I SA/Po 1807/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w PoznaniuPoznań2004-08-26
NSApodatkoweWysokawsa
podatek od spadków i darowiznwznowienie postępowaniaostateczna decyzjatermin 5 latOrdynacja podatkowatrwałość decyzjibezpieczeństwo prawnemasa spadkowa

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę podatnika na decyzję Izby Skarbowej, uznając, że po upływie 5 lat od doręczenia ostatecznej decyzji podatkowej, wznowienie postępowania jest niedopuszczalne.

Skarżący M. K. wniósł o ponowne wszczęcie postępowania w sprawie nieprawidłowego naliczenia podatku od spadków i darowizn po rodzicach, twierdząc, że w masie spadkowej nie uwzględniono wszystkich składników. Organy podatkowe początkowo wznowiły postępowanie, ale następnie odmówiły uchylenia ostatecznej decyzji z 1995 r., powołując się na upływ 5-letniego terminu od jej doręczenia. Izba Skarbowa uchyliła decyzję organu pierwszej instancji, wskazując na naruszenie przepisów dotyczących wznowienia postępowania, jednak ostatecznie utrzymała w mocy decyzję odmawiającą uchylenia pierwotnej decyzji. WSA w Poznaniu oddalił skargę, podkreślając zasadę trwałości decyzji ostatecznych i niedopuszczalność wznowienia postępowania po upływie 5 lat.

Sprawa dotyczyła skargi M. K. na decyzję Izby Skarbowej dotyczącą wznowienia postępowania w sprawie podatku od spadków i darowizn po rodzicach. Skarżący twierdził, że pierwotne ustalenie podatku było nieprawidłowe z uwagi na nieujawnienie całej masy spadkowej. Po początkowym wznowieniu postępowania przez Urząd Skarbowy i uchyleniu pierwotnej decyzji, organy podatkowe ostatecznie odmówiły uchylenia decyzji z 1995 r., powołując się na upływ 5-letniego terminu od jej doręczenia, co zgodnie z Ordynacją podatkową czyniło wznowienie postępowania niedopuszczalnym. Izba Skarbowa początkowo uchyliła decyzję organu pierwszej instancji, wskazując na naruszenie przepisów proceduralnych, jednak w kolejnej decyzji utrzymała w mocy decyzję odmawiającą uchylenia pierwotnej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, rozpoznając sprawę na podstawie przepisów przejściowych, oddalił skargę. Sąd podkreślił zasadę trwałości decyzji ostatecznych, która zapewnia bezpieczeństwo prawne podatników, i wskazał, że wznowienie postępowania jest instytucją nadzwyczajną, dopuszczalną tylko w ściśle określonych przypadkach i terminach. Ponieważ od doręczenia ostatecznej decyzji podatkowej minęło ponad 5 lat, sąd uznał, że organy podatkowe nie miały podstaw prawnych do merytorycznego rozpatrzenia wniosku o wznowienie postępowania.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Nie, wznowienie postępowania w celu uchylenia ostatecznej decyzji podatkowej jest niedopuszczalne po upływie 5 lat od dnia doręczenia tej decyzji.

Uzasadnienie

Sąd powołał się na zasadę trwałości decyzji ostatecznych oraz przepisy Ordynacji podatkowej (art. 245 § 1 pkt 2 w pierwotnym brzmieniu i art. 243 § 1a), które wyznaczają 5-letni termin na wznowienie postępowania, liczony od daty doręczenia decyzji ostatecznej.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (8)

Główne

PPSA art. 151

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa do orzeczenia sądu o oddaleniu skargi.

Pomocnicze

Ord.pod. art. 128

Ordynacja podatkowa

Ustanawia zasadę trwałości ostatecznych decyzji podatkowych, ograniczając możliwość ich zmiany, uchylenia, stwierdzenia nieważności lub wznowienia postępowania do przypadków przewidzianych w ustawie.

Ord.pod. art. 245 § 1 pkt 2

Ordynacja podatkowa

Wskazuje, że odmawia się uchylenia decyzji dotychczasowej, jeżeli od dnia jej doręczenia upłynęło 5 lat.

Ord.pod. art. 243 § 1a

Ordynacja podatkowa

Określa niedopuszczalność wznowienia postępowania po upływie 5-letnich okresów przedawnienia przewidzianych w art. 68 lub art. 70.

Ord.pod. art. 212

Ordynacja podatkowa

Organ podatkowy jest związany wydaną decyzją ostateczną do czasu jej zmiany w sposób przewidziany prawem.

PPSA art. 134

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Określa zasadę oficjalności postępowania przed sądem administracyjnym, zgodnie z którą sąd nie jest związany zarzutami skargi i bierze z urzędu pod uwagę naruszenia prawa.

Dz. U. Nr 153, poz. 1271 art. 97

Ustawa - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Reguluje rozpoznawanie spraw, w których skargi zostały wniesione do NSA przed 1 stycznia 2004 r., przez właściwe WSA.

Konstytucja RP art. 7

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Upływ 5-letniego terminu od doręczenia ostatecznej decyzji podatkowej uniemożliwia jej uchylenie w trybie wznowienia postępowania.

Odrzucone argumenty

Argumenty skarżącego dotyczące nieprawidłowego ustalenia podatku i nieujawnienia całej masy spadkowej, które nie mogły być rozpatrzone z uwagi na upływ terminu do wznowienia postępowania.

Godne uwagi sformułowania

zasada trwałości ostatecznych decyzji bezpieczeństwo prawne wznowienie postępowania jest instytucją nadzwyczajną organ podatkowy jest związany wydaną decyzją ostateczną do czasu jej zmiany w sposób przewidziany prawem organy władzy publicznej mogą działać tylko na podstawie i w granicach prawa

Skład orzekający

Jerzy Małecki

sprawozdawca

Karol Pawlicki

członek

Sylwia Zapalska

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Ugruntowanie zasady trwałości decyzji ostatecznych w prawie podatkowym i ścisłego stosowania terminów do wznowienia postępowania."

Ograniczenia: Dotyczy spraw zakończonych decyzją ostateczną, gdzie od jej doręczenia upłynęło 5 lat, a skarżący domaga się wznowienia postępowania.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Orzeczenie dotyczy fundamentalnej zasady prawa podatkowego - trwałości decyzji ostatecznych i ograniczeń proceduralnych, co jest kluczowe dla praktyków prawa podatkowego.

Decyzja podatkowa jest ostateczna: Sąd przypomina o 5-letnim limicie na wznowienie postępowania.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
I SA/Po 1807/02 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2004-08-26
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2002-07-12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Jerzy Małecki /sprawozdawca/
Karol Pawlicki
Sylwia Zapalska /przewodniczący/
Symbol z opisem
611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Skarżony organ
Izba Skarbowa
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sylwia Zapalska Sędziowie NSA Jerzy Małecki(spr) as.sąd. Karol Pawlicki Protokolant sekr.sąd. Ewa Szydłowska po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2004 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Izby Skarbowej z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w podatku od spadków i darowizn o d d a l a s k a r g ę /-/K.Pawlicki /-/S.Zapalska /-/J.Małecki LF
Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] marca 1995 r.(k. 22 akt administracyjnych) brat skarżącego A.K. wraz z rodzeństwem zwrócił się do Urzędu Skarbowego w G. o wznowienie postępowania spadkowego po rodzicach A. i M. K. w związku z faktem, iż w złożonym zeznaniu podatkowym nie ujawniono całej masy spadkowej.
Urząd Skarbowy , postanowieniem z dnia [...]r. nr [...] (k. 25 akt administracyjnych) wznowił postępowanie w sprawie o stwierdzenie nabycia prawa do spadku po A. i M. K.. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, iż podatek od spadku ustalony decyzją z dnia [...] r. nr [...] ulegnie zmianie.
Decyzją z dnia [...]r. nr [...] (k. 52 akt administracyjnych) Urząd Skarbowy uchylił ostateczną decyzję z dnia [...]r. nr [...]w sprawie wymiaru podatku od spadku i darowizn po zmarłym M. K. i ustalił należny podatek od spadku na kwotę [...]zł. Decyzje tę podatnikowi doręczono [...].05.1995 r.
Uzasadniając decyzję wskazano, że urząd skarbowy ustalił, że istnieją przesłanki do wznowienia postępowania podatkowego, ponieważ w dniu wydania decyzji ostatecznej ([...]r.) istniała nieujawniona przez spadkobierców masa spadkowa (udział - w nieruchomości położonej w B. o wartości całkowitej [...]zł, udział - - [...]zł).Przy wznowieniu postępowania podatkowego ustalono wartość masy spadkowej na kwotę [...]zł.
Pismem z dnia [...] sierpnia 2001 r. (k. 59 akt administracyjnych) skarżący M. K. wniósł o ponowne wszczęcie postępowania w sprawie nieprawidłowego naliczenia podatku od spadków i darowizn, wskazując na nieprawidłowość ustalenia tego podatku. Skarżący zauważył, iż jak ustalił w Wydziale Ksiąg Wieczystych właścicielami nieruchomości położonej w B. byli J. S. H. - udziału oraz A. i M. K. - udziału. Po śmierci A. K. jej mąż oraz dzieci odziedziczyli - udziału nieruchomości. W związku z powyższymi okolicznościami zmniejszyła się kwota podatku do zapłaty.
Decyzją z dnia [...]r. nr [...] (k. 63 akt administracyjnych) Urząd Skarbowy odmówił wznowienia na żądanie M. K. postępowania podatkowego w sprawie nabycia praw do spadku po zmarłym M. K. zakończonej decyzją ostateczną.
Uzasadniając decyzję organ powołał się na art. 245 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, wskazując, iż odmawia uchylenia decyzji, ponieważ od dnia doręczenia decyzji ostatecznej upłynęło 5 lat.
Od decyzji urzędu skarbowego z dnia [...]r. skarżący złożył odwołanie wskazując m. in. Iż podatek od spadku po zmarłym M. K. ustalony został w wysokości wyższej od należnej, a skarżący nie składał nigdy zeznania podatkowego - uzupełniającego.
Izba Skarbowa decyzją z dnia [...]r. nr [...] (k. 76 akt administracyjnych) uchyliła zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji i przekazała sprawę do ponownego rozpatrzenia, wskazując na naruszenie art. 247 § 1 pkt 3 ustawy Ordynacja podatkowa.
Uzasadniając decyzję izba skarbowa zauważyła, iż zgodnie z treścią art. 165 § 3 Ordynacji podatkowej datą wszczęcia postępowania na żądanie strony jest dzień doręczenia żądania organowi podatkowemu. Nie oznacza to jednak, że z tym dniem następuje wznowienie postępowania, następuje ono bowiem dopiero w drodze postanowienia organu podatkowego. Podkreślono, że organ podatkowy powinien dokonać oceny podania pod względem formalnym i stosownie do sytuacji wydać postanowienie o wznowieniu postępowania w sprawie (na podstawie art. 243 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa) lub decyzję o odmowie wznowienia postępowania (na podstawie art. 243 § 3 ustawy Ordynacja podatkowa) gdy uzna, że wznowienie postępowania jest niedopuszczalne z przyczyn formalnych, zaś podstawą wydania decyzji o odmowie wznowienia postępowania nie może być ocena przesłanek wznowienia postępowania, która może mieć miejsce dopiero w postępowaniu rozpoznawczym po wznowieniu postępowania.
Postanowieniem z dnia [...]r. nr [...] (k.78 akt administracyjnych) Urząd Skarbowy wznowił z urzędu postępowanie w sprawie spadku po M. K..
Decyzją z dnia [...]r. nr [...] (k. 97 akt administracyjnych) Urząd Skarbowy odmówił uchylenia decyzji ostatecznej z dnia [...]r. nr [...] w sprawie uchylenia decyzji z dnia [...]r. i ustalenia należnego podatku od spadków i darowizn po zmarłym M. K. na kwotę [...]zł, wskazując iż od dnia doręczenia decyzji ostatecznej, tj. [...] maja 1995 r. upłynął okres 5 lat.
Od decyzji urzędu skarbowego z [...]r. skarżący złożył odwołanie, zauważając, iż decyzja ta została wydana niezgodnie ze wskazaniami izby skarbowej.
Izba Skarbowa decyzją z dnia [...]r. nr [...] (k. 112 akt administracyjnych utrzymała w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji.
Uzasadniając swoją decyzję organ odwoławczy zaznaczył, że pozytywne rozstrzygnięcie postanowieniem o wznowieniu postępowania może, w zależności od charakteru sprawy, doprowadzić zarówno do uchylenia dotychczasowej ostatecznej decyzji, jak i zakończenia sprawy decyzją o odmowie uchylenia ostatecznej decyzji - jak prawidłowo uczynił to organ podatkowy I instancji wydając w przedmiotowym postępowaniu postanowienie z dnia [...]r., którym wznowił z urzędu postępowanie w sprawie spadku po M. K., a następnie w dniu [...] r. decyzję odmawiającą uchylenia ostatecznej decyzji z dnia [...]r. Powołano treść art. 240 § 1 pkt 5 ustawy Ordynacja podatkowa zgodnie z którym w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji nie znane organowi, który wydał decyzję. Na tę przesłankę powoływał się skarżący w odwołaniu. W dacie wydania decyzji przez urząd skarbowy, organ był w posiadaniu dokumentów załączonych do opinii biegłego w których jako współwłaściciele wpisani byli spadkobiercy M. K., stąd organ błędnie przyjął, iż w skład masy spadkowej wchodzi udział we współwłasności nieruchomości w wysokości - części.
Organ wskazał, iż organy podatkowe mają obowiązek podejmowania wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, jednak ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która wywodzi z niego skutki prawne, do podatnika, więc należało wykazanie nabytych w drodze spadku po M. K. rzeczy i praw majątkowych.
Na decyzję izby skarbowej z [...]r. skarżący wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości.
Izba skarbowa w odpowiedzi na skargę podtrzymała stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniosła o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, po zapoznaniu się ze stanem faktycznym i prawnym sprawy, zważył co następuje:
Zgodnie z postanowieniami art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) - sprawy w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny w I instancji, na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).
W postępowaniu przed sądem administracyjnym I instancji obowiązuje zasada oficjalności, mająca tetyczne umocowanie i określone granice w postanowieniach art. 134 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z zasadą oficjalności, wojewódzki sąd administracyjny nie jest związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną w skardze podstawą prawną. Zobowiązany jest natomiast do wzięcia z urzędu pod uwagę wszelkich naruszeń prawa - nawet tych nie podnoszonych w skardze, a związanych z materią zaskarżonych decyzji. Granice rozpoznania skargi przez sąd administracyjny są z jednej strony wyznaczone przez kryterium legalności organów podatkowych, z drugiej natomiast strony przez zakaz pogarszania sytuacji prawnej strony skarżącej (zakaz reformationis in peius).
W niniejszej sprawie zasadniczym przedmiotem sporu prawnego między stronami jest to, czy przepisy polskiego prawa podatkowego pozwalają na usunięcie z obrotu prawnego ostatecznej decyzji Urzędu Skarbowego z dnia [...]r., nr [...] doręczonej skarżącemu w dniu [...] maja 1995 r. w nadzwyczajnym trybie jakim jest wznowienie postępowania na skutek wniosku złożonego w dniu [...] sierpnia 2001 r. przez skarżącego M. K..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu rozstrzygając powyższy spór prawny pomiędzy stronami, wskazuje przede wszystkim na treść art. 128 ustawy Ordynacja podatkowa, w którym ustanowiona jest tzw. zasada trwałości ostatecznych ("Decyzje, od których nie służy odwołanie w postępowaniu podatkowym, są ostateczne. Uchylenie lub zmiana tych decyzji, stwierdzenie ich nieważności oraz wznowienie postępowania mogą nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w niniejszej ustawie oraz w ustawach podatkowych"). Zasadniczym celem powyższej zasady trwałości decyzji ostatecznych jest nie tylko ochrona praw nabytych strony, ale w ogóle istniejącego porządku prawnego. Pewność obrotu prawnego (bezpieczeństwo prawne) wymaga, by decyzje ostateczne w sprawach podatkowych były co do zasady trwałe, by podatnik uiszczając należność podatkową wynikającą z decyzji miał pewność, iż organy podatkowe nie zmienią pierwotnego zdania i nie będą żądały wyższego podatku. Decyzją podatkowa staje się w postępowaniu administracyjnym wtedy, gdy m.in. podatnik nie skorzysta z przysługującego mu uprawnienia i nie złoży w terminie 14 dni odwołania (tak jak to było w przypadku skarżącego M. K. ). W systemie polskiego prawa podatkowego każda taka ostateczna decyzja podatkowa korzysta z domniemania prawidłowości i organ podatkowy, który wydał taką decyzję, jest nią związany do czasu jej zmiany w sposób przewidziany prawem (art. 212 Ordynacji podatkowej). Ostatecznej decyzji podatkowej przysługuje ponadto domniemanie legalności, a to oznacza, że do chwili jej uchylenia bądź stwierdzenia jej nieważności może być ona przez uprawnioną stronę wykonywana. Decyzje ostateczne organów podatkowych, zgodnie z zasadą ich trwałości, mogą być weryfikowane tylko i wyłącznie w nadzwyczajnych trybach, przy ścisłym zachowaniu warunków określonych w Ordynacji podatkowej dla tych nadzwyczajnych zmian.
Jednym z takich nadzwyczajnych trybów w którym występuje ewentualna możliwość dokonania zmiany ostatecznej decyzji podatkowej - jest wznowienie postępowania. Wznowienie postępowania jest instytucją, która ma na celu stworzenie prawnej możliwości przeprowadzenia ponownego postępowania wyjaśniającego i ponowne rozstrzygnięcie co do meritum w sprawach zakończonych decyzją ostateczną - gdy postępowanie w którym taka decyzja ostateczna zapadła jest dotknięta kwalifikowanymi wadami prawnymi. Zgodnie jednak z pierwotnymi zapisami art. 245 § 1 pkt.2 Ordynacji podatkowej (odmawia się uchylenia decyzji dotychczasowej, jeżeli od dnia doręczenia tej decyzji upłynęło 5 lat) i obowiązującymi następnie postanowieniami art. 243 § la Ordynacji podatkowej - wznowienie postępowania jest niedopuszczalne po upływie 5-letnich okresów przedawnienia przewidzianych w art. 68 lub art. 70 Ordynacji podatkowej. Ponieważ od daty wydania i doręczenia ostatecznej decyzji podatkowej skarżącemu M. K. (16 maja 1995 r.) a datą złożenia wniosku o wznowienie postępowania ([...] sierpnia 2001 r.) minęło 5 lat, organy podatkowe nie miały podstaw prawnych do merytorycznego rozpatrzenia wniosku o ponowne wznowienie postępowania w sprawie wymiaru podatku od spadków i darowizn po A. i M. K. . Zgodnie z art. 7 Konstytucji RP z 1997 r. - wszystkie organy władzy publicznej mogą działać tylko na podstawie i w granicach prawa.
Z tych zatem względów, nie dopatrując się by organy podatkowe w niniejszej sprawie omawiając uchylenia ostatecznej decyzji dopuściły się naruszenia obowiązującego w Polsce prawa podatkowego - na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - orzeczono jak w sentencji wyroku.
/-/K. Pawlicki /-/S. Zapalska /-/J. Małecki
LF

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI