I SA/PO 231/04

I SA/Po 231/04 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2005-12-14
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-03-15
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Janusz Ruszyński /przewodniczący/
Maciej Jaśniewicz. /sprawozdawca/
Sylwia Zapalska
Symbol z opisem
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Ruszyński Sędziowie NSA Sylwia Zapalska as.sąd. WSA Maciej Jaśniewicz /spr./ Protokolant: st. sekr. sąd. Laura Szukała po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2005 r. sprawy ze skargi T.B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002 r. o d d a l a s k a r g ę /-/ M.Jaśniewicz /-/ J.Ruszyński /-/ S.Zapalska
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...]r. w sprawie nr [...]Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej na podstawie art.8 ust.1 pkt.3, art.24 ust.1 pkt.1 lit.a, art.31 ust.1 i ust.2 ustawy z dnia 28.09.1991 r. o kontroli skarbowej ( Dz. U. z 1999 r. , nr 54 , poz.572 ze zm.), art.21§ 1 pkt.1 i § 3 ustawy z dnia 29.08.1997 r. - Ordynacja podatkowa ( Dz. U. nr 137 poz.926 ze zm.; dalej Ordynacja podatkowa), art.9, art.10 ust.1 pkt.3 , art.14, art.22 ust.1 i ust.5, art.23 ust.1 pkt.1 lit.b, art.24 ust.1, art.27b ust.1, art.45 ust.6 ustawy z dnia 26.07.1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. nr 14 poz. 176 ze zm.; dalej ustawy) określił dla T.B. zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002 r. w wysokości [...]zł. W uzasadnieniu wskazano , że podatnik w 2002 r. uzyskał przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej prowadzonej w ramach Zakładu "A". W zakresie kosztów nie uznano wydatków w kwocie [...]zł dotyczących innego okresu podatkowego – grudnia 2001 r. Zgodnie z art.22 ust.5 ustawy u podatników prowadzących księgi rachunkowe koszty uzyskania przychodów objętych tymi księgami są potrącalne tylko w roku podatkowym , którego dotyczą. Nie uznano za koszty także wydatków inwestycyjnych w kwocie [...]zł dotyczących nakładów inwestycyjnych związanych z przyszłym uruchomieniem nowych punktów sprzedaży. W świetle art.23 ust.1 pkt.1 lit.b ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Nie uznano również za koszty zarachowanego wydatku inwestycyjnego w kwocie [...],- zł na wytworzenie wiaty magazynowej. Winna być ona zaliczona do środków trwałych zgodnie z art.22a ust.1 pkt.3 ustawy. Prócz tego nie uznano za koszty uzyskania przychodów wydatku w kwocie [...],- zł na podstawie dwóch faktur z [...]10.2002 r. Z treści faktur wynika, że wydatek dotyczy zryczałtowanej należności za najem pawilonu handlowego przy ul [...] w L. zgodnie z umową z dnia [...]10.2002 r. Zgodnie z § 5 umowy została ona zawarta na okres 8 lat i lokal miał być przekazany do [...].10.2002 r. Stwierdzono, ze umowa nigdy nie została zrealizowana. Nie przedłożono dowodów potwierdzających rozwiązanie umowy. Nigdy nie była prowadzona tam działalność gospodarcza. Stwierdzono wobec tego, że kwota [...],- zł dotyczy usługi, która nigdy nie została wykonana. Posiadanie umowy i faktury nie wystarcza do zaliczenia wydatku w koszty uzyskania przychodów. Nie można łączyć faktu podpisania umowy z jej faktycznym wykonaniem. Zaliczenie wydatków do kosztów uzyskania przychodów należy powiązać z uzyskaniem przychodów. Z przepisów prawa podatkowego wynika, że istotną okolicznością jest kiedy została wykonana usługa. Umowa nie była wykonana i nie zostały osiągnięte przychody związane z tym wydatkiem. Kosztami uzyskania przychodów w myśl art.22 ust.1 ustawy są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów. Nie stwierdzono nieprawidłowości w zakresie wykazanych przychodów.
W odwołaniu od powyższej decyzji z dnia [...]r. T.B. wskazał, że jego przedmiotem jest nie zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów kwoty [...],- zł w rozumieniu art.22 ust.1 ustawy. Podniesiono, że dnia [...].03.2001 r. zawarto umowę z Zakładem “B" w L. najmu lokalu handlowego przy ul. [...] w L. . Czynsz określono na [...],- zł w okresie od marca 2001 r. do lutego 2003 r., a w dalszym okresie na [...],- zł. Działalność prowadzona w tym lokalu nie przynosiła spodziewanych dochodów. Przyczyną tego był zbyt wysoki czynsz najmu. W drodze porozumienia z Zakładem “B" w L. uzyskano aneks zmieniający treść tej umowy w zakresie stawki czynszu, w ten sposób, że w okresie od listopada 2002 r. do marca 2003 r. ustalono stawkę [...],- zł , a w okresie od kwietnia 2003 r. do października 2006 r. ustalono stawkę [...],- zł. Oszczędności wyniosły w 2002 r. - [...],- zł, a w pozostałych latach [...],- zł. Znaczne obniżenie stawki czynszu zostało uzyskane pod warunkiem zawarcia z Zakładem “B" w L. najmu pawilonu handlowego przy ul.[...] w L. oraz wpłaty z tytułu tej umowy na rzecz Zakładu “B" w L. kwoty [...],- zł. Spełnienie tych warunków wpłynęło na zmniejszenie czynszu i utrzymanie działalności sklepu przy ul. [...] w L. , zwiększenie rentowności i osiąganiem przychodu. Tym samym kwestionowany wydatek stanowi koszt uzyskania przychodów w rozumieniu art.22 ust.1 ustawy. Zdaniem odwołującego umowa najmu lokalu przy ul. [...] została zrealizowana. Została ona podpisana, należność została zapłacona, a lokal został przejęty z zastrzeżeniem , że zgodnie z aneksem nr 1 do umowy z [...].10.2002 r. T.B. wyraził zgodę na funkcjonowanie w celu likwidacji w przedmiotowym lokalu sklepu prowadzonego przez Zakład “B" w L.. Uzyskany przychód , którego dotyczy wydatek w kwocie [...],- zł nie jest związany z działalnością handlową w lokalu przy ul. [...], a jest związany z funkcjonowaniem sklepu w lokalu przy ul. [...] w L., tj. obniżeniem czynszu i odzyskaniem rentowności prowadzonej działalności gospodarczej.
Decyzją z dnia [...]r. w sprawie [...] Dyrektor Izby Skarbowej na podstawie art.233 §1 pkt.1 Ordynacji podatkowej utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Uzasadniając organ odwoławczy wskazał, że podatnik ma możliwość odliczenia od przychodów wszelkich kosztów pod warunkiem , że wykaże ich bezpośredni związek z prowadzoną działalnością gospodarczą i że ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. Niezbędne jest wykazanie , że między wydatkiem a osiągnięciem przychodu zachodzi związek przyczynowo-skutkowy. Celowość poniesienia wydatku jest sprawą zasadniczą przy stosowaniu art.22 ust.1 ustawy. W przedmiotowej sprawie zdaniem organu odwoławczego nie stwierdzono związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy poniesionym wydatkiem [...],- zł a przychodem z działalności gospodarczej. Z postanowień umowy z [...].10.2002 r. wynika, że wynajmujący oddaje do używania , a najemca przyjmuje w najem lokal handlowy. Już w spisanym dnia [...].10.2002 r. aneksie zawarto zapis, że najemca wyraża zgodę na funkcjonowanie w okresie do [...]02.2003 r. sklepu prowadzonego przez wynajmującego. Rozwiązanie umowy nastąpiło [...].02.2003 r. Dowody te wskazują, że podatnik w tym lokalu nie prowadził żadnej działalności gospodarczej, ponieważ lokalem tym nie dysponował. Przychody w tym lokalu osiągał Zakład “B" w L., który prowadził w tym lokalu własną działalność. Wystawione zatem dnia [...].10.2002 r. faktury dotyczą usługi, która nie została wykonana. Wydatek wynikający z faktur był wyraźnie związany z lokalem, w którym podatnik nigdy nie prowadził działalności i z niego nie korzystał. W momencie poniesienia wydatku podatnik dysponował wiedzą , że jego poniesienie nie doprowadzi do osiągnięcia przychodu. Aneks został zawarty [...].10.2002 r., a faktury zostały wystawione [...].10.2002 r. Stanowiska tego nie może zmieniać twierdzenie, że dzięki temu nastąpiła oszczędność na czynszu ponoszonym z tytułu najmu lokalu przy ul. [...] . Kosztami są takie wydatki, które służą osiągnięciu przychodów , a nie oszczędnościom w ponoszeniu kosztów. Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej nie został spełniony zasadniczy wymóg celowości poniesienia kosztu określony w art.22 ust.1 ustawy. Podatnik nie uprawdopodobnił, że poniesienie wydatku w kwocie [...],- zł powinno doprowadzić do osiągnięcia przychodów.
Pismem z dnia [...]01.2004 r. T.B. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej i wniósł o jej uchylenie oraz poprzedzającej ją decyzji Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej jako niezgodnych z prawem i zarzucił im naruszenie przepisu art.22 ust.1 ustawy. Uzasadniając podano, że istniał związek przyczynowy pomiędzy wydatkowaniem kwoty [...],- zł na rzecz Zakładu “B" w L. a osiągnięciem przychodu. Wpłacenie tej kwoty i podpisanie umowy najmu lokalu przy ul. [...] stanowiło łącznie warunki obniżenia stawki czynszu najmu lokalu położonego przy ul. [...] o kwotę [...],- zł, było warunkiem utrzymania działalności marketu " [...]" w tym lokalu i w związku z powyższym bezpośrednio przyczyniło się do uzyskania przychodu z działalności gospodarczej. Zostało to udokumentowane umowami i aneksem , który uzależniał obniżenie stawek czynszu najmu od faktu wpłacenia kwoty [...],- zł i podpisania umowy najmu lokalu przy ul. [...]. Skarżący stanął na stanowisku, że umowa najmu lokalu przy ul. [...] została zrealizowana, podatnik dysponował lokalem i wyraził zgodę na funkcjonowanie w lokalu innego podmiotu, tj. użyczył lokal. Podkreślono, że organy podatkowe pominęły bezpośrednie powiązanie przychodu osiągniętego w lokalu przy ul. [...] z poniesionym wydatkiem. Momentem decydującym, zdaniem skarżącego, o zaliczeniu wydatku do kosztów jest moment dokonania wydatku. Skarżący dokonując wpłaty na rzecz podmiotu wynajmującego oba lokale kwoty [...],- zł uzyskiwał w zamian dwojakiego rodzaju korzyść : obniżenie czynszu najmu lokalu przy ul. [...] a ponadto zagwarantowanie nowej lokalizacji i możliwość rozszerzenia działalności. Podatnik chciał lokal wyremontować i otworzyć nowy sklep. Obiektywna przeszkoda w realizacji tego planu ujawniła się w okresie późniejszym i była niezależna od skarżącego. Wynajmujący nie opuścił lokalu , który został mu użyczony w celu likwidacji jego działalności, a umowa najmu uległa rozwiązaniu na skutek niezapłacenia kolejnych miesięcznych opłat czynszowych. Dopiero po upływie kilku miesięcy okazało się , że przychód związany z tym wydatkiem uzyskany został głównie z działalności sklepu przy ul. [...] wobec nie zrealizowania planów prowadzenia własnego sklepu przy ul. [...]. Właściciel obu obiektów Zakład “B" w L. obniżył czynsz , umożliwił funkcjonowanie supermarketu przy ul. [...] w zamian za świadczenie wzajemne - podpisanie umowy najmu drugiego lokalu i wpłacenie z tego tytułu kwoty [...],- zł. Wydatek ten stanowi koszt uzyskania przychodu w rozumieniu art.22 ust.1 ustawy. Biorąc pod uwagę fakt, że sklep przy ul. [...] był nierentowny i groziła mu likwidacja oraz fakt, że wskutek poniesienia kosztu wpłaty [...],- zł obniżono czynsz najmu i sklep dzięki temu funkcjonuje to związek pomiędzy wpłatą przedmiotowej kwoty a obniżeniem czynszu ( wydatek służący oszczędności w ponoszeniu kosztów) potwierdza twierdzenia skarżącego. Cel poniesienia kosztu opisany jest w obu aneksach do umów, a podatnik podkreślał na każdym etapie postępowania podatkowego trudną sytuację sklepu w L. , nierentowność działalności i podjecie negocjacji z wynajmującym dotyczących możliwości uratowania tego sklepu poprzez obniżenie czynszu. W przekonaniu skarżącego każda oszczędność w ponoszeniu kosztów służy osiąganiu przychodów, gdyż służy racjonalizacji prowadzonej działalności gospodarczej. Służenie temu celowi przejawia się w zmniejszeniu stawki czynszu warunkujące dalsze prowadzenie działalności gospodarczej, bez której podatnik nie osiągnąłby żadnych przychodów.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Podniósł, że nie można dopatrzeć się bezpośredniego związku pomiędzy przychodem osiąganym przez podatnika w lokalu przy ul. [...], a wydatkiem poniesionym z tytułu najmu innego lokalu, w którym podatnik nigdy działalności gospodarczej nie wykonywał.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje :
Sądy administracyjne dokonują kontrolę legalności działań administracji publicznej zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) poprzez orzekanie w sprawach skarg na akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Na podstawie art.134 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w postępowaniu sądowo – administracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Zgodnie z jej treścią sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. Zobowiązany jest natomiast do wzięcia z urzędu pod uwagę wszelkich naruszeń prawa , w tym także tych nie podnoszonych w skardze , które to związane są z materią zaskarżonych decyzji. Granice rozpoznania skargi przez Sąd są z jednej strony wyznaczone przez kryterium legalności działań organów podatkowych w zaskarżonej sprawie , a z drugiej przez zakaz pogarszania sytuacji prawnej skarżącego ( zakaz reformationis in peius ).
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie , albowiem zaskarżona decyzja odpowiada prawu.
Istota sporu sprowadza się do zakwestionowania przez organy podatkowe jako kosztów uzyskania przychodów wydatku w łącznej kwocie [...],- zł wynikającego z faktur wystawionych przez Zakład “B" w L. dla Zakładu “A" T.B. z dnia [...].10.2002 r. o nr [...] na kwotę netto [...] zł z tytułu zryczałtowanej należności za najem pawilonu handlowego ul. [...] zgodnie z umową najmu z dnia [...]10.2002 r., § 4 pkt.2 oraz o nr [...] na kwotę netto [...]zł z tytułu najmu pawilonu handlowego za styczeń 2003 r. ul. [...], L. i z tytułu najmu pawilonu handlowego za luty 2003 r. ul. [...], L.. Poza sporem pozostaje , że w lokalu tym nie była prowadzona działalność gospodarcza ani w 2002 r., ani w 2003 r. Z aneksu z dnia [...].10.2002 r. jednoznacznie wynika, że lokal będzie w dyspozycji wynajmującej Zakładu “B" w L. do dnia [...].02.2003 r. Czynsz najmu określona na kwotę po [...]- zł miesięcznie za styczeń i luty 2003 r. oraz po [...],- zł począwszy od marca 2003 r. Zryczałtowana należność w kwocie [...]zł miała dotyczyć należności za najem za okres od [...].10. do [...].12.2002 r. Okoliczności te były zatem znane skarżącemu jeszcze przed wystawieniem faktur. Umowa najmu należy do umów nazwanych zawartych w przepisach Kodeksu cywilnego (dalej Kc). Elementy przedmiotowo istotne (essentalia negoti) tej umowy wyznaczone są przepisem art.659 § 1 Kc stanowiącym , że przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nie oznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz. Cechą konstrukcyjną tej umowy jest zatem przekazanie władztwa nad rzeczą i jej używanie przez najemcę. Zawierając aneks faktycznie ustalono początkowy bieg terminu czynszu najmu za ten lokal począwszy od [...].01.2003 r. Jak wynika z ustaleń organów podatkowych umowa ta nigdy nie została zrealizowana i jej postanowienia w zakresie wydania i dysponowania lokalem nigdy nie zostały spełnione. Strona skarżąca nie przedłożyła żadnego dokumentu dotyczącego rozwiązania tej umowy, jak również żadnej faktury korygującej czynsz najmu za ten lokal wystawionej przez Zakład “B" w L.. Nie może wobec tego być wątpliwości, że wydatek ten nie dotyczył zgodnie z jego dokumentacją w zakresie prawa cywilnego jak i prawa podatkowego umowy najmu lokalu handlowego przy ul.[...] w L..
Stosownie zaś do przepisu art.22 ust.1 kosztami uzyskania przychodów z poszczególnego źródła są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Następnie przepis art.22 ust.5 stanowi, że u podatników prowadzących księgi rachunkowe (handlowe) koszty uzyskania przychodów objętych tymi księgami są potrącane tylko w tym roku podatkowym, którego dotyczą, tj. są potrącalne także koszty uzyskania poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy, lecz dotyczące przychodów roku podatkowego oraz określone co do rodzaju i kwoty koszty uzyskania, które zostały zarachowane, chociaż ich jeszcze nie poniesiono, jeżeli odnoszą się do przychodów danego roku podatkowego, chyba że zarachowanie ich nie było możliwe; w tym wypadku są one potrącalne w roku, w którym zostały poniesione. Przepisy te wyrażają zasadę memoriałową ponoszenia kosztów w odniesieniu do konkretnego źródła przychodu. Podatnik nie może zatem zasłaniać się niewiedzą co do niemożliwości prowadzenia działalności gospodarczej pod adresem przy ul.[...] w L., skoro już w dniu zawarcia aneksu do umowy , tj. [...].10.2002 r. miał pełną świadomość, że co najmniej w 2002 r. nie będzie tam prowadził działalności gospodarczej. Z aneksu tego bowiem jasno wynika, ze należności czynszowe będą powstawały począwszy od [...]01.2003 r. zgodnie z umową, a faktycznie powinny zacząć powstawać zgodnie z powołaną powyżej zasadą memoriałową od [...].03.2003 r. Nie ulega zatem wątpliwości, że faktury stwierdzały czynności, które nie zostały dokonane w 2002 r. , o czym wiedział podatnik już [...].10.2002 r. oraz , które nie zostały dokonane w 2003 r. o czym dowiedział się najpóźniej [...].03.2003 r. Z uwagi na powołane powyżej przepisy kwota [...],- zł nie mogła zatem stanowić kosztu uzyskania przychodu w 2002 r. za najem pawilonu handlowego przy ul.[...] w L. bowiem skarżący nie prowadził w nim działalności gospodarczej.
W trakcie postępowania podatkowego , a także w skardze do Sądu T.B. wskazywał, że dzięki zawarciu umowy i wydatkowi na czynsz za lokal przy ul.[...] w L. osiągnął korzyść pod postacią obniżenia czynszu za lokal przy ul. [...] w L. wynajmowany także od Zakładu “B" w L.. Godzi się jednakże zauważyć, że jednym z warunków obniżenia czynszu było zawarcie umowy najmu pawilonu handlowego przy ul.[...] w L.. Jak zaś wskazano powyżej doszło jedynie w tym względzie do podpisania umowy, lecz jej postanowienia nigdy nie weszły w życie. Poza tym należy zauważyć, że faktury wystawione w dniu [...].10.2002 r. przez Zakład “B" w L. nie opiewają na lokal przy ul. [...] w L., a zatem nie mogą być uznawane za koszt dotyczący tego właśnie lokalu. Przede wszystkim należy jednak jeszcze raz wskazać na powoływany już przepis art.22 ust.5 - stanowiący, że u podatników prowadzących księgi rachunkowe (handlowe) koszty uzyskania przychodów objętych tymi księgami są potrącane tylko w tym roku podatkowym, którego dotyczą, tj. są potrącalne także koszty uzyskania poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy, lecz dotyczące przychodów roku podatkowego oraz określone co do rodzaju i kwoty koszty uzyskania, które zostały zarachowane, chociaż ich jeszcze nie poniesiono, jeżeli odnoszą się do przychodów danego roku podatkowego, chyba że zarachowanie ich nie było możliwe; w tym wypadku są one potrącalne w roku, w którym zostały poniesione – wyrażający memoriałową zasadę ponoszenia kosztów w odniesieniu do konkretnego źródła przychodu. Za nieuzasadniony należy uznać pogląd skarżącego , że w 2002 r. był on uprawniony do ujmowania w ciężar kosztów prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej faktur za czynsz dotyczący lokalu, który nie został wynajęty z uwagi na możliwość obniżenia równocześnie czynszu za inny lokal wynajmowany od tej samej osoby prawnej. Zgodnie z art.22 ust.4 ustawy zasadą jest potrącanie kosztów uzyskania przychodów tylko w tym roku podatkowym , w którym zostały poniesione. Wyjątek przewiduje powołany art.22 ust.5 ustawy. Dotyczy on jednak tylko tych podatników , którzy przy prowadzeniu ksiąg handlowych stosują przy księgowaniu wszystkich kosztów i przez cały rok metodę memoriałową. Proponowane przez skarżącego rozwiązanie, dotyczące wydatku [...],- zł, wskazujące na możliwość zarachowania go jako wydatku dotyczącego faktycznie lokalu przy ul. [...]w L. wskazuje, że w tym wypadku chciałby on zastosować metodę kasową. Jednakże zasada memoriałowa winna być stosowana przez T.B. w odniesieniu do wszystkich kosztów danego roku , a nie może być stosowana incydentalnie, bądź wybiórczo do wybranych według jego uznania kosztów. Nie można przy księgowaniu kosztów stosować jednocześnie zasady kasowej – dotyczącej poniesienia kosztów i zasady memoriałowej – dotyczącej zarachowania kosztów. Przepisu art.22 ust.5 ustawy nie można interpretować jako delegacji do zastosowania jednocześnie zasady memoriałowej i kasowej (por. wyroki NSA z dnia 27.03.1998 r. w sprawie I SA/Gd 1925/96, publ. LEX nr 35912 oraz z dnia 19.01.2000 r. w sprawie I SA/Wr 825/98 publ. LEX nr 40563). Przenosząc to na grunt niniejszej sprawy należy zauważyć, że kwota [...],- zł mogłaby zostać jedynie zarachowana na poczet czynszu najmu za lokal przy ul. [...] w L.. Zgodnie z umową z dnia [...].03.2001 r. dotyczącą tego lokalu czynsz najmu określony został na kwotę [...],- zł miesięcznie w okresie pierwszych 22 miesięcy. Jednocześnie najemca wpłacił kwotę [...],- zł z tytułu najmu lokalu za pierwszy okres obowiązywania umowy. Zgodnie z brzmieniem tej umowy z tego dnia czynsz najmu został zatem opłacony do stycznia 2003 r. Na skutek zawartego dnia [...]10.2002 r. aneksu do tej umowy wysokość czynszu obniżono za okres od listopada 2002 r. do marca 2003 r. do kwoty [...],- zł miesięcznie, a następnie do kwoty [...],- zł m.in. z uwagi na wpłatę kwoty [...],- zł. Opłacony zatem w 2001r. czynsz w łącznej kwocie [...],- zł dotyczył zgodnie z aneksem okresu do maja 2003 r. Nie należy bowiem mylić korzyści w postaci obniżki czynszu za dany okres od wydatku związanego z zapłatą czynszu za ten okres. Jak już wskazano powyżej przyjęcie metody memoriałowej nierozerwalnie związane jest z tym , że koszty uzyskania przychodów objętych księgami rachunkowymi są potrącane tylko w tym roku podatkowym, którego dotyczą. Kwota zatem [...],- zł mogła zostać rozliczona jako należność czynszowa za lokal przy ul. [...] w L., dopiero począwszy od maja 2003 r. Nie mogła zatem stanowić kosztu uzyskania przychodu w 2002 r. nawet po uzupełnieniu braków dokumentacji księgowej i wystawieniu prawidłowych faktur. Z tych względów zarzuty skargi uznać należy za pozbawione racji.
Z tych przyczyn , nie dopatrując się naruszenia procesowego i materialnego prawa podatkowego , orzeczono jak w sentencji na podstawie art.151 ustawy z dnia 30.08.2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm).
/-/ M.Jaśniewicz /-/ J.Ruszyński /-/ S.Zapalska
uk