I SA/Po 191/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w PoznaniuPoznań2005-03-15
NSApodatkoweŚredniawsa
podatek dochodowyosoba fizycznanajemczynszświadczenie częściowo odpłatnewartość rynkowakontrola skarbowaprzychóddziałalność gospodarcza

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę podatnika na decyzję Izby Skarbowej dotyczącą zaniżonego czynszu najmu lokalu dla kantoru wymiany walut, uznając świadczenie za częściowo odpłatne.

Sprawa dotyczyła podatku dochodowego od osób fizycznych za 1998 rok, gdzie organ podatkowy zakwestionował zbyt niski czynsz najmu lokalu dla kantoru, uznając go za świadczenie częściowo odpłatne. Podatnik argumentował, że czynsz był ustalony umownie i stanowił pełną odpłatność. Izba Skarbowa uchyliła pierwszą decyzję i określiła podatek, uznając, że przychód należy ustalić jako różnicę między wartością rynkową a ponoszoną odpłatnością. Sąd administracyjny oddalił skargę, potwierdzając prawidłowość interpretacji przepisów o świadczeniach częściowo odpłatnych.

Sprawa rozpatrywana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu dotyczyła podatku dochodowego od osób fizycznych za 1998 rok. Organ kontroli skarbowej zakwestionował wysokość czynszu najmu lokalu użytkowego przez podatnika prowadzącego kantor wymiany walut, uznając, że stawka była rażąco niższa od rynkowej i stanowiła świadczenie częściowo odpłatne. W związku z tym, organ określił dodatkowy przychód podatnika jako różnicę między wartością rynkową a ponoszoną odpłatnością. Po uchyleniu pierwszej decyzji przez Izbę Skarbową i ponownym rozpatrzeniu sprawy, Izba Skarbowa wydała decyzję, w której określiła należny podatek i zaległość podatkową, opierając się na przepisach dotyczących świadczeń częściowo odpłatnych. Podatnik zaskarżył tę decyzję, argumentując, że czynsz był ustalony umownie i stanowił pełną odpłatność, a przepis o świadczeniach częściowo odpłatnych nie ma zastosowania, gdy cena jest niższa od rynkowej, ale nie zerowa. Sąd administracyjny oddalił skargę, uznając, że interpretacja organów podatkowych była prawidłowa. Sąd podkreślił, że pod pojęciem świadczeń częściowo odpłatnych należy rozumieć takie świadczenia, których wartość podatnik pokrywa tylko w części, a dysproporcja między ceną rynkową a ponoszoną odpłatnością uzasadniała zastosowanie przepisów o świadczeniach częściowo nieodpłatnych. Sąd wskazał również, że zmiana siły nabywczej pieniądza na przestrzeni lat uzasadniała ponowną wycenę wartości najmu.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, czynsz niższy od stawek rynkowych, zwłaszcza jeśli dysproporcja jest rażąca, stanowi świadczenie częściowo odpłatne, a przychodem podatnika jest różnica między wartością rynkową świadczenia a ponoszoną odpłatnością.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że przepis art. 14 ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT odsyła do art. 12 ust. 3a, który definiuje przychód z tytułu świadczeń częściowo odpłatnych jako różnicę między wartością rynkową a odpłatnością. Rażąco niższa stawka czynszu od stawek rynkowych uzasadniała uznanie świadczenia za częściowo nieodpłatne.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (6)

Główne

u.p.d.o.f. art. 14 § ust. 2 pkt 8

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych

Przychodem z działalności gospodarczej jest wartość otrzymanych świadczeń w naturze oraz innych nieodpłatnych świadczeń, a w celu ich obliczenia odsyła do przepisu art. 12 ust. 3a.

u.p.d.o.f. art. 12 § ust. 3a

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych

Jeśli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica między wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 3, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika.

P.p.s.a. art. 151

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa orzekania przez WSA.

Pomocnicze

u.p.d.o.f. art. 12 § ust. 3 pkt 4

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych

Określa sposób ustalania wartości świadczenia według cen rynkowych.

O.p. art. 233 § § 2

Ordynacja podatkowa

Dotyczy uchylenia decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia.

O.p. art. 233 § § 1 pkt 2 lit.a

Ordynacja podatkowa

Dotyczy uchylenia decyzji organu pierwszej instancji.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Czynsz najmu był rażąco niższy od stawek rynkowych, co uzasadniało uznanie świadczenia za częściowo odpłatne. Wartość świadczenia powinna być ustalana według cen rynkowych obowiązujących w dacie otrzymania świadczenia, z uwzględnieniem inflacji i zmian rynkowych. Przepis o świadczeniach częściowo odpłatnych ma na celu uszczelnienie obrotu gospodarczego i zapobieganie ucieczce od realnych transakcji.

Odrzucone argumenty

Czynsz najmu, mimo że niższy od rynkowego, stanowił pełną odpłatność, a przepis o świadczeniach częściowo odpłatnych nie ma zastosowania, gdy cena nie jest zerowa. Organ podatkowy nie miał prawa kwestionować wysokości czynszu ustalonego umownie, gdyż karało to podatnika za racjonalne prowadzenie działalności. Dowód z przesłuchania świadka został przeprowadzony bez udziału kontrolowanego. Naruszenie przepisów o uwzględnieniu wpłaty z dnia 26.02.2002r. przy ustalaniu wysokości zaległości podatkowej.

Godne uwagi sformułowania

pod pojęciem świadczeń częściowo odpłatnych należy rozumieć takie świadczenia otrzymywane przez podatnika, których wartość podatnik pokrywa tylko w części. dysproporcja pozwoliła uzasadniała wniosek, że zachodzi uzyskiwanie przez podatnika częściowo nieodpłatnego świadczeniem. na przestrzeni lat 1990 - 1998 nie dokonała się istotna zmiana spornej wartości najmu i w kontrolowanym roku 1998 nadal odpowiadała ona cenie z 1990r.

Skład orzekający

Gabriela Gorzan

przewodniczący

Włodzimierz Zygmont

sprawozdawca

Karol Pawlicki

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących świadczeń częściowo odpłatnych w podatku dochodowym od osób fizycznych, zwłaszcza w kontekście najmu lokali użytkowych i ustalania wartości rynkowej świadczeń."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy stanu prawnego obowiązującego w 1998 roku, choć zasady interpretacji przepisów o świadczeniach częściowo odpłatnych pozostają aktualne. Konkretne stawki rynkowe i okoliczności faktyczne mogą się różnić w innych sprawach.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy powszechnego zagadnienia podatkowego związanego z najmem i ustalaniem wartości rynkowej świadczeń, co jest istotne dla wielu przedsiębiorców i osób prowadzących działalność gospodarczą.

Czy zbyt niski czynsz najmu lokalu może oznaczać dodatkowy podatek? WSA w Poznaniu wyjaśnia.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
I SA/Po 191/03 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2005-03-15
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2003-01-27
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Gabriela Gorzan /przewodniczący/
Karol Pawlicki
Włodzimierz Zygmont /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Sygn. powiązane
II FSK 983/05 - Wyrok NSA z 2006-07-12
Skarżony organ
Izba Skarbowa
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Gabriela Gorzan Sędziowie NSA Włodzimierz Zygmont (spr.) as. sąd. WSA Karol Pawlicki Protokolant: sekr. sąd. Magdalena Rossa po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2005 r. sprawy ze skargi W. M. na decyzję Izby Skarbowej w P. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 1998 rok oddala skargę. /-/ K.Pawlicki /-/ G.Gorzan /-/ W.Zygmont
Uzasadnienie
Inspektor Kontroli Skarbowej [...] w Urzędzie Kontroli Skarbowej w P. decyzją z dnia [...] Nr [...] określiła podatnikowi W.M. przychód za 1998r. podwyższając go o kwotę [...] zł, stanowiącą różnicę między wartością świadczeń ustaloną na zasadach rynkowych, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika. Z uzasadnienia decyzji wynikało, że podatnik w 1998r. prowadził kantor wymiany walut korzystając odpłatnie z pomieszczeń handlowych w P. Okazało się, że zbyt niski jest czynsz najmu płacony przez podatnika (.zł/m2). W 1998r. stawki wynajmu powierzchni użytkowej w dzielnicy J. wahały się pomiędzy . a . zł/m2, wobec czego Inspektor przyjęła jako średnią stawkę w wysokości . zł/m2 .
Od powyższej decyzji podatnik W. M. złożył odwołanie, w wyniku którego Izba Skarbowa w P. decyzją z dnia [...] Nr [...] na podstawie art.233 § 2 O.p. uchyliła decyzję Inspektora i przekazała sprawę do ponownego rozpatrzenia wskazując, że zapadła ona bez powołania właściwej podstawy prawnej, tj. przepisu art. 14 ust. 2 pkt 8 ustawy z dnia 26.07.1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 1993r. Nr 14, poz. 176 ze zm.).
Inspektor Kontroli Skarbowej wydała nową decyzję z dnia [...] Nr [...] na podstawie art. 21 § 1 pkt 1 i § 3, art. 51 § i § 4, art. 207 O.p., art. 14 ust. 2 pkt 8, art. 12 ust. 2,3,3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w której pozostała przy ustaleniach i treści rozstrzygnięcia zawartych w pierwszej decyzji.
W odwołaniu od powyższej decyzji podatnik domagał się jej uchylenia i umorzenia postępowania. Decyzji zarzucił naruszenie art. 11 ust. 1 i 2a, art. 12 ust. 3,3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, art. 51, art. 53 O.p. przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie. Zdaniem podatnika o świadczeniach częściowo odpłatnych można mówić nie wówczas, gdy cena płacona za świadczenia jest niższa od średniej rynkowej, a tylko wtedy, gdy za część świadczenia jest ponoszona odpłatność, natomiast pozostała część świadczenia jest uzyskiwana bezpłatnie. W przypadku najmu sytuacja taka następuje gdy odpłatność jest ponoszona tylko za część wynajmowanych pomieszczeń. Przepisy art. 14 ustawy nie zaliczają do przychodów z działalności gospodarczej świadczeń, które są częściowo odpłatne, a zaliczają jedynie te świadczenia, które są nieodpłatne całkowicie. Ponadto dowód z przesłuchania świadka M.P. został przeprowadzony bez umożliwienia kontrolowanego udziału w przeprowadzeniu dowodu, zaś przepisy art. 51 i 53 O.p. zostały naruszone dlatego, że ustalając wysokość zaległości podatkowej nie uwzględniono wpłaty z dnia 26.02.2002r., w wysokości [...] zł, która to wpłata została w części zaliczona na poczet należności głównej, a w części na poczet odsetek za zwłokę. Tym samym zaległość podatkowa, jak i odsetki za zwłokę zostały określone w zaskarżonej decyzji w niewłaściwej wysokości.
Izba Skarbowa w P. decyzją z dnia .[...] nr [...] na podstawie art. 233 § 1 pkt 2 lit.a O.p. uchyliła decyzję organu pierwszej instancji w całości i określiła: należny podatek w kwocie 6.461,10 zł, tym samym do odpisu kwota [...] zł, wysokość zaległości podatkowej w kwocie [...] zł, wysokość odsetek za zwłokę od zaległości podatkowej wg stanu na dzień 22.10.2002r. i uwzględnioną wpłatą z dnia 26.02.2002r. w kwocie [...] zł.
Uzasadniając decyzję organ odwoławczy stwierdził, że przepis art. 14 ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie odsyła do przepisu art. 12 ust. 3a ustawy, zgodnie z którym, jeśli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica między wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych, w ust. 3, a odpłatnościa ponoszona przez podatnika. Zgodnie ze stanowiskiem doktryny w tej kwestii, pod pojęciem świadczeń częściowo odpłatnych należy rozumieć takie świadczenia otrzymywane przez podatnika, których wartość podatnik pokrywa tylko w części. Według przepisu art. 12 ust. 3a w zw. z art. 12 ust. 3 pkt 4 ustawy, przychodem z tytułu częściowo odpłatnych świadczeń jest różnica pomiędzy wartością świadczenia ustalona według cen rynkowych stosowanych w danej miejscowości w dacie otrzymania świadczenia, a odpłatności ponoszoną przez podatnika.
Stawka . zł/m2, którą w 1998r. uiszczał podatnik, istotnie odbiegała wartości od cen rynkowych stosowanych w danej miejscowości w dacie otrzymania świadczenia i nie była właściwa dla określenia wartości najmu w roku 1998. Z kolei stawka .zł/m2, zastosowana przez Inspektora nie była miarodajna, jako ustalona na podstawie jednego tylko źródła. Postępowanie wyjaśniające przeprowadzone w tym zakresie przez organ odwoławczy pozwoliło na wykazanie, iż przy uwzględnieniu cen rynkowych stawka właściwa dla określenia kwoty czynszu najmu, będzie kwota 43 zł/m2 (średnia arytmetyczna najniższych stawek, spośród informacji uzyskanych w toku prowadzonego postępowania: 18 zł + 50 zł + 60 zł). Racjonalnym uzasadnieniem dla średniej z najniższych ze stosowanych w P. w 1998r. stawek czynszu jest fakt, iż najemca dokonał w prac remontowo - naprawczych. Wobec powyższych ustaleń, przy uwzględnieniu stawki . zł/m2 oraz faktu, że podatnik ponosił z tytułu najmu odpłatność w wysokości [...] zł miesięcznie (. zł/m2), przychód z tytułu częściowo odpłatnego wynajmowania pomieszczeń na cele prowadzonej działalności określa się: 50 m2 x 43 zł = 2.150 zł - 350 zł = 1.800 zł x 12 miesięcy = []...] zł. W wyniku dokonanych ustaleń organ odwoławczy stwierdził zaniżenie przychodu w 1998r. o kwotę [...] zł.
W skardze podatnik domagał się uchylenia powyższej decyzji i zasądzenia kosztów zastępstwa procesowego w kwocie [...]zł. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Uzasadniając skargę wskazał, że otrzymywane przez niego świadczenie polegające na udostępnieniu lokalu jest całkowicie opłacone, w postaci ustalonego przez strony umowy najmu czynszu. Umowa najmu zawarta w 1990r. jako "umowa odpłatna, całkowicie odpłatna", nie przekształciła się ani w umowę użyczenie lokalu ani w inną umowę nienazwaną. Ustalając dodatkowe przychody w sposób zastosowany w sprawie, karze się podatnika za to, iż prowadzi działalność w sposób racjonalny, to znaczy dąży do ponoszenia możliwie jak najniższych kosztów prowadzonej działalności.
Izba Skarbowa w P. wniosła o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny oddala skargę, jako bezzasadną. Powody.
Bezzasadny jest zarzut wadliwej interpretacji przez organy podatkowe przepisu art. 14 ustawy z dnia 26.07.1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych i twierdzenie skarżącego jakoby przepis ten nie zaliczał do przychodów z działalności gospodarczej świadczeń częściowo odpłatnych.
Przepis art. 14 ust. 2 pkt 8 ustawy podatkowej według stanu prawnego obowiązującego w 1998r. stwierdza, że przychodem z działalności gospodarczej jest również wartość otrzymanych świadczeń w naturze oraz innych nieodpłatnych świadczeń i w celu ich obliczenia odsyła wprost do przepisu art. 12 ust. 3a ustawy, zgodnie z którym, jeśli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica między wartością tych świadczeń, ustalona według zasad określonych w ust. 3, a odpłatnością ponoszona przez podatnika. W stanie faktycznym sprawy, według przepisu art. 12 ust. 3a w zw. z art. 12 ust. 3 pkt 4 ustawy podatkowej, przychodem z tytułu częściowo odpłatnych świadczeń jest różnica pomiędzy wartością świadczenia ustaloną według cen rynkowych stosowanych w danej miejscowości w dacie otrzymania świadczenia, a odpłatności ponoszoną przez podatnika.
Bezzasadny jest zarzut, jakoby zgodnie z interpretacją pojęcia "świadczenia częściowo nieodpłatne" dokonaną przez organ odwoławczy, świadczeniem częściowo nieodpłatnym było każde takie świadczenie, którego wartość jest niższa, niż wartość świadczenia ustalona według cen rynkowych stosowanych w danej miejscowości w dacie otrzymania świadczenia.
Pod pojęciem świadczeń częściowo odpłatnych należy rozumieć takie świadczenia otrzymywane przez podatnika, których wartość podatnik pokrywa tylko w części. Taka regulacja uszczelnia obrót gospodarczy i zapobiega ucieczce od realnych transakcji pieniężnych. W sprawie wartość czynszu płaconego przez podatnika nie była jedynie "niższa" od cen tego świadczenia stosowanych w Poznaniu w 1998r., ale była "rażąco niższa". Dysproporcja pozwoliła uzasadniała wniosek, że zachodzi uzyskiwanie przez podatnika częściowo nieodpłatnego świadczeniem. Przyjęta przez organ podatkowy drugiej instancji stawka kwoty czynszu wynosząca . zł/m2 nie ingeruje w zasadę swobody umów, jak również nie narusza zasad wolnego rynku.
Niezasadny jest zarzut, że organ odwoławczy przyjął zasadę prawną, iż w miarę upływu czasu zmienił się charakter umowy najmu pomieszczeń.
Postępowanie podatkowe dotyczy 1998r., stąd też ocena umowy najmu dotyczy tylko tego roku i nie ma wpływu na moc prawną umowy zawartej w 1990r. Natomiast z powodu inflacji zmiana siły nabywczej pieniądza niewątpliwie wpływa na wycenę każdego świadczenia. Nie sposób zatem uznać, że na przestrzeni lat 1990 - 1998 nie dokonała się istotna zmiana spornej wartości najmu i w kontrolowanym roku 1998 nadal odpowiadała ona cenie z 1990r. Postępowanie wyjaśniające przeprowadzone w tym zakresie przez organ odwoławczy pozwoliło na wykazanie, iż przy uwzględnieniu cen rynkowych stawka właściwa dla określenia kwoty czynszu najmu, będzie kwota . zł/m2 (średnia arytmetyczna najniższych stawek, spośród informacji uzyskanych w toku prowadzonego postępowania: 18 zł + 50 zł + 60 zł).
Z tych powodów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł sąd jak w wyroku.
/-/ K. Pawlicki /-/ G. Gorzan /-/ W. Zygmont
.