I SA/PO 2009/02

I SA/Po 2009/02 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2005-01-10
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2002-08-19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Karol Pawlicki /sprawozdawca/
Maria Skwierzyńska
Włodzimierz Zygmont /przewodniczący/
Symbol z opisem
6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
Skarżony organ
Izba Skarbowa
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont Sędziowie NSA Maria Skwierzyńska as. sąd. WSA Karol Pawlicki /spr./ Protokolant: sekr. sąd. Ewa Szydłowska po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2005 r. sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w Ż. na decyzję Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 1999 r. I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Urzędu Skarbowego z dnia [...] o Nr [...] ; II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącej Spółki kwotę 300,- zł /trzysta złotych/, tytułem zwrotu kosztów sądowych; III. orzeka, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja nie mogą być wykonane do chwili uprawomocnienia się wyroku. /-/K. Pawlicki /-/ W. Zygmont /-/ M. Skwierzyńska
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] Urząd Skarbowy określił spółce z o.o. "A" w Ż. zobowiązanie w podatku dochodowym od osób prawnych za rok 1999 w wysokości [...] zł, zaległość podatkową w kwocie [...] zł oraz odsetki od tej zaległości w kwocie [...] zł.
W uzasadnieniu decyzji podano, że nie uznano za koszty uzyskania przychodu wydatków:
w wysokości [...] zł, poniesionych na adaptację lokalu użytkowego na podstawie umowy najmu w obiekcie przy ul. [...] w Ż.,
w wysokości [...] zł, obejmujących koszty pobytów prezesów spółki w hotelu "[...]" w K.
Ponadto organ wskazał na zawyżenie przychodów o kwotę [...] zł z tytułu różnic kursowych.
W odwołaniu od powyższej decyzji spółka zarzuciła jej naruszenie art. 15 ust 1 oraz art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. "c" ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 1993 r. Nr 106, poz. 482 ze zm.), przez błędne przyjęcie, że kwota [...] zł nie stanowi kosztu uzyskania przychodu, gdyż nie została wydatkowana na remont, lecz że jest inwestycją. Ponadto zarzucono organowi, że błędnie przyjął, iż kwota stanowiąca rachunek za pobyt w hotelu nie stanowi kosztów uzyskania przychodów.
Nie zgodzono się też z oceną, iż nieprawidłowo zawyżono przychody spółki z tytułu różnic kursowych.
Decyzją z dnia [...] Izba Skarbowa uchyliła w części decyzję organu I instancji i określiła zobowiązanie podatkowe z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 1999 rok w kwocie [...] zł, zaległość w kwocie [...] zł oraz odsetki od zaległości w wysokości [...] zł.
W uzasadnieniu podano, iż organ uznał, że wydatek w wysokości [...] zł dotyczący pobytu służbowego w K. , pozostawał w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą podatnika.
Nie znaleziono jednak podstaw do uwzględnienia pozostałych zarzutów odwołania.
W skardze do Ośrodka Zamiejscowego Naczelnego Sądu Administracyjnego w Poznaniu spółka "A" powtórzyła zarzuty odwołania dotyczące nieuznania za koszt uzyskania przychodu wydatków na remont wynajmowanego lokalu oraz zawyżenia przychodu w związku z dokonaną transakcją handlową.
W uzasadnieniu podniesiono, że przeprowadzone postępowanie dowodowe w sprawie wyraźnie wykazało, iż strona skarżąca nie dokonała przebudowy obiektu, jego rozbudowy, rekonstrukcji, adaptacji czy też modernizacji.
Istniejący lokal, który został wynajęty doprowadzono do stanu technicznego, umożliwiającego prowadzenie działalności gospodarczej poprzez usunięcie tych elementów lokalu, które zostały stopniowo zużyte wskutek jego poprzedniej eksploatacji.
Izba Skarbowa w zaskarżonej decyzji stwierdza, iż wynajmowany obiekt wymagał prac adaptacyjnych, dlatego też poniesione nakłady są nakładami inwestycyjnymi. Z takim stwierdzeniem nie można się zgodzić, gdyż żaden dokument, ani dowód w sprawie nie potwierdzają, iż wykonane prace miały charakter adaptacyjny.
Jest to stwierdzenie organów podatkowych, wynikające ze swobodnej oceny dowodów źródłowych, jakim są faktury zakupu materiałów lub faktury wystawione przez wykonawców, a także zeznania T. S. Zeznania tego świadka zostały odebrane w sposób niedokładny ogólnikowy, a przede wszystkim świadek nie podał w jakim zakresie dokonywał poszczególnych prac remontowych, np. jeżeli chodzi o tynkowanie ścian, czy były tynkowane ściany wszystkie, czy tylko częściowo. Faktycznie chodziło o uzupełnienie tynku w miejscach gdzie on odpadł. Rozbieranie ścian z regipsu i wmurowanie nowych dotyczyło jednej ścianki o powierzchni ok. 3 m2, która była zmurszała, mogła ulec zawaleniu, dlatego też ją rozebrano i wymurowano nową. Montaż zaś i demontaż stolarki drzwiowej dotyczył w zasadzie wymiany jednej sztuki drzwi. Wymiana zaś drzwi uprzednio istniejących zaliczana jest do kosztów remontu, podobnie jak ułożenie płytek na powierzchni 1m2.
Skoro przepisy prawa podatkowego nie zawierają legalnej definicji remontu, a także nie odsyłają w tym zakresie do innych dziedzin prawa, to nie można stosować własnej interpretacji, ale należy odwołać się do znaczenia ustalonego w języku prawniczym (orzecznictwie sądowym).
Odpowiadając na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
a
Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sąd sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Jednocześnie na podstawie art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną
Skarga okazała się zasadna w części dotyczącej zarzutu nieuznania kwoty [...] zł za koszt uzyskania przychodu, a wydatkowanej na remont wynajmowanego lokalu.
Podstawą prawnomaterialną wydanych w sprawie decyzji były m.in. art 15 i art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. "c" ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Jednocześnie obowiązkiem organów w trakcie prowadzonego postępowania podatkowego jest przestrzeganie zasad rządzących tym postępowaniem. Zgodnie z art. 122 Ordynacji podatkowej, organy podatkowe podejmują wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy.
W trakcie postępowania przed organem I jak i II instancji nie zostały wyjaśnione następujące okoliczności:
jaki był stan techniczny obiektu przed rozpoczęciem w nim remontu przez spółkę "A".
Jak to wynika z ustaleń organów zeznania właściciela nieruchomości A.W. zmieniały się w tym zakresie.
Brak w aktach protokołu przekazania obiektu oraz jakiejkolwiek dokumentacji technicznej zarówno sprzed remontu i po jego zakończeniu.
jaki był zakres prac remontowych.
Według zeznań M.T. przeprowadził on remont instalacji wodno-kanalizacyjnej. Brak jego zeznań z postępowania wyjaśniającego.
W piśmie z dnia [...] czerwca 2002 r. skierowanym do Urzędu Skarbowego organ odwoławczy zwrócił uwagę, że o zakwalifikowaniu robót winny decydować kryteria techniczne i w związku z tym należy ustalić stan obiektu przed i po remoncie.
W odwołaniu strona skarżąca wniosła o powołanie biegłego.
We wskazanym wyżej piśmie Izba Skarbowa nie napisała wprost, że należałoby biegłego powołać, niemniej skoro sama zauważyła, że o zakwalifikowaniu robót winny decydować kryteria techniczne, to wniosek, aby orzekł o tym rzeczoznawca wydaje się jak najbardziej poprawny.
czy w wynajmowanym obiekcie była prowadzona działalność gospodarcza.
W protokole kontroli z dnia [...] 2001 r. nie została uznana za koszty uzyskania przychodu kwota [...] zł dotycząca opłat za telefon za październik i listopad 1999 r. Kwoty tej nie umieszczono w decyzji z dnia [...] . Na tę okoliczność wyjaśnienia złożyła skarżąca spółka w piśmie z dnia [...] listopada 2001 r.
Powyższe fakty wskazują, że organ uznał, iż w wynajmowanym lokalu prowadzono działalność gospodarczą. Na funkcjonowanie w przedmiotowym lokalu biura zwróciła uwagę spółka w piśmie z dnia [...] lipca 2002 r.
Ustalenie powyższej okoliczności może być przydatne przy ocenie, czy prowadzenie biura w trakcie prac remontowych (inwestycyjnych) było możliwe i w jakim zakresie.
Wskazane wyżej braki należy zakwalifikować jako naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
W tych okolicznościach orzeczono jak w sentencji wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.).
O kosztach orzeczono na podstawie art. 200, a o wstrzymaniu wykonania uchylonych decyzji na podstawie art. 152 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
/-/K. Pawlicki /-/ W. Zygmont /-/M. Skwierzyńska