z zasadą "in dubio pro tributario" wynikającą z konstytucyjnej zasady demokratycznego Państwa prawa (art. 2 konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej z 2 kwietnia 1997 r.) wątpliwości dotyczące wykładni przepisów podatkowych nie powinny być interpretowane na niekorzyść podatnika. Z tych powodów, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), Sąd orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach orzeczono zgodnie z art. 200, a o wstrzymaniu wykonania decyzji na podstawie art. 152 wyżej cytowanej ustawy. /-/K.Nikodem /-/J.Ruszyński /-/S.Zapalska LF
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI