I SA/PO 2186/02

I SA/Po 2186/02 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2005-01-11
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2002-09-11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Gabriela Gorzan
Jerzy Małecki /przewodniczący/
Sylwia Zapalska /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Skarżony organ
Izba Skarbowa
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Małecki Sędziowie NSA Sylwia Zapalska(spr) NSA Gabriela Gorzan Protokolant st.sekr.sąd. Alicja Ajnbacher po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2005 r. sprawy ze skargi H. i T. S. na decyzję Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 rok 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Urzędu Skarbowego [...] z dnia [...] o nr [...], 2. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżących H. i T. S. kwotę 2.700,00 zł (dwa tysiące siedemset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania, 3. wstrzymuje wykonanie zaskarżonych decyzji do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. /-/G.Gorzan /-/J.Małecki /-/S.Zapalska
Uzasadnienie
Decyzją z [...] Urząd Skarbowy określił małż. H. i T. S. podatek dochodowy od osób fizycznych za 2001 r. w kwocie [...] zł i nadpłatę w wysokości [...] zł.
W uzasadnieniu decyzji zakwestionował poniesienie wydatków na zakup działki przeznaczonej pod zabudowę letniskową i na budowę budynku letniskowego w wysokości [...] zł i odliczenie w wysokości [...] zł. Organ powołał jako podstawę rozstrzygnięcia art. 27a ust. 1 pkt 1 lit. "a" i "b" ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z 26 lipca 1991 r. (Dz.U. Nr 14, poz. 176 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w 2001 r. w myśl którego podatek dochodowy zmniejsza się, jeżeli zostały poniesione wydatki na własne potrzeby mieszkaniowe przeznaczone na zakup gruntu pod budowę budynku mieszkalnego oraz na budowę tego budynku.
W odwołaniu do Izby Skarbowej małż. S. domagali się uwzględnienia dużej ulgi budowlanej, a to z uwagi na fakt, że w budynku pragną zamieszkiwać przez cały rok i za meldować się na pobyt stały.
Izba Skarbowa decyzją z [...] utrzymała w mocy zaskarżoną decyzję, oraz wyraziła pogląd, że od podatku można odliczyć tylko wydatki poniesione na budowę budynku mieszkalnego.
Natomiast podatnicy otrzymali pozwolenie na budowę budynku o charakterze letniskowym , który ma służyć celom wypoczynkowym i jest posadowiony na gruncie przeznaczonym pod zabudowę letniskową co wynika z planu zagospodarowania przestrzennego.
Powyższą decyzję zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego OZ w Poznaniu pełnomocnik małż. S. skargą opartą na zarzucie naruszenia prawa materialnego i domagał się uchylenia niekorzystnej decyzji. W uzasadnieniu skargi podkreślił, że budynek letniskowy skarżących jest budynkiem całorocznego użytku oraz powołał wyrok Sądu Najwyższego z 12 lipca 2002 r. sygn. akt II RN 207/00.
W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa nie znajduje podstaw do uwzględnienia skargi i wnosi o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga okazała się uzasadniona.
Z przepisu art. 27a ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym w 2001 r. wynika, że podatek dochodowy zmniejsza się na zasadach określonych w ust. 2-17 jeżeli podatnik w roku podatkowym poniósł wydatki na własne potrzeby mieszkaniowe, przeznaczone m.innymi na budowę budynku mieszkalnego. Oceniając zaskarżoną decyzję, wskazać należy na uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 kwietnia 2002 r. sygn. akt FPK 17/01, w której wyrażono pogląd, że tylko wówczas budynek letniskowy będzie mieścił się w pojęciu budynku mieszkalnego, gdy będzie użytkowany przez podatnika do celów służących zaspokojeniu jego potrzeb mieszkaniowych.
Również z orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego wynika (między innym i z wyroku z 19 maja 1999 r. SA/Sz 1884/98 i z 14 grudnia 2004 r. SA/Po 1368/04), że dom letniskowy, który ma charakter mieszkalny i pełni rolę stałego należy do kategorii budynków mieszkalnych, o których mowa w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych
W aktach sprawy znajduje się pismo Urzędu Miasta i Gminy z dnia [...] lipca 2003r. o nr [...] (k. 21 akt sąd.) z którego wynika, że budynek usytuowany na działce położonej w S. przy ul. [...] został przekwalifikowany z budynku letniskowego na budynek mieszkalny. Skarżący podkreślają, (protokół rozprawy), że w budynku zamieszkują na stałe od 2 lat i jest to ich jedyne miejsce zamieszkania.
Skoro zatem o mieszkaniowym charakterze budynku decyduje jego przeznaczenie na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych ludzi, a nie to, w jakim otoczeniu budynek taki został usytuowany i jakie posiadał pozwolenie na budowę należało przychylić się do zarzutów zawartych w skardze, że postępowanie dowodowe nie było prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych (art. 121 Ordynacji podatkowej) oraz że organy podatkowe nie podjęły wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy (art. 122 Ordynacji).
Stanowisko organów podatkowych zawarte w obu decyzjach organu I i II instancji, że zebrane dowody a w szczególności pozwolenia na budowę budynku letniskowego przesądza o możliwości do odliczenia od podatku wydatków poniesionych na budowę budynku jest niezgodne z art. 27a ust. 1 pkt 1 lit. "b" ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 1993 r. Nr 90, poz. 416 z późn.zm.) w brzmieniu obowiązującym w 2001 r.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy należy rozważyć kwestię faktycznego zamieszkania skarżącej i jej bliskich, gdzie zaspokajają swoje potrzeby mieszkaniowe, również przy uwzględnieniu wykonywanej pracy zawodowej.
Wydając ponowną decyzję organ I i II instancji będzie musiał uwzględnić powyższe uwagi, gdyż bez ich uwzględnienia każdej przyszłej decyzji, tak jak zaskarżonej będzie można przypisać naruszenie cytowanych przepisów.
Uznając, że zaskarżone decyzje zostały wydane z naruszeniem prawa materialnego i procesowego, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.
O wykonalności orzeczono zgodnie z art. 152, natomiast o kosztach na podstawie art. 200 cyt. powyżej ustawy, które obejmują wpis od skargi w wysokości 300,- zł i koszty zastępstwa adwokackiego w kwocie 2400,- zł.
/-/G.Gorzan /-/J.Małecki /-/S.Zapalska
LF