I SA/Po 2515/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w PoznaniuPoznań2004-12-17
NSApodatkoweWysokawsa
klasyfikacja taryfowakodeks celnyordynacja podatkowamieszanki witaminowetaryfa celnaprzetwory spożywczemannitolpostępowanie celneWSAPrawo celne

Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję Dyrektora Izby Celnej dotyczącą klasyfikacji taryfowej mieszanek witaminowych, wskazując na błędy proceduralne i potrzebę dokładniejszego zbadania składu towaru.

Spółka "A" zaskarżyła decyzję Dyrektora Izby Celnej, która zaklasyfikowała importowane mieszanki witaminowe do kodu PCN 2106 90 98 0, zamiast do kodu 2936 90 90 0. Organ celny uznał, że dodatek mannitolu zmienia charakter preparatu, kwalifikując go jako przetwór spożywczy. WSA w Poznaniu uchylił tę decyzję, stwierdzając naruszenia proceduralne, w tym brak należytego doręczenia pism pełnomocnikowi strony oraz dowolne ustalenia faktyczne. Sąd wskazał na konieczność przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego w celu ustalenia roli mannitolu i prawidłowej klasyfikacji towaru.

Sprawa dotyczyła skargi Spółki "A" na decyzję Dyrektora Izby Celnej, która zakwestionowała klasyfikację taryfową importowanych mieszanek witaminowych "Premix H31232" i "Premix H30404". Spółka deklarowała kod PCN 2936 90 90 0 (prowitaminy i witaminy), podczas gdy organ celny zaklasyfikował towar do kodu 2106 90 98 0 (przetwory spożywcze), argumentując, że dodatek mannitolu wpływa na charakter preparatu jako dodatku do żywności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił zaskarżoną decyzję, uznając skargę za zasadną. Sąd wskazał na liczne naruszenia przepisów postępowania przez organy celne. Po pierwsze, stwierdzono rażące naruszenie zasad doręczeń, polegające na pominięciu ustanowionych pełnomocników strony przy doręczaniu postanowień i decyzji, co miało istotny wpływ na wynik sprawy. Po drugie, sąd zarzucił organom celnym dokonanie dowolnych ustaleń faktycznych, opartych na niepełnym materiale dowodowym i opinii Światowej Organizacji Celnej, która nie jest organem uprawnionym do wydawania wiążących opinii klasyfikacyjnych. Sąd podkreślił, że organy celne były zobowiązane do wyczerpującego zebrania materiału dowodowego, w tym przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego w celu ustalenia funkcji mannitolu w importowanych mieszankach. Brak takiego dowodu oraz nieuwzględnienie wniosków dowodowych strony uzasadniały uchylenie decyzji. Sąd zaznaczył, że jedynym wyjątkiem od konieczności przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego byłoby wydanie wiążącej opinii klasyfikacyjnej przez Komitet Systemu Zharmonizowanego WCO. W związku z tym, sąd uchylił decyzję i zasądził zwrot kosztów postępowania.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Klasyfikacja zależy od faktycznego składu i roli poszczególnych składników, co wymaga szczegółowych badań i opinii biegłego. W tej sprawie organy celne nie wykazały, że mannitol zmienia charakter preparatu w sposób uzasadniający klasyfikację jako przetwór spożywczy.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że organy celne nie przeprowadziły wystarczającego postępowania dowodowego, aby ustalić rolę mannitolu w mieszankach witaminowych. Opieranie się na niejednoznacznych opiniach i pomijanie wniosków dowodowych strony było błędem.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylono_decyzję

Przepisy (26)

Główne

Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 20.12.2000r. w sprawie ustanowienia Taryfy Celnej art. 1

p.p.s.a. art. 145 § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 151

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 200

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

op art. 207 § 1

Ordynacja podatkowa

k.c. art. 13 § 1

Kodeks celny

k.c. art. 13 § 3

Kodeks celny

k.c. art. 23 § 1

Kodeks celny

k.c. art. 65 § 4

Kodeks celny

k.c. art. 83 § 3

Kodeks celny

k.c. art. 85 § 1

Kodeks celny

k.c. art. 222 § 4

Kodeks celny

k.c. art. 262

Kodeks celny

Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 20.11.1997r. w sprawie określenia wypadków i warunków pobierania odsetek wyrównawczych oraz sposobu ich naliczania art. 1 § 3

op art. 145 § 2

Ordynacja podatkowa

op art. 122

Ordynacja podatkowa

op art. 124

Ordynacja podatkowa

op art. 187 § 1

Ordynacja podatkowa

op art. 210 § 4

Ordynacja podatkowa

op art. 210 § 5

Ordynacja podatkowa

Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 24.08.1999r. Wyjaśnienia do taryfy celnej

Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 21.12.1999r. w sprawie ustanowienia Taryfy Celnej art. 1

op art. 201 § 1

Ordynacja podatkowa

op art. 188

Ordynacja podatkowa

op art. 200 § 1

Ordynacja podatkowa

op art. 145 § 1

Ordynacja podatkowa

Argumenty

Skuteczne argumenty

Naruszenie przepisów proceduralnych, w tym zasad doręczania pism pełnomocnikowi. Dowolne ustalenia faktyczne organów celnych, oparte na niepełnym materiale dowodowym. Brak przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego w celu ustalenia roli mannitolu w mieszankach witaminowych. Opieranie się na opinii WCO, która nie jest organem uprawnionym do wydawania wiążących opinii klasyfikacyjnych.

Godne uwagi sformułowania

Organy celne mogą dokonywać ustaleń faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy przy pomocy każdego środka odwoławczego, który może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczny z prawem. Zasada swobodnej oceny dowodów nie oznacza, że organ celny może dokonać oceny dowolnej. Jako dowolne należy traktować ustalenia faktyczne znajdujące wprawdzie potwierdzenie w materiale dowodowym, ale niekompletnym, czy nie w pełni rozpatrzonym. Pomijając pełnomocników ustanowionych w sprawie Dyrektor Urzędu Celnego decyzję z dnia [...] doręczył bezpośrednio stronie.

Skład orzekający

Marzenna Kosewska

sprawozdawca

Tadeusz Geremek

przewodniczący

Beata Sokołowska

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Naruszenia proceduralne w postępowaniu celnym, obowiązek wyczerpującego gromadzenia materiału dowodowego, znaczenie opinii biegłych i prawidłowe doręczanie pism procesowych."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej kwestii klasyfikacji taryfowej mieszanek witaminowych, ale zasady proceduralne są uniwersalne.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa ilustruje, jak istotne są procedury administracyjne i dowodowe w sprawach celnych, a także jak ważna jest prawidłowa klasyfikacja towarów. Pokazuje, że nawet pozornie techniczna kwestia może prowadzić do uchylenia decyzji z powodu błędów formalnych.

Błędy proceduralne uchylają decyzję celną: WSA w Poznaniu o klasyfikacji mieszanek witaminowych.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
I SA/Po 2515/02 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2004-12-17
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2002-10-17
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Beata Sokołowska
Marzenna Kosewska /sprawozdawca/
Tadeusz Geremek /przewodniczący/
Symbol z opisem
630  Obrót towarami z zagranicą, należności celne i ochrona przed nadmiernym  przywozem towaru na polski obszar celny
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz M. Geremek Sędziowie WSA Marzenna Kosewska ( spr.) WSA Beata Sokołowska Protokolant: st. sekretarz sądowy Agnieszka Leśniarek po rozpoznaniu w dniu 08 grudnia 2004r. przy udziale sprawy ze skargi Spółki "A" w P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie klasyfikacji taryfowej I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz strony skarżącej kwotę [...] tytułem zwrotu kosztów postępowania, III. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. /-/ M. Kosewska /-/ T.M. Geremek /-/ B. Sokołowska
Uzasadnienie
Dnia [...] działająca w imieniu strony skarżącej - spółki "A" w T. - Agencja Celna "B" O/w S. dokonała zgłoszenia celnego dopuszczenia do obrotu mieszaniny witamin do produkcji płatków śniadaniowych o nazwie handlowej "Premix H31232" i "Premix H30404" deklarując w dokumencie administracyjnym SAD nr [...] przedmiotowy towar do kodu PCN 2936 90 90 0 Taryfy Celnej stanowiącej załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20.12.2000 roku w sprawie ustanowienia Taryfy Celnej ( Dz.U. Nr 119, poz. 1253 ) przeznaczonego dla: prowitamin i witamin, naturalnych i syntetycznych ( łącznie z naturalnymi koncentratami ), ich pochodnych używanych głównie jako witaminy oraz mieszanin wymienionych, nawet w dowolnym rozpuszczalniku.
Decyzją z dnia [...] nr [...] Dyrektor Urzędu Celnego wydaną na podstawie art. 207 § 1 ordynacji podatkowej, art., art. 13§ 1, § 3 pkt. 1 i 2, 23 § 1, 65 § 4 pkt. 2, 83 § 3, 85 § 1, 222 § 4 i 262 ustawy z dnia 9.01.1997r. - Kodeks celny ( tekst jednolity Dz.U. z 2001r. Nr 75, poz. 802 ), § 1 ust. 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20.11.1997r. w sprawie określenia wypadków i warunków pobierania odsetek wyrównawczych oraz sposobu ich naliczania ( Dz.U. Nr 154, poz. 958 oraz w 1998r. Nr 86, poz. 544 ), § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20.12.2000r. w sprawie ustanowienia Taryfy Celnej ( Dz.U. Nr 119, poz. 1253 z późn.zm. ) uznał zgłoszenie celne strony skarżącej za nieprawidłowe w części dotyczącej klasyfikacji taryfowej i wymiaru długu celnego dla przedmiotowych mieszanin witaminowych przyjął, że towar o nazwie handlowej "PREMIX H31232" i "PREMIX H 30404" należy klasyfikować do pozycji kodu PCN 2106 90 98 0, która to pozycja obejmuje przetwory spożywcze gdzie indziej nie wymienione ani nie wyłączone.
W uzasadnieniu swojej decyzji Dyrektor Urzędu Celnego wywiódł, że zgodnie z "Wyjaśnieniami do taryfy celnej" stanowiących załącznik do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24.08.1999r. (Dz.U. Nr 74, poz. 830) pozycja 2936 obejmuje:
a) Prowitaminy i witaminy zarówno naturalne, jak i otrzymywane syntetycznie, oraz ich pochodne stosowane głównie jako witaminy,
b) Koncentraty witamin naturalnych ( np. witaminy A lub witaminy D). Są to wzbogacone postacie tych witamin.
Koncentraty mogą być stosowane jako takie ( np. dodawane do pasz zwierzęcych) lub mogą być podawane obróbce w celu wyodrębnienia witamin
c) Mieszaniny witamin, prowitamin lub koncentratów, takich jak np.: naturalnych koncentratów witamin AiD w różnych proporcjach,, do których są dodawane następnie dodatkowe ilości witaminy A lub D.
d) Produkty opisane powyżej, rozcieńczone jakimkolwiek rozpuszczalnikiem (np. oleinianiem etylu, 1, 2 - propanodiolem, etanodiolem, olejami roślinnymi).
Produkty tejże pozycji mogą być stabilizowane dla celów konserwacji lub transportu przez dodanie środków przeciwutleniających ( np. węglowodanów ), przez powleczenie odpowiednia substancją ( np. żelatyną, woskiem lub tłuszczami ) nawet nie uplastycznioną przez absorpcję na odpowiedniej substancji ( np. kwasie krzemowym) pod warunkiem, że dodane ilości lub obróbka w żadnym wypadku nie wykraczają poza minimum niezbędne dla celów konserwacji lub transportu, oraz że ów dodatek lub obróbka nie zmieniają podstawowego charakteru produktu tylko czynią go bardziej odpowiednim do specyficznych zastosowań niż do użytku ogólnego.
Natomiast materiał dowodowy zgromadzony w sprawie w szczególności przedstawiona przez spółkę na żądanie organu celnego specyfikacje składu spornych mieszanek pozwalają na ustalenie, że mieszanki importowane są mieszankami witamin i mikroelementów, związanych mannitolem a dodatek ten wpływa na charakter preparatu, który jest wytworzony jako dodatek do produktów spożywczych przeznaczonych do spożycia przez ludzi co zasadnym czyni zakwalifikowanie mieszanek PREMIX H 311232 i PREMIX H 300404 do pozycji kodu PNC 2106, która to pozycja obejmuje zgodnie z przytoczonymi powyżej Wyjaśnieniami:
A) przetwory przeznaczone dla spożycia przez ludzi, zarówno bezpośrednio, jak i po obróbce ( takiej jak gotowanie, rozpuszczanie lub zagotowanie w wodzie, mleku tid.),
B) przetwory składające się całkowicie lub częściowo ze środków spożywczych, stosowane do produkcji napojów lub przetworów przeznaczonych do spożycia przez ludzi. Niniejsza pozycja obejmuje przetwory składające się w mieszanin związków chemicznych ( kwasów organicznych, soli wapiennych itd.) ze środkami spożywczymi ( mąką, cukrem, mlekiem w proszku itd.), stosowane zarówno jako składniki produktów spożywczych, jak też dla polepszenia ich niektórych właściwości ( wyglądu, trwałości itd.).
W odwołaniu od wyżej wymienionej decyzji ( pismo z dnia 17.08.2001r. k. 53 akt adm.) spółka wniosła o jej uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji lub uchylenie zaskarżonej decyzji i merytoryczne rozpatrzenie sprawy zarzucając rażące naruszenie prawa procesowego i materialnego, a w szczególności:
- art. 145 § 2 ordynacji podatkowej polegające na pominięciu w toku sprawy ustanowionego pełnomocnika strony i nie doręczenie mu postanowienia o udzieleniu stronie trzydniowego terminu do zapoznania się z aktami sprawy przed wydaniem decyzji, oraz nie doręczenie pełnomocnikowi strony decyzji;
- art 122, 124, 187 § 1, 210 § 4 i 5 ordynacji podatkowej polegające na dokonaniu oceny zebranego materiału dowodowego specyfikacji mieszanek z przekroczeniem zasady swobodnej oceny dowodów i wysnucie w uzasadnieniu decyzji wniosku nie znajdującego potwierdzenia w materiale dowodowym, że mannitol dodany do mieszanek wpływa na charakter preparatu, wydanie decyzji bez faktycznego uzasadnienia.
- § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z 21.12.1999r. w sprawie ustanowienia Taryfy Celnej ( Dz.U. Nr 107, poz. 1217 z 1999r. ) poprzez zastosowanie błędnej taryfikacji towarowej w sposób sprzeczny z regułami Nomenklatury Scalonej - poprzez błędne zaklasyfikowanie przedmiotowego towaru.
W piśmie procesowym z dnia 30.03.2002r. ( k. 94 - 92 akt adm.) spółka podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie wniosła o zawieszenie postępowania do czasu rozstrzygnięcia sprawy klasyfikacji mieszanek witaminowych przez Komitet Celny Światowej Organizacji Celnej. Wyjaśniła, że podjęte kroki przed administracją Światowej Organizacji Celnej w kwestii wydania niniejszej decyzji klasyfikacyjnej dla przedmiotowego towaru, zaś zawieszenie postępowania na podstawie art. 201 § 1 pkt. 2 ordynacji podatkowej jest jej zdaniem zasadne gdyż rozstrzygnięcie Komitetu są dla polskich organów celnych wiążące.
Kolejnym pismem z dnia 9.04.2002 roku spółka wniosła o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego lub instytutu w celu ustalenia składu mieszanek, właściwości i znaczenia substancji w nim występujących i przyjęcie wynników badań jako dowodu w sprawie, co zdaniem strony pozwoli na ustalenie jaką rolę pełni składnik (mannitol ) dodany do mieszaniny, a w konsekwencji prawidłowe zaklasyfikowanie importowanego towaru do kodu taryfy celnej.
W piśmie z dnia 18.07.,2002r. strona ponowiła wnioski złożone w pismach przytoczonych powyżej. Następnie pismem z dnia 26.08.2002r. wniosła o dopuszczenie dowodu z dokumentu odpisu orzeczenia NSA z dnia 18.06.2002r wydane w sprawie sygn. akt V SA 2246/01 na okoliczność odpowiedzi Sekretariatu Światowej Organizacji Celnej ( WCO ) nie może być traktowane jako opinie klasyfikacyjne.
Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia [...] nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu celnego I instancji i podniósł, że w toku postępowania odwoławczego zebrany dotychczas w sprawie materiał dowodowy został uzupełniony o opinię Światowej Organizacji Celnej z dnia [...] nr [...] oraz certyfikaty firmy "C" z Niemiec dotyczące spornych mieszanin witaminowych.
Organ odwoławczy przyjął, że organ celny I instancji prawidłowo dokonał klasyfikacji importowanego towaru do kodu pozycji 2106, gdyż towar ten to mieszanki witamin i mikroelementów związanych z mannitolem, którego to preparat wpływa na charakter preparatu, który jest wytwarzany jako dodatek do produktów spożywczych przeznaczonych do spożycia dla ludzi, co powoduje że zakwalifikowanie towaru do pozycji wskazanej przez spółkę w dokumencie SAD byłoby sprzeczne z Wyjaśnieniami do Taryfy Celnej.
Zdaniem organu celnego stronie zapewniono czynny udział w toku postępowania, gdyż przedstawiciel strony - Agencja Celna "B" O/w S. została poinformowana o możliwości wypowiedzenia się w terminie 3 dni o zebranym w sprawie materiale dowodowym, decyzja została wydana po analizie całości materiału dowodowego.
W ocenie Dyrektora Izby Celnej brak było podstaw do zawieszenia postępowania, gdyż nie istniał prawny obowiązek uprzedniego zwrócenia się o opinię w sprawie klasyfikacji taryfowej do Światowej Organizacji Celnej.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu Spółka "A" wniosła o uchylenie decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Urzędu Celnego z dnia [...], zasądzenie od strony przeciwnej na rzecz skarżącej spółki kosztów postępowania z uwzględnieniem kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 3.000,-zł. i kwoty faktycznie poniesionych wydatków, dopuszczenie jako dowodu w sprawie, opakowań zawierających skład mieszanek witaminowych dostępnych w polskich aptekach, na dowód tego, że składy mieszanek witaminowych sprowadzonych przez stronę nie różnią się od składu mieszanek witaminowych dostępnych w obrocie w polskich aptekach a witaminy znajdujące się w obrocie aptecznym kodyfikowane są do pozycji 2936 PCN.
Strona skarżąca zarzuca zaskarżonej decyzji:
- poważne naruszenie art. 201 § 1 pkt. 2 ordynacji podatkowej w zw. z art. 262 Kodeksu celnego przez nie zawieszenie postępowania w sprawie, pomimo iż wydanie decyzji było uzależnione od opinii klasyfikacyjnej Komitetu Celnego HS;
- rażące naruszenie art. 122,123,180,187,191,216 ordynacji podatkowej poprzez nieuwzględnienie wniosków dowodowych strony i nie wydania postanowień dowodowych w przedmiocie tychże wniosków oraz brak odniesienia się do wniosków dowodowych strony w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, oraz uzasadnienie decyzji przez organ odwoławczy w sposób świadczący o stosowaniu przez organy celne schematu uzasadnień z uwagi na to, że sformułowanie zawarte w uzasadnieniach decyzji organów celnych obu instancji w dużej mierze pokrywają się;
- rażące naruszenie Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11.12.2002 r. w sprawie ustanowienia Taryfy Celnej, przez klasyfikowanie towaru niezgodnie z nazwą i treścią pozycji, klasyfikacją towaru z pominięciem bez wyjątku wszystkich składników mieszaniny, klasyfikowanie towaru z naruszeniem zasady, iż jeżeli żadna pozycja nie odpowiada stanowi faktycznego, wtedy towar należy kwalifikować do ostatniej pozycji.
W pismach procesowych z dnia 16.10.2002r., 12.11.2002r., 5.12.2002r., 1.04.2003r., 9.04.2003r., 2.09.2003r. skarżąca spółka podtrzymała swoje stanowisko wyrażone w skardze i wniosła o dopuszczenie dowodu i dokumentów wskazanych w tychże pismach w celu wykazania okoliczności uzasadniających twierdzenie, iż klasyfikacja określona przez stronę w dokumencie administracyjnym SAD w odniesieniu do importowanych mieszanek jest prawidłowa.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skarga jest zasadna.
Bezsporną okolicznością w sprawie jest to, że przedmiotem importu były mieszaniny witamin o nazwie handlowej PREMIX H31232 i PREMIX H 304004 i że strona skrzącą w zgłoszeniu celnym jako właściwy dla towaru kod taryfy celnej wskazała kod 2936 90 90 0. W sytuacji gdy organy celne powzięły wątpliwości co do prawidłowości podanej przez importera klasyfikacji towaru zobowiązane były w toku postępowania ustalić stan importowanego towaru oraz sposób jego przetworzenia co jest nie tyle istotne, że klasyfikację taryfową przeprowadza się w oparciu o zakres przedmiotowy towaru, w odniesieniu do jego stanu ( materiał, postać, stopień przetworzenia itp. ) w dniu zgłoszenia celnego ( art. 85 § 1 kodeksu celnego ). Obowiązkiem organów celnych było zatem ustalenie okoliczności faktycznych związanych ze składem przedmiotowych mieszanin witaminowych, a w szczególności jaką rolę w preparatach pełni znajdujących się obok witamin i mikroelementów składnik - mannitol.
Organy celne mogą dokonywać ustaleń faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy przy pomocy każdego środka odwoławczego, który może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczny z prawem.
W szczególności dowodem mogą być dokumenty, wezwania świadków, opinie biegłych oraz materiały i informacje zebrane w toku oględzin ( art. 180 § 1 ordynacji podatkowej w zw. z art. 262 kodeksu celnego i art. 270 kodeksu celnego). Zobowiązane są zebrać w sposób wyczerpujący, rozpatrując cały materiał dowodowy. To organ celny zobowiązany jest udowodnić każdą okoliczność prawotwórczą i wyczerpująco ustalić stan faktyczny i prawny sprawy. Jednocześnie ma obowiązek uwzględnić żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu jeżeli przedmiotem dowodu są okoliczności mające znaczenie dla strony, chyba że okoliczności te stwierdzone są wystarczająco innym dowodem ( art. 188 ordynacji podatkowej ).
Następnie zgromadzony zgodnie z wyrażoną w art. 122 ordynacji podatkowej zasadą prawdy obiektywnej, materiał dowodowy ocenić, ustalając na podstawie całego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona ( art. 191 ordynacji podatkowej ). Zasada swobodnej oceny dowodów nie oznacza, że organ celny może dokonać oceny dowodowej. Ocena ta winna odnosić się do całości materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, wskazywać którym dowodom dano wiarę i jaka okoliczność udowodniono i dlaczego odmówiono niewiarygodności innym twierdzeniom i dowodom, wskazywać przyczyny nie przeprowadzenia dowodów zawnioskowanych, poprzez wykazanie, iż okoliczność została udowodniona innymi dowodami. Ocena ta winna odpowiadać regułom logicznego rozumowania.
Odnosząc się do wskazanych reguł postępowania zdaniem Sądu słuszne okazały się zarzuty skargi, iż zaskarżone decyzje zostały wydane z rażącym naruszeniem prawa a w szczególności art., art. 122, 123, 124, 180, 187, 191 ordynacji podatkowej.
Sąd w pełni podziela stanowisko wyrażone w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4.07.2001r. sygn. akt I SA/Po 1768/99, w którym to wyroku stwierdzono, iż: " Jako dowolne należy traktować ustalenia faktyczne znajdujące wprawdzie potwierdzenie w materiale dowodowym, ale niekompletnym, czy nie w pełni rozpatrzonym. Zarzut dowolności zostaje wykluczony dopiero ustaleniami dokonanymi w całokształcie materiału dowodowego ( art. 80 kpa ), zgromadzonego i rozpatrzonego w sposób wyczerpujący ( art. 77 § 1 kpa ), a więc przy podjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, jako warunku niezbędnego wydania decyzji o przekonującej treści".
Organ odwoławczy dokonał dowolnych ustaleń faktycznych nie znajdujących potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym, przyjmując, że składnik mieszanek witaminowych - mannitol wpływa na charakter preparatu, wysnuwając wniosek odmiany niż twierdzenie strony na podstawie specyfikacji mieszanek witaminowych przedstawionych przez stronę, z których wynikają jedynie: skład i proporcje składu, nie przeprowadzając żadnego dowodu z urzędu czy też dowodu z opinii biegłych wnioskowanych przez stronę, który pozwoliłby na ustalenie funkcji mannitolu w importowanych mieszankach witaminowych. Ustalenie swoje oparł na podstawie odpowiedzi udzielonej przez Sekretariat Światowej Organizacji Celnej ( WCO ) z dnia [...], który to sekretariat nie jest organem uprawnionym do wyrażenia opinii i udzielania informacji w sprawie stosowania Zharmonizowanego Systemu Oznaczeń i Kodowania Towarów ( por. wyrok NSA z dnia 18.06.2002r., sygn. akt V SA 2246/01 ).
Zdaniem Sądu ocena charakteru przedmiotowego towaru, jego składu i roli jaką pełnią poszczególne składniki wymagała przeprowadzenia badań i analiz próbek mieszanek witaminowych przedstawionych przez spółkę, a więc okoliczności mających znaczenie dla sprawy, które nie zostały w sposób wystarczający stwierdzone innymi dowodami do ustalenia tej okoliczności.
Sąd stwierdza, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa - art. 210 § 4 ordynacji podatkowej, które to naruszenie ma istotny wpływ na wynik sprawy. Organ celny drugiej instancji w uzasadnieniu decyzji winien był wskazać dowody którym dał wiarę oraz przyczyny, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności, a w sytuacji nieprzeprowadzenia dowodów zawnioskowanych przez stronę wskazać przyczynę w odniesieniu do reguły wyrażonej w art. 188 ordynacji podatkowej. Nie czyniąc tego naruszył uprawnienie strony do podjęcia skutecznej obrony jej praw i interesów w drodze podniesienia właściwych i wyczerpujących zarzutów w środkach procesowego zaskarżenia decyzji ( por. wyrok NSA z dnia 22.10.1981r. I SA 247/01, ONS 1981 nr 2, poz 104, z dnia 14.08.1985r. SA/Gd 517/85).
Rozważając zarzut skarżącej spółki naruszenia dyspozycji art. 200 § 1 i 145 § 1 ordynacji podatkowej Sąd zauważa, że w toku postępowania prowadzonego przez organ celny pierwszej instancji strona była reprezentowana na podstawie udzielonych pełnomocnictw z dnia 30.03.1998r. ( k. 36 akt adm.) przez Agencję Celną "B" dokonując zgłoszenia celnego i przez Agencję Celną "D" w S., zgodnie z pełnomocnictwem z dnia 16.03.2000r. ( k. 19 akt adm.), które to pełnomocnictwo zostało przedstawione przy piśmie strony z dnia 13.06.2001r. ( k. 21 akt adm.), w którym to piśmie wniosła o udzielenie 30 - dniowego terminu do przedstawienia nowych materiałów i informacji w sprawie klasyfikacji towarowej. Postanowieniem z dnia 28.06.2001r. wydanym na podstawie art. 200 § 1 ordynacji podatkowej wyznaczony trzydniowy termin do wypowiedzenia się w sprawie materiału dowodowego, które to postanowienie doręczono stronie z pominięciem pełnomocnika ustanowionego ( dowód doręczenia k. 23 akt adm.).
Pomijając pełnomocników ustanowionych w sprawie Dyrektor Urzędu Celnego decyzję z dnia [...] doręczył bezpośrednio stronie ( dowód doręczenia k. 51 akt adm.).
Organ odwoławczy zaskarżoną decyzję z dnia [...] doręczył stronie ( dowód doręczenia k. 140 ) i pełnomocnikowi radcy prawnemu Włodzimierzowi Młynarskiemu odnośnie którego Sąd stwierdza brak pełnomocnictwa procesowego w aktach postępowania administracyjnego, a który obok dotychczasowych pełnomocników ( agencji celnych ) podjął czynności procesowe - pismo strony z dnia 26.08.2002r. ( k. 135 akt adm.).
Naruszenie zasad doręczenia pism i decyzji wydanych w toku postępowania pełnomocnikowi strony ustanowionemu w sprawie ( art. 145 § 1 i 200 § 1 ordynacji podatkowej musi zdaniem Sądu skutkować stwierdzeniem, iż decyzja została wydana z naruszeniem prawa mającego istotny wpływ na wynik sprawy ( por. post. SN z 9.09.1993r. III ARN, OSNC 1994/5/112 ).
W ocenie Sądu doręczenie postanowienia wydanego w trybie art. 200 § 1 ordynacji podatkowej stronie i obu decyzji wydanych w toku instancji z pominięciem ustanowionych pełnomocników procesowych czyni wydane decyzje dotkniętymi wadami mogącymi skutkować wznowienie postępowania.
W świetle opisanych powyżej ustaleń i rozważań Sąd uznał za zasadne zarzuty skargi - naruszenie przez organ odwoławczy przepisów postępowania wskazanych szczegółowo w uzasadnieniu, które zdaniem Sądu są istotne i miały wpływ na wynik sprawy. Uchybienia te powodują, iż nie można się na obecnym etapie postępowania odnieść do zarzutu naruszenia prawa materialnego.
Rozpatrując ponownie sprawę organ celny winien wyczerpująco zgromadzić materiał dowodowy, a w szczególności przeprowadzić dowód z opinii biegłego - analiza próbek mieszanin witaminowych - w celu ustalenia okoliczności jaką funkcję pełni w preparacie mannitol i po dokonaniu tegoż ustalenia, w odniesieniu do całości zebranego materiału dowodowego zbadać czy klasyfikacja taryfowa wskazana przez stronę w zgłoszeniu celnym jest prawidłowa.
Jednocześnie Sąd zauważa, że jedyną okolicznością uzasadniającą nie przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego jest wydanie przez Komitet Systemu Zharmonizowanego Światowej Organizacji Celnej ( WCO ) opinii klasyfikacyjnej dotyczącej importowanych mieszanek witaminowych, gdyż ustalenie to jest wiążące dla polskich organów celnych.
Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 145 § 1 ust. 1 lit. b i c, art. 151 i 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ).
/-/ M. Kosewska /-/ T.M. Geremek /-/ B. Sokołowska
T.M.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI