I SA/Po 196/04
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę podatnika, uznając, że wartość początkowa środków trwałych nabytych w drodze kupna powinna być ustalana na podstawie ceny nabycia, a nie opinii biegłego, zwłaszcza gdy ulepszenia były nieodpłatne.
Skarżący W.L. kwestionował decyzje Dyrektora Izby Skarbowej dotyczące korekty kosztów uzyskania przychodów poprzez błędne naliczenie odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych. Podatnik argumentował, że wartość początkową niektórych części i ulepszeń powinien ustalić biegły, a także podnosił kwestię nieodpłatnego nabycia części. Sąd uznał, że dla środków nabytych w drodze kupna wartość początkowa musi być ustalana na podstawie ceny nabycia, a nie opinii biegłego. Ponadto, nieodpłatnie nabyte części nie mogą stanowić podstawy do odpisów amortyzacyjnych, a ulepszenia wymagają poniesienia wydatków.
Sprawa dotyczyła skargi W.L. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej, które korygowały koszty uzyskania przychodów podatnika za lata 1997-2000 poprzez uznanie za nieprawidłowe naliczonych odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych. Podatnik nabył części do ciągnika siodłowego i naczepy, a także ulepszył posiadany ciągnik, wymieniając silnik. Część części uzyskał nieodpłatnie. Skarżący zarzucił organom błędy w ustaleniach faktycznych, pominięcie dowodów oraz niewłaściwe zastosowanie przepisów rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie amortyzacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę. Sąd wyjaśnił, że zgodnie z § 6 ust. 4 rozporządzenia, wartość początkowa środków nabytych w drodze kupna ustala się w oparciu o cenę nabycia. Podwyższenie wartości początkowej o wydatki na ulepszenie jest możliwe na podstawie § 6 ust. 3, ale wymaga poniesienia wydatków. Sąd podkreślił, że ustalenie wartości początkowej na podstawie opinii biegłego jest możliwe tylko w przypadku samodzielnego wytwarzania środka trwałego, a nie jego nabycia. W przypadku nieodpłatnie nabytych części, nie można dokonywać odpisów amortyzacyjnych, jeśli nie stanowią one przychodu w naturze. Sąd uznał, że opinia biegłego nie może zastępować dowodu na poniesienie wydatku, który w rzeczywistości nie został poniesiony.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Wartość początkową środków trwałych nabytych w drodze kupna ustala się na podstawie ceny nabycia. Wydatki na ulepszenie powiększają wartość początkową, ale tylko jeśli zostały poniesione. Nieodpłatnie nabyte części nie mogą stanowić podstawy do odpisów amortyzacyjnych, jeśli nie są przychodem w naturze.
Uzasadnienie
Sąd oparł się na przepisach rozporządzenia Ministra Finansów z 1997 r., które jasno wskazują na cenę nabycia jako podstawę ustalenia wartości początkowej dla środków kupionych. Ulepszenia wymagają poniesienia wydatków, a nieodpłatne nabycie części nie może być traktowane jako koszt podlegający amortyzacji.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (3)
Główne
Dz.U. Nr 6, poz.35 art. § 6 § ust. 4
Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 17 stycznia 1997 r. w sprawie amortyzacji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
Wartość początkową środków trwałych nabytych na drodze kupna ustala się w oparciu o cenę nabycia.
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa prawna do oddalenia skargi.
Pomocnicze
Dz.U. Nr 6, poz.35 art. § 6 § ust. 3
Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 17 stycznia 1997 r. w sprawie amortyzacji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
Ulepszanie środków trwałych nabytych w drodze kupna wymaga powiększenia wartości początkowej o sumę wydatków na ulepszenie, w tym na nabycie części składowych lub peryferyjnych, których jednostkowa cena nabycia przekracza 1000 zł.
Argumenty
Odrzucone argumenty
Wartość początkowa środków trwałych powinna być ustalana na podstawie opinii biegłego, a nie ceny nabycia. Nieodpłatnie uzyskane części mogą być podstawą do odpisów amortyzacyjnych. Przepis § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z 1997 r. nie ma zastosowania w przypadku skarżącego.
Godne uwagi sformułowania
Wartość początkową środków trwałych nabytych na drodze kupna ustala się w oparciu o cenę nabycia. Ustalenie wartości początkowej środka trwałego na podstawie opinii biegłego, jest możliwe jedynie w przypadku, gdy podatnik sam wytwarza środek trwały i nie może samodzielnie ustalić wartości początkowej tego środka. Opinia biegłego nie może zastępować dowodu na poniesienie wydatku, który w istocie nie został poniesiony.
Skład orzekający
Janusz Ruszyński
sprawozdawca
Katarzyna Nikodem
członek
Sylwia Zapalska
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalanie wartości początkowej środków trwałych nabytych w drodze kupna, zasady amortyzacji ulepszeń, dopuszczalność stosowania opinii biegłego w sprawach podatkowych."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy przepisów rozporządzenia z 1997 r., które mogły ulec zmianie. Interpretacja oparta na konkretnym stanie faktycznym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy kluczowych zasad ustalania wartości początkowej środków trwałych i amortyzacji, co jest istotne dla wielu podatników i praktyków prawa podatkowego. Wyjaśnia praktyczne aspekty stosowania przepisów.
“Jak prawidłowo ustalić wartość początkową pojazdu? Sąd wyjaśnia, kiedy cena nabycia, a kiedy opinia biegłego ma znaczenie.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI SA/Po 196/04 - Wyrok WSA w Poznaniu Data orzeczenia 2005-12-07 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2004-03-10 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Sędziowie Janusz Ruszyński /sprawozdawca/ Katarzyna Nikodem. Sylwia Zapalska /przewodniczący/ Symbol z opisem 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania Sygn. powiązane II FSK 486/06 - Wyrok NSA z 2007-03-29 Skarżony organ Dyrektor Izby Skarbowej Treść wyniku Oddalono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sylwia Zapalska Sędziowie NSA Janusz Ruszyński (spr) as.sąd. WSA Katarzyna Nikodem Protokolant: st.sekr.sąd.Joanna Świdłowska po rozpoznaniu w dniu 07 grudnia 2005 r. sprawy ze skargi W.L. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. Nr [...], [...], [...], [...] . w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za lata od 1997 do 2000. o d d a l a s k a r g ę /-/K.Nikodem /-/S.Zapalska /-/J.Ruszyński Uzasadnienie I SA/Po 194-195-196-197/04 U Z A S A D N I E N I E Niesporne w sprawie winny być następujące okoliczności: W.L. w 1996r. złożył z nabytych przez siebie części ciągnik siodłowy [...]. Na dowód powyższego podatnik przedłożył faktury nabycia ramy samochodowej o wartości [...]zł, silnika wartości [...]zł. Skarżący również wykazał, że zapłacił cło od tych części w kwocie [...]zł i podatek graniczny w kwocie [...]zł. Pozostałe części, które umożliwiły złożenie (wytworzenie) we własnym zakresie ciągnika siodłowego skarżący uzyskał nieodpłatnie od różnych podmiotów. Podstawą do określenia wartości początkowej ciągnika [...] była opinia biegłego. Ciągnik siodłowy [...] i naczepa ciężarowa [...] 12 x 2400 skarżący kupił. W 1997r. skarżący kupił też silnik o pojemności 12.000 m3 do ciągnika [...], który uprzednio był wyposażony w słabszy silnik. Wartość tego silnika wyniosła [...] zł. Wartość początkową ciągnika siodłowego [...] skarżący ustalił na podstawie opinii biegłego, która została opracowana już po podwyższeniu przez skarżącego wartości początkowej zmodernizowanego ciągnika w czerwcu 1997r. Naczepę [...] skarżący nabył [...].04.1997r. za kwotę netto [...] zł. Skarżący twierdzi, że w celu uczynienia naczepy zdatnej do użytku otrzymał nieodpłatnie różne części. Wartość początkową naczepy ustalił na podstawie opinii biegłego. W decyzjach organów skarbowych dotyczących określenia podatku dochodowego od osób fizycznych za lata 1997,1998,1999 i 2000 skorygowano koszty uzyskania przychodów uznając za nieprawidłowe wyliczenie odpisów amortyzacyjnych od wyżej wymienionych środków trwałych. W skardze na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] . [...] W.L. zarzucił: sprzeczność ustaleń Izby Skarbowej z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego, pominięcie istotnych i ważnych dla wydania decyzji dowodów przedstawionych przez skarżącego, błędne zastosowanie przepisu § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17.01.1997r. w sprawie amortyzacji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych – poprzez uznanie, iż w przypadku skarżącego przepis ten nie ma zastosowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią § 6 ust.4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17.01.1997r. w sprawie amortyzacji środków trwałych (Dz.U. Nr 6, poz.35 ze zm.) wartość początkową środków trwałych nabytych na drodze kupna ustala się w oparciu o cenę nabycia. W oparciu o ten przepis skarżący winien ustalić wartość początkową środków transportowych, które nabył w drodze kupna, a więc ciągnika siodłowego [...] i naczepy ciężarowej [...]. Na podstawie §6 ust.3 rozporządzenia z 17.01.1997r. skarżący ulepszając środki transportowe uprzednio nabyte w drodze kupna winien ustaloną w oparciu o cenę nabycia wartość początkową tych środków powiększyć o sumę wydatków na ich ulepszenie w tym też wydatki na nabycie części składowych lub peryferyjnych, których jednostkowa cena nabycia przekracza 1000 zł. Co do ciągnika siodłowego [...], to skarżący podwyższył jego wartość początkową w czerwcu 1997r. o wydatek związany z wymianą silnika i kosztami zakupu nowego silnika. Dalsze podwyższenie wartości początkowej tego ciągnika na podstawie opinii biegłego jest wykluczone. Ustalenie wartości początkowej środka trwałego na podstawie opinii biegłego, jest możliwe jedynie w przypadku, gdy podatnik sam wytwarza środek trwały i nie może samodzielnie ustalić wartości początkowej tego środka. Zarówno ciągnik siodłowy [...] jak i naczepa ciężarowa [...] zostały nabyte a nie wytworzone. W odniesieniu do nich wykluczone jest ustalanie wartości początkowej na podstawie opinii biegłego, zarówno powołanego przez skarżącego jak i w przypadku, gdyby organy skarbowe błędnie powołały biegłego, który do tych czynności nie może opracować opinii. Ustalenie wartości początkowej w oparciu o opinię biegłego mogłoby być możliwe w przypadku ciągnika siodłowego [...] . Jednak i w tym przypadku opinia biegłego nie może stanowić podstawy ustalenia wartości początkowej tego ciągnika. Z przedłożonych przez skarżącego dowodów wynika bowiem, że wartość nabytych części wyniosła w 1996r. [...] zł (rama samochodowa: [...] zł, silnik [...] zł, cło [...]zł, podatek [...]zł). Były to jedyne udokumentowane wydatki. Wykazana jako koszt 1996r. przez skarżącego wartość odpisu amortyzacyjnego w kwocie [...]zł wskazuje na całkowite umorzenie tego środka trwałego w roku oddania do użytkowania. Skarżący w skardze i w odwołaniu twierdził, że zamontowane do wszystkich ww. środków transportowych części otrzymał nieodpłatnie. Jeżeli podatnik nabywa części nieodpłatnie i wartość tych części nie jest przez niego dokumentowana jako przychód, to wartość ta nie może być podstawą do dokonywania odpisów amortyzacyjnych. Nie dokonuje się bowiem odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych nabytych nieodpłatnie, jeżeli nie jest to przychód w naturze. Skarżący nie wykazał nawet, że nabywane przez niego nieodpłatnie części można uznać za środki trwałe. Ulepszając posiadane środki trwałe, skarżący winien ustalić wartość początkową posiadanych środków trwałych i powiększyć ją o sumę wydatków na ich ulepszenie. Sam skarżący przyznaje, że nie poniósł wydatków na ulepszenie posiadanych środków trwałych. Nie mógł też wykazać, że poniósł wydatki na nabycie części składowych, gdyż ich nie poniósł. Tylko bowiem poniesione przez podatnika wydatki uzasadniają zwiększenie wartości początkowej środka trwałego. Opinia biegłego nie może zastępować dowodu na poniesienie wydatku, który w istocie nie został poniesiony. Z tych przyczyn argumenty skarżącego podniesione w skardze nie mogły odnieść skutku a skargę oddalono na podstawie art.151 ustawy z 30.08.2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. /-/K.Nikodem /-/S.Zapalska /-/J.Ruszyński L.Sz.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI