I SA/Po 247/20

I SA/Po 247/20 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2020-08-05
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2020-04-10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Barbara Rennert /przewodniczący/
Izabela Kucznerowicz /sprawozdawca/
Waldemar Inerowicz
Symbol z opisem
6560
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Podatkowe postępowanie
Podatek od towarów i usług
Sygn. powiązane
I FSK 1616/20 - Wyrok NSA z 2024-08-23
Skarżony organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku
Uchylono postanowienie I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 900
art. 14b, art. 14f par. 2,  art. 14h par. 1, art. 120, art. 125 par. 1, art. 165a par. 1,
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
Dz.U. 2019 poz 2325
art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 135,  art. 200 w zw. z art. 205 par. 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Rennert Sędziowie Sędzia WSA Izabela Kucznerowicz (spr.) Sędzia WSA Waldemar Inerowicz po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 5 sierpnia 2020 r. sprawy ze skargi Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej Szpitala [...] na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] roku, nr [...]; II. zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz strony skarżącej kwotę 597,- zł (słownie: pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, postanowieniem z dnia [...] grudnia 2019 r., odmówił Samodzielnemu Publicznemu Zakładowi Opieki Zdrowotnej [...] (dalej: skarżącemu) wszczęcia postępowania w sprawie w sprawie wniosku z dnia [...] sierpnia 2019 r., uzupełnionym pismem z dnia [...] grudnia 2019 r. o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie korekty podatku naliczonego od nabytych towarów i usług w celu wytworzenia Inwestycji.
W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ podał, że skarżący, w złożonym wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wskazał na prowadzoną inwestycję pn.: "Rozbudowa budynku Szpitala Zespołu Opieki Zdrowotnej w G. wraz z budową niezbędnej infrastruktury technicznej pn. »Podniesienie jakości usług zdrowotnych oraz zwiększenie dostępu do usług medycznych w tym: usługi elektroniczne ZOZ G. dla zwiększenia efektywności i dostępności realizowanych świadczeń medycznych« - Adaptacja i wyposażenie Budynku Głównego Szpitala przy ul. [...], do celów prawidłowego funkcjonowania Zespołu Opieki Zdrowotnej w G.". Organ przytoczył opis inwestycji wskazany we wniosku oraz wskazał, że po zakończeniu budowy, Inwestycja ma docelowo służyć realizacji zadań podmiotu leczniczego, jednakże skarżący dopuszcza także dwie możliwości:
Wariant I: Inwestycja będzie przedmiotem umowy dzierżawy lub najmu na rzecz innego podmiotu lub podmiotów, które w ramach własnej działalności będą świadczyły usługi lecznicze w określonych specjalnościach.
Wariant II: Inwestycja - jako zorganizowana część przedsiębiorstwa - zostanie przeniesiona na rzecz innego podmiotu (najpewniej jako wkład niepieniężny), który prowadzić będzie wyłącznie działalność w zakresie gospodarowania powierzonym w ten sposób mieniem, w szczególności poprzez dzierżawę lub najmu nieruchomości, pod określone cele.
Organ wskazał, że w skarżący, w związku powyższym opisem zadał następujące pytania:
1) Czy podatnik przeznaczając w całości Inwestycję jako służącą działalności gospodarczej w postaci najmu lub dzierżawy uprawniony będzie z dniem uzyskania pozwolenia na użytkowanie do korekty podatku VAT naliczonego o wartość podatku VAT od towarów i usług nabytych w celu wytworzenia Inwestycji, która zostanie przeznaczona do działalności opodatkowanej podatkiem VAT w postaci najmu lub dzierżawy?
2) Czy podmiot, do którego wniesiona zostanie zorganizowana część przedsiębiorstwa obejmująca inwestycję (w ramach wkładu niepieniężnego), która następnie zostanie przeznaczona przez ten podmiot na prowadzenie działalności w zakresie najmu lub dzierżawy ZCP celem prowadzenia działalności leczniczej przez najemcę lub dzierżawcę, będzie uprawniony z dniem rozpoczęcia prowadzenia działalności do korekty podatku VAT naliczonego o podatek VAT od towarów i usług nabytych w celu wytworzenia Inwestycji?
Zgodnie ze stanowiskiem skarżącego, jeżeli w chwili oddania inwestycji do użytkowania, zostanie ona od razu przeznaczona do celu prowadzenia działalności opodatkowanej VAT, zaktualizuje się po stronie podatnika prawo złożenia korekty podatku naliczonego o pełną wartość podatku VAT od towarów i usług nabytych w celu wytworzenia środka trwałego w postaci inwestycji.
W przypadku natomiast przeniesienia zorganizowanej części przedsiębiorstwa, w ocenie skarżącego, zaistnieje możliwość przejęcia prawa do odliczenia VAT od już poniesionych nakładów gdyż nabywca może być traktowany jako następca prawny zbywającego. Brak jest zatem przeciwskazań aby prawo odliczenia VAT zastosować także w zakresie prawa korekty na zasadzie art. 91 ustawy VAT.
Odnosząc się do wniosku skarżącego, organ stwierdził, że skarżący nie wyklucza - co wynika z uzupełnienia wniosku - po realizacji ww. wariantów korzystania z przedmiotowej Inwestycji. W przypadku wariantu I z uwagi na charakter działalności w ramach wymagań ustawowych. W przypadku wariantu II, skarżący może najmować lub dzierżawić Inwestycję lub jej część za zapłatą czynszu ustalonego na podstawie kryteriów rynkowych, jak każdy potencjalny oferent. W ocenie organu, stwierdzić więc należy, że przedstawiony przez skarżącego opis zdarzenia przyszłego nie jest skonkretyzowany, lecz wielowariantowy bowiem skarżący przedstawia w nim różne (w sumie trzy) możliwości korzystania z Inwestycji. Skarżący zadał pytania dotyczące możliwości dokonania korekty podatku naliczonego w związku z realizacją ww. inwestycji w zależności od wybranego przez niego wariantu (opcji) postępowania. W ocenie organu, nie jest zdarzeniem przyszłym przedstawienie w trybie warunkowym kilku możliwości faktycznych działań wnioskodawcy.
Organ wyjaśnił, że pojęcie "stanu faktycznego" oraz "zdarzenia przyszłego" musi mieć zindywidualizowany jednoznacznie charakter. Interpretacja indywidualna ma nie tylko informować w sposób konkretny, a nie warunkowy, ale przede wszystkim dać się zastosować w procesie samoobliczania podatku i to w takich okolicznościach, które będą się pokrywały z wcześniej opisanymi i wziętymi pod uwagę przy jej wydawaniu. Opis musi być zatem zindywidualizowany przedmiotowo tak, aby było możliwe porównanie stanu wynikającego z wniosku o wydanie interpretacji ze stanem występującym w rzeczywistości. W tym celu zasadniczo niezbędne jest podanie informacji w zakresie elementów pozwalających na uchwycenie tożsamości zdarzeń, zależnie od specyfiki wynikającej z przepisów prawa podatkowego będących w danym przypadku przedmiotem interpretacji (m.in.: wyrok NSA z dnia 21 stycznia 2014 r., sygn. akt II FSK 376/12). Organ podkreślił, że nie neguje prawa skarżącego do sformułowania wniosku dotyczącego zdarzenia przyszłego, czyli do opisania zdarzenia hipotetycznego lub abstrakcyjnego, które dopiero ma lub może (w zależności od decyzji podmiotu) się zdarzyć. W niniejszej sprawie należało jednak rozważyć, czy dopuszczalny jest wniosek o interpretację przepisów prawa podatkowego alternatywnie, czy warunkowo przedstawiający zdarzenia przyszłe.
Organ wyjaśnił, że postępowanie, które jest prowadzone w sprawie wydania interpretacji prawa podatkowego jest postępowaniem, w którym organ uprawniony do jej wydania ma udzielić podatnikowi informacji w zakresie zastosowania i wykładni prawa podatkowego w przedstawionym przez podatnika stanie faktycznym sprawy. To, że przedstawiony stan faktyczny może odnosić się do przyszłości i zdarzeń przyszłych powoduje, że każdorazowo jest stanem hipotetycznym. Podatnik zadaje pytanie, jakie konsekwencje podatkowe miałoby jego działanie, gdyby takowego się podjął. W związku z powyższym, organy podatkowe jedynie wskazują czy dany przepis znajduje lub nie zastosowanie w opisanych we wniosku okolicznościach. Prócz tego orzeczenie takie ma charakter informacyjny także dlatego, że nie jest ono wiążące dla podatnika i zawiera jedynie ocenę jego stanowiska (art. 14c § 1 zdanie pierwsze Ordynacji podatkowej). Tym samym, musi być ono osadzone w ściśle określonym stanie faktycznym lub równie kategorycznie przedstawionym zdarzeniu przyszłym. Podkreślenia wymaga, że w postępowaniu tym organ nie dokonuje żadnych własnych ustaleń faktycznych. W sprawach dotyczących indywidualnych interpretacji stan faktyczny wynika z wniosku podmiotu, który o jej udzielenie się ubiega, a organy podatkowe nie są uprawnione do jego modyfikacji, rekonstrukcji, czy też jakichkolwiek domniemań tak w zakresie stanu faktycznego, jak i zdarzenia przyszłego. Jest to postępowanie autonomiczne, do którego stosuje się jedynie niektóre przepisy Ordynacji podatkowej i to odpowiednio. Jego celem jest ocena stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i proponowanego we wniosku rozstrzygnięcia, a nie rozstrzyganie sytuacji prawnopodatkowej strony składającej wniosek (wyrok NSA z 27 września 2013 r., sygn. akt II FSK 334/12). Postępowanie o wydanie interpretacji ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego do określonego zdarzenia przyszłego, do którego można wydać interpretację indywidualną. W postępowaniu tym organ nie prowadzi doradztwa, ogranicza się do dokonania subsumcji przedstawionego przez wnioskodawcę zdarzenia przyszłego pod określony przepis prawa podatkowego i wyjaśnienia przyczyn dla których w określonym zdarzeniu przyszłym dany przepis ma zastosowanie. Instytucja interpretacji indywidualnych nie została natomiast wprowadzona w celu umożliwienia podmiotom zaznajamiania się z poglądami Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na wykładnię określonych przepisów prawa podatkowego z przyczyn czysto poznawczych. Nie służy również przeprowadzaniu analiz porównawczych różnych wariantów działań planowanych przez wnioskodawców ani udzielaniu porad prawnych, w tym o charakterze optymalizacyjnym.
Organ podkreślił, że jak wynika z wyroku NSA z dnia 25 lipca 2013 r., sygn. akt I FSK 1116/12: "przeszkodą powodującą odmowę wszczęcia postępowania jest wniosek, w którym, jako stan faktyczny i zdarzenie przyszłe wskazano wiele ewentualnych, wzajemnie wykluczających się wariantów i opcji, tj. bardziej wniosek o udzielenie porady z zakresu obowiązków podatkowych, służących optymalizacji obciążeń podatkowych, niż wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w rozumieniu art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa. Co do zasady z taką argumentacją należało się zgodzić". Zdaniem organu, warunkowe, wielowariantowe i abstrakcyjne przedstawienie sytuacji, która ma lub być może będzie miała miejsce, wyklucza możliwość wydania interpretacji podatkowej w indywidualnej sprawie. W tym przypadku interpretacja, pozbawiona cech indywidualnych, byłaby wyłącznie opinią Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w przedmiocie wykładni wskazanych we wniosku przepisów i nie pełniłaby funkcji gwarancyjnej. Interpretacja indywidualna nie może bowiem być wydana w oparciu o opis zdarzenia przyszłego, który budzi wątpliwości, bo intencje wnioskodawcy nie są do końca czytelne. Nie może ona polegać na dywagowaniu na temat opisu sprawy i zawierać wariantowych ujęć problemów. Stąd też, stawiając pytanie we wniosku o interpretację indywidualną, wnioskodawca nie może przedstawić kilku wariantów danego zdarzenia, lecz powinien ograniczyć się do opisania konkretnego zdarzenia przyszłego.
Organ wskazał, że z okoliczności przedstawionych we wniosku wyraźnie wynika, że skarżący oczekuje odpowiedzi na pytania dotyczące podatku od towarów i usług w zakresie uprawnienia do dokonania korekty podatku naliczonego od nabytych towarów i usług w celu wytworzenia Inwestycji we wskazanych wariantach (Wariant I i Wariant II). Wobec powyższego, zakres przedmiotowy zagadnienia przedstawionego przez skarżącego nie mieści się w zakresie przedmiotowym interpretacji. W konsekwencji, ocena zaprezentowanego przez skarżącego stanowiska nie jest możliwa. Postępowanie w sprawie wydawania interpretacji indywidualnych, z uwagi na przedmiot i charakter wydawanych w jego toku rozstrzygnięć, jest postępowaniem szczególnym, odrębnym, do którego nie mają bezpośredniego zastosowania inne (poza wskazanymi w ustawie) przepisy Ordynacji podatkowej, w szczególności nie jest postępowaniem dowodowym, które może być prowadzone w toku kontroli podatkowej, czy postępowania podatkowego lub czynności sprawdzających. Tym samym, stanowisko skarżącego nie może zostać poddane ocenie w postępowaniu interpretacyjnym. Zdaniem organu, mając na względzie opis sprawy i zakres żądania zawarty we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej należy stwierdzić, że nie może on być przedmiotem interpretacji indywidualnej wydanej w trybie Rozdziału 1a Działu II Ordynacji podatkowej, zatem okoliczność ta obliguje organ do odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wydania interpretacji, co wynika z treści art. 165a § 1, w związku z art. 14h Ordynacji podatkowej. Organ w takiej sytuacji nie może więc wydać interpretacji indywidualnej.
Skarżący, pismem z dnia [...] grudnia 2019 r., wniósł zażalenie na postanowienie organu I instancji, zarzucając mu naruszenie:
1) art. 165a § 1 w zw. z art. 14h o.p. polegające na odmowie wszczęcia postępowania podczas gdy we wniosku zostały spełnione wszystkie wymogi wskazane w art. 14b,
2) art. 14 b § 1 o.p. polegające na niewydaniu interpretacji podczas gdy spełniono wszystkie wymogi wskazane w art. 14b,
3)art. 14b § 2 o.p. poprzez nieuzasadnione zawężenie zakresu przedmiotowego stosowania interpretacji polegające na błędnym przyjęciu, że opisane we wniosku zdarzenia przyszłe nie mogą być przedmiotem takiej interpretacji z uwagi na wariantowe ich określenie,
4) art. 120 o.p., poprzez nieznajdujące uzasadnienia w przepisach prawa podatkowego wydanie postanowienia na podstawie pozaprawnych przesłanek, takich jak wielowariantowość, warunkowość przedstawienia sytuacji, alternatywa, co w efekcie nie stanowi działania organu na podstawie przepisów prawa,
5) art. 125 § 1 o.p. poprzez wskazanie, iż wielowariantowe przedstawienie zdarzenia przyszłego uniemożliwia wydanie interpretacji, takie zaś działanie wymaga od wnioskodawcy składania osobno kilku wniosków zamiast jednego i tym samym narusza zasadę szybkości w postępowaniu mającym na celu wydanie interpretacji indywidualnej.
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, postanowieniem z dnia [...] stycznia 2020 r., utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu swojego stanowiska, organ przytoczył poglądy wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.
Skarżący, pismem z dnia [...] marca 2020 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na postanowienie z dnia [...] stycznia 2020 r. Skarżący zarzucił wydanemu rozstrzygnięciu naruszenie:
1) art. 165a § 1 w zw. z art. 14h o.p. polegające na odmowie wszczęcia postępowania, podczas gdy we wniosku zostały spełnione wszystkie wymogi wskazane w art. 14b,
2) art. 14 b § 1 o.p. polegające na niewydaniu interpretacji, podczas gdy spełniono wszystkie wymogi wskazane w art. 14b,
3) art. 14b § 2 o.p. poprzez nieuzasadnione zawężenie zakresu przedmiotowego stosowania interpretacji polegające na błędnym przyjęciu, że opisane we wniosku zdarzenia przyszłe nie mogą być przedmiotem takiej interpretacji z uwagi na wariantowe ich określenie,
4) art. 120 o.p. poprzez nieznajdujące uzasadnienia w przepisach prawa podatkowego wydanie postanowienia na podstawie pozaprawnych przesłanek, takich jak wielowariantowość, warunkowość przedstawienia sytuacji, alternatywa, co w efekcie nie stanowi działania organu na podstawie przepisów prawa,
5) art. 125 § 1 o.p. poprzez wskazanie, iż wielowariantowe przedstawienie zdarzenia przyszłego uniemożliwia wydanie interpretacji, takie zaś działanie wymaga od wnioskodawcy składania osobno kilku wniosków zamiast jednego i tym samym narusza zasadę szybkości w postępowaniu mającym na celu wydanie interpretacji indywidualnej.
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, pismem z dnia [...] kwietnia 2020 r., złożonym w odpowiedzi na skargę, wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jest zasadna.
W rozpoznawanej sprawie, przedmiotem sporu objęta jest zasadność odmowy wszczęcia przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej postępowania w sprawie wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego z uwagi na zawarcie we wniosku dwóch różnych wariantów opisywanego zdarzenia przyszłego.
Wskazać więc zależy, że zgodnie z art. 165a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 900 ze zm., dalej: o.p.), gdy żądanie, o którym mowa w art. 165, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ podatkowy wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Przepis art. 165 § 9 stosuje się odpowiednio.
Przepis art. 14b o.p. wskazuje, że Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną) (§ 1). Wniosek o interpretację indywidualną może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych (§ 2).
Zgodnie z art. 120 o.p., organy podatkowe działają na podstawie przepisów prawa. Przepis art. 125 § 1 o.p. wskazuje, że organy podatkowe powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia.
W ocenie Sądu, sformułowane przez skarżącego zarzuty naruszenia powyższych przepisów były słuszne. Organ bezpodstawnie odmówił skarżącemu wszczęcia postępowania powołując się na przedstawienie przez niego stanu faktycznego w sposób wielowariantowy. Sąd, w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę w całości podziela bowiem stanowisko wyrażone przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 3 grudnia 2014 r., sygn. akt: II FSK 2726/12 (LEX nr 1598328), w którym zwrócono uwagę, że interpretacja indywidualna pełni nie tylko funkcję gwarancyjną, ale również informacyjną. Stanowisko organu wyrażone w interpretacji indywidualnej może przyczynić się do przyjęcia przez wnioskodawcę optymalnej strategii gospodarczej. Jeśli zatem, tak jak w niniejszej sprawie, skarżący zakłada dwa warianty działania i żadnego z nich na etapie wystąpienia z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej nie wyklucza, nie ma podstaw, aby odmówić mu wydania interpretacji indywidualnej tylko dlatego, że jeszcze nie zdecydował się, który wariant rzeczywiście zrealizuje. Wszak zawsze, gdy wniosek dotyczy zdarzenia przyszłego, istnieje element niepewności, czy kiedykolwiek zdarzenie to nastąpi, a jednak ustawodawca zdecydował o wydawaniu interpretacji na bazie takich zdarzeń. Żaden przepis prawa nie zabrania, w przypadku przedstawienia w jednym wniosku kilku stanów faktycznych lub kilku zdarzeń przyszłych, wyodrębnienia poszczególnych stanów faktycznych lub zdarzeń i wydania interpretacji na bazie każdego z nich.
Przesłankami wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania są: wniesienie żądania przez osobę niebędącą stroną oraz inne przyczyny. W literaturze wskazuje się, że inne przyczyny, o których mowa w omawianym przepisie mogą dotyczyć: 1) braku w przepisach ustaw podatkowych podstawy do rozpatrzenia treści żądania w trybie postępowania podatkowego, 2) sytuacji, gdy w danej sprawie toczy się postępowanie podatkowe, 3) przypadków, gdy w sprawie została już wydana decyzja (Ordynacja podatkowa Komentarz, S. Babiarz, B. Dauter, B. Gruszczyński, R. Hauser, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Lexis Nexis Sp. z o.o., Warszawa 2011 r.).
W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie nie zaistniała żadna z powyższych przyczyn uzasadniających uznanie, że wystąpiły "inne przyczyny" w rozumieniu art. 165a § 1 o.p. Organ zdaje się bowiem dopatrywać podstaw uznania wniosku skarżącego za wadliwy w tym sensie, że przedstawia kilka możliwych wariantów korzystania z opisywanej we wniosku inwestycji. Przedstawione jednak warianty zawierają jednoznaczne informacje pozwalające na uznanie ich za odrębne stany faktyczne. Do każdego z wariantów skarżący zadał także skonkretyzowane pytanie. Zwrócić również należy uwagę, że sam skarżący dostrzega, że przedstawione przez niego informacje zawierają dwa odrębne stany faktyczne i wskazał to wprost w polu 68 formularza oraz uiścił podwójną opłatę.
Z uwagi na powyższe, w ocenie Sądu, brak było podstaw do uznania wniosku skarżącego za wielowariantowy i jako taki uniemożliwiający wydanie interpretacji indywidulanej. Ponownie rozpoznając sprawę, organ winien zgodnie z intencją skarżącego uznać, że złożony jednym pismem wniosek faktycznie stanowi dwa odrębne wnioski dotyczące różnych stanów faktycznych, z których pierwszy dotyczy sytuacji, w której inwestycję oddano w najem czy dzierżawę i zaistnienia po stronie skarżącego prawa do korekty, drugi natomiast dotyczy sytuacji, w której inwestycję wniesiono do innego podmiotu jako zorganizowaną część przedsiębiorstwa i zaistniałych na tym tle wątpliwości co do możliwości dokonania korekty. Sytuację taką uznać należy za całkowicie dopuszczalną przez ustawodawcę. Zgodnie bowiem z art. 14f § 2 o.p., w przypadku wystąpienia w jednym wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej odrębnych stanów faktycznych lub zdarzeń przyszłych pobiera się opłatę od każdego przedstawionego we wniosku odrębnego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Sąd podkreśla, że nie przesądza o tym, że oba złożone wnioski powinny zostać rozpoznawane przez organ poprzez wydanie interpretacji. Sąd wskazuje jedynie, że brak jest postaw do odmowy wszczęcia postępowania z powodu "wielowariantowości wniosku".
Organ, w sytuacji wątpliwości co do zupełności każdego z dwóch odrębnych opisów stanów faktycznych, winien dążyć do ich uzupełnienia we właściwym trybie. Zgodnie bowiem z art. 14b § 3 o.p., składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Zgodnie natomiast z art. 14h § 1 o.p., wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej niespełniający wymogów określonych w art. 14b § 3 lub 3a lub innych wymogów określonych przepisami prawa pozostawia się bez rozpatrzenia. Ewentualne braki w zupełności przestawionych stanów faktycznych nie stanowią natomiast "innej przyczyny" w rozumieniu art. 165a § 1 o.p.
Z powyższych względów, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.), Sąd uchylił wydane postanowienia. O kosztach postępowania orzeczono zgodnie z art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a.