I SA/GL 958/06

I SA/Gl 958/06 - Postanowienie WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2007-01-15
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-05-29
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Teresa Randak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6115 Podatki od nieruchomości
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja
Dnia 15 stycznia 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Teresa Randak po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2007 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości postanawia odrzucić skargę
Uzasadnienie
W dniu [...]roku M. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r., nr z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] roku skarżący został stosownie do dyspozycji art. 49 § 1 p.p.s.a. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. ) zwanej dalej p.p.s.a. wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez, nadesłanie jednego egzemplarza skargi, celem doręczenia go uczestnikowi postępowania, a także wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia w terminie siedmiu dni od dnia jego otrzymania pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe zarządzenie zostało skarżącemu doręczone w dniu [...]roku. W dniu [...]roku skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pismo, w którym wniósł on o "przedłużenie terminu 7 dni do 14-stu" wskazując, że nie jest on w stanie dopełnić czynności w zakreślonym siedmiodniowym terminie z uwagi na leczenie córki, a także czynności egzekucyjne powodujące konieczność zwracania się przez niego o pomoc do rodziny. Powyższe pismo zostało potraktowane jako wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych.
W dniu [...] roku skarżący wniósł do Sądu Administracyjnego pismo "Skarga dłużnika na Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K.", które zostało potraktowane jako uzupełnienie braków formalnych skargi w zakresie podania wartości przedmiotu zaskarżenia.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału M. K. stosownie do dyspozycji art. 87 § 2 i 4 p.p.s.a. został wezwany do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu poprzez wskazanie, kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu, uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących brak winy w uchybieniu terminu, a także dopełnienie czynności, której skarżący nie dokonał w terminie, tj. doręczenia odpisu skargi, jak również doręczenia odpisu pisma z dnia [...]roku zatytułowanego "Skarga dłużnika na Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K.", celem doręczenia go uczestnikowi postępowania w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Powyższe zarządzenie zostało skarżącemu doręczone w dniu [...] roku.
Ponieważ skarżący nie uzupełnił braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia [...]roku wniosek ten został pozostawiony bez rozpoznania. Zarządzenie to zostało skarżącemu doręczone w dniu [...]roku i wobec braku jego zaskarżenia stało się prawomocne w dniu [...]roku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skarga M. K. podlega odrzuceniu z powodu braków formalnych.
Skarga do Wojewódzkiego Sądu administracyjnego jest sformalizowanym pismem procesowym którego wniesienie wszczyna postępowanie sądowoadministracyjne. W sensie formalnym skarga winna spełniać wymogi stawiane w art. 57 § 1 p.p.s.a., a także wymogi ogólnie przewidziane dla pism procesowych w postępowaniu sądowym, przewidziane w art. 46 i 47 p.p.s.a., w wypadkach zaś, w których wysokość opłaty sądowej zależy od wartości przedmiotu zaskarżenia winna ona czynić zadość także wymogom z art. 215 § 1 p.p.s.a. W wypadku zaistnienia usuwalnych braków pisma procesowego Przewodniczący zobowiązany jest wezwać stronę do ich uzupełnienia w terminie 7 dni, przy czym o ile nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków pisma procesowego zgodnie z dyspozycją art. 49 § 2 p.p.s.a. powoduje pozostawienie go bez rozpoznania, o tyle w wypadku skargi zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi ono przesłankę do jej odrzucenia przez Sąd.
Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie.
Ponieważ zaskarżona przez M. K. decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. dotyczyła wymiaru podatku od nieruchomości za rok 2001, która miałaby przełożenie na wysokość wpisu sądowego, obowiązkiem skarżącego było podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, tj. wysokości należności publicznoprawnej wynikającej z zaskarżonej decyzji, do czego skarżący skutecznie wezwany w dniu [...]roku, tj. w dniu doręczenia mu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia [...]roku. M. K. dopełnił wprawdzie tego obowiązku, określając w piśmie z dnia [...] roku "Skarga dłużnika na Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K." wartość przedmiotu zaskarżenia na [...]zł, jednak uczynił to dopiero w dniu [...]roku, tj. po upływie zawitego siedmiodniowego terminu, który nie został skarżącemu przywrócony. Stąd też nie można przyjąć, że skarżący skutecznie uzupełnił brak skargi w postaci podania wartości przedmiotu zaskarżenia.
Podobnie rzecz ma się w odniesieniu do nienadesłania przez skarżącego odpisu skargi celem doręczenia go D. K.. Ponieważ był on stroną postępowania podatkowego, na podstawie art. 33 § 1 p.p.s.a. z mocy prawa należy uważać go za uczestnika postępowania sądowoadministracyjnego. W związku z tym stosownie do dyspozycji art. 47 § 1 p.p.s.a. na skarżącym ciążył obowiązek dołączenia do skargi jej odpisu, a także odpisów załączników, celem doręczenia ich przez Sąd działającemu na prawach strony uczestnikowi postępowania, tj. D. K.. Pomimo dwukrotnego wzywania skarżącego do uzupełnienia powyższego braku formalnego – zarządzeniem Przewodniczącego z dnia [...] roku oraz zarządzeniem Przewodniczącego z dnia [...]roku – skarżący nie dopełnił powyższego obowiązku, co uniemożliwia merytoryczne rozpoznanie sprawy.
Mając na uwadze powyższe ustalenia, a także dyspozycję przepisów art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. należało postanowić jak w sentencji.