I SA/Po 1996/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w PoznaniuPoznań2005-02-09
NSAinneWysokawsa
cłozwrot należnościkodeks celnynieważność decyzjitermin przedawnieniapostępowanie administracyjne WSA Poznań

WSA w Poznaniu uchylił decyzję Dyrektora Izby Celnej odmawiającą zwrotu nienależnie uiszczonego cła, uznając, że pobranie cła na podstawie nieważnej decyzji spełnia przesłanki do zwrotu, a termin do jego dochodzenia nie rozpoczął biegu.

Spółdzielnia "A" domagała się zwrotu nienależnie uiszczonego cła, które zostało wyegzekwowane na podstawie decyzji ostatecznie uznanej za nieważną. Dyrektor Izby Celnej odmówił zwrotu, powołując się na upływ trzyletniego terminu do złożenia wniosku. WSA w Poznaniu uchylił tę decyzję, stwierdzając, że pobranie cła na podstawie nieważnej decyzji spełnia przesłanki do zwrotu zgodnie z art. 246 § 2 Kodeksu celnego, a termin do dochodzenia zwrotu nie rozpoczął biegu, ponieważ nie istniała żadna ważna decyzja wymierzająca cło.

Sprawa dotyczyła wniosku Spółdzielni "A" o zwrot nienależnie uiszczonego cła. Cło zostało wyegzekwowane na podstawie decyzji z dnia [...] kwietnia 1992 roku, której nieważność stwierdzono ostatecznie decyzją z dnia [...] czerwca 1999 roku. Dyrektor Izby Celnej odmówił zwrotu, argumentując, że wniosek o zwrot powinien być złożony do dnia [...] kwietnia 1995 roku, zgodnie z art. 246 § 4 Kodeksu celnego, licząc od daty doręczenia pierwotnej decyzji z dnia [...] kwietnia 1992 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił zaskarżoną decyzję. Sąd uznał, że pobranie cła na podstawie decyzji uznanej następnie za nieważną spełnia przesłanki do zwrotu zgodnie z art. 246 § 2 Kodeksu celnego. Co więcej, Sąd stwierdził, że w sytuacji, gdy nie istniała żadna ważna decyzja wymierzająca cło (po uchyleniu decyzji z dnia [...] grudnia 1991 roku i stwierdzeniu nieważności decyzji z dnia [...] kwietnia 1992 roku), nie można mówić o skutecznym powiadomieniu strony o należnościach celnych ani o rozpoczęciu biegu trzyletniego terminu do dochodzenia zwrotu. Wobec braku podstawy prawnej do żądania zapłaty cła, Sąd uznał, że zaskarżona decyzja narusza przepisy Kodeksu celnego.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, pobranie cła na podstawie decyzji uznanej następnie za nieważną spełnia przesłanki art. 246 § 2 Kodeksu celnego.

Uzasadnienie

Sąd wskazał, że decyzja, na podstawie której wyegzekwowano cło, została uznana za nieważną ex tunc, co oznacza, że nie istniała od momentu jej wydania. Pobranie należności na podstawie takiej decyzji jest nienależne.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylono_decyzję

Przepisy (11)

Główne

kc art. 246

Kodeks celny

p.p.s.a. art. 145 § 1

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

op art. 233 § 1

Ordynacja podatkowa

op art. 207

Ordynacja podatkowa

op art. 210 § 1

Ordynacja podatkowa

kc art. 262

Kodeks celny

kc art. 279 § 1

Kodeks celny

kc art. 79

Kodeks celny

u.NSA art. 30

Ustawa o Naczelnym Sądzie Administracyjnym

p.p.s.a. art. 200

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 152

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Argumenty

Skuteczne argumenty

Pobranie cła na podstawie decyzji uznanej następnie za nieważną spełnia przesłanki do zwrotu zgodnie z art. 246 § 2 Kodeksu celnego. W sytuacji braku ważnej decyzji wymierzającej cło, termin do dochodzenia zwrotu nie rozpoczął biegu. Ocena prawna wyrażona w orzeczeniu NSA wiąże sąd oraz organ.

Odrzucone argumenty

Organ celny argumentował, że wniosek o zwrot należności celnych powinien być złożony do dnia [...] kwietnia 1995 roku, zgodnie z art. 246 § 4 Kodeksu celnego, licząc od daty doręczenia decyzji z dnia [...] kwietnia 1992 roku.

Godne uwagi sformułowania

Decyzja, na podstawie której wyegzekwowano cło nie istnieje i była nieważna od chwili jej wydania. Pobranie cła, jak wskazał Sąd, na podstawie decyzji uznanej następnie za nieważną spełnia przesłanki art. 246 par. 2 kodeksu celnego. W chwili obecnej - po wydaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny wyroku z dnia [...] października 2000 roku powstała sytuacja, w której nie ma w ogóle decyzji wymierzającej cło, bowiem pozostała w obiegu decyzja z dnia [...] stycznia 1992 roku uchylająca decyzję zawartą w zgłoszeniu celnym. Po uchyleniu decyzji zawartej w zgłoszeniu celnym z dnia [...] grudnia 1991 roku nie została wydana żadna ważna nowa decyzja dotycząca wymiaru cła, nie ma zatem dotychczas decyzji mogącej stanowić podstawę do żądania zapłaty cła przez skarżącą. Brak decyzji wymierzającej stronie skarżącej cło, powoduje, iż nie można mówić o skutkach, jakie decyzja ta wywołała - wskazanych w przepisie art. 246 § 4 Kodeksu celnego, w postaci skutecznego powiadomienia strony o należnościach celnych, które winna uiścić oraz początku biegu terminu 3 lat, o którym mowa we wskazanym przepisie, liczonego od daty doręczenia decyzji.

Skład orzekający

Barbara Koś

sędzia

Marzenna Kosewska

przewodniczący

Walentyna Długaszewska

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących zwrotu nienależnie uiszczonych należności celnych, w szczególności w kontekście nieważności decyzji stanowiącej podstawę ich wymiaru oraz biegu terminu do dochodzenia zwrotu."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy stanu prawnego związanego z poprzednim Kodeksem celnym. Konkretne okoliczności faktyczne sprawy mogą ograniczać jego bezpośrednie zastosowanie do innych przypadków.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa pokazuje długotrwały i skomplikowany proces prawny związany z odzyskaniem pieniędzy od państwa, gdzie kluczowe jest prawidłowe ustalenie podstawy prawnej i terminów. Jest to przykład, jak błędy proceduralne organów mogą prowadzić do konieczności zwrotu środków.

Należności celne pobrane na podstawie nieważnej decyzji? Sąd wyjaśnia, kiedy można odzyskać pieniądze.

Dane finansowe

WPS: 3310,8 PLN

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
I SA/Po 1996/02 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2005-02-09
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2002-08-14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Barbara Koś
Marzenna Kosewska /przewodniczący/
Walentyna Długaszewska /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6305 Zwrot należności celnych
Sygn. powiązane
I GSK 2329/05 - Wyrok NSA z 2006-07-19
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Kosewska Sędziowie WSA Barbara Koś Walentyna Długaszewska ( spr.) Protokolant: st.sekr.sąd. Teresa Matuszewska po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2005r. sprawy ze skargi Spółdzielni "A" w B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] lipca 2002r. nr [...] w przedmiocie zwrotu należności celnych; I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącej Spółdzielni kwotę 3.310,80 (trzy tysiące trzysta dziesięć złotych 88/100) tytułem zwrotu kosztów postępowania, III. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. /-/ W. Długaszewska /-/ M. Kosewska /-/ B. Koś
Uzasadnienie
Dyrektor Izby Celnej zaskarżoną decyzją z dnia [...] lipca 2002 roku Nr [...], wydaną na podstawie przepisów art. 233§1 pkt 2a, art. 207, art. 210§1 ustawy z dnia 29.08.1997 roku Ordynacja podatkowa ( Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), art. 262 ustawy z dnia 9.01.1997 roku Kodeks celny ( Dz. U. Nr 75, poz. 802 z 2001 r. tj), art. 279§1, art. 246 Kodeksu celnego uchylił decyzję organu I instancji - Dyrektora Urzędu Celnego z dnia [...] kwietnia 2000 roku i odmówił Spółdzielni "A" zwrotu żądanej przez Spółdzielnię należności - nienależnie uiszczonego cła.
Jak wynika z akt administracyjnych przedmiotowej sprawy w dniu [...] grudnia 1991 roku Spółdzielnia "A" zgłosiła do odprawy ostatecznej w przywozie towar w postaci 29.204 butelek alkoholu Brandy, załączając do wniosku faktury z dnia [...] .12.1991 roku oraz wydane przez MWGZ pozwolenie z dnia [...] .12.1991 roku. Dyrektor Urzędu Celnego dopuścił przedmiotowy towar do obrotu na polskim obszarze celnym i decyzją z dnia [...] grudnia 1991 roku - zawartą w zgłoszeniu celnym, dokonał wymiaru cła w wysokości 592.921,000zł..
Prezes Głównego Urzędu Ceł, na skutek odwołania Spółdzielni, decyzją z dnia [...] stycznia 1992 roku uchylił decyzję Dyrektora Urzędu Celnego z dnia [...] grudnia 1991 roku dotyczącą wymiaru wartości celnej i należności celnych , przekazując sprawę do ponownego rozpoznania.
Kolejną decyzją z dnia [...] marca 1992 roku Dyrektor Urzędu Celnego dokonał ponownego wymiaru cła.
Prezes Głównego Urzędu Ceł decyzją z dnia [...] kwietnia 1992 roku, rozpoznając odwołanie od decyzji Dyrektora Urzędu Celnego z dnia [...] marca 1992 roku uchylił zaskarżoną decyzję i orzekł co do istoty sprawy, ustalając wartość celną w kwocie 453.887,000zł oraz dokonując zwrotu nadpłaconego cła.
Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu wyrokiem z dnia 23 kwietnia 1993 roku, wydanym na skutek skargi Spółdzielni "A" na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia [...] kwietnia 1992 roku, oddalił skargę.
[...] maja 1995 roku Spółdzielnia "A" złożyła wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Dyrektora Urzędu Celnego decyzją z dnia [...] marca 1992 roku.
Prezes Głównego Urzędu Ceł decyzją z dnia [...] lipca 1995 roku odmówił stwierdzenia nieważności decyzji.
Kolejną decyzją z dnia [...] maja 1996 roku Prezes Głównego Urzędu Ceł uchylił swoją decyzję z [...] lipca 1995 roku, wskazując na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu z dnia 15 września 1995 roku ( S.A. P 2450/92, którym uchylono wyrok z 23.04.1993 roku i ostatecznie odrzucono skargę na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia [...] kwietnia 1992 roku.
Decyzją z dnia [...] października 1996 roku Prezes Głównego Urzędu Ceł, po rozpoznaniu kolejnego wniosku strony z [...] maja 1995 roku, ponownie odmówił stwierdzenia nieważności decyzji z [...].04.1992 roku oraz decyzji z [...].03.1992 roku, zaś decyzją z [...] lutego 1998 roku utrzymał w mocy swoją decyzję z [...].10.1996 roku.
Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 9 grudnia 1998 roku stwierdził nieważność decyzji Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia [...] lutego 1998 roku, wskazując w uzasadnieniu , że w odniesieniu do decyzji z dnia [...] .04.1992 roku oraz decyzji z [...] .03.1992 roku brak było prawidłowo złożonego środka zaskarżenia.
W związku ze wskazanym wyżej wyrokiem Prezes Głównego Urzędu Ceł decyzją z [...] kwietnia 1999 roku stwierdził nieważność decyzji z [...] października 1996 roku, a następnie kolejną decyzją z dnia [...] czerwca 1999 roku stwierdził nieważność decyzji Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia [...] kwietnia 1992 roku, decyzji Dyrektora Urzędu Celnego z dnia [...] marca 1992 roku oraz decyzji Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia [...] stycznia 1992 roku.
Pismem z dnia [...] lipca 1999 roku Spółdzielnia "A" wystąpiła z wnioskiem o zwrot nienależnie uiszczonego cła, podnosząc, iż wobec będącej tytułem wykonawczym w sprawie decyzji Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia [...] kwietnia 1992 roku stwierdzono nieważność.
Pismem z dnia [...] lipca 1999 roku Dyrektor Urzędu Celnego poinformował stronę, że zapłacone cło było należne, bowiem wynikało z prawomocnej decyzji zawartej w zgłoszeniu celnym z dnia [...] grudnia 1991 roku., zaś kolejne decyzje, co do których stwierdzono nieważność jedynie zmniejszały wartość celną towarów.
Prezes Głównego Urzędu Ceł decyzją z dnia [...] sierpnia 1999 roku odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] grudnia 1991 roku, zgodnie z wnioskiem strony z dnia 17.06.1999 roku.
Prezes Głównego Urzędu Ceł decyzją z dnia [...] listopada 1999 roku odmówił stwierdzenia nieważności swojej decyzji z dnia [...] czerwca 1999 roku, utrzymując decyzją z dnia [...] stycznia 2000 roku decyzję z [...] czerwca 1999 roku w mocy.
Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia [...] października 2000 roku, sprostowanym w dniu [...] .11.2000 roku, stwierdził nieważność decyzji Prezesa Głównego Urzędu Ceł decyzją z dnia [...] stycznia 2000 roku oraz poprzedzających ją decyzji z dnia [...] listopada 1999 roku i v czerwca 1999 roku w części dotyczącej stwierdzenia nieważności decyzji Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia [...] stycznia 1992 roku.
Decyzją z dnia [...] października 1999 roku Dyrektor Urzędu Celnego odmówił zwrotu należności celnych wraz z odsetkami, wskazując, iż strona była zobowiązana do świadczenia należności celnych na mocy decyzji zawartej w zgłoszeniu celnym z dnia [...] grudnia 1991 roku, wskazując na przepis art. 79 prawa celnego.
Prezes Głównego Urzędu Ceł decyzją z dnia [...] marca 2000 roku uchylił decyzję z [...] października 1999 roku do ponownego rozpoznania, wskazując na zmianę stanu prawnego od 1 .01.1998 roku wszedł w życie kodeks celny.
Decyzją z dnia [...] kwietnia 2000 roku Dyrektor Urzędu Celnego ponownie odmówił zwrotu należności celnych wraz z odsetkami, wskazując na przepis art. 246 § 2 Kodeksu celnego.
Prezes Głównego Urzędu Ceł decyzją z dnia [...] listopada 2000 roku utrzymał w mocy decyzje z [...] kwietnia 2000 roku.
Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu, wyrokiem z dnia [...] marca 2002 roku, wydanym po rozpoznaniu skargi Spółdzielni "A" od decyzji Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia [...] listopada 2000 roku, uchylił zaskarżoną decyzję , wskazując w uzasadnieniu, iż niesporne jest, że należności celne zostały wyegzekwowane na podstawie decyzji Prezesa GUC z dnia [...] kwietnia 1992 roku, której nieważność stwierdził Prezes Głównego Urzędu Ceł decyzją z dnia [...] czerwca 1999 roku Pobranie cła, jak wskazał Sąd, na podstawie decyzji uznanej następnie za nieważną spełnia przesłanki art. 246 par. 2 kodeksu celnego. Decyzja, na podstawie której wyegzekwowano cło nie istnieje i była nieważna od chwili jej wydania. Natomiast w chwili obecnej - po wydaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny wyroku z dnia [...] października 2000 roku powstała sytuacja, w której nie ma w ogóle decyzji wymierzającej cło, bowiem pozostała w obiegu decyzja z dnia [...] stycznia 1992 roku uchylająca decyzję zawartą w zgłoszeniu celnym. Po uchyleniu decyzji zawartej w zgłoszeniu celnym z dnia [...] grudnia 1991 roku nie została wydana żadna ważna nowa decyzja dotycząca wymiaru cła, nie ma zatem dotychczas decyzji mogącej stanowić podstawę do żądania zapłaty cła przez skarżącą. W tych warunkach nie można uznać, że kwota należności celnych wynikała z obowiązujących przepisów, skoro jej wysokość nie jest określona żadną decyzją. Wobec powyższego zaskarżona decyzja narusza przepis art. 246 par. 2 kodeksu celnego.
Wskazany wyżej wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Poznaniu uprawomocnił się.
Wojewódzka Handlowa Spółdzielnia Inwalidów pismem z dnia [...] kwietnia 2002 roku ponownie wystąpiła o zwrot nienależnie uiszczonego cła wraz z odsetkami.
Dyrektor Izby Celnej wskazaną wyżej zaskarżoną decyzją z dnia [...] lipca 2002 roku Nr [...] uchylił decyzję Dyrektora Urzędu Celnego z dnia [...] kwietnia 2000 roku i odmówił Spółdzielni "A" zwrotu nienależnie uiszczonego cła. W uzasadnieniu decyzji wyjaśnił, iż wprawdzie zachodzą w sprawie okoliczności do uznania, że uiszczone przez stronę należności celne nie były należne w rozumieniu przepisów kodeksu celnego, jednakże ze względu na upływ terminu trzech lat, o którym mowa w art. 246 par. 4 i 5 kodeksu celnego ich zwrot jest niemożliwy. Organ celny wskazał , iż decyzja z dnia [...] .04.1992 roku została doręczona stronie w dniu [...] .04.1992 roku, co oznacza, że w dacie tej strona została skutecznie powiadomiona o należnościach , które powinna uiścić. Wniosek o zwrot należności celnych powinien więc być złożony przez stronę do dnia [...] .04.1995 roku.
Spółdzielnia "A" zaskarżyła powyższą decyzję Dyrektora Izby Celnej domagając się uchylenia tej decyzji. Zarzuciła, że wydana ona została z naruszeniem przepisów art. 246 § 4 Kodeksu celnego oraz art.30 ustawy z dnia 11.05.1995 roku o Naczelnym Sądzie Administracyjnym. Uzasadniając zarzuty skarżąca wskazała na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu z dnia [...] .03.2002 roku, którym Sąd uchylił decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia [...] .11.2000 roku utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Celnego z dnia [...] .04.2000 roku, wydaną w sprawie odmowy zwrotu należności celnych oraz na uzasadnienie wyroku, w którym Sąd wskazał, że należności celne zostały uiszczone przez stronę nienależnie, wobec czego zaskarżona decyzja narusza art. 246§2 Kodeksu celnego. Zgodnie zaś z art. 30 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym ocena prawna wyrażona w orzeczeniu Sądu wiąże w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie było przedmiotem zaskarżenia Jedynie zmiany stanu faktycznego lub prawnego powodują, iż taka ocena traci aktualność. Odnosząc się do zawartego w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji twierdzenia organu celnego, iż wniosek o zwrot należności celnych powinien być złożony przez stronę do dnia [...] .04.1995 roku, skarżąca podniosła, iż we wskazanej dacie organ celny wyegzekwował jedynie część należności, a dalsza egzekucja trwała do dnia [...] marca 1997 roku, a nadto, iż w dacie [...] .04.1995 roku nie było żadnego orzeczenia świadczącego o nienależnym cle.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skarga zasługiwała na uwzględnienie. Zgodnie z przepisem art. 246. § 2. należności celne są zwracane, jeżeli w chwili uiszczenia kwota tych należności nie była prawnie należna lub gdy kwota ta została zarejestrowana pomimo zaistnienia wypadków określonych w art. 229 § 3.
W przedmiotowej sprawie poza sporem pozostaje to, iż decyzja Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia [...] kwietnia 1992 roku, na podstawie której wyegzekwowano cło nie istnieje i była nieważna od chwili jej wydania, co stwierdził Prezes Głównego Urzędu Ceł decyzją z dnia [...] czerwca 1999 roku, uznając decyzję z [...] kwietnia 1992 roku za nieważną. Pobranie zatem cła na podstawie decyzji uznanej następnie za nieważną spełnia przesłanki art. 246 § 2 Kodeksu celnego, na co wskazał już Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu w wyroku z dnia [...] .03.2002 roku. Organ celny przyznając, iż zachodzą w przedmiotowej sprawie okoliczności do uznania, że uiszczone przez stronę należności celne nie były należne w rozumieniu przepisów kodeksu celnego, przyjmuje jednak, iż ze względu na upływ terminu trzech lat, o którym mowa w art. 246 § 4 i 5 kodeksu celnego zwrot tych należności jest niemożliwy. Zgodnie bowiem z przepisem art. 246 § 4 kodeksu celnego należności celne są zwracane lub umarzane na wniosek dłużnika złożony przed upływem 3 lat, licząc od dnia jego powiadomienia o tych należnościach, § 5 stanowi zaś , iż organ celny dokona zwrotu lub umorzenia z urzędu, gdy stwierdzi przed upływem 3 lat od powiadomienia dłużnika, że zachodzą okoliczności uzasadniające zwrot lub umorzenie. Zdaniem organu celnego, aby strona skarżąca mogła skutecznie ubiegać się o zwrot zapłaconego nienależnie cła, winna wniosek w tym zakresie złożyć do dnia [...] .04.1995 roku, bowiem decyzja z dnia [...] kwietnia 1992 roku została stronie doręczona w dniu [...].04.1992 roku, co oznacza, że w dacie tej strona została skutecznie powiadomiona o należnościach , które powinna uiścić.
Przedstawione stanowisko organu celnego jest niezasadne. Organ celny przyznając, iż stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...].04.1992 roku, będącej podstawą do wystawienia tytułu wykonawczego, w oparciu o który wyegzekwowano należności celne, spowodowało, że decyzja ta została wyeliminowana z obrotu prawnego ex tunc tj. od momentu jej wydania, jednocześnie przyjmuje, iż tą właśnie decyzją strona została skutecznie powiadomiona o należnościach, które powinna uiścić, a od daty doręczenia stronie decyzji rozpoczął bieg trzyletni termin do domagania się zwrotu uiszczonych należności. Zdaniem Sądu zaś, brak decyzji wymierzającej stronie skarżącej cło, powoduje, iż nie można mówić o skutkach, jakie decyzja ta wywołała - wskazanych w przepisie art. 246 § 4 Kodeksu celnego, w postaci skutecznego powiadomienia strony o należnościach celnych, które winna uiścić oraz początku biegu terminu 3 lat, o którym mowa we wskazanym przepisie, liczonego od daty doręczenia decyzji. W ocenie Sądu, w przedstawionych wyżej okolicznościach sprawy, gdy nie ma w ogóle decyzji wymierzającej stronie cło, bowiem pozostała w obiegu decyzja z dnia [...] stycznia 1992 roku, uchylająca decyzję zawartą w zgłoszeniu celnym, zaś do chwili obecnej wysokość należności celnych nie została określona żadną inną decyzją, która stanowiłaby podstawę do żądania zapłaty cła przez skarżącą, nie można przyjmować, że w istocie, jak twierdzi organ celny, zachodzą przesłanki do skutecznego stosowania w przedmiotowej sprawie przepisu art. 246 § 4 Kodeksu celnego.
Wobec powyższego Sąd uznał, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem przepisu art. 246 § 2 i § 4 Kodeksu celnego i na podstawie art.145 § 1 pkt 1 a i c ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153 poz.1270) orzekł , jak w sentencji.
O kosztach postanowiono zgodnie z art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i § 14 ust. 2 lit zw. z 6 pkt 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów n pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163 poz. 1349 ze zm.)
O wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji orzeczono na podstawie art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
/-/ W. Długaszewska /-/ M. Kosewska /-/B. Koś

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI