I SA/Po 1872/98Podatek od darowizn wykonanie polecenia ciężar darowizny

Naczelny Sąd Administracyjny rozpatrywał skargę notariusza Dariusza P. na decyzję Izby Skarbowej w (...) dotyczącą podatku od spadków i darowizn. Sprawa wywodziła się z decyzji Urzędu Skarbowego w K., który określił podatek od darowizny nieruchomości na kwotę 2.024,60 zł wraz z odsetkami. Problem podatkowy dotyczył interpretacji art. 7 ust. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Darczyńcy, Maria i Piotr S., darowali Joannie i Wojciechowi S. udziały w nieruchomości, obciążając obdarowanych poleceniem wypłaty łącznie 18.000 zł na rzecz Krzysztofa S. i Anety S. w ratach. Notariusz, jako płatnik podatku, potrącił wartość tego polecenia z podstawy opodatkowania. Urząd Skarbowy uznał to za nieuzasadnione, twierdząc, że zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy, wartość polecenia stanowi ciężar darowizny zmniejszający podstawę opodatkowania tylko wtedy, gdy polecenie zostało wykonane. Podkreślono, że instytucja polecenia (art. 893 Kc) nie tworzy po stronie osoby trzeciej roszczenia. Izba Skarbowa w L. podtrzymała to stanowisko, wskazując na konieczność fizycznego wykonania polecenia w momencie darowizny. Notariusz Dariusz P. zaskarżył decyzję, argumentując, że interpretacja organów podatkowych jest błędna i że brak fizycznego wykonania polecenia w chwili darowizny nie powinien wykluczać jego odliczenia. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę, stwierdzając, że przepis art. 7 ust. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn w brzmieniu po zmianie z 1995 r. zawiera wyraźny warunek faktycznego wykonania polecenia. Sąd podkreślił, że zobowiązanie do wykonania polecenia nie rodzi roszczeń po stronie osób trzecich, a dla celów podatkowych kluczowe jest fizyczne wykonanie polecenia, a nie samo zobowiązanie. Ponieważ pierwsza rata świadczenia miała być wypłacona po upływie 1,5 roku od zawarcia umowy, polecenie nie zostało wykonane w chwili darowizny, co uniemożliwiało jego odliczenie od podstawy opodatkowania.

Zagadnienia prawne (1)