I SA/PO 193/24

I SA/Po 193/24 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2024-05-14
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2024-03-27
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Barbara Rennert
Karol Pawlicki
Katarzyna Wolna-Kubicka /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
6560
Hasła tematyczne
Interpretacje podatkowe
Podatek dochodowy od osób prawnych
Skarżony organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 3 par. 1, art. 134 par. 1, art. 57a, art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2022 poz 2492
art. 1 par. 1 i 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - t.j.
Dz.U. 2023 poz 2805
art. 21 ust. 1 pkt 1, ust. 2
Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Wolna-Kubicka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Karol Pawlicki Sędzia WSA Barbara Rennert Protokolant: referent stażysta Adrian Piechota po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 maja 2024 r. sprawy ze skargi W. B. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 24 stycznia 2024 roku nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych oddala skargę.
Uzasadnienie
Pismem z 17 października 2023 r., uzupełnionym pismem z 22 grudnia 2023 r., W. B. (dalej jako: "spółka", "wnioskodawczyni", "skarżąca") wystąpiła z wnioskiem o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych.
Przedstawiając opis stanu faktycznego skarżąca wyjaśniła, że posiada siedzibę w kraju oraz podlega opodatkowaniu od całości dochodów w kraju. Zasadniczym przedmiotem działalności spółki jest działalność mieszcząca się w kodzie [...] PRODUKCJA PŁYT, ARKUSZY, RUR I KSZTAŁTOWNIKÓW Z TWORZYW SZTUCZNYCH2014 r. Spółka wchodzi w skład [...] G. W. zajmującej się produkcją różnorodnych systemów instalacyjnych z tworzyw sztucznych. Natomiast zagraniczny właściciel spółki od 2012 r. wchodzi w skład zagranicznego koncernu M. V. (obecnie O. C.), który jest liderem w produkcji systemów rurowych z tworzyw sztucznych, w przemyśle chemicznym i paliwowym w [...] oraz na świecie. 19 lipca 2022 r. doszło do zawarcia umowy ramowej między L. Ltd., a M. V.., która dotyczyła leasingu sprzętu komputerowego na podstawie umowy ramowej, poszczególne podmioty z G. L. mają dostarczać sprzęt do podmiotów z G. O., w tym spółki oraz obciążać kosztami spółki, do których sprzęt został dostarczony. Do spółki sprzęt jest dostarczany przez od L. .A. z siedzibą w [...]. Zgodnie z postanowieniami umowy ramowej spółka jest zobligowana do dokonywania zapłaty należności do ww. spółki z G. L.. Przedmiotem umowy zawartej 19 września 2022 r. są laptopy, które będą wykorzystywane przez pracowników w pracy biurowej oraz kilka z nich (mniej niż 10 sztuk) w laboratorium zakładowym na potrzeby prowadzonych testów jakościowych wyrobów. W odniesieniu do laptopów wykorzystywanych w laboratorium zakładowym, każdy z komputerów będzie podłączony do osobnej aparatury pomiarowej. Związane jest to z tym, że wyroby muszą być badane na bieżąco, aby móc posługiwać się certyfikatami jakościowymi. Laptopy nie są i nie będą one wykorzystywane do procesów przemysłowych, handlowych i naukowych. Ponadto, spółka zawarła 20 października 2022 r. umowę leasingu instalacji fotowoltaicznej z S. V.. mającą siedzibę w [...]. Na mocy tej umowy spółka leasinguje od kontrahenta system fotowoltaiczny, który został zainstalowany na dachu budynku należącego do spółki wraz z infrastrukturą towarzyszącą na potrzeby prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych w małej instalacji w rozumieniu ustawy z 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz.U. 2023 poz. 1436 z późn. zm., dalej: "Ustawa OZE"). Zgodnie z umową system fotowoltaiczny obejmuje m.in panele fotowoltaiczne przekształcające światło słoneczne w energię elektryczną wraz z powiązanymi transformatorami, okablowaniem, orurowaniem, strukturami wspierającymi, cyfrowymi licznikami kilowatogodzin, tablicami rozdzielczymi i pomiarowymi, instalacją monitoringową, przyłączem do Internetu, a także wszystkimi pozostałymi obiektami i strukturami związanymi z powyższym. Prognozowana roczna wartość wytwarzania energii z instalacji wyniesie 400MWh, natomiast sam zakład zużywa energię na poziomie [...]. Jednocześnie spółka wskazuje, że przedmiotowa instalacja nie jest przyłączona do sieci elektroenergetycznej zewnętrznej, a energia elektryczna jest przesyłana do wewnętrznej sieci przedsiębiorstwa i zużywana na bieżąco. Spółka nie posiada żadnych magazynów do przechowywania nadwyżki energii. W zamian za prawo do używania systemu oraz wszystkie usługi świadczone przez S. V.. zgodnie z umową, spółka zobowiązała się do uiszczenia rocznej opłaty w kwocie wynikającej z treści umowy. W uzupełnieniu wniosku podała dane identyfikacyjne podmiotów zagranicznych. Wskazała, że wymienione podmioty nie są podmiotami powiązanymi z wnioskodawczynią, w związku z czym spółka jest w stanie wskazać jedynie wymienione informacje, natomiast w odniesieniu do miejsca zarządu nie posiada ona stosownej wiedzy, czy w kraju siedziby, tj. [...] znajdują się również miejsca zarządu obu podmiotów, jednakże wnioskodawczyni nie posiada żadnych informacji, które sugerowałyby, że podmioty te mają miejsce zarządu, w innym kraju niż miejsce siedziby.
Skarżąca zadała pytania: Czy prawidłowe jest stanowisko spółki, zgodnie z którym laptopy nie stanowią urządzeń przemysłowych, handlowych lub naukowych w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p. i w konsekwencji wynagrodzenie wypłacane przez spółkę na rzecz kontrahenta z tytułu leasingu laptopów nie będzie stanowić płatności, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p. podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym w kraju (tzw. podatkiem u źródła) i na spółce nie będą ciążyły obowiązki płatnika określone w przepisach u.p.d.o.p.? Czy prawidłowe jest stanowisko spółki, zgodnie z którym system fotowoltaiczny nie stanowi urządzenia przemysłowego, handlowego lub naukowego w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p. i w konsekwencji wynagrodzenie wypłacane przez spółkę na rzecz kontrahenta z tytułu leasingu systemu fotowoltaicznego nie będzie stanowić płatności, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p. podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym w kraju (tzw. podatkiem u źródła) i na spółce nie będą ciążyły obowiązki płatnika określone w przepisach u.p.d.o.p.?
W ocenie skarżącej, zarówno w odniesieniu do pytania nr 1, jak i pytania nr 2, nie jest zobowiązana do pobrania podatku dochodowego u źródła od wynagrodzenia wypłacanego na rzecz kontrahentów z tytułu opłat za leasing systemu fotowoltaicznego oraz laptopów na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p., ponieważ zarówno laptopy, jak i system fotowoltaiczny nie są urządzeniami przemysłowymi. W uzasadnieniu wskazała, że zgodnie z regulacjami zawartymi w u.p.d.o.p. tylko ściśle określony katalog przychodów uzyskiwanych przez nierezydentów jest opodatkowany w kraju. Wśród tych, które podlegają zryczałtowanemu podatkowi u źródła w kraju w art. 21 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p. ustawodawca wymienił należności za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także środka transportu, urządzenia handlowego lub naukowego. Stosownie natomiast do ust. 2 ww. artykułu przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie o zapobieżeniu podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest kraj. Użyte w przepisach art. 21 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p. oraz art. 12 ust. 4 Konwencji z 13 lutego 2002 r. między krajem a K. N. w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu (dalej: "UPO") określenie "użytkowanie" nie należy utożsamiać z instytucją użytkowania, o której mowa w art. 252 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. 2023 poz. 1610 z późn. zm). Określenie to jest szersze i obejmuje również wynajem, dzierżawę lub inne korzystanie z takiego urządzenia na podstawie zawartych w tym zakresie umów cywilnoprawnych. Takimi umowami są najczęściej najem lub dzierżawa bądź leasing, w których przedmiot umowy dostarcza do używania w kraju zagraniczny kontrahent niemający w kraju siedziby, zarządu ani zakładu. Jednakże dla istoty rozstrzygnięcia złożonego wniosku kluczowe znaczenie ma zdefiniowanie zakresu pojęcia "urządzenie przemysłowe", użytego w art. 21 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p. Kluczowa jest odpowiedź na pytanie, czy laptopy oraz system fotowoltaiczny wykorzystywane przez spółkę na podstawie przedmiotowych umów stanowią urządzenia przemysłowe. Spółka podniosła, że w u.p.d.o.p. oraz innych aktach normatywnych dotyczących podatków (w tym w umowach międzynarodowych, których stroną jest kraj) nie została zawarta definicja legalna pojęcia "urządzenie przemysłowe". Do zinterpretowania jego znaczenia należy posłużyć się potocznym znaczeniem terminów. Wnioskodawczyni powołała definicje: "urządzenie", "przemysłowy", "przemysł" zawarte w Słowniku Języka P. PWN. Spółka wskazała, że z perspektywy znaczenia językowego "urządzenie przemysłowe" rozumieć należy jako mechanizm lub zespół mechanizmów, służący do wykonywania określonych czynności związanych z produkcją materialną polegającą na wydobywaniu z ziemi bogactw naturalnych i wytwarzaniu produktów w sposób masowy przy użyciu urządzeń mechanicznych. Wnioskodawczyni wskazała, że odnieść się również należy do Komentarza do Konwencji Modelowej OECD. Spółka wskazała, że art. 12 ust. 2 Konwencji OECD został zmodyfikowany albowiem definicja "należności licencyjnych" wynikająca z Projektu Konwencji z 1963 r. i z Konwencji OECD z 1977 r. obejmowała opłaty "za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, handlowego lub naukowego". Następnie wzmianka o tego typu opłatach została z definicji usunięta. Ze względu na istotę dochodu z najmu urządzeń przemysłowych, handlowych lub naukowych, obejmującego najem kontenerów, Komitet Spraw Podatkowych OECD postanowił wyłączyć dochód z takiego najmu z definicji określenia "należności licencyjnych", a następnie usunąć go z zakresu stosowania art. 12 ust. 2 Konwencji OECD. Chodzi o to, aby do takiego dochodu miały zastosowanie normy opodatkowania dotyczące zysków przedsiębiorstwa, które zdefiniowane zostały w art. 5 i 7 (por. Modele de Convention..., s. 204, pkt 9). Kraj złożył zastrzeżenie, zgodnie z którym zastrzegła sobie prawo dodania do art. 12 ust. 2 słów "za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzeń przemysłowych, handlowych lub naukowych" (pkt 40 Komentarza OECD do art. 12). Wskazane zastrzeżenie dowodzi intencjom, jakimi kierowała się strona krajowa przy zawieraniu umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, a mianowicie objęcie pojęciem należności również dochodów z tytułu użytkowania lub prawa do użytkowania urządzeń przemysłowych. Zdaniem spółki należy odnieść się do literatury przedmiotu w tym zakresie (por. A. Lymer, J. Hasseldine, The international taxation system, Kluwer Academic Publishers, 2002, s. 193; Issues in International Taxation 2002, Reports Related to the OECD Model Convention, OECD 2003, s. 43) i przy komentowaniu rozumienia definicji przewidzianej w art. 12 ust. 2 Konwencji OECD należy zwrócić uwagę na wyjaśnienia Technicznej Grupy Doradczej OECD w zakresie pojęcia "urządzenia przemysłowego, handlowego i naukowego". Otóż, Techniczna Grupa Doradcza OECD wskazała, że słowo "urządzenie" użyte w kontekście należności licencyjnych stosuje się do majątku, który ma być uzupełniający do przemysłowego, naukowego i handlowego procesu (patrz: OECD Technical Advisory Group on Treaty Characterisation of Fiscal Affairs, Tax Treaty Characterisation Issues Irising from E- Commerce: report to Working Party No 1 of the OECD Commitee of Fiscal Affairs. OECD Paris February 2000). Spółka wskazała, że w orzecznictwie sądów administracyjnych pod uwagę brana jest wykładnia wynikająca z Modelowej Konwencji stanowiącej wzór umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania zawieranych przez kraj, jak również brzmienie Komentarza do niej. Spółka podsumowując stanowisko w kwestii definicji "urządzenia przemysłowego" wskazała, że pomimo braku definicji legalnej w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych pojęcia "urządzenie przemysłowe", należy je interpretować jako składnik majątku pełniącego funkcję w ramach procesu przemysłowego, rozumianego jako ciąg działań mechanicznych lub chemicznych służących do masowej produkcji towarów oraz uwzględniając je również jako urządzenie mające charakter uzupełniający względem procesu naukowego i handlowego.
Zdaniem spółki leasing laptopów nie podlega podatkowi u źródła. Wnioskodawczyni wskazała, że nie ma legalnej definicji komputera, ale organy podatkowe i sądy administracyjne powszechnie posługują się w tym zakresie definicją słownikową. Spółka w stanie faktycznym wskazała, że przeważającą liczbę laptopów wykorzystuje do prac biurowych oraz kilka z nich (mniej niż 10 sztuk) w laboratorium zakładowym na potrzeby prowadzonych testów jakościowych wyrobów. W odniesieniu do laptopów wykorzystywanych w laboratorium zakładowym, każdy z komputerów będzie podłączony do osobnej aparatury pomiarowej. Związane jest to z tym, że wyroby muszą być badane na bieżąco, aby móc posługiwać się certyfikatami jakościowymi. Zdaniem spółki dopóty sprzęt komputerowy służy nie do bezpośredniej obsługi procesu produkcji przemysłowej, operacji handlowych czy naukowych, lecz wykorzystywany jest do prac biurowych, mających względem właściwego przedmiotu działalności gospodarczej znaczenie jedynie pomocnicze, nie można mówić o zaliczeniu tego sprzętu do jakiejkolwiek z powyższych kategorii. Wykorzystanie laptopów w takim charakterze wyklucza ich uznanie za urządzenia przemysłowe lub handlowe i zdaniem spółki powoduje, że opłaty leasingowe za laptopy ponoszone przez spółkę na rzecz kontrahenta nie zawierają się w normie prawnej wyrażonej w art. 21 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p. oraz art. 12 ust. 4 UPO. Wnioskodawczyni nie jest zatem zobligowana do zapłaty podatku u źródła z tego rodzaju należności.
Zdaniem spółki również leasing systemu fotowoltaicznego nie podlega podatkowi u źródła. Wnioskodawczyni wskazała, że sądy administracyjne podkreślają, że pojęcie "urządzenie przemysłowe" należy rozumieć jako "składnik majątku pełniącego pomocniczą funkcję w ramach procesu przemysłowego rozumianego jako ciąg działań mechanicznych lub chemicznych służących do masowej produkcji towarów". Ponadto przy definiowaniu charakterystyki systemu fotowoltaicznego należy odnieść się pomocniczo do ustawy OZE, ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. 2023 poz. 344, dalej: "u.g.n."), ustawy z 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne (Dz. U. 2022 poz. 1385, dalej: "p.e." Zgodnie z art. 2 pkt 13 lit. a) w zw. z art. 2 pkt 22 ustawy OZE za instalację odnawialnego źródła energii (w tym przypadku wytwarzanie energii z promieniowania słonecznego) uznaje się instalację, która stanowi wyodrębniony zespół urządzeń służących do wytwarzania energii opisanych przez dane techniczne i handlowe, w których energia jest wytwarzana z odnawialnych źródeł energii, a także połączony z tym zespołem magazyn energii elektrycznej. System fotowoltaiczny leasingowany przez spółkę jest w rozumieniu ustawy OZE tzw. małą instalacją, czyli instalacją o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej większej niż 50 kW i nie większej niż 1 MW, przyłączoną do sieci elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV albo o mocy osiągalnej cieplnej w skojarzeniu większej niż 150 kW i mniejszej niż 3 MW, w której łączna moc zainstalowana elektryczna jest większa niż 50 kW i nie większa niż 1 MW. Zarówno na gruncie wykładni językowej jak i wykładni celowościowej wskazuje się, że pojęcie urządzenia przemysłowego obejmuje wszelkie urządzenia wykorzystywane w profesjonalnym obrocie, przy czym muszą one być związane z działalnością danego podmiotu. System fotowoltaiczny nie stanowi składnika majątku, który miałby pełnić funkcję główną lub pomocniczą w zasadniczej działalności produkcyjnej spółki i jednocześnie nie jest to instalacja niezbędna do procesu produkcji, ponieważ spółka może pobierać prąd z sieci, bez wykorzystania systemu fotowoltaicznego, a zatem nie sposób uznać w omawianym stanie faktycznym, że system ten służy w procesie przemysłowym. Celem instalacji systemu fotowoltaicznego jest zmniejszenie kosztów działalności dotyczących zużycia energii elektrycznej z uwagi na rosnące ceny prądu na rynku krajowym, które stanowią istotne obciążenie finansowe dla spółki. Wnioskodawczyni wskazała, że prognozowana roczna wartość wytwarzania energii z instalacji wyniesie 400MWh, natomiast sam zakład zużywa energię na poziomie 26 [...] Jednocześnie spółka wskazała, że przedmiotowa instalacja nie jest przyłączona do sieci elektroenergetycznej zewnętrznej, a energia elektryczna jest przesyłana do wewnętrznej sieci przedsiębiorstwa i zużywana na bieżąco. Spółka wskazała, że nie posiada żadnych magazynów do przechowywania nadwyżki energii. Wnioskodawczyni uznała, że instalacja fotowoltaiczna nie jest częścią żadnego procesu produkcyjnego i nie jest spółce niezbędna w jakimkolwiek procesie produkcyjnym a jej rola ogranicza się jedynie do zmniejszenia kosztów energii nabywanej od operatora energetycznego. Tym samym, instalacja nie może zostać uznana za "urządzenie przemysłowe". Wnioskodawczyni wskazała, że system fotowoltaiczny składający się z m.in. z paneli fotowoltaicznych, inwerterów, zabezpieczeń AC/AD, połączeń kablowych, konstrukcji z profili stalowych, falowników stanowi zespół środków trwałych, które w Klasyfikacji Środków Trwałych ujmować należy w grupie [...], rodzaj [...] jako pozostałe urządzenia nieprzemysłowe, co potwierdził Dyrektor KIS przykładowo w interpretacji z 11 marca 2022 r., nr [...] Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że system fotowoltaiczny nie spełnia zakresu definicji "urządzenia przemysłowego" i stanowi jako urządzenie infrastruktury technicznej całkowicie odrębny zespół urządzeń, które służą jedynie wytwarzaniu i przesyłowi energii elektrycznej na użytek ogólny spółki, nie wiążący się z procesem produkcji, zatem system fotowoltaiczny nie sposób uznać za urządzenie przemysłowe. Ponadto, instalacja fotowoltaiczna spółki niczym nie różni się od instalacji powszechnie montowanych w dzisiejszych czasach na domach mieszkalnych, które służą produkcji prądu dla celów gospodarstw domowych. W szczególności parametry techniczne poszczególnych paneli fotowoltaicznych (moc 455 W), są analogiczne jak w przypadku standardowych instalacji montowanych przez gospodarstwa domowe. Z uwagi na o wiele większe zapotrzebowanie spółki na energię niż gospodarstwa domowego, spółka zainstalowała o wiele większą ilość paneli niż gospodarstwo domowe. Niemniej, nie można uznać, że większa ilość standardowych paneli fotowoltaicznych wykorzystywanych w instalacji, które mogłyby równie dobrze zostać zamontowane przez gospodarstwo domowe, zmienia ich przeznaczenie, w efekcie czego stają się one "urządzeniami przemysłowymi". Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że zgodnie z 21 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p. oraz art. 12 ust. 4 UPO nie jest zobligowana do zapłaty podatku u źródła z tytułu opłat leasingowych za system fotowoltaiczny na rzecz zagranicznego kontrahenta.
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 24 stycznia 2024 r., nr [...] uznał przedstawione przez skarżącą stanowisko za nieprawidłowe.
Organ odwołał się m.in. do postanowień art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2023 r., poz. 2805 ze zm., dalej jako: "u.p.d.o.p.") oraz art. 12 umowy między krajem a K. N. w sprawie eliminowania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu oraz zapobiegania uchylaniu się i unikaniu o13 lutego 2002 r. (Dz. U. z 2003 r. Nr 216, poz. 2120, dalej jako: "UPO"). Organ zauważył, że wskazany przepis u.p.d.o.p. obejmuje m.in. przychody z tytułu należności za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego. Organ wskazał, że kluczowym dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy jest rozumienie użytego w art. 21 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p. zwrotu "użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego", a w szczególności pojęcia "urządzenie przemysłowe", przy czym przepisy u,p,d,o,p, nie zawierają definicji urządzenia przemysłowego, handlowego lub naukowego. Organ wskazał, że przy interpretowaniu pojęcia "urządzenia przemysłowe" trzeba mieć także na uwadze, że jego źródłem jest umowa międzynarodowa. Przy interpretacji pojęć zawartych w treści aktu prawa międzynarodowego istotny jest przede wszystkim cel regulacji. W wersji anglojęzycznej Modelowej Konwencji w sprawie dochodu i majątku OECD, na bazie której sporządzane są umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, pojęciu "urządzenia przemysłowego, handlowego lub naukowego" odpowiada zwrot "industrial, commercial, or scientific equipment". Chodzi tu zatem o wykorzystywanie urządzeń w celach komercyjnych, profesjonalnych, a nie prywatnych, zarówno w działalności przemysłowej, handlowej i naukowej. Wyjaśniając sens tego pojęcia nie można wprost odwołać się tylko do znaczenia słownikowego pojęć: "urządzenie" oraz "przemysłowe", rozumianych odrębnie od znaczenia zawartego w tekście umowy i ustawy podatkowej. Odkodowanie znaczenia słownikowego tych wyrazów i to odrębnie każdego z nich, bez uwzględnienia całego fragmentu treści przepisu, prowadzi do błędnych wniosków. Skoro urządzeniami przemysłowymi są środki transportu, urządzenie handlowe czy też urządzenie naukowe, za chybione trzeba również uznać odwoływanie się przy poszukiwaniu pojęcia urządzenia przemysłowego do KŚT (Klasyfikacji Środków Trwałych). Przy interpretowaniu pojęcia "urządzenia przemysłowe" trzeba mieć także na uwadze, że jego źródłem jest umowa międzynarodowa. Przy interpretacji pojęć zawartych w treści aktu prawa międzynarodowego istotny jest przede wszystkim cel regulacji. Pojęciu "urządzenia przemysłowego, handlowego lub naukowego" odpowiada zwrot "industrial, commercial, or scientific equipment". Chodzi tu zatem o wykorzystywanie urządzeń w celach komercyjnych, profesjonalnych a nie prywatnych, zarówno w działalności przemysłowej, handlowej i naukowej. Odpowiada temu definicja w krajowej ustawie podatkowej, w której do urządzeń przemysłowych zalicza się środki transportu oraz urządzenia naukowe i handlowe. Tym samym zarówno wykładnia językowa jak i wykładnia celowościowa prowadzą do wniosku, że pojęcie urządzenia przemysłowego obejmuje wszelkie urządzenia wykorzystywane w profesjonalnym obrocie, przy czym muszą one być związane z działalnością danego podmiotu. Nie muszą one jednak być wykorzystywane bezpośrednio w procesie produkcji. Szerokie rozumienie "urządzenia przemysłowego" winno prowadzić do wniosku, że w zakresie tego pojęcia mieszczą się wszelkie wytwory przemysłowe.
Dyrektor KIS wskazał, że spółka leasingowane laptopy wykorzystuje do prac biurowych oraz kilka z nich (mniej niż 10 sztuk) w laboratorium zakładowym na potrzeby prowadzonych testów jakościowych wyrobów. Organ stwierdził, że powyższe czynności nie mogłyby być wykonywane bez udziału tych urządzeń. Organ stwierdził również, że pojęcie "urządzenie przemysłowe" należy rozumieć szeroko, a więc pojęcie to powinno obejmować także laptopy wykorzystywane na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej. Organ wskazał, że na uwadze należy mieć również, że laptopy mogą być wykorzystywane samodzielnie bez udziału urządzeń ściśle przemysłowych. Organ stwierdził, że wyrażenia "urządzenie przemysłowe", czyli urządzenie związane z przemysłem, nie można zawężać do urządzeń wykorzystywanych bezpośrednio przy produkcji. Zatem również laptopy wykorzystywane na potrzeby ogólnie rzecz biorąc prowadzonej działalności gospodarczej, w pracach biurowych lub laboratorium przedsiębiorstwa należy uznać za urządzenia przemysłowe. Dyrektor KIS zauważył, że szerokie rozumienie "urządzenia przemysłowego" prowadzi do wniosku, że w zakresie tego pojęcia mieszczą się wszelkie wytwory przemysłowe, a więc także laptopy.
Dyrektor KIS wskazał, że spółka leasinguje od kontrahenta system fotowoltaiczny, który został zainstalowany na dachu budynku należącego do spółki wraz z infrastrukturą towarzyszącą na potrzeby prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych w małej instalacji w rozumieniu ustawy z 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t.j. Dz.U. 2023 poz. 1436 z późn. zm., dalej: Ustawa OZE). Organ przypomniał, że pojęcie urządzenia przemysłowego należy rozumieć maksymalnie szeroko, ponieważ ma ono charakter sformułowania ogólnego, mieszczącego w sobie wszelkie możliwe urządzenia stanowiące zespół elementów technicznych. W świetle powyższych rozważań wskazany we wniosku system fotowoltaiczny spełnia definicję urządzenia przemysłowego. Stanowi bowiem rodzaj mechanizmu lub zespół elementów, służący do wykonywania określonych czynności (na potrzeby prowadzenia działalności gospodarczej), jest wytworem przemysłu przeznaczonym (w tym przypadku) do użytku komercyjnego, profesjonalnego (nie do użytku domowego, dla konsumenta), ma charakter materialny i trwały, a urządzenie to jest wykorzystywane na potrzeby działalności spółki. Jeżeli bowiem instalacja wytwarzająca energię służy spółce do zmniejszenia kosztów energii nabywanej od operatora energetycznego, to jest ona bezsprzecznie związana z jej działalnością. W związku z powyższym, system fotowoltaiczny uznać należy za urządzenie przemysłowe.
Podsumowując swoje rozważania Dyrektor KIS stwierdził, że przedstawione we wniosku laptopy i system fotowoltaiczny – niewątpliwie stanowią urządzenia przemysłowe w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p. Zatem, przysporzenie z tytułu leasingu laptopów i systemu fotowoltaicznego należy zakwalifikować do grupy przychodów w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p.
Organ stwierdził, że za takim stanowiskiem przemawiają także uregulowania traktatowe umów, których stroną jest kraj. Organ powołał się na art. 12 ust. 4 UPO. Organ wyjaśnił, ze postanowień umów o unikaniu podwójnego opodatkowania nie należy traktować jako wyłącznie obowiązujących krajowi norm międzynarodowego prawa publicznego, gdyż ze względu na szczególny charakter są one przede wszystkim powszechnie obowiązującymi normami naszego wewnętrznego ustawodawstwa podatkowego, których prawidłowe stosowanie wymaga również odniesienie do ustalonych w międzynarodowej pragmatyce zasad, wyrażonych w Komentarzu do Modelowej Konwencji OECD. Zgodnie z Komentarzem do Konwencji OECD pojęcie urządzenia "ICS", czyli urządzenia przemysłowego, handlowego lub naukowego jest kategoria nierozdzielną, oznaczającą urządzenia wykorzystywane w działalności o charakterze komercyjnym, profesjonalnym zarówno w działalności stricte przemysłowej, jak i szeroko rozumianej działalności handlowo-usługowej lub naukowej (w tym działalności podmiotów świadczących usługi transportowe, telekomunikacyjne, budowlane, a także w energetyce, ciepłownictwie itp.).
Dyrektor KIS stwierdził zatem, że za taka interpretacją przemawia również nie tylko wykładnia literalna art. 21 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p.(użyto sformułowania urządzenia przemysłowego, w tym środka transportu), ale także wykładnia celowościowa tego przepisu.
Dyrektor KIS stwierdził zatem, że leasing laptopów i systemu fotowoltaicznego należy zaliczyć do kategorii urządzeń przemysłowych, handlowych lub naukowych w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p. i art. 12 ust. 4 UPO. Tym samym, wynagrodzenie wypłacane kontrahentom z tytułu leasingu podlega opodatkowaniu podatkiem u źródła, a na skarżącej ciążą z tego tytułu obowiązki płatnika. Ponadto organ dodał, że w przypadku posiadania przez wnioskodawczynię certyfikatu rezydencji oraz dochowania warunku należytej staranności spółka będzie mogła skorzystać z preferencji podatkowych wynikających z UPO (skorzystać z obniżonej stawki podatkowej).
W skardze skarżąca, reprezentowana przez doradcę podatkowego, zarzuciła zaskarżonej interpretacji indywidualnej naruszenie przepisów prawa materialnego oraz procesowego, mających istotny wpływ na wynik sprawy, t.j.:
- art. 21 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p. oraz art. 12 ust. 4 UPO, poprzez błędną wykładnię tych przepisów polegającą na uznaniu, że opisane we wniosku o interpretację indywidualną komputery oraz instalacja fotowoltaiczna stanowią urządzenia przemysłowe i w konsekwencji wynagrodzenie wypłacane przez spółkę na rzecz kontrahenta z tytułu ich leasingu stanowi płatności, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p. podlegające opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym w kraju (tzw. podatkiem u źródła),
- art. 121 § 1 w zw. z art. 14h O.p. poprzez nieuwzględnienie w zaskarżonej interpretacji orzecznictwa sądów administracyjnych w przedmiotowym zakresie,
- art. 14h w zw. z art. 120 oraz 121 § 1 O.p., poprzez wydanie interpretacji indywidualnej z naruszeniem obowiązującego prawa oraz pominięciem zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych.
W związku z powyższym skarżąca wniosła o uwzględnienie skargi oraz uchylenie zaskarżonej interpretacji indywidualnej, zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego od organu na rzecz strony skarżącej według norm przepisanych, przeprowadzenie rozprawy na posiedzeniu jawnym.
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:
Skarga okazała się bezzasadna.
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji, w toku postępowania, nie naruszyły przepisów prawa materialnego w sposób, który miał wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także stosują środki określone w ustawie. Sąd administracyjny, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a p.p.s.a., który znajduje zastosowanie w niniejszej sprawie.
Na wstępie Sąd zauważa, że interpretacja indywidualna stanowi informację na temat sposobu wykładni przepisów prawa podatkowego. Podatnik zostaje poinformowany o prawnopodatkowych skutkach podjętych działań. Instytucja interpretacji zapewnia podatnikowi informację i urzędowe poświadczenie, że opisany we wniosku stan faktyczny/zdarzenie przyszłe jest w ocenie organu, zgodne z prawem obowiązującym w dniu wydania interpretacji. Interpretacja pełni funkcję informacyjną oraz gwarancyjną i, co istotne, nie jest orzeczeniem władczym.
Rozstrzygnięcie sporu wymaga dokonania kontroli legalności zaskarżonej interpretacji.
Istota sporu sprowadza się do ustalenia, czy laptopy oraz system fotowoltaiczny stanowią urządzenia przemysłowe w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p., a w konsekwencji, czy skarżąca spółka jest zobowiązana jako płatnik do pobrania zryczałtowanego podatku dochodowego.
Zdaniem Dyrektora KIS leasing laptopów i systemu fotowoltaicznego należy zaliczyć do kategorii urządzeń przemysłowych, handlowych lub naukowych w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p. i art. 12 ust. 4 UPO. Tym samym, wynagrodzenie wypłacane kontrahentom z tytułu leasingu podlega opodatkowaniu podatkiem u źródła, a na skarżącej ciążą z tego tytułu obowiązki płatnika.
Rację w sporze przyznać należy organowi podatkowemu.
Kluczowe znaczenie w sprawie mają postanowienia art. 21 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p. oraz art. 12 ust. 4 UPO.
Zgodnie z pierwszym z powołanych przepisów, podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium kraju przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, przychodów: z odsetek, z praw autorskich lub praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także środka transportu, urządzenia handlowego lub naukowego, za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how) – ustala się w wysokości 20% przychodów. Jak stanowi przy tym art. 21 ust. 2 u.p.d.o.p., przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest kraj.
Zgodnie z art. 12 ust. 4 UPO, określenie "należności licencyjne" użyte w niniejszym artykule oznacza wszelkiego rodzaju należności płacone za użytkowanie lub prawo do użytkowania wszelkich praw autorskich do dzieła literackiego, artystycznego lub naukowego, włącznie z filmami dla kin, wszelkiego patentu, znaku towarowego, wzoru lub modelu, planu, tajemnicy technologii lub procesu produkcyjnego lub za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, handlowego lub naukowego lub za informacje dotyczące doświadczenia w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej.
W przepisie art. 12 ust. 4 UPO wprost wymieniono należności za "użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego" jako należności licencyjne w rozumieniu Konwencji.
Podkreślić w tym miejscu należy, że ani ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych ani UPO nie zawierają definicji pojęcia urządzenia przemysłowego.
W takiej sytuacji należy odwołać się w pierwszej kolejności do definicji potocznej. Wyraz "urządzenie" występuje w znaczeniu: "przedmiotu o złożonej konstrukcji, wykonującego lub ułatwiającego określoną pracę" (por. W. Sownik Języka [...], wsjp.pl); "mechanizmu bądź zespołu mechanizmów, niekiedy bardzo skomplikowanych technicznie, służących do wykonywania określonych czynności, pełniących jakąś funkcję; przyrządu" (por. Nowy Słownik Języka [...], pod. red. B. Dunaja, s.749); "mechanizmu lub zespołu mechanizmów, służącego do wykonania określonych czynności" (por. Słownik Języka [...] PWN, sjp.pwn.pl). Wyraz "przemysłowy" oznacza "działalność polegającą na produkcji towarów określonego rodzaju na dużą skalę, przy użyciu maszyn (por. W. Słownik Języka [...]): "podstawowy dział gospodarki obejmujący masowe wytwarzanie za pomocą środków technicznych określonej grupy wyrobów (por. Nowy Słownik Języka [...], pod red. B. Dunaja, s. 543). Pojęcie "przemysł" oznacza produkcję materialną polegającą na wydobywaniu z ziemi bogactw naturalnych i wytwarzaniu produktów w sposób masowy przy użyciu urządzeń mechanicznych (por. sjp.pwn.pl). Natomiast słowo "handel" oznacza działalność polegającą na kupnie, sprzedaży lub wymianie towarów i usług (por. Słownik Języka [...]). Pojęcia przemysłowy, handlowy oznaczają odpowiednio – związany z przemysłem, handlem, mający zastosowanie w przemyśle, handlu (w tym w usługach) itp.
Poszukując znaczenia tego określenia trzeba mieć również na względzie, że wykładania językowa, korzystając ze znaczeń przypisywanych poszczególnym słowom i zwrotom, musi uwzględniać tę cechę języka, że określone znaczenie przypisywać można zarówno poszczególnym wyrazom, jak i zwrotom, zdaniom i zespołom zdań. Każdy wyraz tekstu prawnego może mieć jedno lub więcej znaczeń, a znaczenie zwrotu zbudowanego z kilku wyrazów nie zawsze jest sumą tych znaczeń tych wyrazów. Znaczenie określonego zwrotu użytego w treści przepisu może być ponadto zdeterminowane sposobem ulokowania go w treści zdania, w którym został użyty (por. B. Brzeziński "Wykładnia prawa podatkowego", G., str. 28).
Przy wykładni określenia "urządzenie przemysłowe" trzeba mieć na uwadze cały zwrot odnoszący się do tego pojęcia i sposób lokowania w treści zdania. Część przepisu art. 21 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p odnosząca się do urządzeń przemysłowych dotyczy wyodrębnionego zbioru rzeczy (urządzeń), których użytkowanie lub prawo użytkowania rodzi określone w tym przepisie konsekwencje podatkowe.
Wyjaśniając sens określenia "urządzenie przemysłowe" nie można wprost odwołać się tylko do znaczenia słownikowego słowa "urządzenie" oraz "przemysłowe", rozumianych odrębnie od znaczenia zawartego w tekście ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, bowiem prowadzić to będzie do błędnych wniosków.
Podkreślić bowiem należy, że pojęciem "urządzenie przemysłowe" posługuje się zarówno umowa w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w art. 12 ust. 4 UPO, jak i ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych w art. 21 ust. 1 pkt 1.
Przy interpretowaniu pojęcia "urządzenie przemysłowe" trzeba mieć także na uwadze, że jego źródłem jest umowa międzynarodowa.
Przy interpretacji i pojęć zawartych w treści aktu prawa międzynarodowego istotny jest przede wszystkim cel regulacji. W regulacji anglojęzycznej Modelowej Konwencji w sprawie dochodu i majątku OECD, na bazie której sporządzane są umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, pojęciu "urządzenia przemysłowego, handlowego lub naukowego" odpowiada zwrot "industraial commercial, or scietoffic equipment". Chodzi tu zatem o wykorzystywanie urządzeń w celach komercyjnych, profesjonalnych a nie prywatnych zarówno w działalności przemysłowej, handlowej i naukowej (por. wyrok NSA z 6 czerwca 2018 r., sygn.. akt II FSK 1773/16 oraz z 5 czerwca 2018 r., sygn.. akt II FSK 1540/16).
Odpowiada temu definicja w krajowej ustawie podatkowej, w której do urządzeń przemysłowych zalicza się środki transportu oraz urządzenia naukowe i handlowe (por. wyrok NSA z 12 października 2016 r., sygn. akt II FSK 2614/14). Pojęcie "urządzenie przemysłowe" należy zatem rozumieć szerzej niż wynika to z potocznego znaczenia pojęcie "przemysłowe" Chodzi tu o każde wykorzystanie urządzenia w celach komercyjnych, w działalności przemysłowej, handlowej lub naukowej.
Odwołanie się do modelowej Konwencji jest o tyle uzasadnione, że wykładnia umów o unikaniu podwójnego opodatkowania powinna odbywać się z poszanowaniem przepisów innych umów i traktatów, w tym przede wszystkim Konwencji Wiedeńskiej o prawie traktatów (Dz. U. z 1990 r., Nr 74, poz. 439 zał.), a w szczególności jej art. 31. Zgodnie bowiem z tym przepisem Modelową Konwencję OECD i Komentarz do niej uważa się za będące częścią lub kontekstem, albo dodatkowym środkiem interpretacji umów o unikaniu podwójnego opodatkowania (por. wyrok NSA z 9 sierpnia 2017 r., sygn. akt II FSK 1963/15).
Wobec powyższego zarówno wykładnia językowa, jak i wykładnia celowościowa prowadzą do wniosku, że pojęcie "urządzenia przemysłowe" obejmuje wszelkie urządzenia wykorzystywane w profesjonalnym obrocie, przy czym muszą one być związane z działalnością podmiotu. Nie muszą one jednak być wykorzystywane bezpośrednio w procesie produkcji.
Wskazać w tym miejscu należy, że na gruncie międzynarodowego prawa podatkowego do kategorii "ICS equipment" (czyli urządzeń przemysłowych, handlowych lub naukowych) zalicza się:
- satelity telekomunikacyjne (por. pkt 9.1. Komentarza do art. 12 Modelowej konwencji w sprawie podatku od dochodu i majątku OECD);
- statki, samoloty, samochody i inne pojazdy, dźwigi (ang. cranes), kontenery, rurociągi, okablowanie – por. Komitet Ekspertów (ONZ) ds. Współpracy Międzynarodowej w Sprawach Podatkowych na 14 sesji – Nowy Jork 3-6 kwietnia 2017 r. "Possible Amedments to the Commentary on Article 12 (Royalties); także wyrok NSA II FSK sygn. akt 1540/16;
- zwyżki teleskopowe - por. wyroki NSA sygn. akt II FSK 1828/16; II FSK 1491/16; II FSK 1422/16,
- zwyżki montażowe oraz wózki widłowe - por. wyroki NSA sygn. akt II FSK 1166/16, II FSK 1018/16, II FSK 931/16;
- teleskopowe wózki widłowe - por. wyrok NSA sygn. akt II FSK 1139/16;
- kontenery, samochody ciężarowe, statki - pkt 5 Raportu 2 "The taxation of income derived from the leasing of ICS eąuipment" w wersji pełnej Komentarza do Modelowej konwencji w sprawie podatku od dochodu i majątku OECD;
- sprzęt biurowy, samochody, kontenery, komputery, urządzenia fabryczne, zakładowe - ang. plant - por. pkt 10 lit. a Raportu "The taxation of income derived from the leasing of ICS eąuipment" w wersji pełnej Komentarza do Modelowej konwencji w sprawie podatku od dochodu i majątku OECD.
Konstrukcja i brzmienie artykułu 21 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p. włączającego jednoznacznie do urządzeń przemysłowych środki transportu wskazuje, że wykładnia zawężająca rozumienie urządzenia przemysłowego, handlowego lub naukowego tylko do związanego z wąsko rozumianym przemysłem lub handlem nie znajduje logicznego uzasadnienia. Zauważyć bowiem należy, że część przepisu art. 21 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p. zawierająca pojęcie "urządzenia przemysłowe" odnosi się do wyodrębnionej grupy rzeczy (urządzeń), których użytkowanie lub prawo użytkowania rodzi określone w tym przepisie konsekwencje podatkowe. W grupie (zbiorze) urządzeń przemysłowych ustawodawca zawarł środki transportu. Zwrot normatywny "w tym również" umieszczony po przecinku ma charakter zwrotu wtrąconego, który informuje adresata, że w zbiorze urządzeń przemysłowych są także środki transportu. Świadczy to jednoznacznie o tym, że nie można pojęcia urządzenia przemysłowego zawężać jedynie do urządzeń wykorzystywanych bezpośrednio w procesie produkcji przemysłowej (samochód jest środkiem transportu mającym zastosowanie do transportu osób lub towarów, ale nie jest co do zasady wykorzystywany w procesie produkcyjnym).
Resumując dotychczasowe rozważania, w ocenie składu orzekającego w niniejszej sprawie wyrażenie "urządzenie przemysłowe", czyli urządzenie związane z przemysłem nie można zawężać do urządzeń wykorzystywanych bezpośrednio przy produkcji. Szerokie rozumienie "urządzenia przemysłowego" powinno prowadzić do wniosku, że w zakresie tego pojęcia mieszczą się wszelkie wytwory przemysłowe.
W ocenie Sądu organ podatkowy prawidłowo wywiódł i uznał, że pojęcie urządzenia przemysłowego należy rozumieć szeroko, ponieważ ma ono charakter sformułowania ogólnego, mieszczącego w sobie wszelkie możliwe urządzenia stanowiące zespół elementów technicznych, w tym środki transportu.
Dlatego też przedmiotowe urządzenia (laptopy) oraz system fotowoltaiczny spełniają definicję urządzeń rozumianych jako rodzaj mechanizmu lub zespół elementów, służący do wykonywania określonych czynności związanych z działalnością wnioskodawcy o charakterze komercyjnym, są wytworem przemysłu przeznaczonym (w tym przypadku) do użytku komercyjnego, profesjonalnego (nie do użytku domowego, dla konsumenta), mogącym mieć zastosowanie w przypadku podmiotów prowadzących działalność, mają charakter materialny i trwały (nie są zaprojektowane do krótkotrwałego użytku), urządzenia będą wykorzystywane przez wnioskodawcę (będą w jego posiadaniu i pod jego kontrolą).
Przypomnieć bowiem należy, że leasingowane laptopy skarżąca wykorzystuje do prac biurowych oraz kilka z nich (mniej niż 10 sztuk) w laboratorium zakładowym na potrzeby prowadzonych testów jakościowych wyrobów. Powyższe czynności, t.j. prace biurowe, jak i prowadzenie testów jakościowych wyrobów, będą wykonywane przy udziale tych urządzeń. Skoro pojęcie "urządzenie przemysłowe" należy rozumieć szeroko, to pojęcie to powinno obejmować także laptopy wykorzystywane na potrzeby prowadzonej przez skarżącą działalności gospodarczej.
Skarżąca leasinguje od kontrahenta system fotowoltaiczny, który został zainstalowany na dachu budynku należącego do spółki wraz z infrastrukturą towarzyszącą na potrzeby prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych w małej instalacji w rozumieniu ustawy OZE. System fotowoltaiczny spełnia definicję urządzenia przemysłowego. Stanowi bowiem rodzaj mechanizmu lub zespołów elementów, służący do wykonywania określonych czynności (na potrzeby prowadzenia działalności gospodarczej), jest wytworem przemysłu przeznaczonym (w tym przypadku) do użytku komercyjnego, profesjonalnego (nie do użytku domowego), ma charakter materialny i trwały, a urządzenie to jest wykorzystywane na potrzeby działalności skarżącej. Instalacja fotowoltaiczna służy skarżącej do zmniejszenia kosztów energii nabywanej od operatora energetycznego, a zatem jest ona związana z jej działalnością. Instalacja fotowoltaiczna jest zatem urządzeniem przemysłowym.
Reasumując dotychczasowe wywody i rozważania, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej dokonał prawidłowej i pełnej analizy przepisów prawa podatkowego mających zastosowanie w odniesieniu do złożonego wniosku w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych oraz przepisów UPO, jak również w sposób właściwy dokonał ich wykładni, co znalazło wyraz w uzasadnieniu zaskarżonej interpretacji. Organ wydał interpretację na podstawie obowiązujących przepisów prawa podatkowego. W uzasadnieniu interpretacji wyraźnie wyszczególniono przepisy podatkowe, które były przesłanką uznania stanowiska skarżącej zawartego we wniosku za nieprawidłowe. Organ przedstawił pogląd prawny dotyczący rozumienia treści przepisów prawa podatkowego i sposób ich zastosowania do niniejszej sprawy. Podkreślić należy, że wydając interpretację indywidualną organ podatkowy nie jest zobowiązany do polemiki z wnioskodawcą co do powołanych przez niego twierdzeń i argumentów oraz orzecznictwa sądowego. W orzecznictwie sądów administracyjnych zwraca się uwagę, że organ interpretacyjny nie ma obowiązku ustosunkowania się do wszystkich argumentów wnioskodawcy, zawartych we wniosku o wydanie interpretacji. Do uprawnień organu należy wybór racji argumentacyjnych, które jego zdaniem będą wystarczające dla oceny merytorycznej problemu podatkowego objętego wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego. Wynikający z art. 14c § 1 O.p. obowiązek przedstawienia oceny stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny nie oznacza konieczności dokonywania oceny innych orzeczeń sądów administracyjnych, przywołanych przez zainteresowanego dla wzmocnienia prezentowanej przez niego argumentacji (por. wyrok NSA z dnia 17 kwietnia 2015 r., sygn. akt II FSK 731/13).
Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.