I SA/PO 2330/03

I SA/Po 2330/03 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2005-10-11
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-09-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Gabriela Gorzan /sprawozdawca/
Janusz Ruszyński /przewodniczący/
Katarzyna Nikodem
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Skarżony organ
Izba Skarbowa
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Ruszyński Sędziowie NSA Gabriela Gorzan /spr./ as.sąd. WSA Katarzyna Nikodem Protokolant st.sekr.sąd. Alicja Ajnbacher po rozpoznaniu w dniu 11 października 2005 r. sprawy ze skargi "A " B. J. sp. z o.o obecnie w upadłości na decyzję Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń 2003r. o d d a l a s k a r g ę /-/K.Nikodem /-/J.Ruszyński /-/G.Gorzan
Uzasadnienie
I SA/Po 2330/03
U Z A S A D N I E N I E
W deklaracji VAT-7 za styczeń 2003r. podatnik "A" B. J. spółka z o.o w S. wykazała:
opodatkowane zakupy towarów i usług zaliczanych do środków trwałych, związane wyłącznie ze sprzedażą opodatkowaną w wysokości [...] zł oraz podatek naliczony w wysokości [...] zł;
kwotę podatku naliczonego do odliczenia w wysokości [...] zł;
nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym w wysokości [...] zł;
kwotę do zwrotu na rachunek bankowy podatnika w wysokości [...] zł.
Wraz z przedmiotową deklaracją VAT-7, podatnik złożył w urzędzie wniosek o zwrot nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w kwocie [...] zł. Jednocześnie w piśmie wyjaśniono, że chodzi o zwrot różnicy podatku naliczonego nad należnym w ciągu 25 dni. W związku z wszczęciem postępowania kontrolnego u podatnika Urząd Skarbowy postanowieniem z dnia [...] 2003r. przedłużył termin zwrotu różnicy na rachunek bankowy do czasu zakończenia postępowania wyjaśniającego.
Decyzją z dnia [...] Urząd Skarbowy określił za styczeń 2003r. kwotę zwrotu podatku na rachunek bankowy w wysokości [...] , ustalił dodatkowe zobowiązanie podatkowe w wysokości [...] zł.
W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wyjaśnił, że podatnikowi nie przysługuje zwrot różnicy podatku za styczeń 2003r., ponieważ zgodnie z art.19 ust.4 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 11, poz.50 ze zm.), jeżeli w okresie, o którym mowa w ust.3, podatnik nie wykonał czynności podlegającej opodatkowaniu, podatek naliczony za ten okres podlega rozliczeniu w najbliższym okresie, w którym czynności te zostaną wykonane, nie później jednak niż w ciągu 36 miesięcy od końca miesiąca, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny. Ponieważ podatnik nie wykazał, iż w styczniu 2003r. dokonał sprzedaży podlegającej opodatkowaniu, Urząd Skarbowy stwierdził, że podatnik zawyżył kwotę zwrotu różnicy podatku od towarów i usług zadeklarowaną w deklaracji VAT-7 za ten miesiąc o [...] zł. Działając na mocy art.27 ust.6 ustawy o podatku od towarów i usług, Urząd Skarbowy ustalił dodatkowe zobowiązanie podatkowe w wysokości 30% zawyżenia, tj. kwotę [...] zł ([...] zł x 30%).
W odwołaniu od powyższej decyzji, wnosząc o jej uchylenie i orzeczenie co do istoty, podniesiono, że pominięto przepis art.21 ust.4 i 5 ustawy z dnia 8.01.1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. Nr 11, poz.50 ze zm./ - dalej określanej ustawą o VAT - ponieważ w aktach spółki znajduje się faktura VAT nr [...] z dnia [...] 01.2003r. wystawiona przez Przedsiębiorstwo B w S., dokumentująca zakup [...] kg kiełbasy śląskiej na kwotę [...] zł, w tym podatek VAT naliczony [...] zł, którą zaewidencjonowano w prowadzonym rejestrze zakupów VAT za styczeń 2003r. oraz na koncie "Środki trwałe w budowie - Hala rozbioru" księgi rachunkowej. Powyższą kiełbasę, przekazano dobrowolnie w dniu zakupu pracownikom spółki, co wyczerpuje czynność przekazania towarów na potrzeby osobiste zatrudnionych pracowników, podlegającą opodatkowaniu. Zaskarżona decyzja zatem narusza przepis art.122 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa, poprzez niewyjaśnienie w pełni wszelkich okoliczności sprawy, a w szczególności pominięcie w stanie faktycznym faktu dokonania przez spółkę opodatkowanego podatkiem VAT przekazania towarów na potrzeby osobiste zatrudnionych pracowników i nie uwzględnienia go w wydanej decyzji, do czego obliguje organ podatkowy art.10 ust.2 ustawy o VAT. Do odwołania dołączono kserokopię tej faktury.
Decyzją z dnia [...] Izba Skarbowa na podstawie art.233 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, art.10 ust.2, art.19 ust.4, art.21 ust.3, art.27 ust.6 i art.32 ust.4 ustawy o VAT utrzymała w mocy decyzję organu I instancji. Wyjaśniono, że bezsporne w sprawie jest zarówno wykazanie przez podatnika w złożonej deklaracji VAT-7 za styczeń 2003r. opodatkowanych zakupów towarów i usług zaliczanych do środków trwałych na kwotę [...] zł i nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy podatnika w wysokości [...] zł, jak i złożenie wniosku o zwrot tej nadwyżki. W świetle treści art.21 ust.3 ustawy o VAT ustalenia wymagało czy podatnik w styczniu dokonał sprzedaży opodatkowanej VAT stawką 22%, bowiem jedynie w takim przypadku przysługuje zwrot różnicy podatku do wysokości podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług, które na podstawie odrębnych przepisów zaliczane są do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, podlegających amortyzacji.
Zebrany w sprawie materiał dowodowy nie potwierdził powyższej okoliczności, co ustalono na podstawie braku rejestru sprzedaży VAT za styczeń 2003r., oświadczenia z dnia [...] 03.2003r. dyrektora zarządu spółki S. M., w którym podał, iż spółka nie prowadziła powyższego rejestru sprzedaży, ponieważ pierwsza sprzedaż miała miejsce w lutym 2003r., braku w deklaracji VAT-7 za styczeń 2003r. w części "C" danych o wysokości sprzedaży oraz o wysokości podatku należnego, braku faktur dokumentujących dokonane przez podatnika czynności sprzedaży podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Odnosząc się do twierdzenia, zawartego w odwołaniu, pominięcia w decyzji faktu przekazania na potrzeby osobiste pracowników (nie potrzeby pracownicze) zakupionej w styczniu 2003r. kiełbasy, organ odwoławczy stwierdził, że nie kwestionuje prawa podatnika do dokonania takich czynności, jednak w rozpatrywanej sprawie nie ma dowodu, jakoby kiełbasa została rzeczywiście przekazana na potrzeby osobiste pracowników w rozliczanym okresie. Samo twierdzenie strony, nie poparte żadnymi dowodami uznać należy za gołosłowne. Zwrócono uwagę na przepis art.2 ust.3 pkt 2 ustawy o VAT, powstanie obowiązku podatkowego od czynności w nim wskazanej z chwilą przekazania towaru (art.6 ust.1 ustawy o VAT) oraz na przepis art.32 ust.4 ustawy o VAT, zgodnie z którym w przypadku czynności wymienionych w art.2 ust.3 pkt 1,2,4 i 5 wystawiane są faktury wewnętrzne: za dany miesiąc podatnik może wystawić jedną fakturę dokumentującą wszystkie czynności dokonane w tym miesiącu. Zgodnie natomiast z § 38 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 marca 2002r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 27, poz.268 ze zm.), fakturę wystawia się nie później niż siódmego dnia od dnia wydania towaru lub wykonania usługi. W związku z powyższym skoro podatnik w styczniu zakupił kiełbasę śląską na podstawie faktury VAT z [...] stycznia 2003r., nr [...], którą to kiełbasę jak twierdzi, w tym samym miesiącu przekazał na potrzeby osobiste zatrudnionych przez siebie pracowników, to dla udokumentowania tej czynności miał obowiązek wystawić fakturę wewnętrzną, którą następnie powinien ująć w ewidencji sprzedaży za styczeń 2003r. i wykazać w deklaracji VAT-7 za ten miesiąc. Powyższych czynności podatnik jednak nie dokonał.
W skardze na powyższą decyzję zarzucono naruszenie art.122 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa /Dz.U. Nr 137, poz.926 ze zm./ poprzez niewyjaśnienie w pełni wszelkich okoliczności sprawy, co spowodowało błędne ustalenie stanu faktycznego oraz przepisów art.21 ust.4 i ust.5 ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. Nr 11, poz.50 ze zm./ poprzez bezpodstawne przyjęcie, że podatnikowi nie przysługiwał zwrot podatku z powodu niewystąpienia sprzedaży opodatkowanej w styczniu 2003r. podczas gdy ustalony stan faktyczny i prawny jednoznacznie wskazuje, że sprzedaż taka miała miejsce. Zarazem wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi wskazano na obowiązek organu podatkowego poszukiwania i podejmowania działań w celu ustalenia stanu faktycznego sprawy, czego zaniechano w odniesieniu do zakupu kiełbasy i jej przeznaczenia na potrzeby osobiste pracowników. Do skargi dołączono oświadczenia z dnia [...] 08.2003r. 7 pracowników, iż korzystali w styczniu 2003r. z posiłku w postaci kiełbasy śląskiej ufundowanego przez zakład pracy oraz S. M. o ufundowaniu pracownikom spółki powyższego posiłku i skorzystania z niego.
Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Na wstępie podkreślenia wymaga, że na podstawie przepisu art.1 ustawy z dnia 25.07.2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz.1269/ i zgodnie z jego treścią sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. W tych granicach Sąd bada prawidłowość zaskarżonej decyzji organu podatkowego, nie posiadając uprawnień do dokonywania własnych ustaleń stanu faktycznego ani jego oceny.
Istotą sporu w rozpoznawanej sprawie jest, czy organy podatkowe ustaliły prawidłowo, w sposób zgodny z przepisami postępowania, stan faktyczny sprawy w zakresie niezbędnym do jej rozstrzygnięcia, mianowicie w zakresie zasadności wniosku skarżącej spółki o zwrot na jej rachunek bankowy nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za miesiąc styczeń 2003r.
Nie można zgodzić się ze skarżącą, że organ podatkowy I instancji miał podstawy do przyjęcia na podstawie zebranych dowodów w wyniku przeprowadzonej kontroli podatkowej, iż skarżąca spółka dokonała w styczniu 2003r. sprzedaży opodatkowanej uzasadniającej zwrot nadwyżki podatku naliczonego nad należnym. Żaden z dowodów przedstawionych w toku kontroli podatkowej, opisanych w protokole kontroli i ocenionych szczegółowo w uzasadnieniu decyzji organu I instancji, okoliczności powyższej nie potwierdzał.
W zakresie obowiązków organów podatkowych wynikających z art.122 Ordynacji podatkowej nie mieści się nieograniczona powinność poszukiwania faktów, mogących wskazywać na związek zakupu towaru z działaniem podatnika, które mogło wywołać skutek w jego sferze podatkowej, jeżeli sam podatnik takich faktów nie dostarczył, a wręcz przeciwnie generalnie zaprzeczył (k.[...] akt adm.), jakoby w badanym okresie miała miejsce sprzedaż towarów i potrzeba prowadzenia ewidencji sprzedaży.
Wobec powyższego rozważenia wymaga czy nieuwzględnienie przez organ odwoławczy podniesionej w odwołaniu okoliczności, mogącej wskazywać na dokonanie w styczniu 2003r. czynności opodatkowanej, polegającej na przeznaczeniu zakupionej kiełbasy na potrzeby osobiste pracowników należało uznać za działanie tego organu z naruszeniem art.122 Ordynacji podatkowej, co w skardze zarzucono.
W ocenie Sądu zarzut ten jest bezzasadny.
Postępowanie przed organem odwoławczym stanowi realizację zasady dwuinstancyjności postępowania podatkowego (art.78 Konstytucji R.P. i art.127 Ordynacji podatkowej), której istotą jest dwukrotne rozstrzygnięcie tej samej sprawy, a nie jedynie kontrola zasadności argumentów podniesionych w stosunku do orzeczenia organu I instancji (vide wyrok NSA z 22.03.1996r. sygn. SA/Wr 1996/95). W razie skutecznego wniesienia odwołania następuje dewolucja kompetencji z organu I instancji na organ odwoławczy w zakresie merytorycznego rozpoznania sprawy.
Skarżąca powziąwszy wiadomość z treści uzasadnienia decyzji organu I instancji, że nie dokonała żadnej czynności opodatkowanej w m-cu styczniu 2003r. mogła w odwołaniu ustalenia te kwestionować, podając organowi odwoławczemu do oceny fakty, które ustaleniom tym przeczą. Jednak fakty te winny być wykazane, a nie sugerowane i gołosłowne w szczególności w sytuacji, gdy przy ich pomocy organ odwoławczy miał dokonać odmiennej oceny ustalonego w sprawie stanu faktycznego i orzec co do istoty sprawy bądź uchylić decyzję organu I instancji, zarzucając niewyjaśnienie należyte sprawy. Dlatego skoro skarżąca ograniczyła się do przytoczenia w odwołaniu, że dokonała czynności opodatkowanej w styczniu 2003r. w postaci przeznaczenia zakupionej kiełbasy na potrzeby osobiste pracowników, gdy udokumentowania takiej czynności w żaden sposób nie dokonała i żadnym dowodem jej dokonania nie potwierdziła, oceny tego twierdzenia dokonanej w zaskarżonej decyzji nie można uznać za naruszającą przepis art.122 i art.191 Ordynacji podatkowej. Jak prawidłowo wskazał organ odwoławczy nie ma podstaw do uznania, aby faktura zakupu kiełbasy i podanie w odwołaniu, że została ona przeznaczona na potrzeby osobiste pracowników, przy braku faktury wewnętrznej jej przeznaczenia na takie potrzeby, a następnie nieujęcia jej w ewidencji sprzedaży oraz podatku należnego od tej czynności w rozliczeniu za styczeń 2003r., uzasadniało dokonanie ustalenia, że zachodzą podstawy do zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za styczeń 2003r. Tym samym prawidłowo organ odwoławczy uznał, że nie nastąpiło naruszenie art.21 ust.4 i 5 ustawy o VAT, skoro nie wykazano, aby w styczniu miała miejsce sprzedaż towarów przez skarżącą, potwierdzona fakturą VAT, ujęta w ewidencji sprzedaży i w rozliczeniu w deklaracji VAT-7 za ten okres. Dlatego Sąd nie podziela zarzutów skargi, że naruszenie art.122 Ordynacji podatkowej nastąpiło przez organy podatkowe wskutek niewyjaśnienia w pełni wszelkich okoliczności sprawy, zaś naruszenie przepisów art.21 ust.4 i 5 ustawy o VAT przez przyjęcie braku sprzedaży opodatkowanej wbrew ustalonemu w sprawie stanowi faktycznemu i prawnemu (str.2 skargi pkt 1 i 2). Na potwierdzenie dokonania czynności opodatkowanej w styczniu 2003r. skarżąca nie przedstawiła żadnych dowodów organom podatkowym, do czego jest zobowiązana, skoro z wykazania tej czynności wywodzi skutki prawne dla siebie korzystne.
Natomiast przedłożenie sądowi w załączeniu do skargi oświadczeń pracowników o konsumowaniu przez nich kiełbasy powyższej oceny nie może zmienić, skoro jak na wstępie zaznaczono, sądowa kontrola decyzji podatkowych odbywa się co do ich legalności, bez własnej oceny dowodów i ustalania stanu faktycznego sprawy, a zauważyć należy, że skarżąca dowodów tych nie przedłożyła ani organowi I instancji, ani organowi odwoławczemu.
Z powyższych względów na podstawie art.151 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270/ skargę należało oddalić.
/-/K.Nikodem /-/J.Ruszyński /-/G.Gorzan
LSz