I SA/Gl 228/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Gliwicach odrzucił skargę na postanowienie Prezydenta Miasta w sprawie odroczenia terminu spłaty podatku, uznając je za niedopuszczalne do samodzielnego zaskarżenia.
Skarga została wniesiona przez A. P. na postanowienie Prezydenta Miasta B. odmawiające zgody na odroczenie terminu płatności podatku od spadków i darowizn. Sąd uznał, że postanowienie to nie kończy postępowania ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty, a zatem nie podlega samodزjnej kontroli sądowej na podstawie art. 3 § 2 pkt 2 Ppsa. Sąd wskazał, że kwestia odroczenia będzie mogła być zbadana w ramach skargi na ostateczną decyzję organu podatkowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozpoznał skargę A. P. na postanowienie Prezydenta Miasta B. z dnia [...] r., które nie wyraziło zgody na odroczenie terminu płatności podatku od spadków i darowizn. Skarżąca podnosiła zarzut nieuwzględnienia trudnej sytuacji finansowej jej rodziny. Prezydent Miasta B. wniósł o oddalenie skargi, wskazując na brak pokrycia wydatków podatniczki i jej męża w ich dochodach. Sąd administracyjny zważył, że zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 Ppsa, skarga przysługuje na postanowienia kończące postępowanie lub rozstrzygające sprawę co do istoty. Postanowienie Prezydenta Miasta B. zostało wydane na podstawie art. 18 ust. 2 i 3 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego i ma charakter opiniujący, stanowiąc część postępowania przed organem podatkowym. Nie kończy ono postępowania ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty, a także nie przysługuje na nie zażalenie. W związku z tym, sąd uznał, że postanowienie to nie mieści się w katalogu postanowień podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 2 Ppsa. Sąd podkreślił, że kontrola legalności tego postanowienia będzie możliwa przy rozpatrywaniu ewentualnej skargi na ostateczną decyzję organu podatkowego w sprawie umorzenia zaległości podatkowej, zgodnie z art. 135 Ppsa. W konsekwencji, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 Ppsa, odrzucił skargę.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, takie postanowienie nie jest postanowieniem, na które służy skarga do sądu administracyjnego, ponieważ nie kończy postępowania ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 2 Ppsa.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że postanowienie Prezydenta Miasta w sprawie odroczenia terminu płatności podatku ma charakter opiniujący i stanowi część postępowania przed organem podatkowym. Nie jest to postanowienie kończące postępowanie ani rozstrzygające sprawę co do istoty, a zatem nie podlega samodzielnej kontroli sądowej na podstawie art. 3 § 2 pkt 2 Ppsa. Kontrola taka będzie możliwa w ramach skargi na ostateczną decyzję organu podatkowego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (6)
Główne
Ppsa art. 3 § § 2 pkt 2
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skarga przysługuje na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.
Ppsa art. 58 § § 1 pkt 6
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn, wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Ppsa art. 58 § § 3
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis regulujący podstawy odrzucenia skargi.
Ustawa o dochodach jednostek samorządu terytorialnego art. 18 § ust. 2 i 3
Reguluje postępowanie w przedmiocie wyrażenia zgody organu gminy na odroczenie terminu zapłaty podatku, stanowiącego dochód jednostki samorządu terytorialnego, wskazując, że zgoda wydawana jest w formie postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie.
Pomocnicze
Ppsa art. 3 § § 2 pkt 4
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Wyklucza możliwość zaliczenia aktu administracyjnego do kategorii innych aktów i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącej uprawnień i obowiązków wynikających z przepisów prawa, jeśli nie mieści się w innych kategoriach.
Ppsa art. 135
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Postanowienie Prezydenta Miasta B. nie jest postanowieniem kończącym postępowanie ani rozstrzygającym sprawę co do istoty w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 2 Ppsa.
Odrzucone argumenty
Skarga została wniesiona zgodnie z pouczeniem zawartym w postanowieniu Prezydenta Miasta B.
Godne uwagi sformułowania
Postępowanie, jakie toczyło się w niniejszej sprawie przed Prezydentem Miasta B., nie miało charakteru samodzielnego. Postępowanie w przedmiocie wyrażenia zgody organu gminy na odroczenie terminu zapłaty podatku [...] ma charakter opiniujący i stanowi jedynie część postępowania toczącego się przed organem podatkowym w tym przedmiocie. Z tego względu postanowienie, wydane przez Prezydenta Miasta B. [...] nie kończy postępowania w sprawie, ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Sądowa kontrola legalności postanowienia wydanego przez Prezydenta Miasta B. będzie możliwa przy rozpatrywaniu ewentualnej skargi strony na ostateczną decyzję organu podatkowego w sprawie umorzenia zaległości podatkowej.
Skład orzekający
Małgorzata Wolf-Mendecka
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Niedopuszczalność samodzielnego zaskarżenia postanowień opiniujących lub stanowiących element postępowania głównego, które nie kończą postępowania ani nie rozstrzygają sprawy co do istoty."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej postanowień wydawanych na podstawie art. 18 ust. 2 i 3 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego. Interpretacja art. 3 § 2 Ppsa.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnej związanej z dopuszczalnością skargi do sądu administracyjnego, co jest istotne dla praktyków, ale nie zawiera nietypowych faktów ani przełomowych rozstrzygnięć.
“Kiedy skarga do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna? Kluczowa interpretacja Ppsa.”
Sektor
podatkowe
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI SA/Gl 228/05 - Postanowienie WSA w Gliwicach Data orzeczenia 2005-05-23 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2005-02-10 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach Sędziowie Małgorzata Wolf-Mendecka /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.) Skarżony organ Prezydent Miasta Treść wyniku Odrzucono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Małgorzata Wolf-Mendecka, po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. na postanowienie Prezydenta Miasta B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie: ulgi płatniczej – odroczenia terminu spłaty podatku p o s t a n a w i a odrzucić skargę Uzasadnienie A. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie Prezydenta Miasta B. z dnia [...] r., wydane na podstawie art. 18 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (Dz. U. nr 203, poz. 1966), którym nie wyraził on zgody na odroczenie terminu płatności podatku od spadków i darowizn. Skarga do Sądu została wniesiona zgodnie z pouczeniem zawartym w postanowieniu, a w jej uzasadnieniu skarżąca podniosła zarzut nieuwzględnienia trudnej sytuacji finansowej jej rodziny. Odpowiadając na skargę Prezydent Miasta B. wskazał, że wydał zaskarżone postanowienie w związku ze złożeniem przez podatniczkę wniosku do Urzędu Skarbowego w B. o odroczenie terminu spłaty podatku od spadku i darowizn w kwocie [...] złotych i wniósł o oddalenie skargi. W uzasadnieniu wskazał przesłanki odmowy udzielenia zgody. W szczególności podniósł, iż miesięczne wydatki podatniczki i jej męża nie znajdują pokrycia w ich dochodach. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej w skrócie: Ppsa), stronie przysługuje prawo wniesienia skargi na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Postępowanie, jakie toczyło się w niniejszej sprawie przed Prezydentem Miasta B., nie miało charakteru samodzielnego. Postępowanie w przedmiocie wyrażenia zgody organu gminy na odroczenie terminu zapłaty podatku od spadku i darowizn, stanowiącego w całości dochód jednostki samorządu terytorialnego, ma charakter opiniujący i stanowi jedynie część postępowania toczącego się przed organem podatkowym w tym przedmiocie. Z tego względu postanowienie, wydane przez Prezydenta Miasta B. na mocy art. 18 ust. 2 ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego, nie kończy postępowania w sprawie, ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Konstatacji tej nie zmienia fakt, iż stanowisko wyrażone w tym postanowieniu ma dla organui podatkowego charakter wiążący, co wprost wynika z treści powołanego przepisu. Zaś z art. 18 ust. 3 cytowanej wyżej ustawy wynika, że zgoda organu gminy wydawana jest w formie postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie. Mając powyższe na uwadze, zaskarżone postanowienie z dnia [...] r. nie może być zaliczone do katalogu postanowień wymienionych w art. 3 § 2 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z kolei wymóg wyrażenia zgody w obligatoryjnej formie postanowienia wyklucza możliwość zaliczenia tego aktu administracyjnego do kategorii innych aktów i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącej uprawnień i obowiązków wynikających z przepisów prawa, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 Ppsa. Z dyspozycji cytowanego przepisu wynika bowiem zasada rozłącznego podziału aktów administracyjnych. Oznacza to, że decyzje, postanowienia i postanowienia w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, od których nie przysługuje środek odwoławczy, a w konsekwencji nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego, nie mogą być objęte sądową kontrolą jako akty wymienione w art. 3 § 2 pkt 4 Ppsa. Podkreślić jednak należy, że sądowa kontrola legalności postanowienia wydanego przez Prezydenta Miasta B. będzie możliwa przy rozpatrywaniu ewentualnej skargi strony na ostateczną decyzję organu podatkowego w sprawie umorzenia zaległości podatkowej. Stosownie bowiem do art. 135 Ppsa Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga. Korzystając ze wskazanej drogi, skarżąca nie poniesie ujemnych skutków prawnych, związanych z nieprawidłowym pouczeniem o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego, zawartym w postanowieniu Prezydenta Miasta B.. Z przedstawionych wyżej powodów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI