I SA/Po 2144/02
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę podatniczki na decyzję Izby Skarbowej dotyczącą zaniżenia przychodu i nieuznania kosztów uzyskania przychodów w podatku od towarów i usług za rok 2000.
Sprawa dotyczyła skargi K.K. na decyzję Izby Skarbowej w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od kwietnia do września i grudzień 2000 r. Organy podatkowe ustaliły zaniżenie przychodu z tytułu sprzedaży haftek i gumy oraz zakwestionowały prawo do odliczenia podatku naliczonego od zakupu paliwa do samochodu ciężarowego, usług telekomunikacyjnych, energii elektrycznej, a także zakupu marynarki i telewizora, uznając te wydatki za osobiste lub niezwiązane z prowadzoną działalnością. Sąd administracyjny oddalił skargę, uznając ustalenia organów za zasadne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu rozpoznał skargę K.K. na decyzję Izby Skarbowej dotyczącą podatku od towarów i usług za okres od kwietnia do września i grudzień 2000 r. W toku kontroli skarbowej ustalono znaczne różnice między sprzedaną ilością towarów a wykazaną w dokumentach, co doprowadziło do ustalenia zaniżonego przychodu. Organy podatkowe zakwestionowały również prawo do odliczenia podatku naliczonego od szeregu wydatków, w tym zakupu paliwa do samochodu ciężarowego (gdyż był on w naprawie i nie stanowił kosztu uzyskania przychodu), usług telekomunikacyjnych, energii elektrycznej, a także zakupu odzieży i telewizora, uznając je za wydatki osobiste. Sąd administracyjny zważył, że remanent nie odzwierciedlał stanu faktycznego, a organy nie szacowały przychodów, lecz opierały się na dokumentach zakupu, sprzedaży i remanentach. Sąd uznał za bezzasadny zarzut naruszenia art. 122 Ordynacji podatkowej, wskazując, że remanent z 2001 r. nie mógł dowodzić stanu towarów w 2000 r. Podkreślono, że organy podatkowe nie uznały księgi przychodów i rozchodów za dowód z powodu rozbieżności. Sąd potwierdził zasadność nieuznania wydatków na paliwo do samochodu ciężarowego jako kosztu uzyskania przychodów, zwłaszcza w kontekście wcześniejszych postępowań dotyczących podatku dochodowego za ten sam okres, gdzie kwestie te zostały już przesądzone. W konsekwencji, sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Tak, sąd uznał, że organy podatkowe zasadnie zakwestionowały prawo do odliczenia podatku naliczonego od tych wydatków, ponieważ nie mogły one zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.
Uzasadnienie
Sąd powołał się na art. 25 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT, który wyłącza możliwość obniżenia kwoty podatku należnego lub zwrotu różnicy podatku w przypadku nabycia towarów i usług, którymi rozporządzono w sposób niepozwalający na zaliczenie wydatków do kosztów uzyskania przychodów. Podkreślono, że kwestia kosztów uzyskania przychodów za rok 2000 była już przedmiotem innego postępowania podatkowego i sądowego, gdzie została przesądzona.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (8)
Główne
u.p.t.u.i p.a. art. 25 § 1 pkt 3
Ustawa o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym
Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika towarów i usług, którymi rozporządzono w sposób niepozwalający na zaliczenie poniesionych wydatków do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.
p.p.s.a. art. 151
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
u.p.t.u.i p.a. art. 19 § 3 pkt 1
Ustawa o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym
rozp. MF art. § 42 § ust. 3 i 4
Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 22.12.1999 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym
o.p. art. 193 § § 4
Ordynacja podatkowa
Podstawy opodatkowania nie mogą być ustalane na podstawie ksiąg, które nie spełniają wymogów określonych w przepisach prawa lub nie zawierają danych niezbędnych do jej ustalenia.
u.p.d.o.f. art. 22 § ust. 1, 23 ust. 1 pkt 5
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych
u.p.t.u.i p.a. art. 10 § ust. 2
Ustawa o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym
u.p.t.u.i p.a. art. 15 § ust. 1
Ustawa o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym
Argumenty
Odrzucone argumenty
Naruszenie przepisów prawa procesowego (art. 23, 121, 122, 188, 191, 193 Ordynacji podatkowej). Błędne ustalenie stanu faktycznego (nieuznanie dodatkowego spisu haftek i niedoboru gumy z powodu kradzieży, zawyżenie wartości sprzedaży, nieuznanie umowy dzierżawy samochodu i not korygujących VAT). Naruszenie przepisów prawa materialnego (art. 22 ust. 1, 23 ust. 1 pkt 5 u.p.d.o.f., art. 10 ust. 2, 1 § 5 ust. 1 u.p.t.u.i p.a.). Naruszenie art. 23 § 3 Ordynacji podatkowej poprzez oszacowanie przychodu ze sprzedaży, która nie nastąpiła. Naruszenie art. 122 Ordynacji podatkowej poprzez nie uwzględnienie żądania przeprowadzenia dodatkowego remanentu. Naruszenie art. 188 Ordynacji podatkowej poprzez pominięcie istotnego dowodu. Naruszenie art. 15 ust. 1 u.p.t.u.i p.a. poprzez zarzucenie bez dowodów "zaniżenia wartości sprzedaży". Naruszenie art. 19 ust. 1 u.p.t.u.i p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie. Naruszenie art. 10 ust. 2 u.p.t.u.i p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie.
Godne uwagi sformułowania
W takiej sytuacji organy skarbowe zasadnie uznały, że remanent nie odzwierciedlał stanu faktycznego. Wbrew zarzutom skarżącej organy skarbowe nie określiły podstawy opodatkowania w drodze oszacowania. Wyliczenia dokonane przez organy skarbowe nie zostały przez skarżąca skutecznie obalone. Bezzasadny okazał się zarzut naruszenia art. 122 Ordynacji podatkowej. Dowód z remanentu przeprowadzonego w trakcie kontroli, a więc w roku 2001 nie mógłby bowiem dowodzić ilości i asortymentu towarów w roku 2000. Wszelkie zmiany dokonywane w toku kontroli skarbowej uzasadniają pogląd, że zostały one poczynione na potrzeby kontroli.
Skład orzekający
Janusz Ruszyński
przewodniczący-sprawozdawca
Karol Pawlicki
członek
Sylwia Zapalska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie odmowy prawa do odliczenia VAT od wydatków niezwiązanych z kosztami uzyskania przychodów, w tym paliwa do pojazdów służbowych, oraz kwestie związane z ustalaniem przychodu w przypadku rozbieżności remanentowych."
Ograniczenia: Dotyczy stanu prawnego z 2000 roku. Interpretacja przepisów o VAT i kosztach uzyskania przychodów w kontekście specyficznych okoliczności faktycznych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy typowych problemów podatkowych związanych z VAT i kosztami uzyskania przychodów, które są istotne dla wielu przedsiębiorców i prawników. Szczegółowe omówienie zakwestionowanych wydatków czyni ją pouczającą.
“Kiedy odliczenie VAT od paliwa i innych wydatków staje się niemożliwe? Analiza orzeczenia WSA w Poznaniu.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI SA/Po 2144/02 - Wyrok WSA w Poznaniu Data orzeczenia 2005-02-07 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2002-09-03 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Sędziowie Gabriela Gorzan Janusz Ruszyński /przewodniczący sprawozdawca/ Karol Pawlicki Symbol z opisem 6110 Podatek od towarów i usług Skarżony organ Izba Skarbowa Treść wyniku Oddalono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Ruszyński /spr./ Sędziowie NSA Sylwia Zapalska as.sąd. WSA Karol Pawlicki Protokolant: sekr. sąd. Magdalena Rossa po rozpoznaniu w dniu 07 lutego 2005 r. sprawy ze skargi K.K. na decyzję Izby Skarbowej Ośrodek Zamiejscowy z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług od kwietnia do września i grudzień 2000 r. oddala skargę. /-/ K.Pawlicki /-/ J. Ruszyński /-/ S. Zapalska Uzasadnienie W wyniku kontroli skarbowej przeprowadzonej w firmie "A" K. K. ustalono, że strona wykazała przychód (obrót) w łącznej kwocie [...] zł. W trakcie postępowania kontrolnego stwierdzono znaczne różnice pomiędzy sprzedaną ilością haftek i gumy wykazaną na fakturach sprzedaży, a ilością sprzedaży wyliczoną na podstawie remanentów początkowego i końcowego oraz dowodów zakupu za 2000 r. Na tej podstawie Urząd Skarbowy ustalił, że strona zaniżyła przychód z tytułu sprzedaży gumy oraz haftek, bowiem nie udokumentowała (nie wystawiła) faktur sprzedaży na [...] szt. haftek oraz na [...] metrów gumy. W celu ustalenia rzeczywistego przychodu (obrotu) za 2000 r. organ podatkowy ustalił cenę jednostkową sprzedaży 1 szt. haftki w kwocie [...] zł/szt. przyjmując najniższą miesięczną średnią cenę jednostkową wynikającą z analizy faktur sprzedaży VAT oraz zestawienia sprzedaży haftek za 2000 r. Organ podatkowy ustalił również cenę sprzedaży 1 mb gumy w kwocie [...] zł/m, przyjmując najniższą miesięczną średnia cenę 1 m gumy wynikającą z analizy faktur sprzedaży VAT oraz zestawienia sprzedaży gumy za 2000 r. Następnie na podstawie tych wartości ustalił zaniżoną wartość sprzedaży netto za 2000 r. z tytułu sprzedaży haftek w kwocie [...] zł oraz zaniżoną wartość sprzedaży netto za 2000 r. z tytułu sprzedaży gumy w kwocie [...] zł. Urząd Skarbowy na podstawie analizy remanentu początkowego na dzień [...] 01.2000 r. oraz remanentu końcowego na dzień [...]12.2000 r. ustalił, że strona sprzedała w ciągu roku [...] kg gumy na wartość netto [...] zł. Po przyjęciu marży określonej przez stronę w wysokości 6 % wyliczono wartość netto sprzedaży z tytułu sprzedaży gumy w kg w 2000 r. w kwocie [...]. Po analizie sprzedaży bielizny osobistej na podstawie remanentu początkowego za 2000 r. oraz remanentu końcowego za ten rok ustalono, iż strona zaniżyła wartość sprzedaży netto w 2000 r. z tytułu sprzedaży bielizny w kwocie [...] zł. W związku z zaniżonymi wartościami sprzedaży haftek, gumy (w metrach), gumy (w kilogramach), bielizny, łączna wartość netto zaniżonego przychodu za 2000 r. wynosiła [...] zł. Po uwzględnieniu zaniżonego przychodu oraz wykazanego przez stronę przychodu z działalności gospodarczej ustalono, iż łączny przychód strony w 2000 r. wyniósł [...] zł. Z tego po przeliczeniu udziałem procentowym wyliczył przychód za styczeń 2000 r. w kwocie netto [...] zł, podatek należny w kwocie [...] zł po odliczeniu podatku naliczonego w kwocie [...] zł wg Urzędu pozostała kwota do przeniesienia na następny miesiąc w wysokości [...] zł. W lutym 2000r. strona dokonała odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury VAT nr [...] z dnia [...] 03.2000 r. dokumentującej zakup marynarki. Zdaniem Urzędu był to wydatek typowo osobisty, którego nie można było uznać za koszt uzyskania przychodu. Wobec powyższego na podstawie art. 25 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym według Urzędu nie przysługiwało stronie prawo odliczenia podatku naliczonego z w/w faktury. Ponadto strona odliczyła podatek naliczony wynikający z faktury VAT nr [...] z dnia [...] 02.2000 r. za zakup usług telekomunikacyjnych. Według Urzędu na podstawie art. 19 ust. 3 pkt. 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym oraz § 42 ust. 3 i 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22.12.1999 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym nie przysługiwało stronie odliczenie podatku naliczonego z w/w faktury. Po przeliczeniu udziałem procentowym Urząd Skarbowy wyliczył przychód za luty 2000 r. w kwocie netto [...] zł., podatek należny w kwocie [...] zł po odliczeniu podatku naliczonego w kwocie [...] zł wg Urzędu pozostała kwota do przeniesienia na następny miesiąc w wysokości [...] zł. W marcu 2000 r. strona odliczyła podatek naliczony wynikający z faktury VAT nr [...] z dnia [...] 03.2000 r. za zakup usług telekomunikacyjnych. Według Urzędu na podstawie art. 19 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym oraz § 42 ust. 3 i 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22.12.1999 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym nie przysługiwało stronie odliczenie podatku naliczonego z w/w faktury. Po przeliczeniu udziałem procentowym Urząd Skarbowy wyliczył przychód za marzec 2000 r. w kwocie netto [...] zł, podatek należny w kwocie [...] zł po odliczeniu podatku naliczonego w kwocie [...] zł. wg Urzędu pozostała kwota do przeniesienia na następny miesiąc w wysokości [...] zł. W kwietniu 2000 r. strona dokonała zakupu oleju napędowego na podstawie faktury VAT nr [...] z dnia [...] 04.2000 r. do samochodu ciężarowego nr rej. [...]. Jak wynika z przeprowadzonego postępowania w tym czasie samochód ten był naprawiony w zakładzie "B" Pana A.M. na okoliczność czego została wystawiona faktura VAT nr [...] z dnia [...] 06.2000 r. z tytułu naprawy powypadkowej tego samochodu oraz pisemna informacja z tego zakładu. Wobec okoliczności, że zakup paliwa nie stanowił kosztu uzyskania przychodu na podstawie art. 25 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym według Urzędu strona nie miała prawa do odliczenia podatku naliczonego z w/w faktury. Jednocześnie strona odliczyła podatek naliczony wynikający z faktury VAT nr [...] z dnia [...] 04.2000 r. za zakup usług telekomunikacyjnych. Według Urzędu na podstawie art. 19 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym oraz § 42 ust. 3 i 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22.12.1999 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym nie przysługiwało stronie odliczenie podatku naliczonego z w/w faktury. Po przeliczeniu udziałem procentowym Urząd Skarbowy wyliczył przychód za kwiecień 2000 r. w kwocie netto [...] zł., podatek należny w kwocie [...] zł po odliczeniu podatku naliczonego w kwocie [...] zł wg Urzędu pozostała kwota do zapłaty w wysokości [...] zł. W maju 2000 r. strona dokonała zakupu oleju napędowego na podstawie faktur VAT: nr [...] z dnia [...] 05.2000 r. nr [...] z dnia [...] 05.2000 r. nr [...] z dnia [...] 05.2000 r. nr [...] z dnia [...] 05.2000 r. nr [...] z dnia [...] 05.2000 r. nr [...] z dnia [...] 05.2000 r. nr [...] z dnia [...] 05.2000 r. nr [...] z dnia [...] 05.2000 r. nr [...] z dnia [...] 05.2000 r. nr [...] z dnia [...] 05.2000 r. nr [...] z dnia [...] 05.2000 r. nr [...] z dnia [...] 05.2000 r. nr [...] z dnia [...]05.2000 r. do samochodu ciężarowego nr rej. [...]. Jak wynika z przeprowadzonego postępowania w tym czasie samochód ten był naprawiany w zakładzie "B" Pana A.M. na okoliczność czego została wystawiona faktura VAT nr [...] z dnia [...] 06.2000 r. z tytułu naprawy powypadkowej tego samochodu oraz pisemna informacja z tego zakładu. Wobec okoliczności, że zakup paliwa nie stanowił kosztu uzyskania przychodu na podstawie art. 25 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od towarów usług oraz o podatku akcyzowym według Urzędu strona nie miała prawa do odliczenia podatku naliczonego z w/w faktury. Jednocześnie strona odliczyła podatek naliczony wynikający z faktury VAT nr [...] z dnia [...] 05.2000 r. za zakup usług telekomunikacyjnych oraz z faktury nr [...] z dnia [...] 05.2000 r. za zakup energii elektrycznej. Według Urzędu na podstawie art. 19 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym oraz § 42 ust. 3 i 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22.12.1999 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym nie przysługiwało skarżącej odliczenie podatku naliczonego z w/w faktury. Po przeliczeniu udziałem procentowym Urząd Skarbowy wyliczył przychód za maj 2000 r. w kwocie netto [...] zł., podatek należny w kwocie [...] zł. po odliczeniu podatku naliczonego w kwocie [...] zł wg Urzędu pozostała kwota do zapłaty w wysokości [...] zł. W czerwcu 2000 r. strona dokonała zakupu oleju napędowego na podstawie faktur VAT: nr [...] z dnia [...] 05.2000 r. nr [...] z dnia [...] 06.2000 r. nr [...] z dnia [...] 06.2000 r. nr [...] z dnia [...] 06.2000 r. nr [...] z dnia [...] 06.2000 r. nr [...] z dnia [...] 06.2000 r. nr [...] z dnia [...] 06.2000 r. do samochodu ciężarowego nr rej. [...]. Jak wynika z przeprowadzonego postępowania w tym zakresie samochód ten był naprawiony w zakładzie "B" Pana A.M. na okoliczność czego została wystawiona faktura VAT nr [...] z dnia [...] 06.2000 r. z tytułu naprawy powypadkowej tego samochodu oraz pisemna informacja z tego zakładu. Wobec okoliczności, że zakup paliwa nie stanowił kosztu uzyskania przychodu na podstawie art. 25 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym według Urzędu strona nie miała prawa do odliczenia podatku naliczonego z w/w faktury. Jednocześnie strona odliczyła podatek naliczony wynikający z faktury VAT nr [...] z dnia [...] 06.2000 r. za zakup usług telekomunikacyjnych. Według Urzędu na podstawie art. 19 ust . 3 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym oraz § 42 ust. 3 i 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22.12.1999 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym nie przysługiwało stronie odliczenie podatku naliczonego z w/w faktury. Po odliczeniu udziałem procentowym Urząd Skarbowy wyliczył przychód za czerwiec 2000 r. w kwocie netto [...] zł., podatek należny w kwocie [...] zł po odliczeniu podatku naliczonego w kwocie [...] zł wg Urzędu pozostała kwota do zapłaty w wysokości [...] zł. W dniu [...] 02.1997 r. strona zawarła umowę leasingu operacyjnego nr [...] z firmą C sp. z o.o., jej przedmiotem był samochód ciężarowy marki "[...]" Nr rej. [...]. Samochód przekazano do użytkowania na okres 36 miesięcy. Dnia [...] 07.2000 r. sporządzono protokół zakończenia tej umowy. Następnie strona zakupiła w/w samochód w dniu [...] 02.2001 r. od osoby fizycznej L.K. (teściowa strony). W okresie [...] 07.2000 r. do dnia [..] 02.2001 r. strona nie była właścicielką w/w samochodu, w związku z tym strona nie mogła zaliczyć w ciężar kosztów uzyskania przychodów zakupionego paliwa do tego samochodu. W lipcu 2000 r. strona dokonała zakupu paliwa do w/w samochodu na podstawie faktur VAT: nr [...] z dnia [...] 07.2000 r. nr [...] z dnia [...] 07.2000 r. nr [...] z dnia [...] 07.2000 r. nr [...] z dnia [...] 07.2000 r. nr [...] z dnia [...] 07.2000 r. nr [...] z dnia [..] 07.2000 r. Wobec okoliczności, że zakup paliwa nie stanowił kosztu uzyskania przychodu na podstawie art. 25 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym według Urzędu strona nie miała prawa do odliczenia podatku naliczonego w/w faktury. Jednocześnie strona odliczyła podatek naliczony wynikający z faktury VAT nr [...].z dnia [...] 07.2000 r. za zakup usług telekomunikacyjnych oraz nr [...] z dnia [...] 07.2000 r. za zakup energii elektrycznej. Według Urzędu na podstawie art. 19 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym oraz § 42 ust. 3 i 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22.12.1999 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym stronie nie przysługiwało odliczenie podatku naliczonego z w/w faktury. Po przeliczeniu udziałem procentowym Urząd Skarbowy wyliczył przychód za lipiec 2000 r. w kwocie netto [...] zł, podatek należny w kwocie [...] zł po odliczeniu podatku naliczonego w kwocie [...] zł wg Urzędu pozostała kwota do zapłaty w wysokości [...] zł. W sierpniu 2000 r. strona dokonała zakupu paliwa do w/w samochodu, który nie był własnością strony na podstawie faktur VAT: nr [...] z dnia [...] 08.2000 r. nr [...] z dnia [...] 08.2000 r. nr [...] z dnia [...] 08.2000 r. nr [...] z dnia [...] 08.2000 r. nr [...] z dnia [...] 08.2000 r. Wobec okoliczności, że zakup paliwa nie stanowił kosztu uzyskania przychodu na podstawie art. 25 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym według Urzędu strona nie miała prawa do odliczenia podatku naliczonego z w/w faktury. Jednocześnie strona odliczyła podatek naliczony wynikający z faktury VAT nr [...] z dnia [...] 08.2000 r. za zakup usług telekomunikacyjnych. Według Urzędu na podstawie art. 19 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym oraz § 42 ust. 3 i 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22.12.1999 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym nie przysługiwało skarżącej odliczenie podatku naliczonego z w/w faktury. Po przeliczeniu udziałem procentowym Urząd Skarbowy wyliczył przychód za sierpień 2000 r. w kwocie netto [...] zł., podatek należny w kwocie [...] zł po odliczeniu podatku naliczonego w kwocie [...] zł wg urzędu pozostała kwota do zapłaty w wysokości [...] zł. We wrześniu 2000 r. strona dokonała zakupu paliwa do w/w samochodu, który nie był własnością strony na podstawie faktur VAT: nr [...] z dnia [...] 09.2000 r. nr [...] z dnia [...] 09.2000 r. nr [...] z dnia [...]09.2000 r. Wobec okoliczności, że zakup paliwa nie stanowił koszty uzyskania przychodu na podstawie art. 25 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym według Urzędu strona nie miała prawa do odliczenia podatku naliczonego z w/w faktury. Strona dokonała także odliczenia podatku naliczonego VAT wynikającego z faktury VAT nr [...] z dnia [...] 09.2000 r. dokumentującej zakup telewizora [...] , w związku z tym, że powyższy zakup stanowi wydatek osobisty, nie można go uznać za koszt uzyskania przychodu. Na podstawie art. 25 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym według Urzędu strona nie miała prawa do odliczenia podatku naliczonego z w/w faktury. Jednocześnie strona odliczyła podatek naliczony wynikający z faktury VAT nr [...] z dnia [...] 09.2000r. za zakup usług telekomunikacyjnych oraz nr [...] z dnia [...] 09.2000 r. za zakup energii elektrycznej. Według urzędu na podstawie art. 19 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym oraz § 42 ust. 3 i 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22.12.1999 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym nie przysługiwało stronie odliczenie podatku naliczonego z w/w faktury. Po przeliczeniu udziałem procentowym Urząd Skarbowy wyliczył przychód za wrzesień 2000 r. w kwocie netto [...] zł, podatek należny w kwocie [...] zł po odliczeniu podatku naliczonego w kwocie [...] zł wg Urzędu pozostała kwota do zapłaty w wysokości [...] zł. W październiku 2000 r. strona odliczyła podatek naliczony wynikający z faktury VAT nr [...] z dnia [...] 10.2000 r. za zakup usług telekomunikacyjnych. Według Urzędu na podstawie art. 19 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym oraz § 42 ust. 3 i 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22.12.1999 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym nie przysługiwało stronie odliczenie podatku naliczonego z w/w faktury. Po przeliczeniu udziałem procentowym Urząd Skarbowy wyliczył przychód za październik 2000 r. w kwocie netto [...] zł., podatek należny w kwocie [...] zł po odliczeniu podatku naliczonego w kwocie [...] zł wg Urzędu pozostała kwota do przeniesienia na następny miesiąc w wysokości [...] zł. W listopadzie 2000 r. strona odliczyła podatek naliczony wynikający z faktury VAT nr [...] z dnia [...]11.2000 r. za zakup energii elektrycznej. Według Urzędu na podstawie art. 19 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym oraz § 42 ust. 3 i 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22.12.1999 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym nie przysługiwało stronie odliczenie podatku naliczonego z w/w faktury. Po przeliczeniu udziałem procentowym Urząd Skarbowy wyliczył przychód za listopad 2000 r. w kwocie netto [...] zł., podatek należny w kwocie [...] zł, po odliczeniu podatku naliczonego w kwocie [...] zł wg Urzędu pozostała kwota do przeniesienia na następny miesiąc w wysokości [...] zł. W grudniu 2000 r. strona odliczyła podatek naliczony wynikający z faktury VAT nr [...] z dnia [...] 12.2000 r. z zakup usług telekomunikacyjnych. Według Urzędu na podstawie art. 19 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym oraz § 42 ust. 3 i 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22.12.1999 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym nie przysługiwało stronie odliczenie podatku naliczonego z w/w faktury. Po przeliczeniu udziałem procentowym Urząd Skarbowy wyliczył przychód za grudzień 2000 r. w kwocie netto [...] zł, podatek należny w kwocie [...] zł po odliczeniu podatku naliczonego w kwocie [...] zł wg Urzędu pozostała kwota do zapłaty w wysokości [...] zł. W związku z powyższymi wyliczeniami powstała u podatnika zaległość podatkowa w kwocie [...] zł, którą Urząd Skarbowy określił w decyzji z dnia [...] nr [...]. Od powyższej decyzji podatnik złożył odwołanie z dnia [...]12.2001 r., w której zarzucił: 1. naruszenie przepisów prawa procesowego a mianowicie: art. 23, 121, 122, 188, 191 i 193 Ordynacji podatkowej 2. błędne ustalenie stanu faktycznego poprzez: a) nie uznanie dodatkowego spisu haftek i niedoboru gumy z powodu kradzieży, b) zawyżenie wartości sprzedaży haftek, bielizny i gumy w efekcie nieuzasadnionego szacowania wartości sprzedaży, c) nie uznanie za wiarygodną umowy dzierżawy samochodu ciężarowego [..] nr rej. [...] oraz przedłożonych not korygujących VAT na zakup paliwa 3. naruszenie przepisów prawa materialnego, a mianowicie: art. 22 ust. 1, 23 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz art. 10 ust. 2, 1 § 5 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym. W wyniku odwołania Izba Skarbowa Ośrodek Zamiejscowy wydała decyzję nr [...] z [...] o utrzymaniu w mocy decyzji Urzędu Skarbowego nr [...] z dnia [...] . W skardze na decyzję Izby Skarbowej z dnia [...] skarżąca zarzuciła: 1. naruszenie art. 23 § 3 ustawy z dnia 29.08.1997 r. Ordynacja po- datkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) oszacowano przychód ze sprzedaży, która nigdy nie nastąpiła, co powoduje podwójne opodatkowanie przychodów. 2. naruszenie art. 122 ustawy z dnia 29.08.1997 r. Ordynacja podat- kowa (Dz.U. nr 137, poz. 926 ze zm.) poprzez nie uwzględnienie żądania podatnika przeprowadzenia dodatkowego remanentu haftek 3. naruszenie art. 188 ustawy z dnia 29.08.1997 r. Ordynacja po- datkowa (Dz. U. nr 137, poz. 926 ze zm.) poprzez pominięcie do- wodu istotnego dla sprawy 4. naruszenie art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 08.01.1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 11, poz. 50 ze zm.) poprzez zarzucenie bez dowodów "zaniżenia wartości sprzedaży" 5. naruszenie art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 08.11.1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 11, poz. 50 ze zm.) poprzez jego niewłaściwe zastosowanie 6. naruszenie art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 08.01.1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 11, poz. 50 ze zm.) poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i wniosła o uchylenie decyzji organów podatkowych obu instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Niesporne winno być to, że skarżąca dokonywała w szeregu przypadków sprzedaży bielizny poniżej ceny zakupu. Niesporne jest również to, że w remanencie rocznym wystąpiły znaczne różnice pomiędzy ilością sprzedawanych towarów (haftek gumek) , a ilością wynikającą z dowodów księgowych. W takiej sytuacji organy skarbowe zasadnie uznały, że remanent nie odzwierciedlał stanu faktycznego. Wbrew zarzutom skarżącej organy skarbowe nie określiły podstawy opodatkowania w drodze oszacowania. Przychody zostały określone na podstawie dokumentów zakupu oraz obu remanentów - początkowego i końcowego oraz na podstawie faktur sprzedaży. Wyliczenia dokonane przez organy skarbowe nie zostały przez skarżąca skutecznie obalone. Wnioski wyciągnięte z treści dokumentów przez organy skarbowe okazały się więc uzasadnione. Bezzasadny okazał się zarzut naruszenia art. 122 Ordynacji podatkowej. Dowód z remanentu przeprowadzonego w trakcie kontroli, a więc w roku 2001 nie mógłby bowiem dowodzić ilości i asortymentu towarów w roku 2000. Przeprowadzona kontrola skarbowa skutkowała m.in. sporządzeniem zestawienia sprzedaży poszczególnych asortymentów. Ujęto każdą pozycję wykazaną w poszczególnych fakturach sprzedaży zarówno ilościowo jak i wartościowo. Ten materiał dowodowy nie zakwestionowany skutecznie przez skarżącą doprowadził do ustalenia wielkości nieudokumentowanej sprzedaży. Materiał dowodowy pozwolił organom podatkowym ustalić, że z dokumentów źródłowych (dowody zakupu i sprzedaży, faktury) wynika, iż skarżąca stosowała marżę ujemną - 18,02 %, podczas gdy skarżąca przesłuchana w toku kontroli określiła stosowaną przez siebie marżę na 10%. Te rozbieżności spowodowały, że organy podatkowe na podstawie art. 193 § 4 Ordynacji podatkowej nie uznały za dowód w postępowaniu podatkowym podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Zasadne było też nie uwzględnienie jako kosztu uzyskania przychodów wydatków na nabycie paliwa do samochodu ciężarowego nr rej. [...] w czasie gdy samochód ten był w naprawie. W toku kontroli skarbowej skarżąca wprawdzie przedstawiła umowę dzierżawy samochodu nr rej. [...] oraz faktury korygujące ale zasadnie organy podatkowe nie uwzględniły tego dowodu. Wszelkie zmiany dokonywane w toku kontroli skarbowej uzasadniają pogląd, że zostały one poczynione na potrzeby kontroli. Dotyczy to zwłaszcza sytuacji, w której strona powołuje się na umowę, która nie została zarejestrowana przed kontrolą w urzędzie skarbowym i od której nie uiszczono opłaty skarbowej. Zgodnie z treścią art. 25 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika towarów i usług, którymi rozporządzono w sposób nie pozwalający na zaliczenie poniesionych wydatków do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym. Kwestia kosztów uzyskania przychodów za rok 2000 była już przedmiotem postępowania podatkowego i sądowego. W postępowaniu tym przesądzono m.in. kwestie kosztów uzyskania przychodów stanowiących wydatki na zakup paliwa. W sprawie I SA/Po 994/02 dotyczącej określenia podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2000 oddalono skargę podatniczki przesądzając kwestie kosztów uzyskania przychodów. Skoro z decyzji i wyroku w sprawie podatku dochodowego za ten sam rok, co w niniejszej sprawie nie stwierdzono uchybień w określeniu kosztów uzyskania przychodów, to w myśl art. 25 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT zarzuty skarżącej okazały się nieuzasadnione. Orzeczono więc na podstawie art. 151 ustawy z 30.08.2002 r. - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270). /-/K.Pawlicki /-/J.Ruszyński /-/S.Zapalska LF
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI