I SA/Po 1252/02

I SA/Po 1252/02 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2004-05-12
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2002-04-24
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Janusz Ruszyński
Sylwester Marciniak /przewodniczący sprawozdawca/
Sylwia Zapalska
Symbol z opisem
611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Sygn. powiązane
FSK 2159/04 - Wyrok NSA z 2005-05-18
Skarżony organ
Izba Skarbowa
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA NSA NSA Sędziowie Sylwester Marciniak (spr) Sylwia Zapalska Janusz Ruszyński Protokolant: st. sekr. sąd. Alicja Ajnbacher po rozpoznaniu w dniu sprawy ze skargi na decyzję z dnia [...]r. w przedmiocie 29 kwietnia 2004 r. Spółki "A" sp. z o.o. w O. Izby Skarbowej nr [...] podatku od towarów i usług za styczeń, marzec, wrzesień i październik [...] r. oddala skargę. /-/ J. Ruszyński /-/S. Marciniak /-/ S. Zapalska
Uzasadnienie
W przedsiębiorstwie "A" Spółka z o.o. z siedzibą w O. została przeprowadzona kontrola podatkowa na podstawie upoważnienia z dnia [...]r. wydanego przez Urząd Kontroli Skarbowej. Zakresem kontroli została objęta deklarowana podstawa opodatkowania oraz prawidłowość obliczenia i zapłaty podatku dochodowego od osób prawnych za [...]r. oraz podatku od towarów i usług za miesiące: od stycznia do marca, wrzesień i październik [...]r. i prawidłowości wywiązywania się z obowiązku płatnika za rok [...]r.
W wyniku przeprowadzonej kontroli podatkowej Inspektor Kontroli Skarbowej wydał w dniu [...]r. decyzję nr [...], w której na podstawie art. 24 ust. 2 pkt 1 i art. 31 ustawy o kontroli skarbowej, art. 21§1 pkt1, pkt 2 i §3 oraz §5, art. 47§1 §3, art. 51§1, art. 52§1 pkt 2, art. 53§1, §2, §4 i §5 pkt 2, art. 56 oraz art. 207 ustawy Ordynacja podatkowa i art. 2 ust. 3 pkt1, art. 13, art. 15 ust. 3, art. 18 ust. 1, art. 19 ust. 1, art. 27 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym określił zaległości podatkowe w podatku od towarów i usług za miesiące: styczeń, marzec, wrzesień, październik [...]r. oraz odsetki od tych zaległości obliczone na dzień wydania decyzji, a także ustalił dodatkowe zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług.
W uzasadnieniu organ podatkowy podniósł, że zaległość podatkowa powstała na skutek nieopodatkowania przez skarżącą spółkę przekazania towarów i świadczenia usług na potrzeby reklamy i reprezentacji. W ocenie organu podatkowego opodatkowaniu powinno podlegać m.in. przekazanie przez skarżącą spółkę na potrzeby reklamy i reprezentacji kalendarzy, artykułów spożywczych, napojów, katalogu przedstawiającego produkty przedsiębiorstwa w wersji językowej niemieckiej i polskiej.
Decyzja organu podatkowego pierwszej instancji z dnia [...]r. została, na mocy postanowienia z dnia [...]r., sprostowana z urzędu. Sprostowanie dotyczyło błędnie wskazanej kwoty podatku naliczonego podatku od towarów i usług za miesiąc marzec [...]r.
Od decyzji Inspektora Kontroli Skarbowej skarżąca spółka złożyła odwołanie, w którym wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji, zarzucając jej rażące naruszenie prawa materialnego. W uzasadnieniu skarżąca spółka podniosła także zarzuty dotyczące naruszenia zasad regulujących postępowanie podatkowe. Zdaniem skarżącej spółki organ podatkowy rozpoznając sprawę dokonał ustaleń nie biorąc pod uwagę dowodów wnioskowanych przez stronę. Uchybienia w postępowaniu dowodowym, w ocenie skarżącego przedsiębiorstwa, dotyczyły ignorowania wniosków przedstawianych przez pełnomocnika spółki oraz błędnego zakwalifikowania katalogów przedstawiających produkty przedsiębiorstwa jako kalendarzy.
Na skutek wniesionego odwołania Izba Skarbowa przeprowadziła postępowanie podatkowe, które zostało zakończone wydaniem decyzji z dnia [...]r. nr [...]. Organ odwoławczy na podstawie art. 233§1 pkt 1, art. 21§1 i 3, art. 53§4 ustawy Ordynacja podatkowa i art. 1 ust. 3 pkt 1, art. 19 ust. 1 i 2, art. 27 ust. 5 i 6 ustawy o podatku od towarów i usług utrzymał w mocy decyzję Inspektora Kontroli Skarbowej.
W uzasadnieniu decyzji Izba Skarbowa podkreśliła, że problem sporny w niniejszej sprawie sprowadza się do oceny czy foldery oraz kalendarze stanowią towary przekazane lub zużyte na potrzeby reklamy i reprezentacji w rozumieniu ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. nr 11, poz. 50 z późn. zm.). Zdaniem organu podatkowego, choć powołana ustawa nie definiuje pojęcia reklamy i reprezentacji, to znaczenie tych terminów sprowadza się do rozpowszechniania informacji o formach i zaletach, wartościach, miejscach i możliwościach nabycia za pomocą plakatów, ogłoszeń w prasie lub w inny sposób stanowiący zachętę do nabywania towarów lub korzystania określonych usług. Organ podatkowy odwołał się ponadto do definicji sformułowanej w literaturze podatkowej (Komentarz do podatku dochodowego od osób prawnych, B. Brzeziński, M. Kalinowski, Warszawa 1996 r., s. 143-144), zgodnie, z którą za reklamę uznaje się także działania, których celem jest kształtowanie popytu poprzez poszerzenie wiedzy przyszłych nabywców o towarach bądź usługach, ich cechach i przeznaczeniu w celu zachęcenia do nabywania towarów od tego właśnie, a nie innego podmiotu gospodarczego. W świetle zaprezentowanych definicji, zdaniem organu podatkowego drugiej instancji, nie budzi wątpliwości fakt, że sporne kalendarze i katalogi zostały wykorzystane w celu reklamy i reprezentacji.
Od decyzji Izby Skarbowej skarżąca spółka wniosła skargę w dniu [...]r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu. Skarżąca spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości zarzucając jej naruszenie prawa, w szczególności poprzez błędną wykładnie przepisów regulujących zakres przedmiotowy podatku od towarów i usług oraz wiedzy fachowej dotyczącej marketingu w zakresie reklamy i reprezentacji. W uzasadnieniu skarżąca spółka w szczegółowy sposób przeanalizowała znaczenie pojęcia reklamy i reprezentacji powołując się m.in. na badania naukowe marketingu w zakresie reklamy, orzeczenia polskich sądów dotyczące reklamy i bogatą literaturę poświęconą zagadnieniom rynku i marketingu. W konkluzji skarżąca spółka stwierdziła, że w oparciu o przytoczone materiały dowodowe, katalogi przekazywane przez przedsiębiorstwo zawierały jedynie informacje handlowe i przesyłane były jedynie kontrahentom już znanym spółce i współpracującym z nią od kilku lat. Celem katalogów nie było zatem pozyskiwanie nowych klientów. W związku z tym materiały te nie zostały przekazane na cele reprezentacji i reklamy i nie podlegały opodatkowaniu na podstawie art. 2 powołanej ustawy o podatku od towarów i usług (k. 3-8).
W odpowiedzi na skargę organ podatkowy uznał argumenty przedstawione przez skarżącą spółkę za bezzasadne i wniósł o oddalenie skargi. W uzasadnieniu organ podatkowy ponownie podkreślił, że przekazywane przez spółkę kalendarze i foldery noszą cechy materiałów reklamowych, a ich celem było zachęcenie potencjalnych klientów do nabycia oferowanych przez przedsiębiorstwo produktów. W takiej sytuacji zużywanie towarów na potrzeby reklamy i reprezentacji podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (k. 55-58).
W piśmie procesowym z dnia [...]r. skarżąca spółka uzupełniła skargę zarzucając Izbie Skarbowej zawarcie z odpowiedzi na skargę nieprawdziwych informacji, które są skutkiem braku wiedzy specjalistycznej w zakresie marketingu, co zdaniem skarżącej spółki może mieć wpływ na ocenę prawną analizowanej sprawy (k.64-65).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga wniesiona przez skarżącą spółkę jest nieuzasadniona, ponieważ zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu podatkowego pierwszej instancji odpowiadają przepisom prawa materialnego i nie naruszają zasad postępowania podatkowego.
Spór pomiędzy organami podatkowymi a skarżącą spółką sprowadza się do wykładni art. 2 ustawy o podatku od towarów i usług o podatku akcyzowym w zakresie, w jakim określa, że przedmiotem opodatkowania jest przekazanie lub zużycie towarów na potrzeby reklamy i reprezentacji.
W trakcie postępowania podatkowego organy podatkowe ustaliły, że sporne katalogi i foldery nie zostały przez skarżącą uwzględnione przez ustaleniu podstawy opodatkowania. Spółka argumentowała, że katalogi i kalendarze zawierały wyłącznie informacje handlowe, a ich celem nie było pozyskanie nowych klientów. Ponadto spółka wywodziła, że w świetle literatury przedmiotu informacja handlowa od reklamy różni się tym, że nie zawiera elementów wartościujących przedmiot sprzedaży, zachęcających do jego nabycia. Informacja handlowa zawiera jedynie podstawowe informacje niezbędne do złożenia oferty lub podjęcia rokowań takie jak: adres firmy, przedmiot oferty, cenę sprzedaży, warunki nabycia. W ocenie skarżącej spółki materiały uznane przez organy podatkowe za materiały reklamowe odpowiadały wyłącznie definicji informacji handlowej i w ten sposób powinny być klasyfikowane w postępowaniu podatkowym.
Wprawdzie ustawa o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym nie definiuje pojęcia reklamy i reprezentacji, jednakże Sąd w pełni aprobuje tezę zawartą w wyroku NSA z dnia 24 września 1998 r. (I SA/Po 140/98), zgodnie z którą zasadnie można przyjąć w świetle praktyki handlowej, obrotu towarowego i doświadczenia życiowego, że najistotniejszą cechą reklamy jest informacja mająca na celu zachęcenie potencjalnego klienta do nabycia reklamowanego towaru. Sporne katalogi i kalendarze zawierają zdjęcia produktów oferowanych przez przedsiębiorstwo, a w przypadku katalogów również ich szczegółową charakterystykę. Materiały przekazywane przez skarżącą spółkę zawierają także logo przedsiębiorstwa, a także wskazanie zalet zarówno oferowanych towarów, jak i samego przedsiębiorstwa (np. długoletnie doświadczenie, gwarancja wysokiej jakości, punktualny transport). W ocenie Sądu spełniają one zatem warunki niezbędne do uznania ich za materiały reklamowe, co podkreśla w szczególności atrakcyjna forma graficzna katalogów i kalendarzy. Niewątpliwie celem przekazywania tych materiałów kontrahentom było zachęcenie ich do nabycia prezentowanych tam produktów. Wbrew twierdzeniom skarżącej spółki charakteru reklamowego katalogów i kalendarzy nie zmienia fakt, że były one przekazywane dotychczasowym kontrahentom, jeżeli uwzględni się cel przedsięwzięcia, jakim było niewątpliwie zachęcenie tych podmiotów do zakupu oferowanych towarów.
Z powyższych względów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w związku z art. 97§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) Sąd orzekł jak w sentencji.
/-/J. Ruszyński /-/S. Marciniak /-/S. Zapalska