I SA/PO 2242/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w PoznaniuPoznań2005-04-15
NSApodatkoweŚredniawsa
cłotranzytdług celnyodsetkiKodeks celnyOrdynacja podatkowaskarżona decyzjauchylenie decyzjiuzasadnienie decyzji

WSA w Poznaniu uchylił decyzję Dyrektora Izby Celnej o wymierzeniu długu celnego i odsetek z powodu braku szczegółowego uzasadnienia sposobu wyliczenia należności.

Spółka "A" zaskarżyła decyzję Dyrektora Izby Celnej utrzymującą w mocy decyzję o wymierzeniu długu celnego i odsetek za sprowadzenie samochodu w procedurze tranzytu, który nie został przedstawiony w urzędzie celnym przeznaczenia. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję, uznając, że organy celne nie wykazały w sposób należyty sposobu wyliczenia należności, naruszając tym przepisy Ordynacji podatkowej.

Sprawa dotyczyła skargi Spółki "A" (dawniej Agencji Celnej "B") na decyzję Dyrektora Izby Celnej, która utrzymała w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Celnego o wymierzeniu długu celnego w wysokości 9.300,80 zł oraz odsetek za okres od lipca 2001 r. do kwietnia 2002 r. w wysokości 2121,10 zł. Organ celny I instancji uznał, że sprowadzenie używanego samochodu osobowego marki Opel Vectra w procedurze tranzytu, który nie został przedstawiony w urzędzie celnym przeznaczenia, stanowiło usunięcie towaru spod dozoru celnego i spowodowało powstanie długu celnego. Skarżąca podnosiła, że dowody przedstawione przez ukraińskie organy celne potwierdzają wjazd nadwozia samochodu na terytorium Ukrainy i wcześniejszą odprawę celną, kwestionując stan techniczny pojazdu. Dyrektor Izby Celnej utrzymał decyzję, argumentując, że na polski obszar celny zgłoszono kompletny samochód, a przedstawione dokumenty dotyczyły jedynie nadwozia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił zaskarżoną decyzję, uznając, że choć organy celne zasadnie stwierdziły niewykonanie obowiązków wynikających z procedury tranzytu, to jednak obie decyzje (organu I instancji i zaskarżona) nie zawierały uzasadnienia wyliczonych należności, nie wskazując elementów kalkulacyjnych i sposobu ich wyliczenia. Naruszenie to uniemożliwiało kontrolę sądową decyzji. Sąd orzekł na podstawie przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Tak, organy celne zasadnie uznały, że nie zostały wykonane obowiązki wynikające ze stosowania procedury tranzytu, ponieważ nie przedstawiono w urzędzie celnym przeznaczenia towaru objętego procedurą.

Uzasadnienie

Sąd stwierdził, że zgodnie z art. 98 Kodeksu celnego, procedura tranzytu kończy się przedstawieniem towarów i dokumentów w urzędzie celnym przeznaczenia. Przedstawione dowody potwierdzały jedynie wywóz nadwozia, a nie całego samochodu, co nie stanowiło prawidłowego zakończenia procedury.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylono_decyzję

Przepisy (29)

Główne

k.c. art. 98

Kodeks celny

p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt. 1 ppkt c

Ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 152

Ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

k.c. art. 2 § § 2

Kodeks celny

k.c. art. 13 § § 1

Kodeks celny

k.c. art. 23 § § 1

Kodeks celny

k.c. art. 35 § § 1 i 3

Kodeks celny

k.c. art. 38

Kodeks celny

k.c. art. 36 § § 2

Kodeks celny

k.c. art. 101

Kodeks celny

k.c. art. 211

Kodeks celny

k.c. art. 212 § § 1 pkt. 1

Kodeks celny

k.c. art. 221

Kodeks celny

k.c. art. 222 § § 1

Kodeks celny

k.c. art. 230 § § 1

Kodeks celny

k.c. art. 231 § § 1 pkt. 1

Kodeks celny

k.c. art. 242 § § 3

Kodeks celny

k.c. art. 256 § §1

Kodeks celny

k.c. art. 258 § § 1

Kodeks celny

k.c. art. 262

Kodeks celny

k.c. art. 270 § § 1

Kodeks celny

k.c. art. 279 § § 1

Kodeks celny

Rozporządzenie Rady Ministrów z 20.12.2000r. w sprawie ustanowienia Taryfy Celnej art. §1

o.p. art. 122

Ordynacja podatkowa

o.p. art. 123

Ordynacja podatkowa

o.p. art. 191

Ordynacja podatkowa

o.p. art. 210 § § 4

Ordynacja podatkowa

p.p.s.a. art. 200

Ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Ustawa z 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 97 § § 1

Argumenty

Skuteczne argumenty

Decyzje organów celnych nie zawierały uzasadnienia wyliczonych należności, nie wskazując elementów kalkulacyjnych i sposobu ich wyliczenia, co naruszało przepisy Ordynacji podatkowej (art. 123 i 210 § 4 OP w zw. z art. 262 KC).

Odrzucone argumenty

Zarzuty dotyczące naruszenia art. 270 § 1 KC i art. 122 OP przez nieuznanie za wykazany faktu opuszczenia przez pojazd polskiego obszaru celnego i przyjęcie, że wykazano jedynie wywóz nadwozia.

Godne uwagi sformułowania

Decyzje te nie zawierają uzasadnienia wyliczonych należności. W decyzjach tych nie wskazano elementów kalkulacyjnych stanowiących podstawę wyliczeń i sposobu dokonania tych wyliczeń. Uniemożliwia to dokonanie oceny zgodności z prawem decyzji organów obu instancji. Uzasadniona decyzja uchyla się spod kontroli Sądu.

Skład orzekający

Maria Lorych-Olszanowska

sprawozdawca

Tadeusz Geremek

przewodniczący

Walentyna Długaszewska

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Niewystarczające uzasadnienie decyzji organów celnych, brak wskazania elementów kalkulacyjnych przy wymiarze należności celnych i odsetek."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnego przypadku procedury tranzytowej i sposobu wyliczenia długu celnego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje fundamentalną zasadę prawa administracyjnego o obowiązku szczegółowego uzasadniania decyzji, co jest istotne dla każdego prawnika procesującego z organami administracji.

Brak uzasadnienia w decyzji celnej? Sąd uchyla wymiar długu celnego!

Dane finansowe

WPS: 9300,8 PLN

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
I SA/Po 2242/02 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2005-04-15
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2002-09-19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Maria Lorych-Olszanowska /sprawozdawca/
Tadeusz Geremek /przewodniczący/
Walentyna Długaszewska
Symbol z opisem
6305 Zwrot należności celnych
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz M. Geremek Sędziowie NSA Maria Lorych - Olszanowska(spr.) WSA Walentyna Długaszewska Protokolant : ref. staż. Barbara Dropek po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2005r. przy udziale sprawy ze skargi Spółki "A" (dawniej Agencji Celnej "B" w S.) na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymiaru cła I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącej Spółki "A" (dawniej Agencji Celnej "B" w S.) kwotę [...] tytułem zwrotu kosztów sądowych, III. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. /-/W. Długaszewska /-/T.M. Geremek /-/M. Lorych-Olszanowska BD
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Celnego nr [...] z [...] wydaną na podstawie art. 2§ 2, art. 13 § 1, art. 23 § 1, art. 35 § 1 i 3, art. 38, art. 36 § 2, art. 98, art.101, art. 211, art. 212 § 1 pkt. 1, art. 221, art. 222§ 1, art. 230 § 1, art. 231 § 1 pkt. 1 , art. 242 § 3, art. 256 §1, art. 258 § 1, art. 262 ustawy z 9.01. 1997 r. - Kodeks celny (tj. Dz.U. z 2001 r. Nr 75, poz. 802) oraz §1 rozporządzenia Rady Ministrów z 20.12.2000r. w sprawie ustanowienia Taryfy Celnej (Dz.U. Nr 119,poz. 1253) wyliczającą dług celny w wysokości 9.300,80 zł oraz odsetki od tej kwoty za okres od [...] 7.2001r. do [...] 4.2002r. w wysokości 2121,10 zł.
W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wyjaśnił, że [...] 07.2001r. przez przejście graniczne w O. sprowadzono na polski obszar celny towar w postaci używanego samochodu osobowego marki Opel Vectra o numerze nadwozia [...], rok produkcji 1993r. o wartości 5500 DEM. Towar ten obj to w Oddziale Celnym procedurą tranzytu ( nota tranzytowa-[...]), którą należało zakończyć w Oddziale Celnym w terminie do dnia [...] 07.2001r.
Opisany wyżej pojazd i dotyczące go dokumenty nie zostały przedstawione w urzędzie celnym przeznaczenia tj. w Oddziale Celnym zgodnie z przepisami procedury tranzytu we wskazanym terminie co w ocenie organu celnego I instancji stanowiło usunięcie towaru spod dozoru celnego i spowodowało powstanie w dniu [...] lipca 2001r. długu celnego.
Odpowiadając na zawiadomienie z 10.11.2001r. o rozpoczęciu postępowania poszukiwawczego w sprawie przedmiotowego towaru, "B" Spółka z o.o. przedstawiła pismo z 14.12.2001r. Przedstawiciela Państwowej Służby Ceł Ukrainy wraz z pismem Regionalnego Urzędu Celnego , kserokopię deklaracji celnej nr [...] z [...], faktury VAT nr [...] z [...] oraz dowód rejestracyjny nr [...]. Dokumenty wystawione przez ukraińskie organy celne potwierdzały wprowadzenie na terytorium Ukrainy nadwozia do samochodu osobowego marki Opel Vectra o numerze [...] wartości 450 PLN.
Opisaną wyżej decyzją z [...] Dyrektor Urzędu Celnego określił kwotę wynikającą z długu celnego i obliczył odsetki od kwot należności nieziszczonych w terminie.
W odwołaniu od powyższej decyzji Agencja Celne "B" Sp. z o.o. wniosła o jej uchylenie i umorzenie postępowania.
Powołując się na przedstawiony w decyzji materiał dowodowy podniosła, iż bezsporne jest, że nadwozie samochodu osobowego Opel Vectra zostało sprowadzone na terytorium Ukrainy w dniu [...] W ocenie odwołującej się, fakt wyprowadzenia przedmiotowego pojazdu z polskiego obszaru celnego potwierdza dodatkowo, notarialne tłumaczenie dowodu rejestracyjnego samochodu zarejestrowanego na Ukrainie.
Świadczy to też o fakcie jego wjazdu na terytorium Ukrainy oraz wcześniejszej odprawie celnej zarówno po stronie polskiej jak i Ukraińskiej.
Uzasadnione wątpliwości budzi natomiast fakt w jakim stanie znajdował się odprawiony w procedurze tranzytu towar. Zdaniem Spółki, organ celny nie wyjaśnił tych wątpliwości a przesłane wyjaśnienia władz celnych Ukrainy odrzucił nie przestawiając kontrargumentów, czym naruszył art. 122 Ordynacji podatkowej.
Utrzymując w mocy decyzję Organu I instancji po rozpatrzeniu powyższego odwołania, Dyrektor Izby Celnej w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przedstawił następującą argumentację. Z zapisu w polu "D" JDA SAD [...] z [...] wynika, że w wyniku rewizji stwierdzono "1 szt. Używany samochód osobowy marki Opel Vectra o numerach nadwozia zgodnych w/w załączonych dokumentach, o wartości 5500,- DEM. W polu 31, jako opis towaru wpisano m. inn. "NRs- do ustalenia". Na podstawie powyższego należy stwierdzić, że na przejściu granicznym w Olszynie został zgłoszony samochód osobowy kompletny.
Przedstawione dokumenty bezsprzecznie wskazują, że [...] sierpnia 2001r. na terytorium Ukrainy przez przejście graniczne w R., zostało wwiezione nadwozie do samochodu osobowego marki Opel Vectra o nr [...]. Powyższe dowody nie mogą świadczyć o prawidłowym zakończeniu procedury tranzytu, która zgodnie z art. 98 Kodeksu celnego, zostaje zakończona, gdy towary i odpowiednie dokumenty zostaną przedstawione w urzędzie celnym przeznaczenia.
Strona działając na podstawie art. 279 § 1 ustawy Kodeks celny, przedłożyła dokumenty sporządzone przez organy celne państwa obcego. Przedstawione dowody mogłyby być uznane za wyczerpujące, gdyby przedmiotem tranzytu było nadwozie, a nie samochód.
Z zapisu w deklaracji z [...] nr [...] wynika nadto, że na terytorium Ukrainy zostało wwiezione nadwozie do samochodu osobowego marki Opel Vectra, o w/w nr nadwozia, wartości 450 PLN.
Ponieważ przedmiotowy samochód i dotyczące go dokumenty nie zostały przedstawione w urzędzie celnym przeznaczenia tj. Oddziale Celnym , zgodnie z przepisami procedury tranzytu we wskazanym terminie, a towar usunięto spod dozoru celnego, organ I instancji określił kwotę powstałego długu celnego oraz obliczył odsetki od kwot należności nie uiszczonych w terminie.
W oparciu o art. 221 § 3 Kodeksu celnego określił osoby dłużników, tj. Y. S. jako osobę uprawnioną do korzystania z procedury tranzytu oraz Agencję Celną "B" Sp. zo.o. jako dłużnika solidarnego, który uiścił wymagane przez organ celny należności.
W skardze skierowanej do Naczelnego Sądu Administracyjnego Agencja Celna "B" Sp. zo.o. wniosła o uchylenie opisanej wyżej decyzji, jako wydanej z naruszeniem art. 122 Ordynacji podatkowej.
Stwierdziła, że fakt wyprowadzenia przedmiotowego pojazdu z polskiego obszaru celnego potwierdza notarialne tłumaczenie dowodu rejestracyjnego samochodu zarejestrowanego na Ukrainie. Świadczy to, zdaniem skarżącej, o fakcie jego wjazdu na terytorium Ukrainy oraz wcześniejszej odprawie celnej, zarówno po stronie polskiej jak i Ukraińskiej.
Skarżąca zarzuciła, że z naruszeniem art. 279 § 1 Kodeksu celnego organy celne nie uznały przedstawionych przez nią dowodów a nadto nie wyjaśniły wątpliwości co do stanu w jakim znajdował się odprawiony w procedurze tranzytu pojazd.
Kolejne zarzuty skarżącej zmierzały do wykazania naruszenia przepisów o właściwości poprzez wystosowanie do skarżącej zawiadomienia o dokonaniu obliczeń obowiązku podatkowego i nie dopełnieniu czynności przesłania kopii decyzji do właściwego dla podatnika organu podatkowego.
Po wniesieniu skargi skarżąca zawiadomiła o zmianie umowy spółki i przedłożyła akt notarialny z [...] rep. [...] nr [...] sporządzony przez notariusz E. O. oraz postanowienie Sądu Rejonowego z [...], z którego wynika, że Spółka działa pod firmą "Premier" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością.
Na rozprawie przed Wojewódzkim Sadem Administracyjnym pełnomocnik skarżącej zarzucił brak uzasadnieniu w decyzji wyliczanych należności i niewskazanie elementów kalkulacyjnych stanowiących podstawę tych wyliczeń.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Na rozprawie przed WSA pełnomocnik organu odwoławczego stwierdził, że nie jest w stanie podać szczegółowo elementów kalkulacyjnych stanowiących podstawę naliczenia należności celnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skarga zasługiwała na uwzględnienie aczkolwiek nie wszystkie zarzuty podniesione przez skarżącą Spółkę były zasadne.
Z bezspornych ustaleń wynika, że [...] przez przejście graniczne w O. został wprowadzony przez Y. S., na polski obszar celny, samochód osobowy marki Opel Vectra o numerze nadwozia [...] i został on objęty procedurą tranzytu na podstawie noty tranzytowej [...]. Wyliczoną kwotę 14665,00 zł należności wynikających z długu celnego oraz zastosowanej procedury celnej zagwarantowała Agencja Celna "B" Spółka z o.o. złożeniem stosownego zabezpieczenia.
W związku z brakiem potwierdzenia zakończenia procedury tranzytu rozpoczętej według dokumentu SAD [...] z [...] Oddział Celny w O. poinformował zobowiązanego Y. S. i skarżącą Spółkę o rozpoczętym postępowaniu poszukiwawczym ( k. 11 akt administracyjnych).
W odpowiedzi skarżąca przedstawiła m.inn. pismo przedstawiciela Państwowej Służby Ceł Ukrainy w składzie Ambasady Ukrainy w Rzeczypospolitej Polskiej z [...] zawierające informację, że nadwozie do samochodu marki Opel Vectra nr [...] zgłoszenie w dokumencie SAD poz. Nr [...] "na rzecz Y. S., o wartości 450 PLN, zostały wprowadzone na terytorium celne Ukrainy przez przejście graniczne w miejscowości R. (H.) w dniu [...] sierpnia 2001r. i objęty procedurą do obrotu na stałe korzystanie na rzecz obywatela Ukrainy R. B.".
W świetle powyższych, nie podważonych przez skarżącą dowodów, zasadnie organy celne obu instancji uznały, ze nie zostały wykonane obowiązki wynikające ze stosowania procedury tranzytu. Zgodnie z art. 98, obowiązującej w dacie wydawania zaskarżonej decyzji ustawy z dnia 9 stycznia 1997r. Kodeks celny ( tj. Dz.U. Nr 75, poz. 802 ze zm.) "Procedura tranzytu zostaje zakończona gdy towary objęte tą procedurą i odpowiednie dokumenty zostaną przedstawione w urzędzie celnym przeznaczenia, zgodnie z przepisami tej procedury".
Z poczynionych ustaleń bezspornie wynika jedynie to, że w Urzędzie Celnym w R. zostało wprowadzone na terytorium Ukrainy nadwozie samochodu marki Opel Vectra nr [...]. Dalsze dowody przedstawione dla wykazania zakończenia procedury celnej tranzytu podlegały już ocenie organów celnych. Ocena ta, dokonana w oparciu o zebrany materiał dowodowy mieści się w granicach przysługującej organom celnym z mocy art. 191 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 262 Kodeksu celnego, oceny całokształtu materiału dowodowego. Zarzuty zatem, wskazujące na naruszenie art. 270 § 1 kodeksu celnego i art. 122 Ordynacji podatkowej przez nieuznanie za wykazany faktu opuszczenia przez opisany wyżej pojazd polskiego obszaru celnego i przyjęcie, ze wykazany został jedynie fakt opuszczenia tego obszaru przez nadwozie omawianego pojazdu, nie znajdują uzasadnienia.
Zasadne natomiast okazały się zarzuty wskazujące na naruszenie art. 123 i 210 § 4 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 262 Kodeksu celnego.
Zarówno zaskarżona decyzja, jak i decyzja organu I instancji nie zawierają uzasadnienia wyliczonych należności. W decyzjach tych nie wskazano elementów kalkulacyjnych stanowiących podstawę wyliczeń i sposobu dokonania tych wyliczeń. Uniemożliwia to dokonanie oceny zgodności z prawem decyzji organów obu instancji. Stwierdzenie zawarte w zaskarżonej decyzji, że należności celne obliczono stosownie do przepisu art. 13 § 1 Kodeksu celnego przyjmując wartość celną towaru, ustaloną przez urząd celny objęcia i, że zastosowano elementy kalkulacyjne właściwe dla towaru z daty powstania długu celnego, bez szczegółowego wskazania przyjętych wartości, nie spełnia wymogów art. 210 § 4 OP, a tak uzasadniona decyzja uchyla się spod kontroli Sądu.
Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 ppkt c i art. 152 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 97 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
( Dz.U. Nr 153, poz. 1271).
O kosztach postanowiono zgodnie z art. 200 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
/-/ W. Długaszewska /-/ T. M. Geremek /-/ M. Lorych-Olszanowska
K.P.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI