I SA/PO 263/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę J. U. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymujące w mocy decyzję o oddaleniu zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej zaległości z tytułu opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi.
Skarżący J. U. wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które utrzymało w mocy decyzję o oddaleniu jego zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej zaległości z tytułu opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Zarzuty obejmowały nieistnienie obowiązku, błąd co do zobowiązanego, brak upomnienia oraz wygaśnięcie obowiązku. Sąd administracyjny, rozpoznając sprawę w trybie uproszczonym, oddalił skargę, uznając, że obowiązek zapłaty wynika z ostatecznej decyzji, skarżący nie wykazał jego nieistnienia ani wygaśnięcia, a postępowanie egzekucyjne zostało wszczęte prawidłowo po doręczeniu upomnień.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu rozpoznał skargę J. U. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które utrzymało w mocy postanowienie organu pierwszej instancji o oddaleniu zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej. Skarżący kwestionował istnienie obowiązku zapłaty zaległości z tytułu opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi, podnosząc zarzuty nieistnienia obowiązku, błędu co do zobowiązanego, braku uprzedniego doręczenia upomnienia oraz wygaśnięcia obowiązku. Sąd, analizując stan faktyczny i prawny, stwierdził, że obowiązek zapłaty wynika z ostatecznej decyzji administracyjnej, a skarżący nie przedstawił dowodów na jego nieistnienie lub wygaśnięcie. Sąd uznał również, że skarżący został prawidłowo zidentyfikowany jako zobowiązany, a przed wszczęciem egzekucji skutecznie doręczono mu wymagane upomnienia. W konsekwencji, sąd uznał zaskarżone postanowienie za zgodne z prawem i oddalił skargę na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, zarzuty te nie mogły stanowić podstawy do uwzględnienia, ponieważ obowiązek zapłaty wynikał z ostatecznej decyzji, skarżący nie wykazał jego nieistnienia ani wygaśnięcia, został prawidłowo zidentyfikowany jako zobowiązany, a postępowanie egzekucyjne zostało wszczęte po skutecznym doręczeniu upomnień.
Uzasadnienie
Sąd ocenił, że obowiązek zapłaty opłat za odpady wynika z ostatecznej decyzji, a skarżący nie przedstawił dowodów na jego nieistnienie lub wygaśnięcie. Stwierdzono prawidłowe określenie zobowiązanego oraz skuteczne doręczenie upomnień przed wszczęciem egzekucji.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (8)
Główne
u.p.e.a. art. 33 § § 2
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
Pomocnicze
u.p.e.a. art. 15 § § 1
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
p.u.s.a. art. 1 § § 1 i 2
Prawo o ustroju sądów administracyjnych
p.p.s.a. art. 119 § pkt 3
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 120
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 134 § § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 145 § § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 151
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Odrzucone argumenty
Nieistnienie obowiązku zapłaty opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Błąd co do zobowiązanego. Brak uprzedniego doręczenia upomnienia. Wygaśnięcie obowiązku w całości.
Godne uwagi sformułowania
Sąd nie dopatrzył się przy jego wydaniu naruszeń prawa, które w świetle art. 145 § 1 p.p.s.a. skutkowałyby koniecznością uchylenia albo stwierdzenia nieważności tego aktu, względnie stwierdzenia jego wydania z naruszeniem prawa. Pojęcie nieistnienia obowiązku w rozumieniu art. 33 § 2 pkt 1 u.p.e.a. oznacza sytuacje, w których obowiązek ten nigdy nie powstał, na przykład z mocy prawa albo nie wydano decyzji nakładającej obowiązek podlegający wykonaniu w drodze egzekucji, bądź też decyzja taka została wydana, lecz następnie ją uchylono, stwierdzono jej nieważność lub wygaśnięcie, bądź też, gdy obowiązek podlegający egzekucji wygasł w związku z zaistnieniem zdarzenia określonego w ustawie, lecz przed rozpatrzeniem zarzutów. Twierdzenie skarżącego, że odpady komunalne nie były odbierane, nie mają wpływu na istnienie obowiązku wynikającego z ostatecznej decyzji.
Skład orzekający
Katarzyna Nikodem
sprawozdawca
Katarzyna Wolna-Kubicka
przewodniczący
Małgorzata Bejgerowska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Potwierdzenie prawidłowości procedury egzekucyjnej w administracji w przypadku zaległości z tytułu opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi, w szczególności w kontekście zarzutów dotyczących istnienia obowiązku i doręczenia upomnień."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i interpretacji przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter proceduralny i dotyczy rutynowej egzekucji administracyjnej. Brak w niej nietypowych faktów czy przełomowych interpretacji prawnych.
Sektor
administracja publiczna
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI SA/Po 263/25 - Wyrok WSA w Poznaniu Data orzeczenia 2025-10-07 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2025-04-11 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Sędziowie Katarzyna Nikodem /sprawozdawca/ Katarzyna Wolna-Kubicka /przewodniczący/ Małgorzata Bejgerowska Symbol z opisem 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych Hasła tematyczne Egzekucyjne postępowanie Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Oddalono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2023 poz 2505 art. 15 § 1, art. 33 § 2 Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t. j.) Sentencja Dnia 7 października 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Wolna – Kubicka Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Nikodem (spr.) Sędzia WSA Małgorzata Bejgerowska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 7 października 2025 roku sprawy ze skargi J. U. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 31 grudnia 2024 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej oddala skargę. Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem z 31 grudnia 2024 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu zażalenia J. U., utrzymało w mocy postanowienie Zarządu Związku Międzygminnego "P. R. G. O. K." w P. z 13 listopada 2024 r., nr [...] w przedmiocie oddalenia zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej. Zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy. Zarząd Związku Międzygminnego PRGOK wystawił tytuł wykonawczy z 11 września 2024 r., nr [...] celem wyegzekwowania od skarżącego należności pieniężnych, tj. zaległości z tytułu zaległych opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz kosztów upomnienia, wynikających z decyzji z 27 grudnia 2022 r., nr [...] Skarżący pismem z 5 października 2024 r. wniósł zarzuty w sprawie prowadzonej egzekucji administracyjnej. W piśmie tym podniósł następujące zarzuty: 1) nieistnienie obowiązku, 2) błąd co do zobowiązanego, 3) brak uprzedniego i/lub uprzednich doręczeń upomnień, 4) wygaśnięcie obowiązku w całości. Zarząd Związku Międzygminnego PRGOK postanowieniem z 13 listopada 2024 r. oddalił zarzuty skarżącego w sprawie egzekucji administracyjnej. Organ I instancji w uzasadnieniu wyjaśnił, że wobec zaległości skarżącego w regulowaniu opłat za odbiór odpadów komunalnych wystawił upomnienia z 26.09.2023 r., 20.03.2024 r., 18.06.2024 r. wzywające do wykonania obowiązku, z zagrożeniem skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego. Wobec braku uregulowania zaległości, Zarząd Związku Międzygminnego PRGOK wystawił tytuł wykonawczy nr [...] i skierował go do egzekucji administracyjnej. Następnie organ I instancji wskazał, że nie zachodzi sytuacja błędu co do osoby zobowiązanego. Obowiązek stwierdzony tytułem wykonawczym istnieje i wynika z ostatecznej decyzji. Organ ponadto wskazał, że na dzień wydania zaskarżonego postanowienia zaległość objęta tytułem wykonawczym jest wymagalna w całości. Skarżący wniósł zażalenie na ww. postanowienie. W zażaleniu podniósł, że wnosi o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz uznanie, że "pseudowierzyciel notorycznie i uporczywie czynem ciągłym fabrykuje bezpodstawne roszczenia za usługi, jakich nie wykonuje oraz dochodzi roszczeń pod dwoma różnymi adresami". Końcowo skarżący wniósł o umorzenie postępowań egzekucyjnych. Utrzymując w mocy postanowienie organu I instancji z 13 listopada 2024 r. – przywołanym na wstępie postanowieniem z 31 grudnia 2024 r. - Samorządowe Kolegium Odwoławcze w uzasadnieniu wyjaśniło, że skarżący nie przedstawił dowodów na okoliczność, że obowiązek stwierdzony tytułem wykonawczym nr [...] nie istnieje. W tytule wykonawczym, jako podmiot zobowiązany został wskazany J. U. i jest to ta sama osoba, której dotyczy decyzja z 27 grudnia 2022 r. określająca wysokość opłaty z tytułu gospodarowania odpadami komunalnymi. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że strona została prawidłowo określona poprzez wskazanie jej imienia i nazwiska oraz nr PESEL. Następnie organ II instancji wskazał, że przed wszczęciem egzekucji administracyjnej, skarżącemu doręczono upomnienia z: 26.09.2023 r. (doręczone: 16.10.2023 r.), 20.03.2024 r. (doręczone: 10.04.2024 r.) i 18.06.2024r. (doręczone: 05.07.2024 r.). Końcowo Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że skarżący w żaden sposób nie wykazał, że jego zobowiązania z tytułu opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi wygasły. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego skarżący zarzucił ogólną obrazę prawa materialnego i procesowego, podtrzymując dotychczas wyrażone zarzuty. Wobec powyższego wniósł o: 1) uchylenie w całości postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 31 grudnia 2024 r., 2) uznanie w całości zażalenia, W uzasadnieniu skargi jej autor rozwinął podniesione w niej zarzuty. W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe argumenty. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi – ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi – przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i zasadniczo na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Korzystając z uprawnienia, które przyznaje sądowi administracyjnemu art. 119 pkt 3 w zw. z art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.; w skrócie: "p.p.s.a."), dopuszczający możliwość rozpoznania w postępowaniu uproszczonym skargi, której przedmiotem jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę, co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, Sąd procedował w niniejszej sprawie na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze – w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu. Dokonując tak rozumianej kontroli zaskarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego , Sąd nie dopatrzył się przy jego wydaniu naruszeń prawa, które w świetle art. 145 § 1 p.p.s.a. skutkowałyby koniecznością uchylenia albo stwierdzenia nieważności tego aktu, względnie stwierdzenia jego wydania z naruszeniem prawa. Istota niniejszej sprawy koncentruje się wyłącznie na kwestii istnienia podstaw do uwzględnienia zgłoszonych zarzutów dotyczących prowadzonej egzekucji administracyjnej. Stosownie do art. 33 § 2 u.p.e.a. podstawą zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej jest: 1) nieistnienie obowiązku; 2) określenie obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z: a) orzeczenia, o którym mowa w art. 3 i art. 4, b) dokumentu, o którym mowa w art. 3 a § 1, c) przepisu prawa, jeżeli obowiązek wynika bezpośrednio z tego przepisu; 3) błąd co do zobowiązanego; 4) brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, jeżeli jest wymagane; 5) wygaśnięcie obowiązku w całości albo w części; 6) brak wymagalności obowiązku w przypadku: a) odroczenia terminu wykonania obowiązku, b) rozłożenia na raty spłaty należności pieniężnej, c) wystąpienia innej przyczyny niż określona w lit. a i b. Zdaniem Sądu, obowiązek zapłaty przez skarżącego opłaty z tytułu gospodarowania odpadami komunalnymi wynika z decyzji z 27 grudnia 2022 r. (nr [...]). Z akt administracyjnych nie wynika natomiast, aby skarżący przedstawił dowody na okoliczność, że obowiązek stwierdzony tytułem wykonawczym nr [...] nie istnieje. Pojęcie nieistnienia obowiązku w rozumieniu art. 33 § 2 pkt 1 u.p.e.a. oznacza sytuacje, w których obowiązek ten nigdy nie powstał, na przykład z mocy prawa albo nie wydano decyzji nakładającej obowiązek podlegający wykonaniu w drodze egzekucji, bądź też decyzja taka została wydana, lecz następnie ją uchylono, stwierdzono jej nieważność lub wygaśnięcie, bądź też, gdy obowiązek podlegający egzekucji wygasł w związku z zaistnieniem zdarzenia określonego w ustawie, lecz przed rozpatrzeniem zarzutów (por. wyrok NSA z 15.04.2025 r., III FSK 359/24, wszystkie powołane w uzasadnieniu niniejszego wyroku orzeczenia dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, publ.; w skrócie "CBOSA"). W ocenie Sądu, twierdzenie skarżącego, że odpady komunalne nie były odbierane, nie mają wpływu na istnienie obowiązku wynikającego z ostatecznej decyzji. Zdaniem Sądu, w tytule wykonawczym ([...]) jako podmiot zobowiązany został wskazany skarżący i jest to ta sama osoba, której dotyczy decyzja z 27.12.2022 r. (nr [...]). Z akt administracyjnych wynika bowiem, że skarżący został prawidłowo określony poprzez wskazanie jego imienia i nazwiska oraz nr PESEL. Podany w tytule wykonawczym adres zamieszkania w Ś. K. był ostatnim adresem zamieszkania zobowiązanego, jakim dysponował organ w dacie wydania decyzji z 27.12.2022 r. Błąd co do osoby zobowiązanego może nastąpić w dwojakiej sytuacji. Może do niego dojść, kiedy organ egzekucyjny lub egzekutor podjęli czynności egzekucyjne wobec osoby, którą błędnie uznali za zobowiązanego, w związku z czym doręczyli takiej błędnie określonej osobie tytuł wykonawczy oraz pouczyli ją o prawie zgłoszenia zarzutów. Jako powyższy błąd uznać należy także sytuację wskazania w tytule wykonawczym osoby, na której nie ciąży obowiązek. Weryfikacja stwierdzonego błędu sprowadza się do porównania danych osoby wskazanej w tytule wykonawczym z danymi adresata orzeczenia lub innego dokumentu, stanowiącego podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego (por. wyrok NSA z 22.05.2025 r., II OSK 2332/24, CBOSA). Nie zachodzi błąd co do osoby zobowiązanego, jeżeli zobowiązany kwestionuje zasadność nałożenia na niego obowiązku i, wnosząc zarzut, zmierza do zbadania zasadności nałożenia na niego obowiązku (por. P. M. Przybysz [w:] Postępowanie egzekucyjne w administracji. Komentarz, wyd. II, LEX/el. 2025, uw. 16 do art. 33). Przepis art. 15 § 1 u.p.e.a. stanowi, że egzekucja administracyjna może być wszczęta, jeżeli wierzyciel, po upływie terminu do wykonania przez zobowiązanego obowiązku, przesłał mu pisemne upomnienie, zawierające wezwanie do wykonania obowiązku z zagrożeniem skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego oraz inne dane niezbędne do prawidłowego wykonania obowiązku przez zobowiązanego, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej. Postępowanie egzekucyjne może być wszczęte dopiero po upływie 7 dni od dnia doręczenia tego upomnienia. Jak wynika z akt administracyjnych, przed wszczęciem egzekucji administracyjnej skarżącemu skutecznie doręczono upomnienia z: 26.09.2023 r. (doręczone: 16.10.2023 r.), 20.03.2024 r. (doręczone: 10.04.2024 r.) i 18.06.2024 r. (doręczone: 05.07.2024 r.). Upomnienia dotyczyły zaległości skarżącego od lipca 2023 r. do czerwca 2024 r., a więc tych zobowiązań, które zostały wskazane w tytule wykonawczym. Odnosząc się natomiast do zarzutu wygaśnięcia obowiązku, wskazać należy, że podstawa tego zarzutu wystąpi, gdy obowiązek stanie się bezprzedmiotowy, gdy odpadnie podstawa prawna do jego dochodzenia (np. wyeliminowane ze skutkiem ex nunc zostanie orzeczenie nakładające obowiązek albo uchylony zostanie przepis z którego bezpośrednio wynikał obowiązek). Przede wszystkim jednak, gdy dochodzony obowiązek wygaśnie na skutek wykonania, umorzenia, przedawnienia. Zarzut wygaśnięcia w całości lub części zobowiązania może dotyczyć sytuacji, gdy dojdzie do jego wykonania w okresie pomiędzy wszczęciem postępowania egzekucyjnego a wniesieniu zarzutów (por. wyrok NSA z 5.07.2024 r., III FSK 1047/23, CBOSA). W ocenie Sądu, skarżący w żaden sposób nie wykazał, że jego zobowiązania z tytułu opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi wygasły. Mając powyższe na uwadze, Sąd stwierdził, że zaskarżone postanowienie wydane zostało zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa, w tym ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz Kodeksu postępowania administracyjnego. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI