I SA/Po 2607/03

I SA/Po 2607/03 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2006-05-16
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-10-27
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Beata Sokołowska /przewodniczący/
Marzenna Kosewska /sprawozdawca/
Walentyna Długaszewska
Symbol z opisem
6305 Zwrot należności celnych
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Beata Sokołowska Sędziowie WSA Marzenna Kosewska (spr.) WSA Walentyna Długaszewska Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Wąsik po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2006 roku sprawy ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymiaru cła I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącej "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością kwotę [...] tytułem zwrotu kosztów postępowania, III. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. /-/ W. Długaszewska /-/ B. Sokołowska /-/ M. Kosewska
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] roku nr [...] Dyrektor Izby [...] działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29.08.1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137 poz 926 z zm.), art. 85 § 1 i art. 262 ustawy z dnia 09.01.1997 r. - Kodeks celny (t.j. Dz. U. z 2001 r. nr 75 poz. 802 z zm.), § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20.12.2000 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz. U. nr 119 poz. 1253) po rozpatrzeniu odwołania strony "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego nr [...] z dnia [...] .
W uzasadnieniu decyzji podał, że w dniu 10.01.2001 r. działająca z upoważnienia strony Agencja Celna "B" dokonała zgłoszenia celnego m.in. towaru określonego jako antybiotyki CLINACOX ( pozycja 8 formularz 4/4 SAD BIS) klasyfikując go do kodu PCN 2941 90 00 0 , ze stawką celną 0%, wnioskując o objęcie procedurą dopuszczenia do obrotu w/g JDA SAD nr [...] . Zgłoszenie celne przyjęto jako odpowiadające wymogom formalnym, co spowodowało objęcie towaru procedurą dopuszczenia do obrotu. W wyniku kontroli postimportowej przeprowadzonej w siedzibie firmy stwierdzono nieprawidłowości dotyczące zadeklarowanych przez stronę kodów PCN dla wyżej wymienionego towaru.
W związku z powyższym Naczelnik Urzędu Celnego postanowieniem z dnia [...] wszczął postępowanie celne dotyczące zgłoszenia celnego nr [...] z dnia [...] 01.2001 r., a następnie decyzją z dnia [...] uznał przedmiotowe zgłoszenie celne za nieprawidłowe w zakresie stawki celnej i klasyfikacji taryfowej. Importowany towar zaklasyfikowano do kodu 2309 90 93 0 ze stawką celną 20 %, co skutkowało powstaniem niedoboru cła w kwocie 3.291,60 zł. Dyrektor Izby [...] po rozpatrzeniu odwołania decyzją z dnia [...] . nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.
Naczelnik Urzędu Celnego decyzją z dnia [...] . nr [...] uznał przedmiotowe zgłoszenie za nieprawidłowe w części dotyczącej kodu PCN, stawki celnej i kwoty długu celnego, uznając za uiszczony. CLINACOX zaklasyfikowano do pozycji 23 09 90 93 0 ze stawką celną 0 %. Pismem z dnia 4.08.2003 r. strona złożyła odwołanie i wniosła o zmianę decyzji organu pierwszej instancji w części dotyczącej określenia kodu PCN i stawki celnej dla importowanego przez spółkę towaru - CLINACOX, oraz prawidłowe określenie kwoty długu celnego. W odwołaniu strona wskazała, że antybiotyki uzyskiwane są w procesie fermentacji odpowiednich połączonych z sobą komponentów. W konsekwencji po zakończeniu produkcji antybiotyku powstaje produkt, w którego skład wchodzi substancja aktywna, decydująca o właściwościach całego antybiotyku oraz pozostałe komponenty tj. rozpuszczalnik, stabilizator lub antyzbrylacz określone ogólnie mianem nośnika. Charakter antybiotyku oraz proces jego pozyskiwania powodują, iż niemożliwym jest uzyskanie czystej substancji aktywnej w pełnym stężeniu. Tym samym mianem antybiotyku określa się całość materiału uzyskanego w procesie fermentacji, wraz z komponentami zapewniającymi zachowanie jego właściwości. Strona zarzuciła, że przyjęta przez organ celny kwalifikacja została dokonana z naruszeniem Ogólnych Reguł Interpretacyjnych Polskiej Nomenklatury Scalonej, albowiem w Regule 1 ustawodawca wprowadziła generalną zasadę, zgodnie z którą dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalić zgodnie z brzmieniem pozycji I uwag do sekcji lub działów. Spółka podkreślił, że towary stanowiące antybiotyki zostały wymienione wprost w pozycji 2941 Taryfy, której brzmienie w całości odpowiada zakresowi znaczeniowemu pojęcia substancji, do których zaliczają się importowane przez spółkę towary. Wskazała również na treść Reguły 3(b), z której wynika, że do wyrobów stanowiących mieszaniny lub wytworzonych z różnych komponentów należy stosować pozycję obejmującą materiał lub komponent decydujący o zasadniczym charakterze wyrobu, jeżeli takie kryterium możliwe jest do zastosowania.
Zdaniem strony, dla określenia charakteru sprowadzonego przez spółkę towaru decydujące znaczenie odgrywa występująca w nim substancja czynna a nie uboczne produkty fermentacji czy też komponenty.
W odwołaniu spółka zarzuciła, że organ celny bezpodstawnie uznał, iż CLINACOX należy klasyfikować do kodu PCN odnoszącego się do gotowych produktów, w sytuacji gdy preparat ten stanowił składnik do ich wyrobu, nie jest premiksem sam w sobie.
Strona podniosła także, że organ celny dokonał ustaleń faktycznych dotyczących importowanego towaru nie korzystając z opinii biegłych, co spowodowało niewyjaśnienie wszystkich okoliczności mogących mieć znaczenie dla prawidłowej klasyfikacji towarów.
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji z dnia [...] r. Dyrektor Izby Celnej wskazał, że organ I instancji słusznie przyjął, że właściwą pozycją dla CLINACOX-u jest pozycja 2309 obejmująca produkty używane do karmienia zwierząt, które składają się z substancji aktywnej pozwalającej na utrzymanie zdrowia zwierząt w dobrym stanie oraz nośnika i jest to pozycja określająca towar w sposób najbardziej szczegółowy. Organ odwoławczy wyjaśnił, że skład surowcowy spornego preparatu nie odpowiada wymogom zawartym w uwagach do pozycji 2941 jak i ich wykluczeń, w związku z tym preparat o aktywności 0,5 % należy klasyfikować jako przedmieszki do kodu PCN 2309 90 93 0.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego strona wniosła o uchylenie decyzji Dyrektora Izby Celnej oraz poprzedzającej ją decyzji organu celnego pierwszej instancji oraz zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania.
Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego, a w szczególności art. 13 § 1 i 5 ustawy z dnia 9.01.1997 r. Kodeks celny poprzez nieprawidłowe określenie wysokości cła na podstawie Taryfy celnej spowodowane niewłaściwą klasyfikacją towarów, § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21.12.1999 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej i § 1 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej poprzez jego niewłaściwą wykładnię wynikającą z nieuwzględnienia całości zawartych w niej regulacji oraz naruszenie prawa procesowego w szczególności art. 122 ordynacji podatkowej - zasady prawdy obiektywnej.
Przytaczając argumentację tożsamą jak w odwołaniu, spółka podniosła, że CLINACOX nie nadaje się do bezpośredniego spożycia przez zwierzęta. Koncentracja zawartych w nim substancji aktywnych jest zbyt wysoka, przez co ich podawanie powodowałoby zatrucia, choroby oraz śmierć. Z tego powodu preparat ten stanowiły jedynie składnik dodawany przez skarżącą spółkę do produkowanych przez nią premiksów. Dlatego też nie może być uznawany za premiks, będący wieloskładnikowym produktem, w których wzmiankowane antybiotyki stanowią jedynie jeden z wielu komponentów.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. nr 153 poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Dokonana przez Sąd kontrola legalności zaskarżonej decyzji prowadzi do wniosku, że skarga jest zasadna.
Okolicznością bezsporną w sprawie jest to, że przedmiotem importu były preparat CLINACOX i że strona skarżąca w zgłoszeniu celnym jako właściwy dla towaru kod taryfy celnej wskazała kod 2941 90 00 0. W sytuacji gdy organy celne powzięły wątpliwości co do prawidłowości podanej przez importera klasyfikacji taryfowej, zobowiązane były w toku postępowania ustalić stan importowanego towaru oraz sposób jego przetworzenia w sposób jednoznaczny i wyczerpujący, co jest o tyle istotne, że klasyfikację taryfową przeprowadza się w oparciu o zakres przedmiotowy towaru, w odniesieniu do jego stanu (materiał, postać, stopień przetworzenia itp. ) w dniu zgłoszenia celnego (art. 85 § 1 kodeksu celnego).
Z zaskarżonej decyzji wynika, że na podstawie zebranego materiału dowodowego organ celny ustalił, iż zawiera w swoim składzie 0,5 % substancji czynnej - diklazurien. Oba preparaty zawierają nośnik - mąkę sojową nisko proteinową 993 mg i substancje pomocnicze (2 mg) - wodorotlenek sodu, poliwinylopyrolidon. Preparaty te nazywane są "antybiotykami paszowymi" i stosowane są do produkcji pasz dla zwierząt jako składnik przedmieszek, koncentratów paszowych czy też mieszanek paszowych. Organ odwoławczy nie wyjaśnił, dlaczego przyjął, iż obecność nośnika i substancji pomocniczych wyklucza zastosowanie pozycji 2941. Jest to o tyle istotne iż pozycja 2941 wskazywana jak właściwa przez skarżąca spółkę zgodnie z wyjaśnieniami do Taryfy celnej obejmuje szereg antybiotyków, w tym antybiotyki składające się z jednej substancji lub złożone, naturalne i modyfikowane chemicznie, a także niektóre syntetyczne produkty ściśle zbliżone do antybiotyków naturalnych i stosowane jako takie przy czym przy klasyfikowaniu towaru do tej pozycji należy uwzględnić uwagę 1(a) do działu 29, która wskazuje, iż antybiotyki mogą być rozcieńczone w rozpuszczalnikach pod warunkiem, że roztwór stanowi normalną i konieczną metodę przygotowania tych produktów jedynie ze względu na bezpieczeństwo lub transport i że rozpuszczalnik ten nie powoduje iż produkt ten staje się bardziej odpowiedni dla celów specyficznych niż ogólnego użytkowania. Ponadto mogą być stabilizowane dla celów utrzymania ich trwałości lub transportu przez dodawanie środków przeciwzbrylających. Natomiast dla ułatwienia ich identyfikacji lub ze względu na bezpieczeństwo mogą zawierać środek przeciwpyłowy, substancje barwiące lub zapachowe, pod warunkiem, że dodatki te nie uczynią produktu bardziej odpowiednim dla niektórych zastosowań specjalnych niż do zastosowania ogólnego. Z powyższego opisu wynika, iż dopuszczalne jest rozcieńczanie antybiotyków rozpuszczalnikiem, dodawanie środków stabilizujących produkt dla celów konserwacji lub transportu, jak również dodawanie środków przeciwpyłowych, substancji zapachowych i barwiących dla ułatwienia ich identyfikacji, co jednak obwarowane jest kryterium ilościowym, jak też kryterium wpływu na podstawowy charakter. Z zaskarżonej decyzji nie wynika, czy sama obecność nośnika i powoduje niemożność klasyfikacji antybiotyku do pozycji 2941, czy raczej o to, że ich obecność nie jest wykluczona, ale w tym konkretnym przypadku za wysoka, lub ma wpływ na podstawowy charakter preparatu jako antybiotyku. W decyzji organu odwoławczego nie odniesiono się do stanowiska strony, że dla określenia charakteru spornego towaru decydujące znaczenie ma występująca w nich substancja aktywna, a nie uboczne produkty fermentacji, czy też komponenty pełniące rolę stabilizatora lub rozpuszczalnika. Okoliczność ta ma istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia prawidłowości klasyfikacji, bowiem nawiązuje wprost do przytoczonych wyżej uwag ogólnych, które pozwalają na obecność w wymienionych w pozycji 2941 antybiotykach substancji pełniące rolę wymienione w uwagach ogólnych do pozycji 2941.
Nie odniesienie się do zarzutów strony, oraz brak ustaleń opartych na prawidłowo i wyczerpująco zgromadzonym materiale dowodowym (np. opinii biegłego) co do roli i znaczenia w całym produkcie pozostałych składników w kontekście przytoczonych uwag do działu 29 stanowi o naruszeniu postanowień art. 122 i 187 § 1 ordynacji podatkowej co w ocenie Sądu mogło mieć wpływ na wynik sprawy to jest prawidłowe zaklasyfikowanie CLINACOX-u do określonej pozycji Taryfy celnej.
Organy celne mogą dokonywać ustaleń faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy przy pomocy każdego środka dowodowego, który może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczny z prawem. Zobowiązane są zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy ( art. 187 § 1 ordynacji podatkowej). To organ celny zobowiązany jest udowodnić każdą okoliczność prawotwórczą i wyczerpująco ustalić stan faktyczny i prawny sprawy. Następnie zgromadzony zgodnie z wyrażoną w art. 122 ordynacji podatkowej zasadą prawdy obiektywnej, materiał dowodowy ocenić, ustalając na podstawie całego materiału dowodnego czy dana okoliczność została udowodniona (art. 191 ordynacji podatkowej). Zasada swobodnej oceny dowodów nie oznacza, że organ celny może dokonać oceny dowolnej. Ocena ta winna odnosić się do całości materiału dowodnego zgromadzonego w sprawie, wskazywać którym dowodom dano wiarę i jaką okoliczność udowodniono i dlaczego odmówiono wiarygodności innym twierdzeniom i dowodom, wskazywać przyczyny nieprzeprowadzenia dowodów zawnioskowanych, poprzez wskazanie, że okoliczność została udowodniona innymi dowodami.
Ocena ta winna odpowiadać regułom logicznego rozumowania.
Jednocześnie Sąd zauważa, iż nie wyjaśnienie jaką rolę pełnią poszczególne składniki w wymienionych preparatach w kontekście do uwag do działu 29 Taryfy celnej uniemożliwia odniesienia się do zarzutów strony skarżącej, iż klasyfikacja taryfowa spornych preparatów dokonana przez organ celny narusza Ogólne Reguły Interpretacji Polskiej Nomenklatury Scalonej. Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ celny winien zatem wyjaśnić istotne dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności tj. ustalić jaką rolę w spornym preparacie pełnią substancje inne niż substancja aktywna i czy funkcja ta może być uznana w przypadku towaru za przekraczająca minimum niezbędne dla celów konserwacji lub transportu czy też dla ułatwienia identyfikacji produktu oraz jaki był wpływ substancji innych niż substancja aktywna na podstawowy charakter produktu.
Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 145 § 1 ust. 1 lit. c, art. 151 i 200 ustawy z dnia 30.08.2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
/-/ W. Długaszewska /-/ B. Sokołowska /-/M. Kosewska
M.N.