I SA/Po 1692/03

I SA/Po 1692/03 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2006-05-31
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-06-13
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Maria Lorych-Olszanowska /przewodniczący/
Szymon Widłak /sprawozdawca/
Walentyna Długaszewska
Symbol z opisem
6305 Zwrot należności celnych
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Maria Lorych-Olszanowska Sędzia WSA Walentyna Długaszewska Asesor sądowy Szymon Widłak ( spr.) Protokolant: sekr. sąd. Kamila Perkowska po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2006r. sprawy ze skargi D. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymiaru cła I. uchyla zaskarżoną decyzję w części dotyczącej wartości celnej i wymiaru cła, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana /-/Sz. Widłak /-/M. Lorych – Olszanowska /-/W. Długaszewska
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Celnej na podstawie art.233 § 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. nr 137 z 1997r., poz.926 ze zmianami) oraz art.262 ustawy z dnia 09 stycznia 1997r. - Kodeks celny (tekst jedn. Dz.U. Nr 75 z 2001 r. poz.802 ze zm.), art.23 § 1, art. 26 ust. 1, art. 30c ust. pkt 5 ustawy z dnia 28 grudnia 1989r. - Prawo celne (tekst jednolity: Dz. U. z 1994r., nr 71, poz. 312 ze zmianami) i art.14 pkt 3 ustawy z dnia 20 marca 2002. o przekształceniach w administracji celnej oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. z 2002r. Nr 41, poz.365) uchylił decyzję Dyrektora Urzędu Celnego nr [...] z dnia [...] w części dotyczącej wartości celnej i wymiaru cła i ponownie ustalił wartość celną sprowadzonego przez D. K., prowadzącą przedsiębiorstwo "A" w S. towaru wyszczególnionego w dokumencie SAD nr [...] z dnia [...] .
W uzasadnieniu organ II- giej inst. podał, że dnia [...] na podstawie dokumentu SAD nr [...] z. objęto procedurą dopuszczenia do obrotu tkaniny sprowadzone do kraju z USA przez firmę "A". Do odprawy celnej Strona przedłożyła wraz z jednolitym dokumentem SAD, deklarację wartości celnej oraz fakturę handlową. Zgłaszając przedmiotowy towar do odprawy celnej zadeklarowano warunki dostawy CIF.
W wyniku kontroli przeprowadzonej w siedzibie firmy A ujawniono umowę o magazynowanie sporządzoną w dniu 03.02.1997r. między firmą A D. K. ze S. a firmą "B" z B. Na podstawie tej umowy strona niemiecka zobowiązała się udostępnić powierzchnię magazynową zlokalizowaną w B. dla przesyłek importowanych przez firmę "A". Za powyższe usługi "A" była obciążona fakturami za magazynowanie w cyklach miesięcznych ( w różnych wysokościach). Dodatkowo ujawniono fakturę nr [...] z dnia [...] 12.1997r. na kwotę 6.259,66 DEM za usługi konsultingowe.
Wobec powyższego Dyrektor Urzędu Celnego postanowieniem z dnia [...] wznowił postępowanie w sprawie zakończonej decyzją ostateczną zawartą w JDA SAD nr jw. a następnie decyzją z dnia [...] nr [...] uchylił decyzję zawartą w dokumencie SAD i ponownie ustalił wartość celną i wymierzył cło. Od powyższej decyzji pełnomocnik Strony odwołał się pismem z dnia 21.10.1999r.
Decyzją nr [...] z dnia [...] Prezes Głównego Urzędu Ceł uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej wartości celnej i wymiaru cła i w tym zakresie orzekł co do istoty sprawy.
W swojej decyzji Prezes Głównego Urzędu Ceł stwierdził, że zebrany materiał dowodowy nie daje podstaw do powiększenia wartości transakcyjnej o koszty usług konsultingowych, natomiast uznał, że Dyrektor Urzędu Celnego prawidłowo określił wartość celną towaru uwzględniając faktury za magazynowanie, którymi kontrahent zagraniczny obciążył firmę polską a które nie zostały anulowane, ani skorygowane odpowiednimi dokumentami księgowymi.
Pismem z dnia 19 stycznia 2001 r. w imieniu firmy "A" jej pełnomocnik adwokat T. G. zaskarżył powyższą decyzję organu II instancji do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Wyrokiem nr I S.A./Po 158/01 z dnia 12 września 2002r. Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu uchylił zaskarżoną decyzję i stwierdzając naruszenie art. 123 § 1 i art. 200 § 1 Ordynacji podatkowej, albowiem w postępowaniu przed drugą instancją została naruszona zasada czynnego udziału strony w postępowaniu, co mogło mięć istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Ponadto Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że organ odwoławczy ponownie rozpatrując sprawę doliczenia do deklarowanej wartości celnej tkanin sprowadzonych z USA, proporcjonalnych kosztów magazynowania towaru w B. winien przeanalizować treść umowy o magazynowanie towarów i zwróć uwagę na to, iż opłaty za składowanie miały dotyczyć towarów importowanych drogą morską i powietrzną łącznie ze wszystkimi dostawami towarów nie dostarczonych przez firmę "B" GmbH i uwzględnić tę okoliczność w odniesieniu do każdej indywidualnej transakcji.
W trakcie ponownego rozpoznawania sprawy pismami z 12.11.2002r. oraz 18.02.2003r. wezwano pełnomocnika strony: adwokata T. G. o dokumenty potwierdzające jaka część kosztów ujęta w fakturze [...] z dnia [...] przypada na składowanie czasowe towaru (ujętego na fakturze nr [...] z dnia [...] 11.1997r.) dostarczonego drogą lotniczą z Nowego Jorku do magazynu w B. oraz o dokumenty wejścia i zejścia ww. towaru z magazynu w B. udostępnionego przez firmę "B" z B.
W piśmie z dnia 03.03.2003r adw. T. G. wyjaśnił, że firma A nie posiada żadnych dokumentów potwierdzających by jakakolwiek część kosztów ujęta na fakturze nr [...] z dnia [...] grudnia 1997r. przypadała na czasowe składowanie towaru dostarczonego z Nowego Jorku a ujętego w fakturze [...] z dnia [...] listopada 1997r. oraz oznajmił, że strona nie posiada żadnych dokumentów wejścia i zejścia towarów z magazynu w B., albowiem towar ten nigdy w magazynie tym nie był składowany, na potwierdzenie czego przedłożyła kserokopie faktury z dnia [...] 11.1997r. nr [...] i z dnia [...] 11.1997r. nr [...] oraz kserokopię noty tranzytowej.
W dalszej części uzasadnienia Dyrektor Izby Celnej wyjaśnił, iż zgodnie z art.26 ust.1 Prawa celnego wartością celną towarów jest wartość transakcyjna, tzn. cena faktycznie zapłacona lub należna za towar sprzedany w celu przywozu na polski obszar celny, ustalona o ile jest to konieczne na podstawie art. 30c i 30d. Z kolei art. 30c ust. 1 pkt 5 Prawa celnego stanowi, iż w celu ustalenia wartości celnej do ceny faktycznie zapłaconej lub należnej za przywożone towary dodaje się poniesione koszty transportowe, ubezpieczenia przywożonych towarów oraz opłaty załadunkowe i manipulacyjne związane z ich transportem, poniesione do granicy państwa lub portu polskiego. Koszt transportu jest nieodłączną częścią składową wartości celnej. Zdaniem organu II-giej inst. art. 30c ust.1 pkt 5 Prawa celnego nie stanowi jakie koszty kryją się pod pojęciem koszty transportu, jednakże przepis art. 30 c ust 1 pkt 5 jest przepisem ogólnym i nie zawiera szczegółowego wykazu wszystkich kosztów transportowych. Fakt ten wynika ze ścisłego powiązania ww. kosztów z bazą dostawy i umową stron. W każdym przypadku indywidualnie należy przeanalizować jakie koszty w danej bazie dostawy, według Incoterms 1990, ponoszą strony, jakie uzgodnienia wynikają z umów między nimi zawartych oraz jak ostatecznie ww. koszty obciążały strony.
W dniu zgłoszenia celnego Strona zadeklarowała warunki dostawy CIF B. . Zgodnie z Incoterms 1990 w ramach formuły CIF sprzedający jest zobowiązany zawrzeć umowę przewozu na własny rachunek oraz ponieść koszt ubezpieczenia towaru do oznaczonego miejsca przeznaczenia (tu B. - Niemcy).
A zatem, wszystkie koszty które dotyczą towaru do czasu jego dostarczenia, jak i również koszty frachtu i ubezpieczenia łącznie z kosztami załadunku towaru w ramach formuły CIF, winien opłacić sprzedający. Koszty te są wówczas wliczane do wartości transakcyjnej towaru i nie ma obowiązku odrębnego ich deklarowania. Jednakże w przypadku, kiedy miejsce przeznaczenia zlokalizowane jest poza polskim obszarem celnym importer zobowiązany jest wówczas podać w polu 12 łączną wartość frachtu i ubezpieczenia do granicy polskiej oraz inne koszty przez niego poniesione. W przedmiotowej sprawie sprzedający poniósł koszty związane z dostawą do B w Niemczech od tego miejsca kupujący, zgodnie z bazą dostawy CIF, poniósł wszelkie koszty i ryzyko związane z przemieszczeniem towarów od miejsca pożądanego przeznaczenia. Również od tego miejsca kupujący zobowiązany był opłacić wszelkie cła i podatki i inne oficjalne opłaty oraz koszty dokonywania formalności celnych mających zastosowanie w przypadku importu towaru, a także w razie konieczności jego przewozu tranzytem przez inne kraje. W świetle powyższego do kosztów transportowych wchodzą nie tylko koszty związane ściśle z przewozem towarów, ale również koszty związane z jego składowaniem lub dozorem nad nim poniesione przez importera w czasie przewozu towaru do granicy państwa polskiego. W decyzji podano również, że problem kosztów magazynowania powiązanego z transportem w odniesieniu do wartości celnej towaru wprowadzonego na dany obszar celny został także rozstrzygnięty w komentarzu 7.1 Komitetu Technicznego ustalania wartości celnej Światowej Organizacji Celnej (WCO). Wyjaśnienia tego Komitetu do porozumienia w sprawie stosowania art. VII Układu Ogólnego w Sprawie Taryf Celnych i Handlu GATT z 1994 r. (tzw. Kodeksu Wartości Celnej) obowiązują również w Polsce. Wyjaśnienia zostały opublikowane w formie załączników 1 i 2 do zarządzenia Prezesa GUC z dnia 23.09.1997 r. w sprawie wyjaśnień dotyczących wartości celnej (M.P. nr 67 poz. 657).
Zdaniem Dyrektora Izby Celnej prawidłowo zakwalifikował on koszty składowania jako koszty czasowego składowania w związku z ich transportem. Chodzi tu o przypadki, gdy towar był składowany po jego zakupie i wyeksportowaniu w kraju nie będącym krajem eksportu ani krajem importu. Tego rodzaju wydatki, związane ze składowaniem w czasie transportu należy traktować jako koszty związane z transportem, do których mają zastosowanie postanowienia art. 8.2b/ Porozumienia w sprawie stosowania artykułu VII Układu Ogólnego Taryf Celnych i Handlu 1994 r. i odpowiednio przepis art. 30c ustawy prawo celne. W świetle powyższych przepisów do wartości celnej dodaje się koszty transportu i ubezpieczenia przywiezionych towarów oraz opłaty załadunkowe i manipulacyjne związane z ich transportem, poniesione do granicy państwa polskiego lub portu polskiego. Wskazano również, że wyjaśnienia dotyczące wartości celnej wskazane przez pełnomocnika strony odnoszą się do przypadków składowania towarów za granicą po ich zakupie, lecz przed ich eksportem do kraju importu, a zatem do sytuacji gdy są magazynowane w kraju eksportu. Zdaniem organu wyjaśnienia dotyczące wartości celnej, na których oparł się pełnomocnik strony, odnoszą się do przypadków składowania towarów za granicą, po ich zakupie lecz przed ich eksportem do kraju importu tzn. są magazynowane w kraju eksportu.
Zdaniem organu strona niesłusznie nie zgadza się na proporcjonalne przyporządkowanie wydatków za magazynowanie do odpraw celnych całego miesiąca, argumentując, iż część towarów w ogóle nie była transportowana przez B. , jak też, że w niniejszej sprawie towar sprowadzony z Nowego Jorku do S. nie był w ogóle składowany w magazynie w B..
Odnosząc się do przedłożonych przez stronę dokumentów (faktury za transport na trasie z Niemiec do Polski oraz dokumentu potwierdzającego przekroczenie granicy niemiecko-polskiej), z których ma wynikać, że w niniejszej sprawie przesyłka z Nowego Jorku do B była transportowana drogą lotniczą, a następnie w B. przeładowana na samochód o nr rejestracyjnych PNA 0211 i przewieziona bezpośrednio do S. organ wyjaśnił, że zgodnie z zawartą przez Stronę umową o magazynowanie z dnia 03.02.1997r. pomiędzy Firmą "B" GmbH z B, a "A" D. K. ze S., firma "B" od lutego 1997r. do [...] 12.1997r. oddała do dyspozycji powierzchnię magazynową zlokalizowaną w B. dla przesyłek importowanych drogą morską i powietrzną firmie A łącznie ze wszystkimi dostawami towarów nie dostarczonymi przez "B" . Jak więc wynika z powyższej umowy, nie ma znaczenia dla ponoszenia opłaty przez firmę A za użytkowanie powierzchni magazynowej wynajętej w B., czy dany towar był rzeczywiście składowany w tym magazynie, czy też nie. Warunkiem jest, aby przesyłka nadana była drogą morską i powietrzną.
Mając na uwadze treść zawartej umowy oraz fakt, że przesyłka z Nowego Jorku do B była przesłana drogą powietrzną Dyrektor Izby Celnej uznał, iż w myśl art. 30 c ust. 1 pkt. 5 ustawy Prawo celne, część opłaty ujętej na fakturze za użytkowanie powierzchni magazynowej ( faktura nr [...] z dnia [...] ) winna być doliczona do wartości transakcyjnej importowanego towaru ujętego w fakturze nr C [...] z dnia [...] 11.97r. Proporcjonalne przyporządkowanie wydatków za magazynowanie do odpraw celnych całego miesiąca jest zdaniem Dyrektora Izby Celnej najwłaściwszym sposobem ich rozliczenia, albowiem sprowadzany towar był towarem jednorodnym, miał ten sam stan prawny, objęty był tą samą umową i wystawione faktury opiewały na rzeczywiste kwoty. Ponadto faktury zawierają kwoty końcowe, ogólne za dany miesiąc, nie precyzują za jaki składowany towar nastąpiła płatność i w jakiej wysokości. Informacji takich również nie udziela strona.
W świetle powyższego zasada procesowa zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego (art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej) stanowiąca, że organ administracji obowiązany jest w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy oraz dopuścić jako dowód "wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem" (art. 180 Ordynacji podatkowej) nie została naruszona.
Dyrektor Izby Celnej argumentował dalej, iż obowiązek zebrania i rozpatrzenia przez organ całokształtu materiału dowodowego jest wyrazem tego, że organ nie jest związany w jego gromadzeniu wnioskami Strony, lecz sam określa granice postępowania wyjaśniającego, kierując się własnym rozeznaniem i przekonaniem co do konieczności udowodnienia pewnych faktów. Organ ma pełną swobodę w kształtowaniu zakresu postępowania wyjaśniającego mając jednak na względzie, że zebrany materiał dowodowy ma doprowadzić do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy. Dowody gromadzi się dla potwierdzenia lub zaprzeczenia określonych faktów. Jeśli więc Strona wywodzi z danego zdarzenia określone skutki prawne, to na niej ciąży obowiązek udowodnienia, że żądanie jest uzasadnione faktycznie i prawnie.
Co do przedłożonej przez pełnomocnika firmy "A" w toku prowadzonego postępowania wyjaśniającego faktury za usługę transportową z B do S. , która wskazuje na przewóz ładunku w dniu [...] 11.1997r. oraz dokumentu potwierdzającego przekroczenie granicy niemiecko-polskiej w tym dniu, zdaniem Dyrektora Izby Celnej przedstawiona faktura nie podaje miejsca załadunku towaru w B.. Nie można na jej podstawie stwierdzić, że przedmiotowa przesyłka była przeładowana bezpośrednio z lotniska na samochód o nr rejestracyjnych PNA 0211. Natomiast data przyjęcia zlecenia ([...] 11.1997r.) przez przewoźnika, nie jest jednoznaczna z realizacją zamówienia w tym dniu, zwłaszcza, że w ww. fakturze termin realizacji wynosi 7 dni, a więc do dnia [...] 11.1997r. Strona nie przedstawiła natomiast dowodów na to, co działo się z towarem od dnia 21.11.1997 do dnia 28.11.1997 tj. do momentu załadowania tego towaru na samochód w celu przywozu do kraju.
Organ II – giej instancji podkreślił także, że obowiązek poszukiwania dowodów ciąży nie tylko na organie administracji, ale obarcza także Stronę, która z reguły w swym dobrze rozumianym interesie powinna wykazać dbałość o przedstawienie środków dowodowych. Przepis art. 191 Ordynacji podatkowej zawiera zasadę swobodnej oceny dowodów stanowiąc, iż organ administracji ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego – Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu pełnomocnik spółki zarzucił organowi II – giej instancji naruszenie prawa materialnego w szczególności przepisów art. 26 oraz art. 30c ust. 1 pkt. 5 ustawy Prawo celne poprzez przyjęcie, iż do wartości celnej towaru opisanego w przedmiotowym dokumencie SAD wlicza się również wartość opisaną w rachunku nr 17424 (tj opłatę za wynajem powierzchni magazynowej), oraz naruszenie prawa procesowego poprzez dowolność w ustaleniach faktycznych oraz przerzucanie na stronę obowiązku wykazania faktów na których organ oparł zaskarżona decyzję.
W uzasadnieniu skargi pełnomocnik strony podał, iż nie kwestionuje tego, iż w opłaty i stawki celne obliczać należy od wartości celnej towarów obliczonej zgodnie z przepisami art. 26 i nast. ustawy Prawo Celne z 1989 roku. Nie zgadza się jednak z przyjęciem, iż wartość tą powiększają kwoty wydatkowane przez nią i opisane w rachunku [...] . Urząd nie wykazał bowiem by towar był składowany w B., a jeśli tak – dlaczego kwestionowany rachunek przyjęty został właśnie do obliczenia wartości celnej towarów opisanych w dokumencie SAD nr [...] .
Towar opisany w kwestionowanym dokumencie SAD nie był w ogóle przechowywany na tej powierzchni. Pochodził ze Stanów Zjednoczonych i transportowany był bezpośrednio do Polski bez składowania w B.. Strona nie podzieliła w tym zakresie stanowiska Dyrektora Izby Celnej, jakoby sam fakt wynajęcia powierzchni wystarczał dla określenia wartości celnej. Stanowisko Izby, iż "nie ma znaczenia czy dany towar był rzeczywiście składowany w B." nie znajdują zdaniem strony oparcia w przepisach prawa.
Pełnomocnik strony argumentuje w skardze, iż zgodnie z brzmieniem art. 30c ustawy Prawo celne, w celu określania wartości celnej z zastosowaniem przepisów art. 26, do ceny faktycznie zapłaconej tub należnej za przywożone towary dodaje się między innymi koszty transportu i ubezpieczenia przywiezionych towarów oraz opłaty załadunkowe i manipulacyjne związane z ich transportem, poniesione do granicy państwa lub portu polskiego. Ustawa nie wyjaśnia czy pod pojęciem kosztów transportu kryje się takie oplata za ewentualne składowanie lub przechowywanie towarów. Nie zalicza tych opłat wyraźnie do wartości celnej. Nadto brak także w ustawie wyjaśnienia czy koszty poniesione w toku transportu to koszty zapłacone sprzedawcy i ewentualnie przewoźnikowi, czy też do kosztów tych zaliczyć należy także inne wydatki (np. wynajęcie własnej powierzchni magazynowej).
Zdaniem strony skarżącej do wartości celnej towaru można wliczać jedynie wydatki związane z przemieszczaniem towaru (tj pozostawaniem towaru w ruchu).
Z zarządzenia Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia 23 września 1997r. (M.P. z 03.10.1997r.- Wyjaśnienia dot. wartości celnej) wynika zdaniem skarżącego, że w sytuacji gdy koszty poniesione w związku ze składowaniem przez kupującego po zakupie towarów nie mogą być uznane za pośrednią lub bezpośrednią płatność na rzecz sprzedającego, nie stanowią one części ceny faktycznie zapłaconej lub należnej, oraz odpowiadają czynnościom podjętym przez kupującego na własny rachunek. W takim przypadku koszty składowania nie stanowią części wartości celnej.
Skarżący zarzucił także organom celnym, iż nie wykazały związku pomiędzy kosztem składowania a sprowadzeniem towaru, z jeśli nawet wykazano by taki związek, skarżący wyraża pogląd, iż do kosztów można zaliczyć koszt składowania, a nie koszt wynajęcia powierzchni magazynowej.
Zdaniem skarżącego nieuzasadnione jest także proporcjonalne przyporządkowanie wydatków związanych z magazynowaniem do odpraw celnych całego miesiąca, gdyż z faktur i dokumentów SAD wynika, iż cześć towarów w ogóle nie była transportowana przez B., a dodatkowo stwierdzenie to znajduje potwierdzenie w piśmie przewoźnika. Także w swym piśmie z dnia 28 listopada 1997 roku ""B" " wskazała, iż towar został odebrany bezpośrednio z lotniska.
W dalszej części uzasadnienia strona podnosi, iż organy niesłusznie przerzuciły na stronę ciężar przeprowadzenia dowodu, gdy tymczasem obowiązek właściwego przeprowadzenia postępowania przez organy celne wynika z art. 122 Ordynacji Podatkowej.
Dyrektor Izby Celnej w odpowiedzi na skargę podtrzymał stanowisko wyrażone w decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skarga okazała się uzasadniona.
Przedmiotem sporu jest kwestia zasadności i sposobu doliczenia kosztów magazynowania towarów do wartości celnej importowanego przez firmę "A" towaru objętego fakturą z dnia [...] listopada 1997r.
Na wstępie należy podkreślić, iż wydając zaskarżoną decyzję Dyrektor Izby Celnej opierał się również na treści wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego – Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu z dnia 12.09.2002 r. w sprawie sygn. akt I SA/Po158/01. Zgodnie z art. 153 Ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie było przedmiotem zaskarżenia.
Powołany wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego zawiera wiążące wskazania co do dalszego przebiegu postępowania i konieczności jego uzupełnienia.
Sąd zalecił zatem, aby organ odwoławczy ponownie rozpatrując sprawę doliczenia do deklarowanej wartości celnej tkanin sprowadzonych z USA proporcjonalnych kosztów magazynowania towaru w B. przeanalizował treść umowy o magazynowanie towarów i zwrócił uwagę na to, iż opłaty za składowanie miały dotyczyć towarów importowanych drogą morską i powietrzną łącznie ze wszystkimi dostawami towarów nie dostarczonych przez firmę "B" i uwzględnił tę okoliczność w odniesieniu do każdej indywidualnej transakcji. W tym zakresie organ celny nie dopełnił nałożonego wyrokiem obowiązku. W szczególności należy wskazać, iż postępowanie nie zostało uzupełnione o należytą analizę przedmiotowej umowy o magazynowanie towarów. Nawet jeśli przyjąć, iż organ mógł opierać się na odręcznym tłumaczeniu tej umowy gdyż treść jej jest bezsporna, to należy dostrzec, iż w decyzji ponownie nie odniósł się do okoliczności, że zgodnie z umową rozliczenie kosztów magazynowania miało nastąpić na podstawie rezerwowanej i wykorzystanej powierzchni. W świetle tego zapisu nieuzasadniony jest pogląd organu, iż nie ma znaczenia, czy sporny towar rzeczywiście był w magazynie składowany. Zaniechania organu celnego w sposób oczywisty naruszają przepisy art. 122 Ordynacji Podatkowej w zw. z art. 262 Kodeksu celnego, jak tez art. 153 Ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnym.
Podnieść należy także inną okoliczność, która w ogóle nie znalazła uzasadnienia w decyzji. Otóż organ celny uznając, iż nie ma znaczenia czy przedmiotowy towar był przechowywany w magazynach firmy ""B" " i dokonując "proporcjonalnego" przyporządkowania wydatków do wartości transakcyjnej importowanego towaru objętego fakturą nr C [...] z dnia [...] 11.1997r doliczył część opłaty ujętej na fakturze nr [...] z [...] 12.1997r. za użytkowanie powierzchni magazynowej. Tymczasem zachodzą wątpliwości, czy towar ten mógł być magazynowany w B. w grudniu 1997r., skoro w dniu [...] . znalazł się już w Oddziale Celnym . W decyzji brak jest stosownego uzasadnienia dlaczego w naliczaniu ostatecznej wartości celnej towaru uwzględniono koszty magazynowania w grudniu 1997r, zamiast uwzględnić w obliczeniach fakturę za magazynowanie za listopad 1997r. W tym zakresie uzasadnienie decyzji nie poddaje się kontroli sądowej, przez co wydana decyzja narusza przepis art. 210§4 Ordynacji Podatkowej w zw. z art. 262 Kodeksu celnego.
Zauważyć należy, iż pełnomocnik skarżącej firmy podnosił w pismach w toku postępowania, że towar po dostarczeniu do B został bezpośrednio przeładowany na samochód i przewieziony do Polski. Na dowód tego przedłożył stosowne dokumenty. Organy celne nie dokonały ich weryfikacji. W decyzji natomiast wyraziły pogląd, że jeśli zlecenie na transport towarów przyjęte zostało w dniu [...] listopada 1997r., a towar załadowany został na środek transportu 28 listopada 1997r., to musiał być składowany w magazynie firmy ""B" " w B..
Okoliczność ta jako mająca zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy winna być należycie zbadana przez organ. Rzeczą organów celnych było zatem wskazać podstawy swego twierdzenia i w tym celu prześledzić drogę transportu importowanego towaru objętego fakturą nr C [...] . Służyć temu mogły wszelkie dostępne, a niesprzeczne z prawem dowody (art. 187 § 1 Ordynacji Podatkowej w związku z art. 262 Kodeksu Celnego) i to nie tylko te zaoferowane przez strony, bowiem brak inicjatywy dowodowej strony, nie zwalnia organu administracji od dążenia do ustalenia prawdy obiektywnej (dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego – art. 122 Ordynacji Podatkowej). W tym celu należało choćby uzyskać informację od niemieckich służb celnych dotyczącej daty dostawy.
Przy ponownym rozpoznawaniu sprawy organy celne poza konieczną analizą treści umowy o magazynowanie towarów winny zatem wskazać w uzasadnieniu decyzji podstawy obliczenia wartości celnej towaru, oraz wyjaśnić wszystkie okoliczności mające zasadnicze znaczenie dla sprawy.
Opisane wyżej uchybienia organów celnych, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy prowadzą do uchylenia zaskarżonej decyzji z mocy art. 145 § 1 pkt 1 c ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153 poz. 1270.
/-/Sz. Widłak /-/M. Lorych – Olszanowska /-/W. Długaszewska
J.P.